Two Moon Junction (1988)

Voor achtergrondinfo en mijn inspiratie wat betreft deze serie verhalen, lees de eerste alinea van deel 1.

Geheel volgens traditie van het materiaal wat besproken wordt zal de intro van deze verhalen veel te langdradig zijn en teveel in herhaling vallen. Dan volgt er een slap, maar smeuïg middenstuk, om vervolgens veel te voorspelbaar te eindigen…

Nacht-tv op 6 kanalen – deel 3:

Een film van deze Zalman King moest er natuurlijk ook een keer tussen zitten.Indirect was het namelijk 1 van de redenen dat ik aan deze serie verhalen ben begonnen. Het is bovendien zijn werk die me nog het meest nostalgisch in herinnering staat. De keus had gemakkelijk kunnen vallen op het bekendere Wild Orchid. Ook het destijds betrekkelijk populaire Red Shoe Diaries met Mr. X-Files David Duchovny en de bijbehorende serie was een logische keus geweest. Toch, mijn verlangen naar een sexy film met of Rourke of Duchovny was niet bepaald hoog te noemen. Hee, maar er is ook een Zalman film met de altijd mooie Sherilyn Fenn (wat mij betreft de mooiste actrice uit Twin Peaks). Een soort klassieke schoonheid, die door haar uitstraling en vooral iets moois -in en rond haar ogen altijd extra opvalt. Een actrice die verder veel te weinig goede rollen heeft gekregen in haar acteer carrière, tot nu toe. Zo had ze wel 2 leuke rollen in Gilmore Girls en had ze een hoofdrol in de onderschatte sitcom over alcoholisme “Rude Awakening”. Toch, iemand met haar talent en uitstaling had ik een grotere carrière gegund. Misschien is het een bewuste keuze? Bovendien iemand die naar mijn mening echt sexy kan zijn. Goed, als ik dan toch mijn tijd moet verdoen met softcore troep, dan maar iets met haar in de hoofdrol.

Plot? Oja laten we daar eens mee beginnen, dat is tenslotte belangrijk. April treft alle voorbereidingen voor haar aankomende huwelijk, maar is daar totaal niet gelukkig mee. Opgegroeid in een rijke familie, trouwt ze een eveneens rijke kakker. Waar is de spanning? Nou nergens, dus mevrouw is nogal gefrustreerd. Lekker lang douchen is dan altijd een goeie oplossing. Veel stoom, saxofoonmuziekje erbij en lekker sensueel over de borsten wrijven, weg frustratie!. Ze beschikt trouwens niet over zomaar een douche, maar eentje met een geheim doorkijkgat. Ze haalt een badkamertegel weg en kan zo bij de douche van de buren naar binnen kijken. Daar staan dan toevallig 2 mannen samen te douchen. Ja, ik vond het ook niet bepaald sexy, maar voor April (Fenn) was het blijkbaar just what the doctor ordered. Ieder zijn smaak. ..

Ik heb er zonet bij mij ook naar gezocht, maar tevergeefs. Ik weet trouwens niet of ik een buurvrouw heb, dus wie weet sta ik dan alsnog naar een man te kijken. Een oproep aan ieder die dit leest: Heb je een leuke buurvrouw, ga op zoek naar dat doorkijkgat, misschien zit hij er bij jou wel? In overleg met de buurvrouw, kun je er natuurlijk altijd 1 laten maken….

Maar goed, Ik had jullie in mijn vorige verhalen verteld over die rule of thumb: 20 minuten plot en dan pas naakt? Daar duikt deze film onder, als Fenn na 10 minuten al staat te douchen. Mijn toenmalige 12-jarige ik is alweer helemaal blij. Na een wandeling over een rondtrekkende kermis begint de spanning pas echt voor April. In haar ooghoek ziet ze een man met lang haar in een stoere spijkerbroek, uiteraard zonder shirt aan en een zonnebank-achtig, gespierd lichaam. Een zwoele blik gaat zijn richting op: “mooie sixpack”, moet ze gedacht hebben. Perry, zo heet hij en de man is een held op het gebied van vrouwen versieren. “Your name is April? I’ve known a June and a May, never an April” , zo opent hij succesvol. Maar hij gaat door: Steelt ten eerste haar portemonnee, om hem terug te geven met een smooth “here, you dropped your wallet” en als dat niet werkt breek je gewoon in bij haar huis en ga je onder de douche staan. April doucht graag, dus als die van de schrik bekomen is dat er een vreemde man onder haar douche staat komt ze er vanzelf wel bij staan, toch? Uiteraard. Ondanks dat ze laatst nog gedoucht heeft, moet dat vandaag weer. Maakt het alleen maar spannender met een vreemde man erbij. Scheelt trouwens ook veel gepruts met kijkgaatjes. Er wordt heel wat gedoucht in deze film trouwens, dus wen er maar aan.

