Attack of the Lederhosen Zombies (2016)

Inderdaad een best wel geinige lowbudget zomcom. Het hele snowboardthema maakt het dan weer net iets origineler dan de meeste films uit dit subgenre en de apres skihut was ook wel een leuk verzonnen locatie. Ook de gore viel niet tegen en het acteerwerk was ook wel te doen.

Geinig hersenloos vermaak voor een keer, ook de korte speelduur zorgt ervoor dat het plezierig blijft om naar te kijken en nergens gaat vervelen.

Een Komedie / Horror film, die duidelijk verder borduurt op het succes van de andere Zombie film in de sneeuw en bergen, namelijk "Død Snø (2009)". Net zoals die film, is deze ook best vermakelijk om naar te kijken door de combinatie van goor (o.a. door snowboards en sneeuw machines) en komedie. Bovendien duurt deze film met circa 75 minuten ook niet lang en dat is precies lang genoeg, want anders gaat zo'n film inderdaad snel vervelen.

In dit verhaal draait het om de twee jonge talentvolle snowboarders Steve (gespeeld door Laurie Calvert) en Josh (gespeeld door Oscar Dyekjaer Giese), die samen met de vrouwelijke helikopterpiloot Branka (gespeeld door Gabriela Marcinková), die tevens de vriendin is van Steve, vast komen te zitten op een skiberg op het einde van het ski seizoen. Dit omdat Steve op deze skiberg een snowboard presentatie heeft verpest (hij voert de presentatie namelijk uit zonder kleren en waarbij ook nog eens een jonge gast, te weten Anna, aanwezig is die in een rolstoel zit en een groot fan is van Steve), waardoor de sponsor (gezien de reclame op de helikopter was het "Red Bull") hun contract ontbindt (leuke woordspeling voor een Zombie film ) en hun achterlaat op de skiberg. Wat ze echter niet weten is dat op die skiberg ook een wetenschappelijk experiment wordt uitgevoerd door een zekere Franz (gespeeld Karl Fischer), waarbij men met chemicaliën (in dit geval Solanum, oftewel hoogwaardige kristalliserende vloeistof) in een machine sneeuw (door het klimaat valt er namelijk ieder jaar minder sneeuw) kan maken. Omdat er iets mis gaat bij dit experiment en iemand (de zekere Russische Chekov, die eventueel wil investeren in deze sneeuwmachine) daarbij deze chemicaliën in zijn gezicht krijgt, ontstaat er een zombie-invasie, waarbij Steve, Josh, Branka en een zekere oudere Rita (die de eigenares is van de après-ski hut "Ritas Gaudi Hütt'n" op de skiberg), moeten zien te overleven.

Hoewel het verhaal natuurlijk best flauw en onnozel is, weet deze film wel nog te vermaken vanwege de humor (vooral droog en flauw zoals het moment dat een zombie in tweeën valt en Branka dan zegt "Kijk ! Hij is niet half de man, die hij was" ) in combinatie met goor, welke best aardig en gedetailleerd in beeld werd gebracht (dat geldt overigens ook voor de omgeving waar het verhaal zich afspeelt zoals o.a. de après-ski hut) en ook rijkelijk aanwezig is en zeker in het laatste gedeelte (laatste 20 minuten) van het verhaal, welke ook behoorlijk over de top is. Opzicht was het ook wel leuk gevonden dat de zombies stoppen als er muziek wordt gedraaid (daarop beginnen ze zelfs wat te dansen) en ook dat dieren (herten) veranderen in zombies als ze van de chemicaliën eten. Dat laatste was misschien wel een beetje flauw. Omdat het tempo best hoog is en er ook meer dan voldoende in gebeurt, kijkt deze film zich mede ook lekker weg en wordt het nergens saai.

Het einde was best leuk (op de filmposter zie je eigenlijk al wie het overleeft) en biedt ook mogelijkheden voor een vervolg. Van de onbekende cast had ik eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar ze deden het opzicht wel leuk en verdienstelijk en vooral natuurlijk de hoofdrolspelers Laurie Calvert, Gabriela Marcinková (zag er ook niet onaardig uit), Oscar Dyekjaer Giese en Margarete Tiesel (in de rol van de oudere Rita, die rondloopt met een Pippi Langkous kapsel (inclusief twee lange vlechten).

