Roadgames (1981)

En constant vraag je je af wat er in dat groene busje zit...

Zieke einde heeft deze film.

Ik heb hem nog niet gezien maar ik wil graag weten of ie nog te huur of te koop is.

Ik ben nieuw hier

Groetjes van Sara

Oersaaie thriller, compleet spanningsloos en zonder noemenswaardige ontknoping. Vooral het eindeloze geleuter van Stacy Keach begon al vrij snel op m'n zenuwen te werken en het rolletje van Jamie Lee Curtis is minstens even suf als nutteloos. Zelfs de goede muziek van Brian May lijkt helemaal niet bij de sfeer van de film te passen.

1 ster.

deze film is duidelijk gebaseerd op Rear Window van Hitchcock (maar dan een versie die zich afspeelt op autowegen in de Aussie outback), maar van die film ben ik ook al niet zo een fan... het grootste gedeelte van de film zit het hoofdpersonage tegen zichzelf & zijn dingo (wat later een hond blijkt) te praten (inclusief nogal veel flauwe grappen), echt boeiend kan je dat dus niet noemen... toch wordt er een zekere spanning opgebouwd en blijft de film mysterieus tot op het eind ... 2

Vroeger eens een keer gezien omdat Curtis erin meespeelde. Vond het toen een- ietswat standaard maar redelijk spannende roadmovie.

2,5 sterren

begrijp de lage score niet zo goed

ik vond et een goeie film iig

Gekocht en herzien. Een van de betere road thrillers!

Oersaai en slaapverwekkend. Een goede roadmovie moet gedragen worden door goede acteurs die de aandacht van de kijken kunnen vasthouden en dat kan Stacy Keach nou eenmaal niet. Echt een leuke acteur (mn voor Philp Marlowe-rollen) maar niet voor roadmovies.

een ster voor de hond/dingo

en halve voor de film..

Gaaaaapppp............

en nu maar gauw naar mijn bed..

snaveltje toe en ....

De film is wat aan de saaie kant en had best een kwartiertje minder lang mogen duren, maar hield mij toch de gehele speelduur in spanning en heeft een lekker sfeertje.

Road Games is een nogal saaie thriller met een spanningsboog die zo goed als onbestaande is. Het had wat mij betreft ook allemaal véél 'sleazier' gemogen. Toch nog enigszins vermakelijk vanwege de droogkomische ondertoon en de leuke interactie tussen Keach en Curtis.

Het tempo ligt te laag om werkelijk spannend te zijn. Het verhaal heeft wel zijn leuke kanten, maar wordt suf uitgewerkt. Met name de laatste scènes, met de achtervolging en ontknoping in het bijzonder, missen elke spanning die het zo hard nodig heeft. Daarbij zijn er zoveel ongeloofwaardige acties van verschillende personages, dat ik mij op het eind zelfs begon te ergeren aan het amateuristische gehalte van filmmaken.
Helaas, want de film begon erg verwachtingsvol. De eenzame chauffeur in de vrachtwagen - wat hem nog geen vrachtwagenchauffeur maakt - en zijn adremme opmerkingen over alles en iedereen die hij onderweg tegenkomt, waren leuk om in de film te raken. Na een tijdje werd ook dat flauw.
Op zijn tijd is de film erg spannend, op zijn Hitchockeriaans. De suspense naar het einde toe wordt echter zeer slecht gebruikt en ik hoopte dan ook dat de film snel afgelopen was.
Een zucht en een slaak, maar toch redelijk vermaak.

Onderhoudend, vanwege de onduidelijke opbouw (waar moet het allemaal precies heen?) en het innemende spel van de twee hoofdpersonen. Jammer dat de climax vanwege geldgebrek nogal afgeraffeld werd, en de muziek paste er ook niet echt bij. Toch een leuke film.

Gave poster, maar verder... Niet echt een geslaagde thriller, al heeft het best zijn momenten.

Toch wel een behoorlijke saaie en flauwe bedoeling deze film. Ik had eigenlijk een spannende thriller verwacht maar dat is deze film zeker niet (had soms wel iets weg van een slapstick) en hoofdrolspeler Stacy Keach hing me al snel de keel uit met zijn continue gelul (hij was ook nergens grappig). Het enige leuke in deze film waren de scenes met de man en zijn boot (welke hij vervoerde per auto). Ondanks dat de film inmiddels enorm gedateerd is, zag het er wel visueel nog aardig uit. De rol van Jamie Lee Curtis stel niet veel voor en ze speelt eigenlijk ook maar effectief een minuut of 10 mee in deze film.

Met deze poster en de opening bestaat de kans dat je op je honger blijft zitten. Er is iemand die meisjes afmaakt, maar met een slasher of iets dergelijks heeft het weinig van doen en het duurt even voordat je het echt een thriller kunt noemen. Quid heeft zo z'n verdenkingen, maar ook niet meer dan dat. Dus lult hij veel tegen zichzelf, z'n dingo, een babbelende liftster en met ene Hitch. Of Pamela. Dat is Jamie Lee Curtis, die achteraf een wat te klein rolletje heeft gekregen.

