Amanece, Que No Es Poco (1989)

Leuk dat sommigen hun persoonlijke preoccupaties nu al in de synopsis stoppen, maar verder heeft bovenstaande weinig met de film te maken.

Terzake: vreemd dat er nog niet gestemd is op deze overbekende "bizarre en absurde cultfilm " die in Spanje net zo bekend is als..weet ik het, Flodder hier. Dwz dat iedereen hem uit zijn hoofd kent.

In deze au fond a- narratieve film die meer een verzameling sketches is worden we getracteerd op een galerij vol excentriekelingen die met mekaar gemeen hebben dat ze in 1 zelfde gat in La Mancha wonen ( in prov. Albacete opgenomen) , onder wie idd. een ingenieur en zijn vader die zo niet oversext is( hij is trouwens al een jaar of 80) dat hij zijn vrouw om zeep heeft geholpen, een feit dat niemand lijkt te interesseren . Verder ontmoeten we oa de dorpsneger die de kerk niet in mag, de burgemeester die zich verhangt na ruzie met zijn maitresse en later weer beter wordt, een Argentijnse schrijver die er- terecht- van wordt beschuldigd Foulkner( sic) en Nabokov te plagieren, een intellectuele kroegbaas die weet dat Kavafis lid was van de community, mensen die letterlijk in hun geboortegrond zijn geworteld, huisvrouwen die de hoer van het jaar moeten kiezen, de guardia civil die op de rijzende zon schiet, opdringerige Amerikaanse studenten , een stel Belgischese meteorologen dat de mis wil bezoeken en gelukkig als bij toverslag weer verdwijnt enz.

Om alles te vatten moet je zeer goed bekend zijn met eighties Spanje , wat ik niet ben. Maar dan nog valt er genoeg te lachen.

EEn cult-film uit Albacete. Heb weinig toe te voegen aan pippo, hoewel er nog talloze absurditeiten plaatsvinden. Wat een film zeg. Sommige dialogen zijn erg geestig en ook de situatie an sich, een dergelijk dorp, is vermakelijk.

Een in Spanje bekende en (over)gewaardeerde Spaanse komedie uit de jaren '80. De vergelijking met Flodder lijkt me inderdaad wel van toepassing. Destijds vond ik Flodder wel leuk om een keer gezien te hebben, maar ik moet er niet aan denken om die film te gaan herzien nu. Misschien had ik deze film destijds ook leuk gevonden, maar nu vond ik het eerlijk gezegd weinig aan. Het is maar net of dit type humor wel of niet bij je werkt. Bij mij werkt het dus tegenwoordig wat minder. De film zit overladen met grappen die in hoog tempo voorbij komen, het ene grap is nog niet voorbij of de volgende is alweer aan de gang. Af en toe zitten er wel leuke scènes tussen, maar het meesterwerkstatus van deze film kon ik niet ontdekken. Het is een film die je volgens mij het beste kunt zien als je in een erg melige bui bent.

Een magere 2,5*