The Windmill Massacre (2016)

Voor Nederlandse begrippen een bovengemiddelde genrefilm. De make-up fx zijn heerlijk over-the-top en het straffen van de zondaars word deze keer wel erg letterlijk toegepast.
Het acteerwerk is acceptabel en men poogt wat meer diepgang in de personages te creëren door ze allen een backstory te geven waarin ze gezondigd hebben. Dit komt er bij het ene personage wat beter uit dan bij de andere (de Aziatische oma vatte ik niet helemaal, de trailer park terreur was wel logischer).
Het masker van de moordenaar zag er wel goed uit. Niet angstaanjagend, maar overtuigend voor een dergelijke serial killer. Hij deed me wat aan de moordenaar uit The Burning denken.
Voor Nederlandse begrippen een behoorlijk onderhoudende slasher.

Nederlandse urban legend slasher.

Vond de film érg op Hatchett lijken. Groepje allerlei die vast komen zitten in een toeristische tour en te maken krijgen met een slasher. Eén bekende acteur om alvast wat kijkers te lokken en een donkerkomisch randje zodat het allemaal niet al te serieus hoeft. Ziedaar The Windwill Massacre (en bij uitbreiding dus ook Hatchett III).

De internationale cast is allicht om de film wat extra internationale allure te geven (ze hebben goed gekeken naar Spanje denk ik), Jongerius mikt verder op genreclichés om de diehard horrorfans over te halen. Op zich zit het allemaal wel aardig in elkaar, inclusief oerhollandse legende, maar het had net iets minder makkelijk gemogen.

Film mist vooral een beetje sfeer. Komt allicht omdat het niet zo serieus oogt, maar ook omdat het visueel niet geweldig sfeervol is en omdat de soundtrack ook niet meteen een duit in het zakje doet. Het oogt allemaal wat flauwtjes. De slasher zelf is nog wel oké (behalve op het eind, wanneer hij in de fik vliegt en de horror is ook best grappig, maar ook daar weet de film niet zo héél veel toe te voegen aan het genre.

Mist een beetje pit deze film. Ofwel moet Jongerius harder inzitten op de zwarte humor, ofwel nog meer voor het genrecliché durven gaan. De film valt een beetje tussen schip en wal nu. Niet dat het vreselijk is, de horror liefhebber heeft er een leuk filler filmpje bij, maar echt memorabel is het gewoon niet.

2.0*

Leuk spel voor thuis; pak een typisch Nederlands element en meng dit met een bekende horrorfilm. Dan krijg je dingen als Tulips of Blood of Night of the Living Snert. Met The Windmill Massacre leent regisseur Nick Jongerius niet alleen de titel van een bekende Amerikaanse horrorklassieker, maar gooit alle clichés van het genre op een berg. Van autopech in een verlaten gebied tot het principe van Tien Kleine Negertjes, waarbij personages één voor één worden afgeslacht.

Vliegensvlug krijgen de toekomstige slachtoffers een backstory door kleine flashbacks of door ze even snel naar een foto te laten kijken. Interessant zijn ze niet, maar we krijgen ook weinig tijd om hen echt te leren kennen. Ze belanden al snel allemaal in de tourbus, krijgen pech, hebben geen bereik en komen oog in oog met een verminkte man met een enorme zeis. Geheel volgens de regels van het genre worden de personages stuk voor stuk uit de weg geruimd en volgens diezelfde regels wordt het enige personage die ontdekt hoe de vork in de steel zit niet serieus genomen.

Het is jammer dat Jongerius zo binnen de lijntjes kleurt, want met iets meer originaliteit was The Windmill Massacre een erg geslaagde horrorfilm geworden. De film heeft te weinig een eigen smoel en doet vooral denken aan andere horrorfilms; het uitgangspunt lijkt exact op een film als Hatchet (die op zijn beurt weer talloze bekende horrorfilms imiteerde) en de killer doet veel denken aan Cropsy uit The Burning. Qua toon had de film ook iets minder op safe mogen spelen. Personages reageren opvallend laconiek op de gruwelijke gebeurtenissen, maar net niet genoeg dat het echt grappig wordt. Sommige schrikmomenten in de film zijn effectief en creatief, maar ook daarvan zijn er niet voldoende om de film echt eng te noemen. De film blijft dus overal wat gematigd, met uitzondering van de momenten dat meneer de molenaar zijn zeis aan het werk zet en er een paar heerlijke over de top slachtpartijen de revue passeren. Die mix van over de top gore en gortdroge komedie had nog veel meer mogen terugkomen, maar zorgt sporadisch in ieder geval voor vermaak.