Het is lange tijd eigenlijk best een gezellig en handig geschreven filmpje. Rear Window op wielen. Naast het griezelige groene busje blijft Quid maar steeds dezelfde rare typetjes tegenkomen, zelfs het nieuws op de radio doet leuk mee en de muziek vliegt alle kanten op. Meer raadselachtig dan iets anders, echt spannend wil het dan ook niet meer worden, maar als de duisternis invalt, wordt het allemaal wel wat enerverender. De finale in het steegje mag er echt wel zijn.

Niet echt goed en niet echt slecht, leuk om een keer gezien te hebben.

Geweldige film,veel elementen doen me wel aan Mad max denken.Zeer spannend en weer May met een geweldige soundtrack.

Matige film over een vrachtwagenchauffeur die een andere weggebruiker er van verdenkt een seriemoordenaar te zijn. Duidelijk geïnspireerd door Alfred Hitchcock, zowel qua verhaal en deels ook qua uitvoering. Er zit te weinig voortgang in het plot waardoor het langdradig wordt (het feit dat de film zich voor een groot deel in de cabine afspeelt, helpt hier ook niet bij). Leuk einde.

Ik vond het wel een vermakelijke film al is de spanning niet echt intens aanwezig en gebeurt er op het eind alleen iets wat wel apart is gedaan met die steeg .

Road Games Blu-ray Release Date December 14, 2020 (Limited Edition)

Had er toch wat meer van verwacht, deze voorloper van The Hitcher en favoriete Australische film van Tarantino.

Het is al vaker gezegd, maar de tegen zijn hond pratende Keach is niet erg spannend. Nu kijkt het toch wel lekker weg, maar het eerste uur gebeurd er niet zo veel. Wel mooie landschappen en een typisch Australisch road movie sfeertje. Maar toch...

Laatste half uur neemt de spanning toe en wordt het ook wat sfeervoller. Blu ray van Indicator haalt echt alles uit het beeld dat erin zit. Kan me voorstellen dat oudere versies ‘wanting’ waren. Maar hier komt de sfeer en fotografie volledig tot z’n recht.

Laatste half uur trekt de film naar de 3,5. Wellicht bevalt een 2e kijkbeurt met minder hoge verwachtingen beter.

Never judge a book by its cover, zegt men. Maar we doen het doorlopend, en John Milton dus ook. Ik had zo'n andere film verwacht bij Roadgames, door de poster... Ik dacht echt dat dit een hitsige male-gazey slasher was, dat bleek toch niet helemaal te kloppen!

In Richard Franklins film rijdt Pat Quid met een truck door Australië. Onderweg komt hij verschillende andere reizigers en af en toe lifters tegen, die dezelfde weg afleggen. Een favoriet tijdverdrijf van Pat is het spelen van spelletjes om de tijd tijdens de reis te doden (zoals het verzinnen van achtergronden van de andere mensen op de weg). Pamela is een lifter die hij oppikt. Maar wanneer ze verdwijnt, vermoedt hij dat de bestuurder van een busje die zich een beetje vreemd gedroeg, misschien de seriemoordenaar is die op de radio werd genoemd. Maar zijn achtervolging van de bestuurder van het busje brengt hem onder de aandacht van de politie, die vervolgens hem begint te verdenken.

Roadgames is dus meer een road movie met thriller-elementen, maar zoals sommige gebruikers op MovieMeter opmerken: heel erg spannend wordt het niet. Wel kabbelt het prettig door, en zijn Stacey Keach (jong!!) en Jamie Lee Curtis leuk om naar te kijken. Afgerond naar boven kan ik er wel een zeventje aan kwijt, maar het is geen film die ik lang ga onthouden, op de poster na.

En geen horror wat mij betreft, ondanks die cred op Letterboxd.

3,3*

Road Games is een film die je verrast met geweldig geschreven dialogen en sterke acteerprestaties van Stacy Keach en Jamie Lee Curtis. Voor velen zou dit een te trage film kunnen zijn met te weinig actie en grote momenten. Ik vond het net een aangename, kabbelende thriller die je constant alert houdt. De verschillende kleurrijke personages die Keach tegenkomt zorgen ervoor dat de film nergens saai wordt of dat je Keach beu kunt raken.

Net als bij mijn vorige log, Witchfinder General, voelt de finale hier alweer aan als een nagedachte. Het was alsof men niet echt wist hoe te eindigen dus deed men maar wat. Het allerlaatste shot daarentegen vond ik geweldig. Jamie Lee Curtis is alweer zeer boeiend om naar te kijken. Ik ben meer en meer een fan aan het worden.

3,5*