Me before You (2016)

110 minuten wordt gezien als een lange film?? Hoe langer hoe liever

'Intouchables', de romantische adaptatie? Na ongeveer een half uur moeten ophouden met een wee gevoel in de maagstreek, en de zekerheid dat de rest van de zeemzoete plot zich laat raden. Geen sprankel originaliteit, louter kitsch en sentiment. Afgezet staat netjes!

Ik haakte bij de eerste koffiebroodjes scène gelijk al af. Maar mijn vrouw vond het geweldig, dus ik heb de film gezien. Naar mijn indruk te overdreven, zit er wat "teveel bovenop" en wat cliché.

Me Before You gaat over Louisa Clark(Emilia 'Daenarys Targaryen' Clarke), een meisjesachtige laat-twintiger. Ze woont nog thuis maar werkt parttime in een theehuis. Haar vader is werkeloos, haar ook nog thuis wonende zus is een alleenstaande moeder van een jong zoontje dus om haar familie te helpen de eindjes aan elkaar te knopen moet ze een betere baan zoeken. Ze vindt werk als verzorger van Will Traynor(Sam Claflin) een vroeg-dertiger die ooit een succesvolle yup was die met volle teugen van het leven genoot tot hij door een motorongeluk een dwarslaesie opliep. Will slijt nu zijn dagen eenzaam en depressief in zijn eigen huisje op het terrein van zijn ouders (Janet McTeer en Charles Dance) en het liefst dood wil. Hun begin is moeizaam maar langzaam aan weet de spontane Louisa Will te doen op bloeien en weer plezier in het leven te krijgen.

Hoewel het duidelijk een romantische film is heeft ook wel een ernstig onderliggend thema namelijk euthenasie[. Het zette mij en mijn vriendin wel aan het nadenken over hoe wij het zouden willen. Het is wel al erg snel duidelijk waar het tussen Louisa en Will naar toegaat want haar vriendje is echt een enorme hork. Het gedeelte dat naar de climax werkt is dan wel weer erg mooi. Emilia Clarke is erg leuk als de spontane, meisjesachtige Louisa. Al is ze soms een tikje té. Claflin speelt sterk als de gedeprimeerde en verbitterde gehandicapte. Het was ook erg leuk om Charles Dance, een meesterlijke villainactor, als sympathiek figuur te zien. Bovendien Daenarys Targaryen en Tywin Lannister in één ruimte samen zonder dat er een dode valt is ook best uniek om te zien.

Me Before You is standaard romcom met een zwaarder dieper onderliggend thema dat de kijker niet onberoerd laat en aan het denken zet. 3* omdat het comgedeelte soms corny was.

Eigenlijk is het helemaal geen goede film... maar de innemende Emilia Clarke weet haast in haar eentje de film te dragen. Haast sprookjesachtig word je meegezogen in haar onbevangen en soms naïeve kijk op de wereld. Daardoor voelt de film speels en echt aan en wekt ze sympathie op bovenal voor zichzelf maar ook voor haar tegenspeler.

Dat alles een beetje over the top is, de bijrollen soms onnodig irritant en dat er zelfs met dit thema wat lelijke plotholes zijn moet je maar voor lief nemen. En dat doe ik. *3.5

Ik vind hem niet mierzoet.zij is een mafkees ja. Het is niet te zwaar, te diep gemaakt helaas..anderzijds had ik het dan haast niet overleefd . Maar beslist niet licht. Soms kon het beter, maar het is een heel mooie film, aanrader, en het eind vind ik te pijnlijk.... Kan ik niet tegen.......is ook te licht gedaan......anderzijds, als ik terugkijk en vertel over de drama's in mijn leven is het nu ook veel lichter vaak. Je vergeet details.....

