The Blue Angel (1959)

Een remake van Der Blaue Engel (1930)

Eigenlijk nooit geweten dat er nog een nieuwe versie van de klassieke film is gemaakt. De speelfilmencyclopedie begint met, "een afschuwelijke nieuwe versie...". Mensen die louter van originele filmversies houden kunnen deze dan ook maar beter mijden.

Ietwat lange film voor het eigenlijke verhaal en op momenten traag, maar kijkt toch aardig weg waardoor hij korter oogt dan dat hij duurt.

Alle scherpe randen van het originele verhaal zijn er vanaf en alleen de hoofdlijnen worden nog gevolgd. Het komedie/drama-gehalte blijft ook tamelijk beperkt, terwijl de nadruk meer ligt op de romantiek.

Het is een eigentijdse versie die begint in 1956 en vervolgens zo'n drie jaar bestrijkt. Curd Jürgens zet een erg aardige rol neer als ouderwetse, preutse professor. En zo'n rol past wel bij hem omdat hij vaak een nogal statige manier van spelen heeft. En hij speelde graag op het toneel, las ik, en dat haal je er ook uit. May Britt is eigenlijk veel te zachtaardig voor een nachtclubzangeres, ze lijkt me meer op een secretaresse. De typische Dietrich-look komt in de oude versie beter uit de verf. Ook het venijge karakter in die film, blijft hier grotendeels achterwege. En het einde van de film duidt meer om een dwaling in verliefdheid dan een man die verstrikt raakt in een web en zich uiteindelijk in het verderf stort. Maar dit kan ook met de tijd te maken, de jaren '30 of de jaren '50 dat scheelt nogal.

Ik heb me prima vermaakt, wel genoten van het spel van Jürgens en de mooie kleuren en sfeer van een typisch eind jaren '50 film. Ook kostte het mij daarom veel minder inspanning om naar te kijken dan die oude versie.

Schijnt in Amerika opgenomen te zijn, maar zoals de gebouwen en de trein doen aan Duitsland denken. 4.0