Running Scared (1986)

Ondanks het mager wraak verhaaltje is deze film toch uiterst vermakelijk. Enkele grappige scènes (de 'auto's op de metrobaan' scène bijvoorbeeld), leuke en gevatte dialogen, maar helaas wel weer het "Hollywood" einde.
Ik herkende ook de metrobaan scène en de eindscène; heb hem 'vroeger' ook al eens gezien dus.
3*

'How come the bad guys always have the good cars?'

Geweldige 80' sfeertje. Voorspelbaar, typisch, en erg 80', maar heel erg goed.. Goed chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Hele grappig Billy Crystal. Lekker veel one liner grappen, lekker veel actie en een leuke auto achtervolging. Ook krijg je wat te zien van de stad Chicago.

Jammer dat ze geen vervolg hadden gemaakt.

Vond je Beverly Hills Cop leuk, dan vind je deze ook goed.

'You are detectives! Go and detect!'

Zeer vermakelijke actie / komedie en met een leuk duo.

Actie is goed en verhaal is simpel maar dat hindert niet.

3,5 ster

Beetje 'n richtingloos jaren '80 vehikel met teveel subplots: twee love interests (waarvan één compleet overbodig), de bar in Key West (waar helaas niets mee wordt gedaan), het opleiden van twee nieuwelingen (wiens rollen marginaal zijn) en uiteindelijk ook nog het pakken van de bad guy (die het totaal aan charisma ontbreekt). Toch valt er nog genoeg leuks te beleven: Crystal en Hines vormen een leuk duo en af en toe valt er best wel wat te gniffelen. Toffe scènes ook, die achtervolging op de spoorrails en de taxi die in een vuilniswagen verdwijnt Prima eindscène ook, maar tegen de tijd dat de aftiteling over het scherm rolt ben je alweer grotendeels vergeten waar het nou eigenlijk over ging.

2,5*

Aardige buddy-movie waarin twee agenten jacht maken op een drugdealer. Een uiterst mager verhaaltje dus met ook geen enkele verassing. Gelukkig kent de film wel een aantal goeie momenten waaronder de achtervolging over de rails en het einde mag er ook wezen. Billy Crystal en Gregory Hines doen het verder prima.

Matige buddy movie, zo typisch uit deze jaren... minder goed dan pakweg 48 Hrs en Lethal Weapon maar heeft zeker heel wat grappen te bieden. Alleen hebben Crystal en Hines (in tegenstelling tot bvb Eddie Murphy) niet echt het talent om op de lachspieren te werken. De film is soms ook redelijk praatziek en beide cops zijn onophoudelijke spraakwatervallen. Ook bad guy Julio was totaal niet dreigend of charismatisch. De film wordt wel nog gered door een heel goede chase scène en enkele geslaagde grappen.

Iets minder dan ik ervan verwacht had nadat ik recent nog eens erg genoten heb van de Beverly Hills Cop films.

Danny en Ray zijn wel een leuk flikken duo maar ik mistte toch wat meer humor aan de hilarische kant. Het had ook leuk geweest dat er wat meer gedaan werd met hun tijd in Key West zoals hun politiewerk dat daar verder ging ofzo.

De muziek zat wel goed met Sweet Freedom van Michael McDonald, al hadden er toch wat meer typische jaren 80 songs mogen inzitten.

Geen grootste komedie maar wel leuke ontspanning.

2,5 sterren

Beverly Hills Cop, 48 Hours, Lethal Weapon; een film die z'n stinkende best doet om het motortje van dat soort hits te vinden, maar dat wil niet echt lukken. Hyams is een actieregisseur, terwijl de film maar al te graag ook een komedie wil zijn. Als dat wil slagen heeft dat iets met je hoofdrollen te maken. Hines slaat zich er aardig doorheen, Crystal komt heel wat minder voor de dag. Vooral als hij vol voor de grap gaat. Met als dieptepunt die imitaties. Oef..

Als hij dat achterwege laat, komt-ie gek genoeg veel beter over. Tekenend voor de film. De humor en het buddy gehalte zijn te geforceerd, het komt zelfs regelmatig de actie regelmatig komt verstoren met van die schijtlollige opmerkingen tussen de capriolen door. Ergerlijk. Verder zijn die segmenten wel goed te pruimen, Hyams tovert een paar aardige fratsen op dito locaties tevoorschijn, maar zijn duo is niet sterk genoeg om dit over de streep te trekken.

Om de een of andere reden een beetje een vergeten film die ik eigenlijk ook maar zelden in de winkel heb zien liggen (in de tijd dat er nog gewoon meerdere DVD-winkels in ons straatbeeld waren). En wat dat vergeten betreft, ook ik wist er niet veel meer van, behalve dan dat ik me er indertijd prima mee vermaakt heb èn dat de heren op een gegeven moment T-shirts met opgeschilderde borsten droegen. Bij (eindelijk) herziening heb ik me weer uitstekend vermaakt met de dialogen en de chemie tussen beide hoofdrolspelers, hetgeen niet zozeer de voornaamste alswel de enige redenen zijn om deze film te kijken, want de plot stelt werkelijk helemaal niets voor, maar zonder dat je dat op de een of andere manier had kunnen voorzien vormen Crystal en Hines samen een geweldig koppel, en daar gaat het hier om. O, en misschien dat een eighties-hater zijn hart nog zou kunnen ophalen aan de gedateerde kapsels, kleding, schoeisel en muziek, maar daar heb ik me maar niets van aangetrokken. Al met al nog steeds een leuke film, niet meer zo grappig als dertig jaar geleden maar nog altijd vermakelijk (ja, ook die T-shirts).

Nog steeds een hele leuke en vooral ook gezellige aktie komedie film.

In de stijl van The Beverly Hills cop.

De vibe en wat betreft de film.

Met een gouden duo.

Een fantastische eighties classic.

Met onder andere de grote single hit van de zanger Michael Mcdonald Sweet Freedom,die ook voorbij komt.

Zeer geslaagd.

Zeker een fijne finale, maar verder moeten we het doen met één leuke achtervolging en een fijn hitje van Michael McDonald. Eigenlijk een slap aftreksel van Starsky & Hutch met een beetje Beverly Hills Cop. De eighties kunnen weinig verkeerd doen, maar dat clipje van Sweet Freedom is leuker dan de film.

"Let's bust 'em.”

"For what?”

“In this neighborhood, a Mercedes is probable cause.”

Ik ga mee in het gene wat hier meermaals wordt genoemd. Running Scared is opzich geen verkeerde film maar, Hyams wil duidelijk mee liften op verschillende succes factoren die rond dit tijdperk uitkwam en weet met zijn variant van Beverly Hills Cop of Lethal Weapon geen indruk te maken. Het is een prima filmpje hoor, doet overigens weinig kwaad maar, komt gewoon te geforceerd over dat het eigenlijk ook nergens écht grappig was.

De film kent inderdaad een prima slot, en hoewel de film gevuld is met kleine actiescenes weet geen één scene echt dezelfde indruk te wekken dan het einde. Het verhaal vond ik overigens best tegenvallen, voor mijn gevoel zijn ze maar eventjes uit Chicago geweest terwijl de plotomschrijving anders verteld, dat is best zonde.

Billy Crystal en Gregory Hines deden het overigens leuk, en Hyams heeft wel gewoon een leuk avondje vermaak naar voren gebracht. Het jammerlijke is gewoon dat het daar ook gewoon bij blijft. Niks meer en niks minder.