Mooie, verrassend volwassen film die misschien voor sommige kijkers het iets te uitbundige personage van Emilia Clark tegen zich heeft, waarmee ze de film te kort doen. Ik vond het boeiender dan het boek. Charles Dance had meer aandacht verdiend, maar de film heeft hoe dan ook een ijzersterke rolbezetting en de zoetsappigheid blijft tot een minimum. Erg goed! 4,0*

Lou [Emilia Clarke] is kostwinner voor haar familie, dus wanneer de pub waar ze werkt failliet gaat, wil ze zo snel mogelijk een baan krijgen. Die vindt ze bij de welgestelde familie Traynor, als persoonlijk assistent en gezelschap voor Will [Sam Claflin], een sportieve, levenslustige jonge man tot hij als gevolg van een ongeluk ernstig verlamd raakt. De iets te enthousiaste Lou en de verbitterde Will moeten behoorlijk aan elkaar wennen, maar al snel heb je het idee dat je precies weet welke kant het op gaat. Gelukkig blijkt dit minder voorspelbaar te zijn dan verwacht en heeft het meer diepgang dan veel soortgenoten. Clarkes ‘charme’ kan zo nu en dan wat op de zenuwen werken, maar er is een prettige chemie tussen de twee hoofdrolspelers. En dus is dit een bovengemiddeld, maar niet buitengewoon goed romantisch drama.

Ik vond dit een geweldige film. Het gebeurt echt zelden dat een film mij kan ontroeren maar deze deed dat wel. Voorspelbaar bwah, toch niet helemaal. Het is een knap verhaal en Clarke en Claflin hebben een goede chemie. Enige minpunt dat ik kan bedenken is dat Emilia Clarke soms wel iets te geforceerd aan het glimlachen was vond ik. Klein beetje overacting. Meestal als ik een film kijk en het is bedtijd pauzeer ik de film en kijk ik de dag erna gewoon verder maar hier wou ik blijven kijken. Super.

Me Before You

Het boek waarop de film gebaseerd is, las ik slechts twee dagen voordat ik de film ging kijken uit. Ik was dus voorbereid op wat er zou gaan komen en het verhaal zat nog erg vers in mijn geheugen. De zakdoekjes legde ik vast klaar, want tijdens het lezen van Voor Jou biggelden de tranen over mijn wangen als een waterval.

Een verhaal dat je bijblijft

Voordat ik inga op de film als verfilming, eerst even een stukje over de film als film. Het verhaal is prachtig. Me Before You is aan de ene kant een film met een zwaar onderwerp, maar aan de andere kant is het heel luchtig opgezet en moet je zelfs regelmatig lachen. Ook zal je ongetwijfeld wat tranen moeten laten. Toen ik de film in de bioscoop keek barstte de zaal spontaan in lachen uit omdat je iedereen om je heen hoorde sniffen haha.

De acteurs

Ik benoemde het ook al in mijn boekrecensie, maar Emilia Clark en Sam Claflin zijn perfect gecast als Louisa en Will. Ik heb enorm kunnen lachen om Emilia Clark en haar aparte gezichten, en de manier waarop Sam Claflin Will neerzette. De diverse bijpersonages had ik hier en daar iets anders verwacht. Zou zag ik de vader van Will (Charles Dance, Game of Thrones) heel anders voor mij, maar de vader van Louisa (Brendan Coyle, Downton Abbey) was dan weer perfect. Maar allen geloofde ik ze. Ze wisten mij ondanks dat ik het verloop van het verhaal al wist mee te slepen. En hoewel ik iets minder heb gehuild dan bij het boek, wisten de acteurs mij toch genoeg te ontroeren dat ik een zakdoekje nodig hadden om de tranen op te vangen.

De film als verfilming

Laat ik maar direct met de deur in huis vallen; ik vind dit echt een goede verfilming. Nee, het is niet woord voor woord en scène voor scène verfilmd, maar het is wel erg trouw gebleven. Hier en daar zijn wat stukjes weggelaten en hier en daar zijn wat stukken ingekort, waarna ze bijvoorbeeld later door iemand anders even tussen neus en lippen genoemd werden. Het meeste zat dus wel in de film.

Natuurlijk waren er ook een aantal stukjes waar ik het niet mee eens was, of die ik echt miste. Sommige stukken waar zodanig ingekort dat ik het echte effect, dat ik wel voelde bij het lezen van het boek, miste. Bijvoorbeeld het concert, waarbij de aanleiding uiteindelijk heel anders was in het boek, en ook veel korter waardoor bij mij de impact minder goed overkwam. Ook is een personage geschrapt. Ik snap wel dat het anders niet in twee uur paste, maar toch is het jammer. Hoe dan ook blijft het wel één van de betere – of eigenlijk trouwere – verfilmingen die ik heb gezien.

