Paha Maa (2005)

Interessante, komische, maar grimmige Finse film! Het begint allemaal vrij luchtig en flierefluitend, maar langzamerhand wordt er aan de hand van komische scenes een pak duisternis de film ingepompt. De grimmige scènes zijn intens, de komische noten zijn écht grappig en zo hoort het dan uiteindelijk ook.

Ik heb deze film dus vanochten gezien op het filmfestival en ik heb verder weinig toe te voegen aan de woorden van tovenaar, ik geef ook 4*. Deed me af en toe een beetje denken aan requiem for a dream vanwege de neerwaartse spiraal waarin de karakters verkeren in deze film.

Interessante film. Het begint als een film over de mensen die achtereenvolgens een vals briefje van 500 euro in handen krijgen en gaat vervolgens qua verhaalvorm over in iets dat het midden houdt tussen Magnolia en Pulp Fiction. Verschillende mensen die met elkaar verbonden zijn en gespeel met tijd en gezichtspunten van dezelfde gebeurtenissen. De film hield je met gemak dik twee uur bezig, is vaak grappig, maar vooral erg grimmig. Zo erg dat de film een beetje een opeenstapeling van ellende begon te worden. Soms kan ik dat hebben, soms niet en deze film kwam gevaarlijk dicht bij het tweede.

Mooie muziek en vaak ook mooi gebruik van geluid, dat geeft de film iets extra's mee. Ik heb me niet verveeld, maar aan de andere kant ontbrak de echte vonk tussen mij en deze film en leefde ik niet ècht mee. Interessant, maar een beetje net niet.

Vandaar 3.0*

Voorpremière: Frozen Land

Lezers van Cinema.nl kunnen gratis naar de Finse verrassing van 2006

agenda zondag 22-10-2006

Cinema.nl organiseert in samenwerking met het Filmmuseum een gratis voorpremière van de Finse verrassing Frozen Land. De voorstelling, waarbij regisseur Aku Louhimies en hoofdrolspeler Jasper Pääkkönen aanwezig zullen zijn, is op maandagavond 6 november in Amsterdam bij te wonen. De film In Frozen Land schetst regisseur Aku Louhimies een hectisch en realistisch portret van de hedendaagse Finse samenleving, die te kampen heeft met alcoholisme en geweld. Een vals briefje van vijfhonderd euro blijkt als katalysator van het Kwaad te fungeren. Wie met het verdoemde geldbiljet in aanraking komt, wordt onherroepelijk meegezogen in een spiraal van geweld. Louhimies baseerde zijn film op Leo Tolstojs korte verhaal De valse coupon, waarin één misstap leidt tot vele andere. Het veelbekroonde Frozen Land van de Finse regisseur Aku Louhimies was een van de verrassingen op het International Film Festival Rotterdam 2006. Frozen Land wordt door het Filmmuseum vanaf 9 november in de Nederlandse bioscopen uitgebracht. Lezers van Cinema.nl krijgen de kans de film al eerder te zien tijdens de gratis voopremière in Amsterdam. Reserveer snel, want het aantal plaatsen is beperkt.

Details en voorwaarden:

Wanneer: maandag 6 november, 20.00 uur

Waar: Filmmuseum Cinerama, Marnixstraat 400, Amsterdam

Bijzonderheden: regisseur Aku Louhimies en hoofdrolspeler Jasper Pääkkönen zullen de voorpremière bijwonen. Na de voorstelling is er gelegenheid tot het stellen van vragen.

Reserveren: via het Filmmuseum, telefoonnummer: 020-5891400 (maximaal 2 kaarten per reservering)

Erg sombere rauwe film waarin er inderdaad af en toe gelachen werd, maar dat vergaat je al snel. Mozaïsche verhaalstructuur met iets te veel verhaallijnen. 3,5*

Een en al ellende, deze film. In het begin is er nog sprake van wat inktzwarte humor, bv. door de karikaturale personages waar nog wel om te lachen valt.

De tweede helft wordt het meer een menselijk drama waarin echt geen lichtpuntje meer te vinden is. Je moet er maar van houden...

De plotomschrijving klopt niet, de leraar is de vader van Niko, niet van Tuomas. Sterke film overigens, 4*.

Indrukwekkend, grimmige film. Eigenlijk het enige wat mij nog net weerhoudt van 5 sterren is de manier van vertelling. Hoe goed het ook werkt, na de zoveelste keer in een film te zien, wordt het toch wel een tikkel vervelend. Grandioos camerawerk en heel slim sound design en score. Geluiden van buitenaf worde veelal gefilterd en gemix om zo helemaal op te gaan in een wereld van een karakter, vaak nog met muziek erbij ook. En dat dan nog eens samen met de prachtige beelden... Weer helemaal in de grote ellende gezogen. Wellicht gepast om het een loodzwaar broertje van Kaurismäki films te noemen? 4.5 sterren

Hierboven wordt verwezen naar lachmomenten. Die heb ik alleen in het begin kunnen ontdekken. Voor de rest is de film een aaneenschakeling van droevige gebeurtenissen. De hele film is een neergaande spiraal en dan bedoel ik niet de kwaliteit van de film, maar de verhaallijn. De mozaïsche vertelling vind ik heel vaak niet werken. In deze film is het zodanig toegepast dat het toch 1 geheel wordt. De karakters zijn ook goed doordacht en goed uitgewerkt. De film laat één brok ellende zien. Ellende met hoofdletter E.

