Me before You (2016)

Het was even wennen om Emilia Clarke te zien in een beetje sullige rol ipv de stoere blonde chick die zij neerzet in Game of Thrones als draken koningin. Toch krijg je na verloop symphatie voor haar vertolking als soort van buddy in deze aangrijpende "Me before You".Een tranentrekker met een lach en een traan.Mooie film met een fraaie soundtrack. 4*

Vanaf de allereerste scene heb ik me gestoord aan de overacting van Emilia Clark. Vooral haar wenkbrauwen en voorhoofd deden gezellig mee.

Ik trek haar toch een stuk beter in Game of Thrones, waar ze de gezichtsuitdrukkingen en de quirkyness gelukkig achterwege laat.

Ook de voorspelbaarheid van het geheel stond me eigenlijk meteen nogal tegen. Je ziet precies hoe het gaat lopen, de verbitterde Will die er geen zin in heeft, vrolijke onhandige Lou die er wat van wil maken, en goh wat een mysterie of dat ooit goed zal komen.

Gelukkig wordt het vanaf ongeveer een uur beter. De band tussen de twee werkt toch wel, en ook Emilia Clark weet iets minder te irriteren. Doordat het een kleurrijke en frisse film is is het allemaal wel prima uit te kijken, en voor een romance ben ik altijd wel te porren.

Net allemaal wat te voorspelbaar en standaard, maar werkt uiteindelijk best voor de wat meer romantische zielen onder ons.

3,5*

wow hele mooie en pakkende film

En wat is die Emilia Clark geweldig!!! Top actrice! Was ze in Game of thrones ook al!

Zeker moeite waard om te kijken!

3,5*

Ondanks de vele clichés een heerlijke film mede door Emilia Clarke, een genot om naar te kijken.

Heb me uitstekend met deze film vermaakt en je zit zo te hopen dat het allemaal goed komt.

Dikke aanrader die van dit genre houd.

Iemand wees mij op deze film, niet gedacht dat ik 'm zo mooi zou vinden.

En eindelijk weer eens een normale film, over gewone mensen, tussen al die onrealistische films!

En het acteerwerk vond ik erg goed.

Ondanks de voorspelbaarheid is dit een prime te verteren liefdesdrama .

De chemie tussen de 2 komt heel geloofwaardig over en dat is het grote pluspunt van de film .

verder bewandeld de film natuurlijk braaf de clichepaden maar dat stoort niet heel erg .

Emilia Clark slaagt er ontzettend goed in om het 'typetje' Louisa Clark neer te zetten als een onbenullig 'pippi langkous' type dat gedurende de film transformeert naar een sterke, zelfverzekerde en mooie vrouw. Ook het acteerwerk van Sam Claflin, Jenna Coleman en Charles Dance is erg overtuigend. Een halve ster extra voor de uitstekende filmmuziek.

Zat helemaal in deze mooie film maar wat een roteinde

Deze film zal op dit moment niet het niveau bereiken van een genreklassieker want het mist behoorlijk wat diepgang. Het goede acteerwerk en de chemie tussen de hoofdrolspelers maakte hierin veel goed en blijkt het toch een romcom van formaat te zijn. De suïcidale neigingen van de patiënt blijven toch zeer oppervlakkig en niet genoeg toereikend genoeg om er als kijker iets mee te kunnen. Omdat dit een vrij beladen onderwerp is, had dit toch beter uitgewerkt mogen worden.

Een middelmatig filmpje is ongeveer 3 sterren niet 1

Ja, mooi man. Ik heb GOT niet gevolgd (Haak telkens bij de eerste paar afleveringen al af) dus heb geen probleem gehad om Emilia los te zien van de rol die ze daar speelt. Wat een schattig, mooi en aandoenlijk meisje zet zij hier neer. Echt een meisje om van te houden. En zelf van grumpy Will krijg je af en toe een lach op je gezicht. Ze hebben geweldige chemie samen en ondanks dat het verloop een tikkeltje voorspelbaar is, ben ik blij dat ze voor dit einde hebben gekozen. Het is mooi om hun band te zien groeien. Ondanks het moeilijke thema oogt het fris en kleurrijk. Het voelt niet te zwaar aan en het tempo zit er ondanks enkele trage scenes goed in. De grote verrassing hier was toch Sam, nog redelijk onbekend voor mij, maar hij heeft me weten te overtuigen ondanks dat er niet geschroomd is om bepaalde clichés te ontwijken. Hij samen met Emilia zien voelde als pure, opbloeiende verliefdheid en houden van. Lief.

