Wolfsbergen (2007)

Nanouk Leopold (guernsey) maakt nieuwe speelfilm

Amsterdam, 18 mei ‘06

Vorige week zijn de opnames gestart van wolfsbergen, de nieuwe speelfilm van Nanouk Leopold. Leopold’s vorige film Guernsey viel in 2005 op door selectie voor het filmfestival van Cannes en een groot aantal nominaties en onderscheidingen op het Nederlands Film Festival.

Wolfsbergen is een caleidoscopisch portret van vier generaties van een familie waarin de onderlinge verhoudingen op scherp komen te staan. De hoofdrollen in de film worden gespeeld door Tamar van den Dop, Fedja van Huêt, Karina Smulders, Jan Decleir, Catherine ten Bruggencate en Piet Kamerman.

Opnames van de film zijn op verschillende plaatsen in Nederland, waarbij het voltallige creatieve team van Guernsey weer betrokken is. Richard van Oosterhout is cameraman, Elsje de Bruijn doet production design en Katharina Wartena de montage. De samenwerking met filmcomponist Loek Dikker is nieuw. Producent is Stienette Bosklopper voor Circe Films.

Wolfsbergen is een coproductie met CosmoKino in Brussel en de VPRO televisie. De film kreeg naast steun van het Filmfonds, het Stimuleringsfonds en het CoBO Fonds ook een bijdrage van het Vlaam Audiovisueel Fonds en van het coproductiefonds Eurimages.

De film zal door A-Film Distribution vanaf medio 2007 uitgebracht worden.

bron: persbericht A-film

Het is echt geweldig dat Loek Dikker hier de score voor gaat componeren! Kreeg zojuist een brief binnen dat ze bij de Toko in de Witte de Withstraat opnames gaan maken, met de waarschuwing voor parkeerruimte die ze gaan innemen in de straat. Er werd zelfs een spelfout gemaakt door de ''de'' te vergeten in de straatnaam... Dat kan echt niet!

Haar vorige film bevatte volgens mij geen seconde muziek...

Bij mijn weten ook inderdaad niet. Het observerende van de vrouw in Guernsey had misschien minder daadkracht gehad met het bijeffect van score. Net als bij Paradise Now recentelijk dus ook erg effectief.

Hoe dan ook, ik voel al een bepaalde magie bij de namen Leopald en Dikker tesamen...

Draait in Berlijn. In het Forum-programma helaas. Ik had op iets hogers gehoopt...

Is hij niet al in premiere gegaan? iemand al wat gehoord?

En de poster al gezien?

Draait nu in Berlijn:

s Middags was de eerste persviewing van Nanouk Leopolds Wolfsbergen, die ernstig werd verstoord door kuchende, hoestende en proestende journalisten, en geroezemoes op de gang en geklapper met deuren. Jammer.

Bron

Bij de persmap van de Berlijn-site zit nog geen poster.

bron

'Ik heb eerst maar mijn derde film gemaakt'

Door: Jan Pieter Ekker

Wolfsbergen van Nanouk Leopold gaat woensdagavond op het filmfestival van Berlijn in première. 'Ik wil heel graag horen wat iedereen ervan vindt, maar niemand heeft hem nog gezien.'

Regisseur Nanouk Leopold verkeert 'een beetje in de twilight zone'. Woensdagavond is in Berlijn de wereldpremière van haar nieuwe film Wolfsbergen, in aanwezigheid van de regisseur en de hoofdrolspelers Tamar van den Dop, Fedja van Huêt en Jan Decleir. Vorige week waren de Engelse ondertitels pas klaar, maandag zag ze haar film voor het eerst zelf in projectie.

In Wolfsbergen stuurt overgrootvader Konraad (Piet Kamerman) een brief aan zijn dochter Maria (Catherine ten Bruggencate) en kleindochters Sabine (Tamar van den Dop) en Eva (Karina Smulders) dat hij niet langer wil leven. Maria reageert boos. Ik laat me niet provoceren door die idiote brief, zegt ze. Het gaat tegen de natuur in. Sabine wil het er ook niet over hebben, in een strenge film over relaties, familiebanden, het moderne leven en het gebrek aan communicatie.

