Puhdistus (2012)

Een mening is maar subjectief en een ieder zal er een hebben, maar wat een enorm intense aangrijpende film was dit. Binnen 10 minuten greep het mij al naar de keel en dat gevoel heeft de film mij geen enkel moment meer losgelaten. Het acteerwerk zo subliem goed dat je gewoon wordt meegezogen in de film. Een zeer intrigeerde; onroerende en vaak emotionele film.

Een film om stil van te worden en die daarna, althans bij mij wel, nog lang zal blijven hangen. Ik had Django onlangs als mooiste film van het jaar genoemd, maar vooralsnog mag die zijn plaats gaan delen met deze film. Het is een Finse film, zorg wel dat er een kijkt met ondertiteling anders wordt het lastig deze film te volgen.

"Behandeld worden als een beest" is een bekend gezegde. Vrouwen, in deze Finse inzending voor de Oscars, zijn er nog een stuk slechter aan toe. De regisseur heeft zonder twijfel de beste bedoelingen gehad, maar regelmatig vroeg ik me bij bepaalde gewelddadige, banale misbruikscènes af, wat voor een toegevoegde waarde ze hadden. In het verzonnen, dramatische, schokkende, uitermate wrede verhaal wordt uitstekend geacteerd.

prima film!

overtuigend maar af en toe iets te overtuigende geweldscenes. Maar overall een prima acteerprestatie dito film

wow! indrukwekkend, hard, emotioneel....

Mooie, ontroerende film met een paar brute scènes die je van in het begin tot het eind in de greep houdt dankzij ook de sterke vertolkingen van de hoofdrolspelers. 7/10

Finland, shockland

Finland lijkt er een patent op te hebben, shock cinema en ook hier lijkt het vooral shockeren om te shockeren. Film pakt ook lang niet uit zoals ik gehoopt had. Ik had vooral op meer balans gehoopt tussen de backstory van Aliide en Zara, maar Zara's verhaal wordt wel heel kort behandeld en dat leek me nou het meest interessante aan de film. Juist haar verhaal (prostitutie, mensenhandel) leent zich wel voor het gebruik van shock elementen.

Aliide's verhaal is een aaneenschakeling van klassieke tragedie thema's. Het is allemaal vrij voorspelbaar en ook de zogenaamde uitdieping is vlak te noemen. Slaat wel enorm door in zijn melodrama de tweede helft. Ik had hier veel meer van verwacht en had niet zo'n overkill aan narratie verwacht. De shockelementen hebben geen enkele meerwaarde.

Verfilming van Sofi Oksanen’s onthutsende roman “Zuivering” (van harte aanbevolen!) over de confrontatie van een oudere vrouw met haar turbulente verleden ten tijde van de annexatie door de Sovjets van Estland aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Een pijnlijk verhaal over liefde, verraad en gewetensnood en in de zijlijn over vrouwenhandel en gedwongen prostitutie. En... over met jezelf in het reine proberen te komen.

Regisseur Jokinen doet een lovenswaardige poging om de sombere sfeer van het boek in beelden te vatten. De film kent een aantal hartverscheurende scènes, maar wat vooral beklijft is de schitterende rol van Laura Birn als de jongere Aliide, die zich te midden van een overvloed aan fysiek en geestelijk geweld staande probeert te houden.

Ik heb nog maar een tiental films uit Finland gezien. Deze is met voorsprong de beste en tevens de meest schokkende.

Het hele verhaal van het meisje is eigenlijk niets afgezet t.o. het verhaal van de vroeger blonde iets wat gestoorde oma van dit verhaal. Gruwelijke scenes en een bizarre verhaallijn. Achteraf weet ik niet wat ik er van moet vinden maar het heeft me toch wel geboeid.

Heel grillige opbouw die me echt niet kon bekoren.

Extreme brutaliteiten waarbij er toch enkele niet hoefden en geen zin hadden in het verhaal.

Hele heftige film met een dramatisch verhaal. Die familie had de ellende in de genen zitten. Het duurde even voordat ik de chronologie en verwantschappen door had, o.a. omdat ik zonder voorkennis aan deze film begonnen ben, maar ook vanwege de foto van de zussen. Volgens de omschrijving is 'Aliide met landgenoten weggevoerd naar Siberië', maar niet in de film die ik heb gezien....

Ondanks de soms heftige scenes (ik snap dat mensen dit niet willen zien maar zou dat niet meer voorkomen heden ten dage?) vond ik dit een goede film, opgenomen in een bij het verhaal behorende rauwe en kille omgeving.

Aardig goed uitgevoerd rauw drama met enkele expliciete scènes, gebaseerd op een boek van schrijfster Sofi Oksanen (een Finse vader en een Estische moeder, de reden dat dit een Finse film over Estland was!). De film begint als een jonge vrouw bij een afgelegen boerderij van een oude dame aankomt. Via een flashback-structuur richt de film zich op de Estse geschiedenis onder de Sovjetbezetting en de verschrikkingen van de seks-handel. Het verhaal van de oude vrouw vertelt over twee zussen die na de tweede wereldoorlog onder de communisme leven, met de liefde voor dezelfde man, wat uiteindelijk leidt tot terreur en teleurstelling. Het verhaal van de jonge vrouw speelt zich af in de kringen van de de Russische maffia waar ze wordt gedwongen tot prostitutie. De (vier) vrouwelijke acteurs doen het uitstekend in sterke rollen. De cinematografie is goed. Prachtig geschoten decors contrasteren met brute scènes in de martelkamers en seksclubs. De weergave van seks-handel deed met sterk denken aan dat de film Lilya 4-ever. De film bezit nogal verontrustende beelden maar is zowel ontroerend als hard.