Van het slachtvee is de Britse acteur Noah Taylor de bekendste naam, maar echt opmerkelijk is zijn rol niet. De hoofdrol is voor Charlotte Beaumont als de jongedame die de molenaar als eerste ziet, maar voor gek wordt verklaard door de rest. Beaumont is vrij matig en ook de jonge Adam Thomas Wright is niet al te best als de zoon van een man die zijn zaak belangrijker lijkt te vinden dan zijn eigen kroost. De leukste rol van de film komt van Bart Klever als de norse buschauffeur Abe, die met zijn nuchtere spel vrij geestig uit de hoek komt. Maar de show wordt gestolen door de lompe molenaar, de uitstekende practical effects en een alleraardigste verrassing aan het slot, waardoor je de tenenkrommende CGI bijna vergeet. Een Jason Voorhees van eigen bodem hebben we met de molenaar nog niet, maar The Windmill Massacre is in ieder geval een stap in de goede richting.

Vooruit, 3 sterren.

Ergens nog best vermakelijk, maar tegelijkertijd ook wel vrij beperkte horrorfilm. De logica dat je in Nederland in de polder kan stranden zonder telefoonbereik en zonder dorpje of stad in de buurt is natuurlijk al flauwekul, maar dat is allemaal niet zo erg. De uitwerking had veel beter gekund, vooral doordat dat hele achtergrond verhaal over pa en de caravan me echt voor geen meter wist te boeien. De slashermomenten vond ik wel weer aardig en ook vrij grof nog. Maar TWM weet op geen enkel vlak boven de gemiddelde B-horrorfilm uit te komen, mede ook door matig acteerwerk van de hoofdrolspeelster. Verre van spannend en intens, al is het zeker geen rommel.

2* (wat goed past bij mijn 2222e stem )

Beter dan gedacht. Verhaal is te simpel en doet aan andere films in het genre denken, zoals al eerder is aangegeven, en dan met name Hatchet. Maar toch kent deze Nederlandse slasher, overigens met een Engels sprekende cast, toch genoeg leuke momenten. Kent een behoorlijke dosis gore die er vrij goed uitzag en zo nu en dan een dosis spanning. Leuke setting en een fijne blik op de molen. Simpel, maar vermakelijk.

Redelijk.

Het concept trekt voor de gemiddelde Nederlander wel aan. Een psychopatische molenaar ala de gemiddelde horroriconen van de Amerikaanse filmgeschiedenis. Nouja simpel verhaaltje: Jennifer is als Australiër illegaal in Nederland en weet te autoriteiten te ontkomen door in een tourbus te stappen. (Happy Holland ) Deze wordt gerund door Bart 'godverdomme' Klever.... en verschillende nationaliteiten met hun eigen issues zijn er te treffen. Dan komen ze in de middle of nowhere terecht en scheidt de bus ermee uit. En dan die verbrande molen daar in de verte... dat beloofd weinig goeds.

Verder is dit dan weer zo'n typische slasher waarin lekker overdreven word gedaan... over de toppe kills, heel veel geschreeuw en een einde die je al van ver zag aan komen.

Al met al is dit met een bitterballetje wel vermakelijk om naar te kijken.

3,0*

The Windmill Massacre lijkt op het eerste gezicht een doorsnee slasherfilm waarin een gemaskerde moordenaar de onwetende toeristen tot slachtvee herleidt. Echter, de makers tillen deze vaak beproefde formule naar een hoger plan door de Molenaar op te voeren als een soort spiegel die de toeristen met hun trauma’s en zonden confronteert. Zo blijkt iedereen wat op zijn kerfstok te hebben en deze nacht is het tijd om te boeten of met zichzelf in het reine te komen. Deze aanpak laat enkele gruwelijke en surrealistische scènes toe die mooi geregisseerd zijn maar waarin horror en drama nogal knullig afgewisseld worden.

De slachtpartijen spelen zich af tegen een oerhollands decor dat ten volle benut wordt. Beelden van de nachtelijke, dampende polder met op de achtergrond het geraamte van een onheilspellende windmolen creëren een unieke sfeer. Ook de Molenaar is een beangstigend creatuur met een – naar slashernormen – boeiende geschiedenis. De makers hebben qua make-up, kostumering en wapens alle registers opengetrokken om hem als een icoon neer te zetten. Het soort scènes waar horrorliefhebbers van smullen zijn absoluut aanwezig en bovendien met zorg uitgewerkt. Voeg daar nog enkele schrikmomenten aan toe en de griezelfactor gaat netjes de hoogte in.