Blij dat ik deze mooie film eindelijk heb gezien. Ik kreeg er een warm gevoel van, maar de traantjes bleven uit. Ondanks dat toch een dikke 4.0*

Schitterende film, uitstekend neergezet. Staat dicht bij me omdat ik uit ervaring weet hoe het is om in een paar seconden verlamd te raken en jezelf te verliezen, de strijd, het liefhebben niet meer als gelijkwaardige te kunnen en alles wat erbij komt kijken, Ja, ik heb dat traantje wel gelaten bij deze film.

Viel me behoorlijk tegen. De hele film is één groot cliché. Je krijgt al snel het gevoel dat de scriptschrijvers een week lang op de control c, control v hebben geramd en daaruit deze film is voortgekomen. Nou hoeft dat niet eens erg te zijn mits er de uitvoering goed is. En mijn inziens was deze dat niet, aan het begin van de film is Emilia flink aan het overacten en alles kom daardoor erg gespeeld over. Je krijgt geen sympathie voor het karakter. Richting het einde van de film komt dit enigszins goed Totdat ze de fruitschaal omstoot in het ziekenhuis en proef je wel enige chemie. Rest van de film deed me niks.

Dat de film nogal cliché dat viel te verwachten en kan ik nog wel doorheen kijken alleen mist de film toch enige diepgang. Alhoewel ik het eerste uur behoorlijk aardig vond werd het laatste deel een beetje over dramatisch. Komt ook mede doordat ze er teveel liedjes in wilde proppen alsof het een TV serie is. Gelukkig maken de mooie beelden heel veel goed. En de cast is ook prima. Er worden geen overwelmende prestaties neergezet, maar gewoon degelijk. En Clarke is natuurlijk goed gecast met haar lieve uiterlijk.

3*

2 van de 3 films die ik vandaag gezien heb. Kijkt leuk weg wel inderdaad wat cliché.

Waar het boek me al niet raakte, doet de film dat al helemaal niet. Vind Clarke ronduit irritant acteren met een veel te blij hoofd en de voortdurend omhoog vliegende wenkbrauwen... Vreselijk over de top!

Ik miste ook de chemie tussen haar en 'Will', pas helemaal aan het einde lijkt het er een klein beetje op dat ze inderdaad iets met elkaar hebben.

Heb de film alleen uitgekeken omdat ik nog een paar uur vliegen voor de boeg had en er weinig anders in het aanbod zat.

Geslaagde tranentrekker, flink geholpen door de prima cast. Emilia Clarke als Sam Claflin zijn uitstekend in de sympathieke hoofdrollen. Het script steekt nogal voorspelbaar in elkaar en herhaaldelijk doet het gegeven denken aan allerlei andere films, maar alles wordt met zoveel overgave gebracht dat de film het aankijken meer dan waard is.

Mooie, maar zeker ook heel mierzoete kleffe film.

Gaat net niet ovet het randje.

Aangenaam verrast door deze film, wauw.

In het begin was Clarke wel een ietsje over de top waardoor ik haar nogal irritant vond. Gelukkig veranderde dit wel wat naarmate de film vorderde. Cliché misschien, maar dat is niet per definitie slecht. Ontroerde me ook echt op sommige momenten. Erg sterk geacteerd ook door claflin vond ik. Deed me trouwens wel aan Intouchables denken, alleen had die toch meer diepgang. Maar echt niet verkeerd. Aanradertje

Mooie film

Het begin was wel wat zwakker, maar het wachten loonde want het tweede deel van de film loont zeker de moeite. Het is een beetje jammer dat het zo duurde tegen dat Will Clark echt aanvaarde. En pas in het tweede deel wordt het heel interessant. Nu, verwacht ik zeker dat het niet direct klikt tussen die twee, maar het begin stoorde enorm doordat het toen zeer duidelijk was dat alles vrij karikaturaal werd ineengezet. De familie, de onbegripvolle vriend, de depressieve verlamde en het wel erg domme meisje dat inderdaad vrij irritant overkwam. In het begin twijfelde ik of Clarke wel zo een rol kon dragen. Voor alle duidelijkheid: i'm not a GoT-watcher. Yet.

