Dresden (2006)

Het romantische verhaal boeide me totaal niet en was ook nog eens erg saai. Pas toen het bombardement begon werd de film goed.

Goede film naar niks nieuws onder de zon.

Het eerste deel van de film mist iets. Het tempo gaat traagjes vooruit en daarbij komt te weinig interessante randanmitatie kijken. De hoofdrolspelers soliciteren ook niet om echt de ster van te show te gaan worden. Geen van hen kan de film dragen, ook een gemis.

Als het 2de deel begint krijgt de film een enorme boost. De bombardementen zijn top. De bombardementen zien er fraai uit en luisteren ook goed. Er is goed gespeeld met kleur, belichting en geluid. Het lijkt alsof je er midden inzit. Jammer dat het 1rste deel niet van dit niveau was.

Het zat er in maar kwam er niet uit.

3,5*

Prachtige oorlogs film op het randje van het einde van de oorlog.

Goede acteurs en interessant stukje over dresden.

4 sterren

Matig verhaal, vrij slecht acteerwerk, langdradig. Omgeving en decor slecht nagemaakt. Schakelen van authentiek beeld uit die tijd, en de gelikte animaties waren veel te duidelijk, met nadruk op de gelikte computeranimaties van de vlieggedeelten. Echt heel slecht computer-werk.

Ook was het plot vooral in het begin veel te toevallig en onrealistisch. De onderlinge communicatie in de film deed modern aan, typisch amerikaans en veel te hedendaags voor een film uit 1945.

Helaas, weinig bijzonders dus.

Toch een beetje teleurgesteld in deze film. Het verhaal had helemaal geen afbreuk aan het geheel hoeven te doen als het niet zo slordig was geweest. Anna en Robert worden blijkbaar verliefd op elkaar, maar dat zien wij niet gebeuren. Dat wil zeggen, op het ene moment hebben ze nog nooit een woord gewisseld en niet veel later krijg je allerlei Romeo-en-Julia-achtige toestanden, zo vanuit het niks. En het eind vind ik al helemaal vreemd. Robert had al weet ik niet hoeveel keer dood kunnen gaan maar overleeft het steeds op wonderbaarlijke wijze. Om vervolgens vier maanden na de oorlog neer te storten met z'n vliegtuig. Waarom? Wat is daar nou de dramatische meerwaarde van?

Bovendien worden allerlei verhaallijntjes niet mooi afgesloten. Wat gebeurt er eigenlijk met Anna's verloofde? En met Anna zelf, eigenlijk? Ergens aan het eind zie je haar moeder en zus door de stad lopen en die zus krijgt op een gegeven moment een baby in de armen gedrukt, een baby van wie de vader om voor mij volstrekt onduidelijke reden zojuist is doodgeschoten. En dan? Ik had graag willen zien hoe het toen verder ging. De beelden van de herbouwde kerk zijn natuurlijk hoopvol maar ik denk dat er wel meer 'wederopbouw' nodig is dan alleen die van de stad zelf.

Voldoende kritiek op het verhaal dus, hoewel er ook wel korte, indrukwekkende momenten in zaten. Er waren verschillende scènes in de schuilkelders die ik mooi vond, vooral die waarin een soldaat als het ware uit genade de mensen neerschiet die hij moet beschermen. De beelden van de bombardementen en de brandende stad zijn ook niet niks.

Hierboven wordt al gezegd dat het beste van deze film is dat de Duitsers Duits praten en de Engelsen Engels. Daar ben ik het helemaal mee eens.
Al met al 2,5 ster.

Teleurstellende film. Had het gevoel naar een TV-film te kijken en dat is het ook, blijkt. Veels te lang, vooral het begin. Het origineel is zelfs 180 minuten lang.

Het lukte mij iig niet om in het verhaal op te gaan, komt ook door de weinig charismatische acteurs, alleen Felicitas Woll vond ik overtuigend, de Engelse piloot helemaal niet. Het brandende Dresden zag er mij teveel uit als een filmset. Toch gaf het wel een goede indruk wat voor een verschrikkelijk inferno het geweest was.

Volgens mij is deze televisiefilm gemaakt om ter gelegenheid van het wederopbouw van de Frauenkirche het alles verwoestende bombardement van Dresden te herdenken. Allicht heeft de film daarom zoveel aandacht voor de vuurstorm, die ontstond in dit inferno, waarbij 25.000 mensen om het leven kwamen.

Ik denk dat de romantische verhaallijn erbij gehaald is om de film wat “op te leuken”. Daarin schuilt meteen de zwakte van deze film, omdat de snelheid waarmee een Engelse piloot en een Duitse verpleegster een intieme relatie krijgen mij tamelijk onwaarschijnlijk lijkt. Los daarvan is de brutale manier, waarop een Brit op het eind van de oorlog rondloopt in een Duitse stad –te midden van Gestapo en politie– ook niet erg geloofwaardig.

Maar als je dat allemaal voor lief neemt, is het best een interessante film met prima camerawerk en mooie hoofdrollen van Felicitas Woll en John Light. Daarnaast is de sinistere sfeer, die na de bombardementen ongetwijfeld geheerst moet hebben, goed weergegeven.