Eigenlijk is Wolfsbergen haar tweede film, zegt Leopold. Ze schreef het script al in 2001, direct na Îles flottantes. Maar omdat het heel lang duurde voordat een omroep interesse toonde, begon ze maar aan het scenario van Guernsey. 'Er wordt vaak gezegd dat je tweede film het moeilijkste is. Dus heb ik eerst mijn derde film gemaakt.'

Het nóg prestigieuzere festival van Cannes toonde ook belangstelling voor Wolfsbergen: de Quinzaine des Réalisateurs, het parallelprogramma dat in 2005 haar film Guernsey vertoonde, was verdeeld; de keuzeheren van de sectie Un Certain Régard waren zeer geïnteresseerd.

'Dan zeggen ze dat ze je film heel bijzonder vinden, dat het kwaliteit heeft, blablabla. Maar misschien zijn ze gewoon vriendelijk. Je weet niet wat het precies betekent. En dan zeggen ze in april opeens: nee dank je.'

Toen Leopold en producente Stienette Bosklopper hoorden dat het Internationales Forum des Jungen Films Wolfsbergen graag wilden, hoefden ze niet lang na te denken.

'In de filmwereld worden de Quinzaine van Cannes en het Forum van Berlijn zo'n beetje op één lijn gesteld. Onze Franse sales agent wilde sowieso liever naar Berlijn, omdat het voor dit soort films een heel goed podium is. Zij denken dat Berlijn de beste plek is om Wolfsbergen te positioneren, te verkopen, en om aandacht te genereren.'

Leopold heeft geen persoonlijk contact met Forum-directeur Christoph Terhechte; ze hoorde het nieuws via Holland film, de organisatie die de Nederlandse film in het buitenland vertegenwoordigt. 'Hij vond Îles flottantes ook al heel leuk en was ook zeer geïnteresseerd in Guernsey. Waar een film uiteindelijk terechtkomt, hangt er natuurlijk ook vanaf wanneer hij klaar is.'

Het duurt nog tot augustus eer Wolfsbergen in de Nederlandse filmhuizen te zien zal zijn. 'Eerder kon niet volgens de Nederlandse distributeur. Direct na Berlijn was niet goed, want dan gaat de nieuwe François Ozon al uit, en die heeft dezelfde doelgroep, zo is mij verteld. Daarna begint de zomer en gaat er sowieso niemand naar de film. En dan is het alweer augustus.'

bron: Cinema.nl

PERSBERICHT A-Film

Amsterdam, vrijdag 16 februari 2007

Eervolle vermelding Wolfsbergen

Internationaal Filmfestival Berlijn

Regisseuse Nanouk Leopold heeft voor haar film Wolfsbergen een eervolle vermelding gekregen op het Filmfestival van Berlijn. Het gaat om de Caligari prijs, die wordt uitgereikt door een organisatie van Duitse filmtheaters en het filmblad FILM-DIENST. De kleine, maar zeer prestigieuze prijs is voor een "stilistisch en thematisch innovatieve film."

Wolfsbergen is een film over mensen die het vermogen lijken te zijn kwijtgeraakt om van elkaar te houden. Het is een caleidoscopisch portret van vier generaties van een familie waarin de onderlinge verhoudingen op scherp komen te staan. De hoofdrollen in de film worden gespeeld door Tamar van den Dop, Fedja van Huêt, Karina Smulders, Jan Decleir, Catherine ten Bruggencate en Piet Kamerman.

Wolfsbergen is een productie van Circe Films, in coproductie met CosmoKino in Brussel en de VPRO televisie. De film kreeg naast steun van het Filmfonds, het Stimuleringsfonds en het CoBO Fonds ook een bijdrage van het Vlaams Audiovisueel Fonds en van het coproductiefonds Eurimages.

De film zal door A-Film Distribution op 23 augustus in Nederland uitgebracht worden.

23.01 haha..

Leuk voor Nanouk en Stienette.