4,5*

Ook koppijn?

Prachtig rauwe film, zo een die hier en daar wat mag rammelen.

Toch had ik soms gevoel dat te veel ellende in gegooid werd.

Een sombere Finse film, een pleonasme, want veel vrolijke Finse films heb ik nog niet mogen ontdekken. In Paha Maa zat al meer humor dan ik van Finse films gewend ben. Geen wonder ook dat de meerderheid van de Finnen zwaar depressief is. Finland is donker, koud en volgens mij is Helsinki de saaiste stad van de wereld. Daarnaast kampt de stad met veel werkloosheid, drank- en drugsproblemen.

Wat mij nog het meest aanspreekt in Frozen Land is de hele kettingreactie van gebeurtenissen. Ik denk er zelf ook wel eens aan. Niet lang geleden nog.

Ik moest een medicijn ophalen bij de apotheek, en was de enige klant. Toen de apotheker mijn medicijn aan het klaarmaken was, kwam de ene na de andere klant binnen die allemaal moesten wachten tot mijn bestelling klaar was. Het duurde erg lang, zeker een kwartier, en ik begon me schuldig te voelen dat iedereen zo lang moest wachten op mij. Toen ik later weg was dacht ik er zelfs aan dat er misschien wel ernstig zieke mensen op hun medicijn moesten wachten door mijn schuld, met misschien wel nare gevolgen. Als ik twee minuten later binnen was gekomen was ik degene die achteraan in de rij stond.

In deze film gebeuren ook kleine dingen met grote gevolgen, en met nog grotere gevolgen. Ik weet zeker dat de meeste ernstige ongelukken en moorden voorkomen konden worden als er hele kleine dingen anders waren gelopen.
Een goed voorbeeld vond ik de agente die struikelt over de spoorrails. Als ze niet zojuist in een ongeluk betrokken was geweest was ze wat helderder geweest en niet gestruikeld, had ze nog geleefd en was haar man niet zwaar depressief geworden, en had hij uiteindelijk geen moord begaan.

Ik vond de film erg indrukwekkend, en zeer realistisch ook. Ik twijfel nog tussen 4.5* en de maximale score. Ik zet hem voorlopig op 4.5 en als de film me volgende week nog bezig houdt dan maak ik er 5 van.

Mooie tragische film, die inderdaad erg somber oogt. Film doet een heel klein beetje aan Crash denken, omdat ook daar een aantal mensen, die in eerste instantie los van elkaar lijken te staan door een onaangename wending met elkaar te maken krijgen.

Het butterfly effect principe geldt ook zeker voor deze film. Een kleine gebeurtenis in het leven van iemand heeft grote gevolgen voor het leven van een ander persoon. Dan blijkt ook maar weer eens een keer dat niemand zijn eigen leven totaal in de hand heeft, hoe goed hij of zij ook leeft. Het acteerwerk is naast het goede verhaal ook erg goed en zorgt ervoor dat de film realistisch overkomt, waardoor de film in feite nog harder aankomt. Ook aan de personages is voldoende aandacht besteed en eigenlijk bijna allemaal goed uitgewerkt. Een fijne rauwe film dus, maar niet eentje die je moet gaan kijken als je in een sombere bui bent, want je wordt er niet bepaald vrolijk van. Maar goed daar zijn andere films voor.

4,0*

Het is te hopen dat het land van de duizend meren er beter voorstaat dan Aku Louhimies schets in deze ruim twee uur durende gemoedsverslechter. Vertolkt door excellente acteurs en samengevat in een plot, dat van kop tot staart klopt. Alleen vervelend dat je hart eveneens bevriest na het zien van Frozen Land.

Ik ben gek op (de meeste) films uit Scandinavie. De sfeer, het nuchtere, het neerslachtige, het ingetogene, de interessante karakters, de vaak aanwezige zwarte humor, het naturelle acteerwerk, alles spreekt me eigenlijk aan aan films uit het noorden. Deze film is geen uitzondering met z'n bijzondere verhaal. Bij 1 verhaallijn vond ik de film een beetje uit de bocht schieten, maar dat stoorde me totaal niet. Verder kan ik melden dat de regie lekker rustig is en dat het acteerwerk erg goed is.

Het thema van de film is : de ellende van je zelf overbrengen op een ander. En dat is een boeiend gegeven voor een film die ook nog eens een mooie vertelvorm heeft. Het verhaal loopt synchroon met de ellende namelijk ook van de een naar de ander, ook al komen de lijntjes soms wel weer bij elkaar en blijft de film over de hele lijn wel goed te volgen. Het is wel een hele trieste film van begin tot einde, en ondanks een middenstuk dat wat in dreigde te kakken is hij aan het eind over het geheel gezien toch wel erg mooi. Maar goed, je wordt er dus allemaal niet echt vrolijk van. Waarom worden we geboren?