Op zich is het nog niet zo'n slechte oorlogsfilm. Al is het basisverhaal van de Engelse piloot en de verpleegster wel erg voorspelbaar. De laatste dagen van Dresden vlak voor het einde van de oorlog. Er wordt prima geacteerd en het verhaal blijft wel boeien. Ook zitten er vaak hele mooie en spectaculaire beelden in. Maar er zitten ook duidelijk mindere elementen in de film. Het hele verhaal waar de Engelse piloot in voorkomt is volstrekt ongeloofwaardig. Ook weten wel heel veel mensen elkaar tegen het einde bij toeval weer te ontmoeten. Het hele einde van de film vanaf het bombardement is sowieso belachelijk dramatisch gemaakt. Alles wat in de hele film zorgvuldig is opgebouwd wordt hier op dezelfde zorgvuldige manier ook weer afgebroken. En zo blijf je als kijker met een wel erg leeg gevoel achter. Heb ik hier bijna drie uur naar zitten kijken?

Een opnieuw bekeken.

Blijft een indrukwekkende, maar afschrikwekkende gebeurtenis.

Goed weergegeven in deze film.

Voor een televisiefilm een heel behoorlijk niveau.

Men probeert hier hetzelfde als wat bij de grotere producties Titanic en Pearl Harbor goed werkte: omkleed een monumentale gebeurtenis met een romantisch verhaal, en he publiek zit op het puntje van de stoel.....

Dat werkt hier niet zo goed als bij de twee genoemde voorbeelden, vooral omdat de hoofdrolspelers charisma missen. Mevrouw Woll kan er nog net mee door, Meneer Light is een lightgewicht, acteert als een houten klaas. De drekkleuren waarin de film is opgenomen helpen m.i. ook niet echt mee.

Positief is de sterke weergave van de ondergang van Dresden, datgene waar het eigenlijk om draait. Met gevoel voor detail en authenciteit in beeld gebracht, waardoor de waanzin van oorlog weer eens echt invoelbaar word. Het laatste uur is dan ook het meest gedenkwaardige aan deze in totaliteit toch geslaagde oorlogsfilm.

Heel wat jaartjes terug al eens meegepakt en toen beoordeeld als kul. Maar in het kader van herziening en een comment op MovieMeter toch de stoute schoenen maar aangetrokken. En poeh...was me dit een lijdensweg. Want wat een k*tfilm is dit toch joh.

Laat ik voorop stellen dat er weinig mensen niet van Dresden gehoord hebben, toch zullen weinigen echt beseffen wat daar heeft plaatsgevonden. In mijn geval hetzelfde ondanks dat ik veel weet over de oorlog maar wel had gehoord over de bombardementen. Het boek Dresden 1945 van Alexander McKee was net zo schokkend alswel een pageturner en het is ongekend wat daar heeft afgespeeld en de cijfers lopen in die zin nog altijd ver uitéén van enkele tienduizenden tot honderdduizenden. 'Bomber' Harris werd gedecoreerd maar moest volgens velen voor het gerecht gedaagd worden wegens oorlogsmisdaden met niet alleen Dresden maar ook Hamburg op zijn conto. Met die wetenschap krijgt de film het voordeel van de twijfel met zijn tv-film achtige uitstraling en onbekende cast. Een beetje goodwill kan nooit kwaad...

Maar mijn God, door vreselijke slechte keuzes betreffende script en regie komt er al snel zand in de motor. De film mag dan de naam van de gebombardeerde stad dragen toch is daar een uur en drie kwartier weinig van te merken in dit liefdesdrama dat een gemiddelde soap niet ontstijgt. Of beledig ik nu de gemiddelde soap...? Want sex in de slaapzaal tussen de andere patiënten? Newman die in Duits uniform de bruiloft van Anna komt verstieren, hou toch op zeg. Dan het vreemde gegeven dat hij Duits kan spreken maar dit kennelijk niet gebruikt in het begin of de aanwezigheid van een beschimpte Jood. Die zijn toch allang allemaal op de trein, of het moet de helft van tweede of derde generatie voorouders zijn en ver uit de bloedlijn zijn dus dan praat je echt niet meer over een Jood. Dan de blusploegen die aan het werk zijn...niet zo zeer een grote fout als een schoonheidsfoutje wellicht wat omtrent de omvang van de brand, de gebombardeerde staten en het ontbreken van waterdruk toch wel een enorme prestatie is. Maar vooruit...had ik al gezegd dat het allemaal veel te lang duurt...? Tsjonge jonge. En we krijgen totaal niet het beeld van hoe het werkelijk zou moeten zijn, smalle straatjes, houten huizen en bomvol vluchtelingen.

Goede punten zijn er al zijn ze minimaal. De Duitsers spreken Duits wat altijd goed is. De vuurstorm met rukwinden zien er richting het einde best aardig uit net als de bommenwerpers boven de kolkende massa, en de scene met de brandende kinderwagen is best aardig. De gecremeerde mensen die bij aanraking verpulveren is sterk ware het niet dat kleding en haar verschroeid en verbrand moet zijn wat niet het geval is. Het mooiste is toch wel de heropening en ceremonie rond de Frauen kirche, iets dat behoorlijk dubbel is want gelukkig is de film dan ook afgelopen.

En zo mag het duidelijk zijn dat deze Dresden ook deze keer enorm teleurstelt en met het verhaal, dat 70 procent aanloop is en ergens anders over gaat, dat getoond wordt de ware geschiedenis geen eer aan doet. Bah, wat een slechte film over een plek en geschiedenis die veel en veel beter verdient.