Get a Job (2016)

“I just need something to keep the lights on until I find my dream job.”

Tegenvaller. Ik had een scherpe komedie verwacht die echt iets te melden zou hebben over de moeilijke zoektocht naar werk na je afstuderen. Een soort Up in te Air (ander onderwerp) met veel situaties en dialogen die zowel een grappige als donkere ondertoon hebben. Maar Get a Job vervalt al snel in wiet- en seksgrappen en gaat daar de gehele film mee door. Alleen de verhaallijn met Bryan Cranston heeft nog een beetje niveau en wanneer Cranston zijn baan verliest denk je toch bij jezelf, zou iets met scheikunde niet wat voor hem zijn...

Teller is ook goed maar het wordt hem iets te makkelijk gemaakt in zijn zoektocht naar een baan. Geldproblemen worden heel kort aangestipt en na een belachelijk slecht sollicitatiegesprek krijgt hij toch een baan, yeah right. Zijn vriendengroep bestaat uit de gebruikelijke losers en overachievers en je bent ze zo weer vergeten. Wat ik wel heel knap vind van regisseur Dylan Kidd is dat hij Anna Kendrick een nietszeggende rol geeft en Alison Brie totaal misbruikt als oversekste collega van Teller. Ik bedoel, je hebt Brie tot je beschikking en je doet er dit mee? Knap, erg knap. Marcia Gay Harden heeft dan nog wel een aardige rol maar dat komt meer door haar acteerwerk dan door de dialogen die ze op moet dreunen. Het einde is wel redelijk maar het gebruik van zoetsappige "alles komt goed" voice-overs moet echt stoppen. Get a Job heeft het verhaal en de acteurs maar verzandt al snel in heel veel flauwekul. Jammer!

Een feelgood-comedy combinatie met een standaard verhaaltje over moeilijkheden hebben en overwinnen. Het luchtige verhaaltje over werkloosheid en jezelf promoten is in een typisch Amerikaanse setting geplaatst. Ik had er geen enkele connectie mee.

Veel humor. Dat wel. Maar van een dermate hoog puberaal niveau, dat het geen enkele lach oproept.

Platte humor is niet per sé onleuk, maar dat type humor werkt eigenlijk alleen als er een klik is met de personages die de grap maken of ondergaan. Dat is hier niet het geval.

De personages zijn vervelende en oppervlakkige karakters. Er ontbreekt simpelweg inleving. Deze constatering is meteen de voornaamste reden dat het onderdeel feelgood evenals het onderdeel humor, niet werkt.

Het acteerwerk is redelijk. Teller en Kendrick kunnen natuurlijk wel wat. Volgende keer graag in een betere film. Deze nietszeggende film wekte simpelweg weinig feelgood en weinig lach op.

Ietwat teleurstellend.

De omschrijving wordt maar nauwelijks waargemaakt, er is nergens iets voelbaar van echte nood en de tegenstelling tussen wel en geen werk komt er ook niet echt uit. Zo moeilijk kan dat toch niet zijn, denk ik dan. Wel wat flauwe humor, en tamelijk charmant maar wel wat mat acteerwerk. Van Kendrick en Cranston had ik eigenlijk wel wat hogere verwachtingen.

En aan het einde nog de echte afmaker. Dat de makkers in Hollywood nog steeds niet door hebben dat beelden tijdens de aftiteling een kenmerk van een matige film zijn. Rot op met je bloopers en treppenwitzen. Doe je eigen werk nog even de dood aan, hoe stompzinnig.

Best wel een leuke film, vooral het laatste uur is wel goed. Live your dream, daar komt het eigenlijk op neer.

Tegenvallende film over een paar vrienden die na hun studie hun best doen om een baan te vinden. Van een echt verhaal is niet echt sprake en de personages zijn nogal ondermaats uitgewerkt (mede door de korte speelduur, wat dan ook weer in het voordeel werkt aangezien de film gelukkig niet te lang duurt). Het wordt misschien niet vervelend, maar echt grappig wordt het nergens en het heeft allemaal weinig te weinig om het lijf. Net geen 2.5 sterren.

Best vervelend.

Maar dat zijn comedies die gebaseerd zijn op één of andere hang-up wel vaker. Vooral wanneer het thema eigenlijk niet zo héél veel voorstelt. Maar iedereen in deze film is hard aan het worstelen met het verkrijgen van een job, sociale status, verwachtingen en verplichtingen ... zoals brave sociale zombies zich horen te gedragen.

Gooi er wat verschillende clichés tegenaan, zodat elk jobverhaaltje net wat anders loopt en het kan blijkbaar doorgaan als comedy. Jammer dat de grappen zelden leuk zijn, dat behalve Kendrick bijna niemand talent heeft voor comedy en dat het drama compleet lam is.

Wat rest zijn wat domme moraallesjes en een film die mensen die bijna afgestuurd zijn allicht veel onnodige stress kan bezorgen. Dit soort comedies zijn eerder vervelend en zeurderig dan grappig, kan toch echt niet de bedoeling zijn lijkt mij.

1.5*

In 2012 gemaakt en vier jaar op de plank blijven liggen, ondanks de indrukwekkende cast. Geen wonder dat dit een matig werkje is met een onevenwichtige toon. Het draait om een aantal pas afgestudeerde, ambitieuze jongeren met een rotsvast geloof in eigen kunnen die echter niet de droombaan krijgen die ze hadden verwacht. Blijft een beetje hangen tussen komedie en drama waardoor het nooit echt grappig wordt en je de geschetste problemen amper serieus kunt nemen. Het hangt er allemaal een beetje tussenin en dat is nooit goed.

Waar het in eerste instantie lijkt te gaan om een stelletje dat net is afgestudeerd, maar moeilijk aan een baan komen, wordt het thema eigenlijk verweven met alle personages. Jongeren komen moeilijk aan een baan omdat ze weinig tot geen ervaring hebben. Ouderen komen slecht aan een baan door hun leeftijd. En sommigen hebben geluk. Persoonlijk vind ik Bryan Cranston wat te goed voor een film als deze, maar hij doet het verder uiteraard prima. Hoewel de twee hoofdrolspelers een stelletje spelen, en verder prima acteren, mis ik de chemie compleet. Verwacht van deze film geen hoogstandje, en geen memorabele grappige scènes, maar hij is wel vermakelijk als er niks anders op tv is. Interessant feitje: deze film is al geschoten in 2012, maar pas uitgebracht in 2016.