Al met al inderdaad een vermakelijke Oostenrijkse Komedie / Horror film om eens gezien te hebben en dat vanwege de leuke combinatie van Komedie en Horror (vooral goor in dit geval) in hoog tempo en korte filmduur.

Precies wat je ervan verwachten mag.

Het niveau van zoiets als Død Snø (2009) wordt dan wel lang niet gehaald, toch is het een verrassend aardige film. Misschien vooral de timing en het wat te langzame begin, en de wat matige verfilming van de slapstick- en gore-scenes die beter hadden gekund. Aan de andere kant is de oostenrijkse apres-ski vibe wel weer erg grappig in het zombiegedoe. En er zijn een paar best goede beeldgrappen - die met de skistokken bijvoorbeeld, je ziet het wel aankomen maar toch.

“Wat we hebben, is een probleem met het verdomde klimaat.

Ieder jaar is het warmer.

Dus we kunnen binnenkort het skiën wel vergeten, weet u.

Zoals de Arabieren hun olie kwijtraken.”

Eerlijk gezegd was de filmtitel de enigste reden waarom ik deze film wou zien. Geef toe dat zo’n titel tot de verbeelding spreekt en dat je je kan verwachten aan een über-belachelijke horror vol kitscherige en goedkope griezeleffecten. Uiteindelijk verwachtte ik een gelijkaardig resultaat als een Tiroler seksfilms uit de jaren stilletjes. Een komisch bedoeld satirisch softporno genre, waar wel eens een welgevormde boezem te bewonderen was van één of andere wellustige Beierse boerendochter, maar voor de rest was het louter en alleen suggestief. Zelfs de filmtitels waren spannender en zinnenprikkelender dan de inhoud van de film zelf. Zo ook deze film “Attack of the lederhosen zombies”. Het is overduidelijk een satire op het zombiegenre waarbij de nadruk eerder op het komische ligt dan op het horrorgedeelte.

Ik was al aangenaam verrast door de openingsbeelden met een vergezicht over de Oostenrijkse Alpen. Spijtig genoeg ziet dit panoramisch uitzicht er gelikter uit dan de gore, bloederige zombietaferelen in een latere fase. Deze Oostenrijkse zombie-satire laat er geen gras over groeien. Je moet dus geen half uur wachten op het opduiken van de eerste geïnfecteerde zielenpoot. Het is wel niet een losgeslagen virus dat de oorzaak is van de epidemie, maar wel een chemische substantie die door de plaatselijke skilift eigenaar werd gebrouwen om kunstmatig sneeuw te produceren. Hoe verzinnen ze het toch? Als een geïnteresseerde investeerder een demonstratie bijwoont en dit degelijk misloopt waardoor hij de chemische brol te slikken krijgt, is dit het begin van een hele hoop ellende.

Best dat je deze ludieke film niet al te serieus neemt. Trouwens, welke zombie film moet je eigenlijk serieus nemen? Om eerlijk te zijn is dit de allereerste keer dat ik de combinatie van humor en horror wel geslaagd vind. Het is overduidelijk dat men meer de nadruk wilde leggen op het creëren van komische situaties dan dat de film angstaanjagend overkomt. Echt griezelig of spannend is het omzeggens nooit. En om nu te zeggen dat het een dijenkletser is (wat bij lederhosen dan weer toepasselijk is), is ook overdreven. Er zitten enkele gniffelmomenten in (de met skistokken doorprikte zombie die in een trapgat blijft hangen) en enkele geniepige tongue-in-cheek grapjes (“It’s all downhill from here”).

De enige vertolking die ik kon appreciëren was die van Margarete Tiesel als de berghut-kelnerin Rita. De hoofdrolspelers zijn duidelijk niet aangeworven vanwege hun acteerkwaliteiten, maar eerder omdat ze het snowboarden machtig zijn. Het meest irriterende fragment was de dansscène waarbij Steve (Laurie Calvert) en Branka (Gabriela Marcinkova) hun beste dansmoves demonstreerden. Koddig om te zien, maar het fragment was een beetje te langdradig. Qua make-up kon het uiterlijk van de creaturen natuurlijk niet tippen aan de zombiefilms met een beduidend hoger budget. De gore scenes waren echter goor genoeg met een veelvoud aan rondspuitend bloed, onthoofdingen en rondslingerende ingewanden (alhoewel deze er als plastiek uitzagen). Spijtig genoeg zagen de zombie herten er echter uit als het werk van een taxidermist. “Attack of the lederhosen zombies” is niet een misselijkmakende zombiefilm, maar tracht uniek te zijn in de stroom zombiefilms die we de laatste jaren te slikken krijgen. Het is niet het type film waarvan men zegt “zo slecht dat het goed wordt”, maar het is er niet ver vanaf.