Een duidelijk minpunt is evenwel de internationale cast. Hoewel een logische keuze om een breder publiek te bereiken, valt moeilijk te ontkennen dat er weinig chemie tussen de personages hangt, iets wat voornamelijk tot uiting komt tijdens de scènes waarin het onderling vertrouwen van de toeristen op de proef wordt gesteld. Het voelt eerder alsof ieders verhaal als afzonderlijke clip wordt verteld, in plaats van dat het een samenhangend geheel is. Hierdoor hapert de film op cruciale momenten, een echt spannende achtbaanrit zit er bijgevolg niet in.

Blu-ray recensie: The Windmill Massacre (Nick Jongerius) – blu-ray recensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

omdat het een concept is wat naar mijn idee nog nooit eerder is gedaan (nederlandse/amerikaanse )toch net aan een voldoende.

Het is wel raar om een acteur als tayler die een redelijk gevestigde maan is in acteurs wereld,dat hij zich hier voor wil lenen.

het is natuurlijk niet erg hoogstaand in het hele horror gebeuren,,,maar ook zeker niet super slecht.

het heeft zijn momenten in kills,,,maar af en toe denk ik dit is te stom voor woorden.

Maar omdat het niet vaker is gedaan en ik het nederlandse horror genre een warm hart toe draag net aan een voldoende.

geen afrader .

3*

Het idee van de molens en de combinatie van de thuistaal en Engels in een horrorfilm die dan ook nog uit Nederland komt, kan ik wel appreciëren. Het begin is wel oké en naderhand weet de film voldoende te entertainen zoals zo vele 13 dozijn horrorfilmpjes van de laatste jaren. Maar helaas zijn de meeste personages irritant en het acteerwerk is ook wel tegenvallend. Dit is nog niet de reden dat de film een onvoldoende krijgt want daar zorgt het slot wel voor. Enigszins nog wel verrassend, maar het strookt totaal niet met heel de opzet van het verhaal. Totaal onzinnig einde. 4/10

Een bus heeft pech wanneer hij een stel toeristen vervoert die windmolens op het Nederlandse platteland willen bezoeken. De passagiers hebben blijkbaar allemaal iets op hun kerfstok. In de omgeving zorgt een gevaarlijke gemaskerde gek met een bloedzeis voor terreur.

Een Hollandse slasher die potentieel had maar toch niet boven de middelmaat reikt. Op de cast valt weinig aan te merken en er zijn enkele geslaagde horrorelementen. Maar toch is de film niet echt eng, wat te wijten is aan het script, dat nogal voorspelbaar is. De moorden zijn weliswaar bloederig maar helemaal niet verrassend. De shots van de sinistere molen zijn wel sfeervol. Hier had toch iets meer in gezeten. Nu blijft het een doordeweekse griezelfilm. Je kunt echter beslist slechtere treffen.

Matigjes.

En er had toch best wat meer ingezeten, want het begin en het midden zijn dan wel erg cliche, maar ook wel goed en ik kon er best om lachen. Misschien wat overdreven dramatisch in de muziek, maar ook dat draagt leuk bij aan de lach. Des te onbegrijpelijker dan eigenlijk dat het einde zo stom uit de hand loopt.

Verder is er wel wat duidelijk een gebrek aan budget, maar dat wordt ook vaak wel listig omzeild. Net als het gebrek aan routine en wellicht talent bij de acteurs. Dat is op zich wel bijzonder voor een min of meer Nederlandse productie.

Waarmee ik eigenlijk een best lage score voel aankomen - maar het toch wel een redelijk geslaagde film vind, het is eigenlijk vooral het einde dat het voor me verpest. De volgende die Jongerius aflevert kan best eens veel beter worden. Als hij maar niet in de gewone patronen vervalt.

Niet echt een goed visitekaartje voor de heer Jongerius. Nogal platte, goedkoop ogende horrorfilm volgestopt met clichés en groezelige schrikmomenten, met als voornaamste spanningsboog de volgorde waarin het gemêleerd gezelschap busreizigers het slachtoffer wordt van Molenaar Hendrik(alias de poortwachter van de hel). Zichtbaar gemaakt met een beperkt budget, en als je daar rekening mee houd(maar moet dat?) valt het eindresultaat misschien nog mee, maar objectief gezien gewoon een matige film, die alleen werkt als je er in slaagt je kritisch vermogen volledig uit te schakelen.