Het boek heeft zoveel meer diepgang

Als je het boek niet hebt gelezen zou ik kunnen indenken dat het hier en daar iets te snel gaat en dat je misschien niet direct bepaalde verbanden ziet. Bij het kijken wist ik precies wie wat met welke reden deed omdat het verhaal vers in mijn geheugen zat, maar als kijker – zonder het boek gelezen te hebben – weet je dat niet altijd. Als je de film leuk vond, raad ik je daarom ook zeker aan het boek te gaan lezen, want het boek heeft nog zoveel meer diepgang. Het leuke aan de film is trouwens dat bepaalde grappige scènes uit het boek nu nog grappiger zijn omdat je het echt kunt zien (bijvoorbeeld de gezichten die Patrick (Matthew Lewis, Harry Potter) trekt wanneer hij Will en Louisa samen ziet, geweldig!).

Conclusie

Me Before You is een prachtige film met een zwaar onderwerp, maar een luchtige opzet en ook nog behoorlijk wat humor. De acteurs weten je mee te slepen en zetten hun rollen goed neer. Emilia Clark en Sam Claflin zijn perfect gecast als de hoofdpersonen van dit verhaal. Als verfilming ben ik er ook erg tevreden over; ze zijn erg trouw gebleven aan het boek, en de kleine aanpassingen die zijn gemaakt of dingen die zijn weggelaten vind ik begrijpelijk. Al met al zeker een film die je moet zien als je van bijzondere en romantische films houdt.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Een heerlijke film: een goed smakende saus van romantiek, drama, humor en actualiteit. Emilia Clark speelt een lieve, spontane, naïeve en mooie meid. Zo'n type waar je als man zomaar verliefd op kan worden. Me before you behandelt naast alle romcom ingrediënten ook een uiterst serieus onderwerp: euthanasie. Het einde van de film is triest maar ook heel logisch. In de scene 's avonds aan het strand botsen de twee hoofdrolspelers. Als kijker begrijp je het dilemma waarin de twee geliefden zich bevinden maar al te goed, zowel vanuit zijn als vanuit haar standpunt. Ook nog een piepklein mini-rolletje van Joanna Lumley die ik me nog herinner uit de tv-serie The New Avengers. Ik heb me geen seconde verveeld, een echte aanrader voor wie van feel good movies houdt.

Wat een prachtige film

Ik Heb niet afgehaakt en daar heb ik geenspijt van. Verlamd raken na een verkeersongeluk is vreselijk. Het leven dat je nog hebt, wordt totaal omgegooid. Het vergt moed om er nog iets van te maken. Hij, Willem wil er een einde aan maken ...

Maar dan komt Louise. Ze wordt in dienst genomen om hem te verzorgen.

Louise is zo ontwapenend dat er een band groeit tussen haar en Will.

Zij gaat van hem houden. Maar is dat doenbaar? Wat niet kan, kan niet. Drama.

De film eindigt met een afscheidsbrief die Louise, op een terras bij een kop koffie (?), van Hem te lezen krijgt.

Mooi. Maar dan zonder strik.

Ja, hoe moet je zo'n film laten eindigen? Ik zou het niet weten. Wat ik vooral van deze romcom onthoud, is het hartveroverende frivole acteren van Louise (Emilla Clarke)!! ***1/2

3,5 of 0,5 ?

Deze film al eens gezien in 2016 toen hij pas uitkwam maar blijkbaar toen niets over geschreven. Nu op Netflix te zien en eens herbekeken, want herinnerde mij niet veel meer behalve dat ik hem destijds wel goed vond.

En moet toegeven opnieuw onder de indruk te zijn. Mooie romantische film met een moreel discutiepunt als achtergrond, dat wel niet de overhand neemt.

Emilia Clarke speelt een beetje een weirdo met een voorliefde voor aparte kleding, genre Pipi Langkous, maar het gaat haar goed af. Ze is grappig, stuntelig, gevat en het maakt haar ongelooflijk lief en aantrekkelijk. Draagt gans de film door haar immers goedlachse en optimistische karakterrol. En ja, af en toe was ik wat afgeleid door haar ongelooflijke mimiek met de wenkbrauwen, wat toch wel haar uniek handelskenmerk is.

De rest van de cast doet het niet slecht maar moet hopeloos onderdoen voor de aanstekelijke Emilia. Moet zelfs toegeven dat ik de rest van de acteurs niet eens ken of kan toewijzen aan andere films. Emilia daarentegen wel al gezien in een vrij grappige kerstfilm (Last Christmas), Terminator Genisys, Solo: a Star Wars story en natuurlijk Games of Thrones.