Ja, leuk. En vervolgens lees ik in het Parool deze recensie:

"Van alle speelsheid in Leopolds heerlijke debuut Îles flottantes (2001) is helaas weinig meer over. De film opent met een minutenlang in wisselend licht badend bostafereeltje, begeleid door het getsjirp van bosvogels. Het is niet de enige statische cameraopstelling in de film.

Overeenkomstig de mode van de hedendaagse internationale kunstcinema kijken we regelmatig naar de reacties van personages terwijl iemand buiten beeld praat. Talrijk zijn ook de aanhoudende shots van onderbelichte interieurs, waarbij bestudeerde lelijkheid de overhand heeft.

En om er bij de kijker in te wrijven dat dit drama over drie zussen, die op een dood punt in hun leven zijn beland werkelijk erg diep gaat, praten en bewegen alle acteurs alsof ze dagelijks heel veel Prozac slikken.

Als de vader van de drie zussen per brief zijn zelfmoord aankondigt is dat het begin van een looiïg familiedrama, dat vanaf het allereerste beeld verzuipt in de artistieke pretenties van de makers.

Aan het einde van de film zien we wel een wolf, maar geen bergen. De titel is daarmee al net zo'n vermoeiend zoekplaatje als de film zelf. "

Dat liegt er niet om. Maar wie moeten we nu geloven?

Misschien zelf gaan kijken als ie uitkomt?

Dom schrijfsel in ieder geval. Beroerd en tendentieus geschreven 'recensie'.

'praten en bewegen alle acteurs alsof ze dagelijks heel veel Prozac slikken.'

Tja, wat is dit voor een nonsens. Die man (?) roept maar wat.

Zeker zelf aan de prozac geweest, en nu zonder Prozac (omdat hij zo weinig bewoog) een beroepsazijnpisser. Bah.

Fritz de Jong. Schrijft ook voor enkele regionale dagbladen. Schrijft daarin altijd niet onaardig...

Nanouk weet de meningen te verdelen. Niks mis mee.

Het is een slecht geschreven stuk kos, met een nare toon en flauwekulstatements. Zo kun je elke film wel afkraken.

Tja, het verschilt niet veel van andere recensies waar de recensent de film niet goed vond. Dan smijten ze altijd met krachttermen en superlatieven.

Dat verschilt wel per recensent. Meestal is dat een stuk gematigder en meer gefundeerd hoor. Zoals deze recensent het doet zie ik het gelukkig zelden.

Net een film voor mij dus, dit.

Kom, eerst de film maar eens zien voordat je het zo makkelijk wegwuift.

Componist Loek Dikker heeft mij een nieuwsbrief teruggemaild met daarin info over zijn score voor de film; link.

Voor Illes Flottantes schreef Harry de Wit trouwens wel muziek.

trailer

Maakt me niet meteen enthousiast, maar we zullen zien. Denk wel dat ik m even in de bioscoop ga zien.

ik vind m wel indrukwekkend, de trailer, maakt mij iig nieuwsgierig.

Vind het geen aanlokkelijke trailer. Evengoed nog steeds benieuwd.

Vind hem ook niet heel sterk. Poster overgens ook minder stijlvol dan bij Guernsey.

Maar blijf uiteraard ook wel benieuwd...

Verwacht geen tweede Guernsey, helaas. Leopold slaat af en toe een beetje door in kijk en zijgsscène's, die net niet werken zoals ze zouden moeten doen en daardoor nogal vertragen. Jammer, maar neemt niet weg dat Leopold nog steeds één van de interessantste filmmaak(st)ers is die we in Nederland hebben rond lopen.

3*

Maar het pakte je niet echt?

Bij tijd en wijle wel, een paar schitterende scèbes tussen van Huet en Smulders, maar helaas niet altijd nee. Komt ook omdat het dus heel afstandelijk oogt, óók het acteerwerk, dus het prozac verhaal is niet echt uit de lucht gegrepen.

Ze heeft een heel eigen stijl, Nanouk, en dat pakt je of het pakt je niet. Het zijn wel bijzondere dingen die ze maakt, verre van formulewerk of tegemoetkomen aan het publiek. Kunst, dus .

Mooi interview met haar in VARA TV Magazine trouwens.