Behalve veel sensuele softcore, mooie saxofoonmuziekjes en fout dialoog heeft de film niet veel om het lijf (de acteurs ook niet trouwens, letterlijk ha!). Toch, voor zo’n soort film ziet het er vaak zeer sfeervol uit en ik kan wel snappen dat Zalman King zo goed werd bevonden in zijn vakgebied. Door een aantal romantische ontwikkelingen en een soort van “emotionele diepgang” is dit bovendien geen vieze mannenfilm, maar zou zelfs je vriendin mee kunnen kijken.. Dat was vast de bedoeling. Emotionele diepgang is 1 ding, maar waarom April steeds huilde na afloop van haar vrijpartijen? Schuldgevoel? Kan best, maar het werd er niet erotischer op...

Hop, speciaal voor je vriendin gooien we er ook een scene in waar Fenn samen met een oude vlam van Perry tips uitwisselt in een wc van een benzinestation. Dat gaat dan over rouge op je tepels en bij bepaalde jurken geen BH’s dragen omdat het mooier is? Het geheel krijgt helemaal een lesbisch tintje als de meid tegen April roept, “I'm so envious of your fuckin' tits. Now I know why men like women.” Toch, de interactie tussen de 2 meiden zorgt even later nog voor 1 van de meest sfeervolle momenten in de film, als ze besluiten met elkaar te gaan dansen. Ik vraag me af in hoeverre Trance (helaas slecht beeld op die Youtube, zag er op mijn exemplaar mooier uit) later David Lynch heeft beïnvloedt met de Twin Peaks dans.

Is er verder nog iets opvallends aan de film? Nu, ja: in een laatste seks-scene botst April keihard met haar voet tegen de stijve penis van Perry aan op het moment dat ze klaar zijn. Tijdens het daaropvolgende dialoog zie je Perry nog even door masturberen. Maar dit is beiden enkel te zien bij fullscreen versies van de film, in de widescreen is het weg gesneden. (het beeld dan, niet de penis zelf natuurlijk)

Nog even afsluiten met een leuke scheldkanonnade tussen de 2? Goed dan:

April: Oh, go to hell!

Perry: Oh, sweetheart!

A: Oh, fuck you!

P: Princess!

A: Cocksucker!

P: Sugar!

A: Motherfucker!

P: Sweetpea!

A: Bastard!

P: Be careful what you say, because people around here might think we love each other.

Sfeervol, aardig gefilmd, grappig, fout, met ook nog dat ene ECHT mooie momentje in de vorm van die dans. Heb me niet verveeld, maar goed was het ook niet. Zowaar ook nog een verschijning uit het niets van Screamin’ Jay Hawkins en dat maakt elke film beter. Wel mistte ik dat noir-elementje, maar dat wist ik van tevoren. Goed: tiet gezien, nu eindelijk slapen! Voor hen die dit allemaal gelezen hebben, ik zie jullie bij deel 4…….

Een titel die ik vorige week ook bij de kringloop op deed, niet helemaal wetende wat de kwaliteit van de film betrof. Wel had ik al snel de naam van Sherilyn Fenn ontdekt met de vage kennis van een 9 1/2 weeks achtige geheel in het achterhoofd waarop ik dacht toch maar proberen.

En ja, wat is dat toch een godsgruwelijk lekker wijf die Sherilyn Fenn met een licht ondeugende zegmaar gerust stoute inslag zoals vaker. En ach, die steamy scenes zijn best oké met de laatste als beste. Een ander pluspunt is toch wel de dromerige soundtrack met de trage saxofoon. Maar buiten dat vraag ik mij regelmatig af waarom ik dit in hemelsnaam kijk, want het is niet slecht, het is ook niet heel slecht, maar het is bar slecht.

Script, acteerwerk, dialoog, het heeft allemaal bar weinig om het lijf met met ook nog eens een uitermate vervelende hoofdpersoon in de vorm van Perry. Wat is dat toch met die vrouwen dat ze zich altijd door dat soort klootzakken in laten palmen? Verder nog iemand die twijfelt om deze film in te starten? Vooral niet doen, of je moet fan zijn van de mooie Sherilyn Fenn, dan kan je het overwegen. Afijn, zoals onderhand duidelijk mag zijn, slecht, heel slecht.

Bij de naam van Zalman King rinkelde er al wel een belletje, zo van verwacht er vooral niet al te veel van. Maar zelfs dat was geen voldoende voorbereiding op deze film. Zelden zo'n verschrikkelijk slecht stuk brol gezien, met een absoluut anti-erotische Sherilyn Fenn in de hoofdrol - ze heeft wellicht best een mooi lijf, maar King slaagt er wonderwel in daar op de juiste momenten niets van te laten zien, maar ook juist wel weer op de momenten waar je het gevoel hebt dat je naar een verkrachting zit te kijken. Nergens weet Fenn ook maar in de verte over te brengen dat ze ergens zin in heeft. En dan die afgrijselijke peroxide pruik nog. Drie keer weggespeeld door de stripper die voor haar aanstaande man was ingehuurd, dat dan ook nog eens. En wellicht de grootste ergernis: Richard Tyson en het karakter dat hij te spelen krijgt, of misschien het gebrek daaraan.

Bref, voor het verhaal kijk je beter een pornootje, en voor de acteurs.trices ook. En ook al gauw betere production values.