3*

ikkegoemikke schreef :

Inderdaad, maar de film kon helaas deze verwachtingen niet helemaal waar maken. De humor is tegenvallend en soms zelfs heel flauw. De gore is ook matig ( al zitten er een paar leuke scènes bij ) , maar met zo'n titel had ik toch wel heel wat meer verwacht qua entertainment. En een wellustige Beierse boerendochter zit er ook niet. De cast viel ook tegen. Daarbij speelt Laurie Calvert ( Steve) een zeer irritant personage. Neen, zowel op gebied van komedie als horror een onvoldoende. Gelukkig een korte duur. 4/10

Død Snø Apr3 Ski. In de basis een erg speelse zomcom die geen moment van plan is om van de formule af te wijken, maar door enkele simpele 'fouten' nooit helemaal goed uit de verf weet te komen. Te beginnen met de cast die voor 95% Engels spreekt, maar waarvan het niet de moerstaal is. Toch wel redelijk essentieel dat je de taal goed machtig bent om bepaalde grappen goed te brengen. Nu is het een hele worsteling om zo'n geschreven volzin eruit te persen. Weg moment, weg grap. De 'Visual Comedy' is echter wel in orde. Voldoende over de top gore - geinig gebruik gemaakt van de vele props die je met wintersport associeert, met name richting het einde - en het oogt zelden écht goedkoop. Flauw vertier, maar absoluut de moeite waard. Had met wat kleine aanpassingen een heel stuk beter (maar vooral grappiger) kunnen zijn.

“Zombies are death meat.”

Een zombie film uit het boekje en precies wat je er van kan verwachten, er word niet gestreefd naar ‘iets bijzonders’ en dat is dan helemaal niet erg bij een film als dit. ‘Dominik Hartl’ houdt zich dan ook best vaak stevig in, de zombies zien er leuk en goed uit maar het moorden is soms erg houterig en wat traag. Maar goed, met zo’n ‘b’ status hoef je het ook beter te verwachten, en dat maakte de zit zeker niet langdradig, nee zeker niet: door snel te handelen weet ‘Dominik’ gelukkig de zombies wel op tijd in de film voor te laten komen, dus de actie zit er al heel snel in.

Qua cast had de film beter gekund. De film is duidelijk op het internationale publiek gemunt waar de cast Engels moet spreken maar duidelijk is dat (behalve die nieuwslezeres) de volledige cast niet Engels als hun moerstaal heeft, het Duitse accent is erg aanwezig. Ik ben het er eens dat de film begeeft dankzij zijn kleine foutjes die ‘Hartl’ duidelijk weg had kunnen werken, eveneens toch een zeer vermakelijke en met vlagen toch best leuke film die door het snowboarden en de aprés ski toch wat origineel aan weet te voelen.

3.0*

Beter goed gejat dan slecht verzonnen.Van originaliteit is hier geen sprake, maar Dominik Hartl en co-scenarist Armin Prediger spelen gelukkig leentjebuur bij hoogstaande zombiefilms waaronder Dead Snow en Braindead. Er is geen verhaal, slechts een excuus: dubieuze wetenschappers verspreiden onbedoeld een virus onder de mensen in een Tiroler skioord waardoor ze in zombies veranderen. Een paar niet besmette snowboarders gaan de zombies te lijf met de hulp van een doortastende barvrouw.

Niet elke grap is raak en sommige goede grappen (het vakkundige gebruik van snowboards in de strijd tegen de zombies) worden wat teveel uitgemolken, maar er zijn voldoende rake momenten en flauwe woordspelingen om de liefhebber van melige, zichzelf totaal niet serieus nemende horrorfilms tot grote tevredenheid te stemmen.