Invincible (2006)

Leuke film die weet te boeien. Mooi gespeeld van Mark Wahlberg. Dit is natuurlijk een film voor alle supporters van clubs die ervan dromen om ooit als professional aan de bak te komen bij hun favoriete club.

erg leuke film, netjes geacteerd en ondanks dat football niet me ding is weet ie toch goed te boeien..

Op-en-top Amerikaans.

Echt vreselijk hoe het allemaal in elkaar zit. Al die verbodige shots en de irritante montage zorgen ervoor dat het echt niet fijn is om naar te kijken.

Mark Wahlberg speelt weer de plank hout die alleen maar kan chagrijnen, erg vervelend. Zo'n blonde chick die hij dan ontmoet vond ik ook een beetje typisch.

De trainingssessies (waar steeds zo'n zogenaamd 'leuk nummertje' onder wordt gegooid), de begeleiding van de coach, de relatieproblemen... het is gewoon niets waard. En de eindmatch tegen de Cowboys is natuurlijk geheel volgens planning: de Eagles staan voor, komen achter en winnen uiteindelijk toch.

Die sepia-tint of wat dan ook zag er echt niet uit. Zo'n gele gloed... alsof het continu 30 graden was.

American flag.

Slecht.

'k vond het geen misse film, maar ook geen waw film, zo eentje die goed is voor een keertje.

Een typisch verhaal van zero to hero verhaal, maar dit keer in het footballmilieu. Mark Wahlberg speelde overtuigend en de muziek paste bij de film.

Tja het einde was niet echt verrassend (zie titel), maar stoorde niet.

Denk wel dat de footballliefhebber er nog meer plezier zal aan beleven, want het spel komt toch redelijk nadrukkelijk aan bod, daarom dat 'k deze maar goed vindt voor een keertje.

Aardige film. Erg voorspelbaar verhaal met eigenlijk geen bijverhalen. Disney-thema's als vriendschap en familie worden aangesneden, maar daar blijft het bij. Camera-voering boven stadions is goed gedaan. Gebruik van kleurfilters is op z'n minst interessant: gele filters gebruiken om een rauwe, armoedige industriestad warmte te geven.

From zero to hero. Leuk achterliggend verhaal natuurlijk, maar de film is bij nader inzien toch te zoete Disney koek om het allemaal zonder probleem te slikken. Het kleurenfiltertje is me wat te artificieel, zeker in zijn buurt, de comic relief gaat nog, maar met name het sociale drama is wat te nadrukkelijk aanwezig. Vooral vlak voor zijn doorbraak stapelt het zich op, terwijl de speler Papale beduidend minder aan bod komt. De verhoudingen liggen net wat te scheef om het echt boeiend te houden.

Amerikaans voetbal is niet echt mijn ding maar deze film heeft mij van begin tot eind weten te boeien. Toegegeven het verhaal is ietwat voorspelbaar maar met veel gevoel en stijlvol gebracht. Wahlberg in een van zijn beter rollen en Elizabeth Banks is echt schattig. Mooie beelden en eigentijdse muziek ook. Kortom deze film is echt af. 4 sterren

Aardige sportbiografie die keurig binnen de lijntjes blijft.

Het verhaal is simpel en wordt ook simpel gebracht.

Uiteraard met de nodige zoetsappige cliché's.

Waar Wahlberg laat zien dat hij een film in zijn 1tje kan dragen,

laat met name Kinnear het behoorlijk afweten.

Jammer, want een rol als coach is cruciaal in dit soort films.

Al met al keurig, en helaas niet meer dan dat. *3.0

Your seats are gonna be so much better than ours this year.

Verassend leuke film die natuurlijk voorspelbaar is, en de meeste regels van een feelgood volgt, maar toch vooral op mij overkomt als prettig en innemend.

Fraai wordt het tijdsbeeld neergezet, prima styling en mooie kleurenfilters. Zo ook de wat morsige kwaliteit van de in het begin getoonde wedstrijd die echt jaren '70 aanvoelt met een bepaalde kleurenstelling. Interessant zijn de eerste schreden van Vermeil bij de Eagles en de try outs die met veel humor gebracht wordt. Papale krijgt het against all odds toch voor elkaar, dat is natuurlijk weinig verrassend, daar moet de film het dan ook niet van hebben. Dat moet natuurlijk komen van de karakters en de vertelwijze, en daar slaagt de film meer dan in. Wat helpt in mijn ogen is een werkelijk weergaloze lijst muziek die ik vanmiddag tijdens mijn werk opzocht op Spotify. Zelfs mijn collega's waren vol verbazing over de vele goede muziek in deze film met Jim Groce, Steely Dan, Dobie Gray, Ace, Edgar Winter en Ted Nugent om maar eens wat te noemen.

Minpunten...? Mjaaa...het zal allemaal wel een beetje geromantiseerd zijn. Zo speelde Papale toch echt op een lager niveau football, hij zegt van niet. Her spelletje met zijn maten vind ik ook iets te ruig om realistisch te zijn. En heel erg de diepte gaat het niet in, ook niet wanneer hij in het begin door zijn vriendin verlaten wordt. Grootste minpunt is dan toch dat de wedstrijd doorbraak en het succes dat laat komt en voor het gevoel afgeraffeld wordt. Maar in alle eerlijkheid zijn het details die redelijk wegvallen tegen de vermakelijke en innemende film. Een oscarwinnaar is Invincible niet, maar erg leuk is de film wel.

Brave dramafilm met sport als voornaamste thematiek. Regisseur Ericson Core en scenarist Brad Gann gaan veilig te werk en durven nergens buiten de lijntjes te treden. Uiteraard kan een biografiefilm nooit bijzonder unieke of onvoorspelbare paden betreden, maar het verhaal van Vince Papale lijkt wel heel erg op het typerende succesgebeuren waar Disney vaker mee aan de haal gaat. Het maakt het uitzitten van Invincible weinig bevredigend vanwege het gebrek aan vernieuwing, maar gelukkig oogt het op visueel vlak verzorgd en doordacht. Ik mis zeker tijdens de sportscenes een zekere mate van urgentie, stress en/of spanning, waardoor ik geen moment met een zekere emotie heb gekeken. Een acteur als Mark Wahlberg heeft ook absoluut betere rollen uitgekozen in het verleden, dit soort supersentimentele projecten zijn niet zozeer voor hem weggelegd.