Doet wat denken aan de films van Dick Maas, alleen stopt die er wat meer humor in en zorgt hij voor betere acteurs die hun karakter nog enige smoel kunnen geven. Zelfs een gerespecteerd acteur als Taylor zakt hier hopeloos door het ijs.

Ik schat in dat Jongerius iemand is die geen klap van de molen heeft gehad, maar veel talent en een voorspoedige loopbaan als regisseur dicht ik hem ook niet toe.

Goed, ik heb me dus eigenlijk best wel vermaakt met The Windmill Massacre. Ondanks het feit dat het allemaal erg cliché is op de meeste punten en het acteerwerk ook niet echt om over naar huis te schrijven is, is deze horrorfilm in mijn ogen wel prima vermaak. De gore is op de meeste momenten lekker over the top (zoals 't hoort) en het plot is nog best oké. En tja... de Nederlandse setting is natuurlijk al een pré!

3*

6/10 (IMDB)

Een goede drama/horror film..

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Wel mooi stukje land voor Nederland...

Wel een rare slot...

Best vermakelijk filmpje dit al vond ik dat ie qua sfeer iets te kort schoot.De beelden waren best mooi al zag er af en toe wel wat goedkoop uit,wel een paar aardige 'kills' maar in zijn geheel komt the Windmill massacre,mede door het niet al te overtuigende acteerwerk nauwelijks boven de middelmaat uit.

Alleen al voor de titel heeft deze film een erg hoge gun factor maar in de praktijk is dit toch wel een behoorlijk onevenwichtig filmpje. De opbouw is nog bijzonder sfeervol en stiekem hoop je op een nieuwe Amsterdamned (1988) maar dat niveau wordt nergens gehaald.

Het voornaamste probleem is dat het scenario niet lekker loopt en er te weinig gebruik wordt gemaakt van de sterke punten van de film. De killer is gelukkig wel overtuigend en hier en daar moest ik toch wel even glimlachen maar meer dan inwisselbare pulp is dit helaas niet.

Neemt niet weg dat het prettig is dat er weer eens wat anders dan romantische komedies wordt gemaakt. Nederland heeft meer van dit soort films nodig!

Alleen dan graag ietsje beter dan deze.

Matig.

Deze eens meegepikt en hij viel nog mee. De film heeft wel redelijk veel clichés, maar de bloederige moorden maken veel goed. Het acteerwerk was niet slecht.

Verder verveelde de film ook niet. Het is geen must-see, maar viel eigenlijk beter mee dan gedacht.

Dit (van Nederlandse bodem) horror filmpje vond ik nog best te pruimen en ik ben aangenaam verrast hoe de film zich precies afspeelde. Inderdaad, de film begint ijzersterk en daar kan niks aan veranderd worden maar na mate het einde nadert werd de film soms wat langdradig en zat er geen spanning meer in de hele film: hij is soms iets te soft. Gelukkig kende de film maar een speelduur van 85 minuten en dat had ook echt niet langer gemoeten. Het verhaal is aardig simpel en ‘Miller Hendrik’ vond ik er persoonlijk niet uitzien, de effecten hebben er wel eens beter uit gezien. Toch weet Nick Jongerius toch een film neer te zetten die je in het ochtendje zelfs weet te vermaken en die niet al te gore is maar, wel een bepaald niveau kent met bloedgebruik, hij houd zich niet in.

Ik vond de chemie tussen het Engels en het Nederlands geslaagd, zo kreeg je een mooi toeristisch gevoel die de onderscheid tussen Nederlanders en buitenlanders mooi wist te schetsen. Bijvoorbeeld Abe vond ik een mooie rol gespeeld door Bart Klever. Vooral wanneer hij bijvoorbeeld de molen binnen loopt en je ergens op de achtergrond ‘GODVERDOMME’ hoort, dan wist je dat Abe weer bezig was! Maar ook wanneer Ruby Rousseau de opdracht kreeg om foto’s te maken van windmolens en je haar opdrachtgever tussen door hoort klagen hoe lelijk de honden zijn. Dit weet Nick toch mooi over te brengen en dat bleef leuk om naar te kijken.

