Black Sheep (2006)

Tja, wat kan er nu in hemelsnaam misgaan als je een script hebt waarin moordlustige schapen zich ongegeneerd uitleven? En ja, Black Sheep van Jonathan King doet gewoon wat ie moet doen; vermaken. Het plot is heerlijk idioot, alles wordt lekker absurd aangepakt en dankzij Weta Workshop ziet het er allemaal ook nog eens tot in de puntjes verzorgd uit. En ach, wat is nu geestiger dan het beeld van twee agressieve bolletjes wol die vechten om iemands ingewanden? Dat zie je in ieder geval niet elke dag.

En toch mag Black Sheep slechts voorzichtig plaatsnemen in de schaduw van de echt geniale horrorkomedies. Want hoewel erg geestig, er zit nogal weinig fut in de overige verhaallijnen van het script en wordt ingevuld met bordkartonnen en niet bepaald memorabele karakters. Op dat gebied had de film wel een stuk scherper en beter gemogen. Maar goed, erg lang kritisch zijn op Black Sheep is bijna onmogelijk, je gaat toch weer eventjes genieten als die wollen moordmachines weer in beeld komen rennen om flink wat herrie te schoppen.

3,5 sterren.

Zo'n film die een mix probeert te zoeken tussen humor en horror maar daar vreselijk in faalt.

Humor was verschrikkelijk slecht, mede door het slechte acteren.

En de horror.. tsja, van die schapen moest ik eerder lachen dan dat ik er bang van werd.

maar dat was volgensmij ook de bedoeling?

Heerlijke onzinfilm en nu krijgen we ook de Nieuw Zeelandse humor onder ogen. Ditmaal geen zombies, weerwolven of buitenaardse wezens, nee dit keer zijn het schapen.

En die schapen hebben na een mislukte experiment erg veel trek in mensenvlees en dat komt de schapenfobiesche Henry allemaal op zijn dak en word het tijd om zijn angst voor schapen te overwinnen en gaat samen met Experience en de geweldige Tucker de strijd aan. En het worden der steeds meer en meer en meer. Het bloed en gore gehalte zit er ook lekker stevig in en er is ook zeker genoeg plaats voor droge humor. Naderhand krijgen we Henry´s moeder. Wat kon je toch lachen met dat mens zeg. En dat scheet actie was al helemaal hillarisch.

Hele fijne schapensplatterfilm. Leuk geacteerd ook.

3,5*

Vermakelijke horror/komedie met een flinke dosis gore en droge humor.
Meer dan dat is het eigenlijk niet.

Aantal grappige/weirde scenes. Een kerel die zijn laars uit doet en ziet dat hij een schapenpoot heeft,WTF?

Zoals ik al eerder zei is de gore goed, niet realistisch maar juist de splatter kant op.

In zijn genre best leuk, maar ook niet meer dan dat.

Leuk filmpje.

Erg origineel uitgangs punt zijn de killer schapen. Dat is ook meteen een sterk punt van de film, want de leukste scènes zijn toch wel met deze beesten. Ook bevat de film de juiste dosis humor, al werken de grappen niet altijd even goed. Acteerwerk is niet het beste, maar is toch voldoende in een film als deze.

Gore en effecten zien er prima uit, zeker gezien het budget.

Ja erg vermakelijk.

Niet bepaald een smakelijk filmpje hoewel het af en toe wel lachen geblazen was. Wel goed gevonden trouwens die moordende schapen, maar of ik dit filmpje nog een keer ga bekijken? Ik denk het toch niet. Ik vond het allemaal toch wel een beetje te ranzig. Filmpje kun je ook maar het beste bekijken 's-avonds laat met een lekkere trappist, verstand op nul en liefst een beetje aangeschoten ook nog. Misschien dat je er dan het meest van kan genieten want dit is natuurlijk volslagen onzinnig vermaak, zo onzinnig zelfs dat het gewoon grappig wordt. Ik denk dat de regisseur ook geen andere bedoelingen gehad heeft met dit over-de-top horrorfilmpje. Het Nieuw-Zeelandse landschap oogde best mooi eigenlijk. Best wel mooi ook die scène toen die schapen de heuvel afrenden en dat illustere gezelschap te grazen namen.

3,0*

btw Dit filmpje voor nog geen € 2,00 gekocht bij Boeken-Voordeel in Nijmegen.

Toen ik 12 was, keek ik deze film, en was hij goed.

Nu is 'ie ook wel mooi, maar ik heb het gevoel dat het allemaal zo geforceerd is. De humor is best wel te pruimen, en moordende schapen? In Nieuw-Zeeland? Dat is best goed gevonden. Ik heb mij goed vermaakt met deze film. 3*

Blijft een leuke film, deze Black Sheep. Een goede mix tussen horror en komedie, een combinatie die goed samen kan gaan, maar ook jammerlijk kan falen, dat laatste is helaas vaker het geval dan het eerste. Gelukkig is dat bij Black Sheep niet het geval.

Qua horrorfilm is Black Sheep vooral erg smerig, af en toe een flauw schrikmomentje, maar vooral veel gore. De schapen zorgen voor een aantal zieke kills en een heerlijke slachtpartij zo tegen het einde van de film, de goreliefhebber zit met Black Sheep wel goed.
Qua komedie bevat Black Sheep vooral flauwe grappen, en natuurlijk grappige situaties met de schapen, echt hard heb ik nooit moeten lachen, maar een glimlach kon er wel vanaf. Het acteerwerk is helaas niet zo best, het verhaaltje is gelukkig wel onderhoudend en de setting in Nieuw-Zeeland is prachtig, dit zorgt ook wel voor wat mooie beelden, vooral het moment dat de auto van de klif afrijdt zorgde voor een mooie shot.