Echter werd het veel aangenamer naar het einde toe, waar de film uiteraard melig is, maar op een goede manier. Wel bevat het tegelijkertijd ook een paar moeilijkere momenten, die inderdaad tot de traantjes kan leiden. En uiteindelijk koos men voor een waardig einde. Respect. Ik werd wel even boos dat Clark het bijna ging verpesten en het er zo moeilijk mee had. Wel is dit waarschijnlijk een normale menselijke reactie. De film bevat eigenlijk zoveel mooie, grappige en moeilijke momenten en dat vind ik sterk. Bijvoorbeeld de vader (?) die Will een hand wil geven, en Will die geen hand teruggeeft. Geniaal toch Of Will met zijn cynische steek naar de vriend van Clark op het einde van dat dineertje: "Bedankt voor het fitnessadvies". Het viel me wel op dat het goed zat qua zwarte humor, en tegelijkertijd toch niet respectloos (waar ik blijkbaar wel snel aangevallen kan worden). Dan ook die mooie momenten, zoals het dansje of zoals die kus tijdens dat onweer. Dat was echt zo een mooi romantisch moment, en ja: ik heb het liefst van al een heerlijk innige kus op een onbewoond eiland tijdens een zwaar onweer en gebliksem op de achtergrond. Dat heeft echt zoveel om het lijf, hoewel ik geen neen zeg voor een zonsondergang. Ik vind het leuk dat de film daarvoor gekozen heeft. Je zou er met plezier verlamd voor willen worden om dat te kunnen meemaken, hoewel ik uiteraard hoop zover niet te moeten gaan.

Uiteindelijk niet helemaal mijn type film, want ik heb het graag nog wat puurder, realistischer en meliger op een andere manier. Maar dit is zeker een geslaagde film.

De film slaagt erin tragiek en humor naadloos met elkaar te vervlechten. Ondanks het dramatische verhaal is het eindresultaat opmerkelijk genoeg een regelrechte feel good movie. Dat is vooral te danken aan de aanstekelijke vertolking van de zonnige en karaktervolle Emilia Clarke, inclusief haar niet te missen mimiek. Het heeft wat tijd nodig, maar de chemie die tussen haar en Sam Claflin ontstaat is op d’n duur onweerstaanbaar.

Erg mooi en dat de films van clichés aan elkaar hangt, zal mij verder worst wezen. Ik heb hier oprecht van genoten. Te midden van het bloederig zinloos geweld en het vaak veelgeprezen stoere machogedoe vind ik dit soort films een echte verademing.

Opvallend, over het algemeen genomen dat vrouwen deze film hoger waarderen dan mannen. Zou dat te maken hebben met het hoge cuteness gehalte van de mannelijke hoofdrolspeler. Zo onder de indruk van zijn looks dat het niet uitmaakt dat ze naar een middelmatige film kijken.

Want middelmatig is het zeker. Thea Sharrock wilde geen zwaarmoedige film maken over een beladen onderwerp. Emilia Clarke belichaamt dat in haar personage Louisa, een charmante, vrolijke meid. Alleen jammer dat ze niet overtuigt in haar rol. Ze wekt meer ergernis dan sympathie. Sam Clafflin als William speelt best wel aardig in acht nemend dat hij alleen zijn hoofd heeft om zijn kunsten te vertonen. Ik zag geen genegenheid, laat staan chemie tussen beiden. Wordt moeilijk als er constant een storende factor is. Geen moment zat ik in de film en ook voor mij kwam het einde als verlossing.

Eerste alinea neem ik terug maar opvallend is het wel.

Dankzij de GoT acteurs een kleine bias, met name Charles Dance, een boven redelijke film die mijn verwachtingen iets ter boven ging. alhoewel het begin een beetje te was, de norse Claflin, en de über vrolijke Clark, weten ze het een beetje bij te trekken tot personages waar ik met plezier naar kan kijken. Einde is misschien een beetje te, Maar heb mij wel kunnen vermaken met deze film.

Matige film over een jonge vrouw die een baantje aanneemt om te zorgen voor man in een rolstoel. Een clichématig romantisch verhaal met een voorspelbaar verloop. Op zich niet zo erg, maar het komt allemaal net te geforceerd over allemaal. En ondanks dat het wellicht deels bij haar rol hoort, komt Emilia Clarke hier nogal kinderlijk irritant over.

In het eerste gedeeltje een beetje "Intouchables", daarna intriest.