Kan vast geen toeval zijn dat deze prima film vanavond op tv is...

Wat alle episodes precies bindt is niet allemaal even duidelijk, maar vrolijk is het allemaal niet. Wel erg sterk geacteerd en mooie sfeer.

Het eerste deel vond ik niet erg sterk, de humor en gebeurtenissen leken misplaatst. Het paste niet fijn in elkaar. De laatste tien a vijftien minuten waren ook net iets te (vanaf dat de jongen vrijkwam). Kwam wat geforceerd over; nog maar een beetje ellende erbij, net of het nog niet genoeg was. Wat tussen die twee stukken overblijft is echter subliem. Machtig camerawerk, prachtig geluid, steengoed acteerwerk, mooie tempo wisselingen. Je wordt echt meegesleurd in de ellende. Met als hoogtepunt de scene als de kinderen van de vader gescheiden worden; een van de mooiste die ik de afgelopen tijd gezien heb.

Gelooft er nog iemand in Karma? Ik niet.......ik ben nu net zo somber als die Finnen.

Maar toch, mooie, sterke film die me vast niet zo snel los zal laten.

Ik kom sinds een jaar geregeld op een bepaald internationaal forum. Werd warm verwelkomd door een net afgestuurde Finse cel-biologe. Inmiddels is ze een stuk somberder: nog steeds geen werk. Net wierp ik even een blik of er Finnen waren. Ja hoor, een 22 jarige jonge werkloze vader; hij was (what's new) weer eens straal bezopen.......

Zit ik doodleuk op m'n Hyves aan te kondigen dat ik nog even naar een IJslandse film ga kijken.....Fins dus
Film die redelijk overladen is met prijzen en meestal vrees ik dan voor het Oscar-effect...niet goed genoeg...te mainstream...bestemd voor de grote massa.
Maar kijk hier een terechte winnaar: Finland associeer ik altijd met die wat afstandelijke droog-komische Kaurismaki-broers, maar hier is het behoorlijk wat universeler.
Leraar wordt ontslagen en dat zet een soort van butterfly-effect in gang waar uiteindelijk zelfs doden bij vallen.
Grimmig, zwarte humor, emotioneel en behoorlijke must-see.

Pff, als je hier niet depressief van wordt, dan weet ik het ook niet. Prachtig meesleepend, beklemmende ellende.

Hoeveel drama en ellende kun je in een film stoppen, en hoeveel kun je verdragen als kijker? Een leuke film was het allesbehalve, maar ijzersterk, dat wel. De verhalen schuiven briljant langs elkaar, en er wordt een beklemmende sfeer gecreëerd. Naast goed acteerwerk en monteerwerk duurde het allemaal wel lang, waardoor het iets teveel ellende voor een avond was. Dat ie zo lang aanvoelde kon ook komen omdat ze 'm pas na elven uitzonden. Regisseur laat iig zijn punt duidelijk merken.

3,5*

"Moeder, waarom leven wij ?"

Nooit zoveel ongeluk en droefenis in één film verzameld gezien.

Niet dat dit een slechte film is, integendeel (als filmatografisch product wel te verstaan), maar een opbeurende tik zit er niet in en daar is toch meer behoefte aan.

Bovendien vond ik het einde zowat melodramatisch en met eigenlijk een superpessimistische toets als slot totaal overbodig.

Tenslotte nog dit : Waarom zo'n film ? Geografische en klimatologische factoren bepalen in de wereld nog veel meer onmenselijk leed...dan deze op een fantasierijke novelle gebaseerde toevalligheden

Paha Maa is een uiterst pessimistische kijk op het (on)vermogen van de mens om zijn lot te kunnen beheersen. De film is gebaseerd op Leo Tolstoj's korte verhaal 'De valse coupon'.

De verwijzingen naar Tolstoj, de chaostheorie, maar ook het stellen van pure existentialistische vragen door de hele film heen, pretenderen een filosofische zoektocht naar antwoorden op een aantal basale vragen des levens. De antwoorden vallen volgens de regisseur persoonlijk alleen maar negatief uit. De regisseur gebruikt het mozaïekprincipe om zijn verhaal te vertellen, gelijk Magnolia maar slaagt er mijns inziens niet in om de kijker met alle personages intens mee te laten leven; bij mij persoonlijk lukte dat alleen bij de politie agente en haar gezin. Bij de rest van de personages bleef ik slechts toeschouwer.

Toch een goede, indrukwekkende film, waar ik persoonlijk wel iets positiefs uit heb gehaald: wat heb ik het goed!

Even een vraagje wat gebeurt er uiteindelijk met de stofzuigerverkoper?

Dat was die zwerver die om wat geld vraagt aan het eind.

wekloos en bezopen?

Alsof nederland geen ellende kent?

Beter werkloos en straal bezopen, dan baby's en kinderen vermoorden wat de klok slaat hier in dit land, Nederland dus.

Geen idee, het was laat.