Al met al gewoon een leuke horrorkomedie over schapen, niet eentje die je gauw nog een keer op zal zetten, maar ook niet eentje die je gauw zal vergeten, mede door de hoeveelheid gore. Black Sheep is een leuke mix tussen humer en komedie, 3 sterren.

mwah het idee van de vervaarlijke schapen is wel leuk, maar voor de rest...

beetje Secret Valley gedoe, een boef, een milieu praatje, een boze broer en wat gestoorde wetenschappers, kom nou toch wat een flut verhaaltje

voor de jongelui onder de twaalf is dit vast een coole boel, voor mij niet

2 x, schaapjes tellen

Een film die ik ben gaan opzoeken omdat hij door Bad Taste en Braindead geïnspireerd zou zijn. Dat zie ik er zeker aan af, gezien de schaap-mutant-zombies ofzo. Ook het embryo deed wel denken aan de rataap uit Braindead. Maar er lijkt ook gekeken te zijn naar Lord of the Rings, soms qua muziek, maar ook omdat sommige creaturen een beetje op de orks leken, en een kudde schapen op een gegeven moment naar beneden komt stormen, wat ook deed denken aan scènes uit die films.

In ieder geval dient het verre van serieus genomen te worden, en er zitten best aardige momenten in, met name de dierenactivisten, waarbij de dame ook nog eens allerlei spirituele onzin loopt te verkopen op dusdanig overdreven wijze dat het grappig wordt. Verder de nodige onderbroekenlol, maar uiteindelijk voelt het niet zo scherp aan als de vroege Jackson-films. Die lijken toch absurder, creatiever en meer onvoorspelbaar, terwijl Black Sheep wat meer volgens het boekje aanvoelt, ondanks het belachelijke uitgangspunt. Wel ziet dit er visueel veel beter uit, maar dat wissel ik graag in voor meer geslaagdere humor. 3*.

Lollige Horrorkomedie.

Black Sheep deed me erg denken aan Braindead, zoals andere hier hebben gezegd. Helaas is de gore niet zo veel als daar.

Natuurlijk is hij nergens echt eng, en zeer absurd. Soms zelf over de top met Weerwolfschapen dat naar mijn mening ook weer iets te veel over de top is.

Het acteerwerk is wat je verwacht in een horrorfilm, niet het beste wat je kan krijgen. Maarja, wat had je dan wel verwacht hiervan? een goed verhaal?

Prima film om te kijken met op sommige scenes een goede dosis gore. Een aanrader voor Horrorkomedie fans.

Vooral veel komedie en ook nog wat horror.

Heel veel schapenhumor. En wel zoveel dat de vraag of schapenhumor leuk is een terechte vraag is. Het antwoord luidt: ja hoor, in ieder geval leuk genoeg om er een film mee te vullen.

De film is in de eerste plaats een komedie. Alle facetten van het verhaal hebben een komische onder- of bovenlaag. Veel is over the top. Binnen dat raamwerk is er plaats voor horror. De horror wordt er door aangeraakt en krijgt er eveneens vaak een humoristische touch door.

Doordat de film niets serieus neemt, is de impact van de serieuze horror dus erg gering. De horror die visueel is en voornamelijk uit gore bestaat, raakt behoorlijk ondergesneeuwd in de schreeuwerigheid en absurditeit van het verhaal. De prima special effects die in een serieuze horrorfilm zeker een angstaanjagend effect zouden sorteren, doen hier op dat vlak dan ook niet erg veel.

Schapenhumor dus. Alle mogelijke komische mogelijkheden die het schaap biedt komen voorbij. En zo wordt kuddegedrag komisch uitgespeeld, wordt schaapscheren een grappige schaamtevolle bezigheid en gaat liefde voor het schaap verder dan platonische bewondering. En ga zo maar door.

Conclusie: vleesetende schapen zijn niet eng.

That'll give you something to talk to your therapist about.

Ronduit kostelijke film over genetisch gemuteerd schapen, en het is me een raadsel dat de film zo laag scoort, maar dat zal met smaak te maken hebben. Ik vind het iedere keer weer een feest te kijken en het is duidelijk mijn soort humor.

Het verhaal is uber simpel, genetische proeven op schapen lopen enigszins uit de hand en te midden van deze slachting proberen de jongste zoon te overleven samen met een op de locatie ontmoette milieuactiviste. En wat voor één trouwens. De nodige gevaren zoals bloeddorstige schapen, een doorgedraaide broer, eigen trauma en een al even gekke dokter en laboranten, moeten het hoofd geboden worden. Grappig is al die afkeur van Henry voor al het landelijke zoals wanneer hij de huishoudster een knuffel geeft en met zijn gezicht in de geschoten konijn ligt, of dat ze het konijn aan het fileren is. Grappig is ook die dwaze hippy genaamd Grant die langzaam verandert, interessant is de jonge dame die hij mee genomen heeft. Er is niet zo heel veel over Danielle Mason te vinden, toch heb ik de indruk dat er twee zijn. Namelijk deze Mason uit New Zeeland en een siliconen/botox gedrocht uit Londen getrouwd met MMA vechter Tony Gilles. Desondanks is deze Mason in 2006 een plaatje.

Black Sheep is een heerlijk stukje ongecompliceerde humor met een kostelijk Gore randje en dat is een prestatie, of juist het grappige als je schapen zo ziet, want het kunnen qua uitstraling zulke onnozele beesten zijn.