Dergelijke films over uitzichtloos gehandicapt zijn en verdere gevolgen lokken onvermijdelijk emoties uit, maar naargelang de opvattingen van de kijker kunt ge een film als deze aanzien als ontroerend mooi of als clichématig klefferig.

Laten we het bij het eerste houden en daarbij de ongekunstelde, bereidwillige hulpvaardigheid en positief denken die van de rol van Emilia Clarke uitgaat zeer verdienstelijk noemen. Moest hierbij af en toe aan Sally Hawkins denken die dergelijke rol minstens even goed, zoniet veel beter had ingevuld.

Ook een beetje spijtig dat het arbeidersgezin door de Britse regisseuse Thea Sharrock niet wat meer "Brits" was ingevuld.

Geen hoge verwachtingen van, maar toch zeer aangenaam verrast. Een hartverscheurende film die over een onderwerp gaat dat momenteel hier ook wel actueel is in Nederland, over zelfdoding/euthanisie omdat je bv teveel pijn hebt om verder te leven. Het is en zal altijd een moeilijke discussie blijven, zelf sta ik er ook wat dubbel in. Wat is die Emilia Clark toch een leuke en charmante dame, met prima acteerprestaties eveneens geldt dat voor Sam Claflin. Ik heb trouwens ook erg genoten van de mooie beelden van Engeland & de soundtrack! De film is eveneens vrolijk, luchtig als triest & somber, hele mooie film!

Prachtige romantische tranentrekker met een paar humoristische momenten , heb mij prima vermaakt. De soundtrack was ook om van te genieten, net zoals de acteerprestaties. Emilia Clarke blijf ik toch echt een leuke en een mooie vrouw vinden. Ik heb gelezen dat deze film gebaseerd is op een boek en dat er nog een vervolg op is genaamd "After You", weet iemand of ze ook van plan zijn om de tweede deel te filmen?

Een mooie drama/romantiek film...

Mooi en ontroerend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Charles Dance...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Ondanks dat ik weinig verwachtingen had van de film heeft hij mij toch behoorlijk kunnen vermaken. Het, voor mij, geloofwaardige script, de setting en Emila Clarke hebben daar een groot aandeel in. De rol van Emilia Clarke was, denk ik, echt op haar lijf geschreven. Toen ik haar een tijdje geleden bij Graham Norton zag zitten, kwam ze in grote lijnen, exact hetzelfde over als in deze film. Daarom heb ik, in tegenstelling tot sommige andere users, niet gevoel gehad dat ik naar een over-acterende Emilia Clarke zat te kijken. Haar voorhoofd en wenkbrauwen zorgden er, wat mij betreft, voor dat ik haar nog leuker vond/vind.

Echt hoogstaand wordt de film nergens, maar dat verwacht ik persoonlijk ook niet van een romantische komedie. Een uiterst sympathiek hoofdpersonage, een enigszins geloofwaardig verhaal, weinig tot geen noemenswaardige ergenissen en chemie tussen de acteurs zijn de belangrijkste ingrediënten en wat mij betreft voldoet deze film daar aan.

Leuke film die er in slaagt om bijna immer een luchtige toon te handhaven ondanks de emotioneel beladen onderwerpen die in de film aan de orde komen.
De film kiest er niet voor om de fysieke en mentale rampspoed van de invalide hoofdpersoon tot in den treure uit te diepen. De film kiest voor de luchtige aanpak. Een aanpak die wel laat zien dat er sprake is van ernstige pijn en ernstige zielepijn, maar daar niet te diep op in gaat. Er eigenlijk steeds langs glijdt.
Nu is het ook niet zo dat de conditie van de invalide Claflin wordt ontkend of gemakkelijk wordt weggewuifd. Zo is het ook weer niet. Er zijn gewoon geen hele indringende en emotionele confrontaties met betrekking tot het uitzichtloze aspect van zijn ongeneeslijke conditie. Het is steeds maar een beetje droevig en steeds maar heel kort droevig. De toon van de film is na die momenten weer heel snel leuk en luchtig. Een crisisje komt in deze film nooit erg hard aan.
Ik had er vrede mee. Ik zit niet altijd te wachten op intens drama. De humoristische aanpak bevalt erg goed. Heb me er grijnzend mee vermaakt.
Leuk typetje, die Clarke. Guitig en olijk acterend is zij meer de spil van de film dan de invalide Claflin. Ook daar had ik vrede mee.