Ik heb deze film meegepikt toen ik op de onlinedienst van ‘Film 1’ zat te zoeken naar leuke horrors. Toen ik dit Nederlandstalige horror filmpje zag staan kon ik me niet weerhouden en heb ik hem toch aangezet. Hij staat al langere tijd in de schijnwerpers en ik wou hem al langere tijd zien, dus ik was blij toen ik hem ontdekte.

De nogal kille cast kon mij niet zo bekoren, veel onbekende gezichten en vooral de acteerwerk was soms wat achterwegen gelaten. Toch weten ‘Douglas West’ en ‘Jennifer Harris’ er nog wel wat van te maken en dat maakt de film toch alweer een stuk beter. Zoals ik al zei opent de film ontzettend goed en kreeg je steeds meer zin in deze film. Je moet echt heel erg door het middenstuk heen bijten, soms vallen er teveel stiltes en dat word saai maar, het einde (en dit had ik niet echt verwacht) maakte het toch goed. Wanneer ‘Miller Hendrik’ naar buiten stapt was dit natuurlijk een ontzettend cliché moment, hij was eerder in de film nog verbrand en hier weet hij dan weer opeens uit de windmolen te lopen die ook helemaal in lichtelaaie staat. Toch zoals ik al zei had ik iets niet verwacht, en dat was dat hij toch nog een haak naar Jennifer gooide en haar mee sleurde in de hel, erg leuk gedaan!

Het verhaal was prima. We volgen een touringcar die langs windmolens gaat om een snufje mee te pikken van de Nederlandse geschiedenis. Wanneer ze pech krijgen ontwaakt er iets aparts: een moordenaar is naar de toeristen opzoek. Als moord op Jack gepleegd word, word Jennifer als gestoord aangewezen en is iedereen tegen haar tot dat iedereen één voor één word vermoord. Het motief was mij niet helemaal duidelijk maar volgens mij moest iedereen boeten voor iets ergs wat ze hadden gedaan in het verleden, niks speciaals dus. Tegen het einde aan komen we er achter dat Abe een handlanger is en ‘Miller Hendrik’ helpt in zijn slachtpartijen. Tot dat iedereen één voor één vermoord is.

En natuurlijk het leuke einde waar we zien dat Abe weer een touringcar met mensen naar de molen brengt die opeens weer opgebouwd was. Al om al, leuke horror voor tussendoor maar niks speciaals. Prima in de B-klasse.

2.5*

Mager.

Niet een al te beste horrorfilm van eigen bodem, maar tegelijkertijd voor eigen bodem nog wel leuk gedaan. Met een titel zoals The Windmill Massacre schep je ook niet bepaald hoge verwachtingen en die kan je dus ook beter thuislaten bij het kijken.

Het verhaal was opzicht nog wel leuk om te volgen. Beaumont acteert redelijk evenals de rest die het beslist ook niet slecht doet. De killer zelf is nogal een lompe gast, die nergens dreigend overkomt. Opzicht is de zeis nog wel leuk bedacht, maar jammer dat de killer zelf nogal een zak aardappelen is.

Gore mag er wel zijn, maar het had eigenlijk allemaal nog wel een stuk lomper en hartelozer mogen zijn. Het verhaal zelf is voorspelbaar en alles behalve origineel. Gelukkig door de vlotte vertelwijze is de film nog wel vermakelijk.

Voor een Nederlandse productie vond ik m best goed.Hou wel van Nederlandse horror.Sint,Amsterdamed,Dood Eind en zo.Die waren wel beter dan deze,maar toch leuk om een keer gezien te hebben

Nederland en horror is helaas nog steeds geen droomcombinatie. The Windmill Massacre brengt daar niet persé een gigantische verandering in, al is het wel een fijne toevoeging. Het is allemaal maximaal B, maar wel behoorlijke leuke B.

Het zondaars plotje is in principe cruciaal voor de gehele film, maar ik had zelf nogal weinig met die visioenen constant. De kills die erop volgen zijn regelmatig wel erg fijn. Lekker gory en behoorlijk afwisselend. Vaak goeie practical effects ook. Hetzelfde geld voor onze zeis wielding maniac. Hele toffe killer.

Helaas zijn de karakters nogal van karton en bekruipt je telkens het gevoel dat er overall toch meer uitgehaald kan worden. Wel een tof einde.

Mag van mij een vervolg krijgen. Met een hogere bodycount en meer screentime voor de killer.