Grappig detail: in film heeft haar karakter zelfde achternaam ‘Clark,’ maar zonder ‘e’. Is trouwens volgens bronnen op internet puur toevallig…

Verder is het een verhaal met voldoende inhoud dat nooit overdreven zeemzoet wordt. Een romantische film voor mij van het A-niveau (dus geen Hallmark-B-genre).

Aanrader voor de romantisch filmliefhebbers.

Wil wel meer zien van Emilia, verveelt niet als ze rollen speelt zoals in deze.

4*

Ik heb flink wat tranen gelaten, deze film raakte mij echt. Heb mij geen seconde verveeld. Wel in het begin een beetje geërgerd aan Louisa, maar sloot haar later in mijn hart. Een beetje zoals haar tegenspeler

Wat ik niet begrijp: waarom confronteert Will dit simpele meisje met die loodzware film 'Des hommes et des dieux'' ? Die materie kan zij toch helemaal niet aan? Ze heeft zelfs nog nooit een film met ondertiteling gezien. Haar antwoord op de vraag van Will wat ze ervan vond: "geweldig" lijkt dan ook eerder te slaan op het feit dat ondertiteling haar zo was meegevallen dan dat dit sloeg op de inhoud van de film. Wellicht was deze keus dan ook eerder bedoeld voor ons, kijkers, als onderdeel van het verhaal verderop: de onverzettelijkheid van zijn voornemen om uit het leven te stappen die overeenkomt met de onverzettelijkheid van de monniken om het klooster te verlaten.

Verder vond ik het enige ontroerende moment, halverwege de film, het gesprek in de auto na het concertbezoek waarin Will opmerkte dat hij er zo van genoten had, omdat hij datgene had ervaren wat hij het liefst zou willen zijn: een man die naar een concert was met een meisje in een rode jurk.....Daarna krijgt de romantiek de overhand en begint de zaak sentimenteel te slepen. Het tranentrekkende eind was daar wel het dieptepunt van.

Verkeerde beoordeling?

Hmmm... Iemand die E.T. en Armageddon in één adem bij z'n lievelingsfilms noemt? Of was dat ook sarcasme?

Typisch Britse melodrama met enorm aanstekelijke guitigheid van Lou, in het echt hier al 30 maar die haast kan doorgaan voor een puber. Overigens even zeggen dat ik geen Game of Thrones kijker ben, ken haar dus niet zo. Apart om te lezen dat ze al 2x een hersenbloeding had nog voor deze film. Wat een beeldschone vrouw wel. Gelukkig loopt ze hier nog rond.

Dat geldt ergens ook voor Will in deze film, alhoewel het door z'n verlamming dan rollen en liggen is. Al valt het hem begrijpelijkerwijze zwaar gezien zijn toestand. Lou krijg hem niet op z'n paard maar naar de paarden, naar de man van (niet met) De Toverfluit, ze doen eigenlijk allerhande romantische uitjes en dus zet de Patrick, al 7 jaar de partner van Lou, het ietsjes minder op een lopen, wat tot dan voor hem nagenoeg zijn enige passie was waar alles, ook Lou, voor wijken moest.

En dan het wat aparte plot in deze film: Lou tracht alle zeilen bij te zetten om Will af te brengen van z'n wens tot euthanasie, ze raakt daarbij ook werkelijk verliefd op hem (en bedriegt Patrick, die handigjes toch al prompt uit de verdere film geschrapt was). Voor Will is het mooi om zo te kunnen eindigen, met de kleurrijke Lou op z'n schoot, voor Lou is het begin van een nieuw sprookje tegelijkertijd meteen ook de nachtmerrie van niet verder kunnen en mogen dromen, maar berusten in afscheid nemen op een hoogtepunt. En dus breekt Lou's hart, die in deze job ver voorbij het professionele ging en er zelfs haar relatie voor op het spel zette. Uiteindelijk laat Will haar veel centjes na in z'n 'will', waardoor ze rijkelijk en vrij leven kan. Het is aangrijpend, maar tegelijk ook wel wat ergerlijk. Weliswaar een mooie film, maar me net iets te gemaakt voor absolute top.

Heb het overigens elders al eerder geplaatst, maar Elsker Dig for Evigt (Open Hearts) van Susanne Bier is een film die het toch anders aanpakt, die bevalt me wel wat meer.