Wristcutters: A Love Story (2006)

Ik vind het een aparte film.

Sowieso niet slecht, maar ook zeker geen hoogvlieger.

Maar gewoon apart door de sfeer die er heerst omdat het zich in het hiernamaals afspeelt.

Niet alleen de mensen zijn in 't hiernamaals, maar ook het materiaal: alles wat je verder tegenkomt in deze film is óf versleten, óf kapot, zoals de auto's, huizen, restaurants, muziek op cassettebandjes.

Ik vond dit een goede bijdrage leveren aan die aparte sfeer, want als kijker waan je je in een andere wereld. Dit is in mijn ogen dan ook meteen het sterkste punt van deze film.

Het verhaal zelf: de reis, de personages, het had allemaal nogal beter uitgewerkt kunnen worden, en bovendien vond ik, vooral de personen waar het drietal later kennis mee maakt, nogal wat irritatie opwekken. Die kwamen bij mij net wat te onnozel over om 't zo maar even te zeggen.

Wel een redelijk mooi einde trouwens.

fijn dat er dit soort films gemaakt worden. Ik krijg er heimwee van naar "The Twilight Zone" Tuda duda tuda duda...

een beetje vreemd, maar wel lekker.

Begin was heel even leuk maar daarna al snel erg saai.

Afgezet.

Fijn, dromerig filmpje. Deed me soms een beetje denken aan Miranda July, maar dan toch wat minder sterk.

Visueel veel vale kleuren omwille van de wereld waar ze zich in bevinden, maar vaak ook mooie lichtblauwe tinten. De muziek vind ik bij momenten eveneens erg geslaagd, hoewel Dukic ook hier nogal onevenwichtig voor de dag komt.

De acteurs doen het allemaal behoorlijk (leuk om dat ventje uit Almost Famous nog eens te zien en Tom Waits zie ik eigenlijk altijd graag bezig) maar Shannyn Sossamon stak er in mijn ogen toch een pak bovenuit. Als Mikal steelt ze echt je hart terwijl ze op zoek is naar de People In Charge (de PIC ). Wat heeft ze overigens altijd leuke truien aan.

Echt gedenkwaardig is het misschien allemaal niet maar ik heb toch genoten van deze charmante, speelse prent.

Tegenvaller. Het eerste half uur ben ik een paar keer in slaap gevallen, en toen ik vanmorgen de tweede helft bekeek vond ik het interview met Beau en Lieke in de Veronica Magazine interessanter dan de film. Goedbedoeld, maar het kabbelt allemaal een beetje voort zonder dat er iets interessants gebeurt. Desiree wordt met een kluitje het riet in gestuurd. 2,0*

Was erg enthousiast toen afgelopen was en ben het nog steeds. Ik ben het er ook wel mee eens dat de film af en toe een beetje inzakt maar alsnog vind ik het een echte aanrader.

4 sterren.

het was een vreemde, maar leuke film! zeker een aanrader

het begon vreemd en wist niet goed wat er van moest verwachten hoe verder je in de film komt hoe meer je er mee in gaat. leuke personages, vond ook het eind verrassend.

zeker leuke film

Briljante film! De muziek was natuurlijk ook top (Gogol Bordello). Mooie beelden, mooi verhaal, zielig maar ook heel grappig. Gewoon een topfilm!

Heerlijke dromerige film!

Leuke muziek en heel mooi kleurgebruik.

De film heeft een leuk en interessant concept.
Mensen die zelfmoord hebben gepleegd belanden in een soort hiernamaals, de hoofdpersoon ontdekt dat zijn ex-vriendin na hem daar ook is beland. Zo begint er een roadtrip met twee andere mensen die hij in die wereld ontmoet.

De film is aardig luchtig, ondanks het onderwerp, dankzij de zwarte humor. In het begin sloeg de humor nog wel aan dankzij het karakter Eugene. Echter word die geheel naar de achtergrond verdrongen in de tweede helft van de film. Dat is waar de film ook een totaal andere toon krijgt en enkele oninteressante karakters hun introducties maken.

Ook kent de film twee grote plot elementen de bloeiende liefde tussen Mikal en Zia en het einde die ik al vanaf het begin zag aankomen.

Erg jammer, want de eerste helft kende een fijne sfeer en een heleboel potentie voor een goede tweede helft.

Het idee is toch leuker dan de uiteindelijke uitvoering. Het Vagevuur voor zelfmoordenaars in Wristcutters is zowaar nog een neerslachtigere plek dan waar ze vandaan zijn gevlucht. Klote baantjes, klote huisgenoten, chagrijnige mensen, overal regeltjes, lelijk en stikheet. Het idee heeft wel humor in zich maar wordt in de film maar halfslachtig opgepakt. Uiteindelijk draait het meer om de lovestory verpakt in een roadmovie door dit Vagevuur.

Vooral de eerste helft vond ik wel aardig gedaan. Die maffe Rus is sowieso een van de leukste karakters uit de film, Zia zelf is een wat slome duikelaar vooral. Toch blijf ik wel met veel vragen zitten over de nieuwe wereld waarin het verhaal zich afspeelt, vragen waarover de makers ook niet hebben nagedacht en dat wordt pijnlijk duidelijk in de tweede helft.
Nadat Tom Waits (fantastisch muzikant) ten tonele verschijnt gaat de film zwaar onderuit. Het reisgezelschap komt terecht in een soort hippiekolonie waar wonderen gebeuren. De film wordt daarna rommelig, de zwarte humor is eruit en het geheel voelt richtingloos aan. Over het einde ben ik dan ook zeker niet te spreken.
Ineens zitten we met een Messiahs die zelfmoord wil plegen. Op zich leuk natuurlijk, ik was wel zeer benieuwd wat er met een zelfmoordenaar die zelfmoord pleegt in het hiernamaals zou gebeuren... Maar daar krijg ik dus helemaal niets van te zien! Plotsklaps zijn er de PIC (op zich ook een leuk idee), wordt de boel opgedoekt, gaat de Rus met zijn nieuwe liefje naar de Noordpool (die bestaat dus ineens ook in het Vagevuur schijnt ) en worden Zia en zijn nieuwe vlam teruggestuurd naar het leven. Voelt een beetje als die Olifant met zijn lange snuit....

Natuurlijk wordt de film gekenmerkt door het algehele gezapige Indie-sfeertje met vreemde mensen die eigenlijk toch heel normaal zijn. Jammer dat er iets te veel van dat soort films gemaakt worden de bodem van die creatieve put begint zo langzamerhand wel in zicht te komen.

3*

Sympathieke, wrange, soms droogkomische vertelling die een sterke Europese sfeer ademt zonder al teveel artsy-fartsy over te komen.

Kan me het commentaar op de tweede helft van Madecineman hierboven wel begrijpen hoewel Tom Waits en de wonderen om hem heen toch ook wel iets aandoenlijks hebben.

(Ik moest op een bepaalde manier denken aan de film Secretary, ook dat absurde, dat vervreemdende sfeertje, met een donker thema dat opmerkelijk luchtig gebracht wordt.)

Er had misschien meer uit Wristcutters en het concept gehaald kunnen worden, inderdaad, maar dik o.k, is ie al met al toch wel.

Neerslachtigheid met een glimlach.

Prima tussendoortje dat veelbelovend begint.

Daarom was het toch lichtelijk teleurstellend dat het in een verder prima romantisch, komische roadmovie ontaarde.

Shannyn Sossamon zag er overigens wel erg lekker uit

3*