Stestí (2005)

Een prachtige, tragikomische film uit het hedendaagse Tsjechië. In hun zoektocht naar 'iets als geluk' moeten de personages een miserabel leven doorworstelen, waarin bijna geen mogelijkheid bestaat om eraan te ontsnappen. De vijftien jaar na het communisme hebben niet het onmiddelijke geluk gebracht wat men verwachtte, en aan de rand van de steden is veel armoede en sociale ellende. De schokkerige filmwijze maakt het allemaal lekker echt, en je voelt je betrokken bij de personages.

Een schitterende scene is die waarin Monika en Toník met Dáša's kinderen in een bootje op het meer varen. De grijze lucht, het troebele water en vooral de schoorstenen op de achtergrond zorgen tegelijk voor een romantische en beklemmende sfeer.

Een prachtige film van Tsjechische bodem, maar ze mogen van mij die naargeestige levenshouding nu wel een keer loslaten. 4*

Je zag het einde aankomen? Ik vond het nog best verrassend eigenlijk. Wel trek ik ten zeerste in twijfel of dit daadwerkelijk een komedie is. Ik kan me zeer goed vinden in de eerste paar berichten en kan me doorgaans zeer goed vinden in onderhuidse en zwarte humor, maar dat is toch ver te zoeken in deze film. Dit is gewoon een dramafilm.

Helemaal mee eens, zal een correctie indienen, die heeft niks met zwarte humor te maken.

Ik was gisteravond echt doodmoe en had per toeval deze film aangezet, maar kon me er vervolgens niet meer toe zetten om hem weer uit te zetten. Erg ontroerend, mede door de sobere stijl. Je kunt het je zo voorstellen, dit hele verhaal.

We nemen onze beste camera en we filmen een stuk puur uit het leven gegrepen realiteit, we zorgen dat we steengoede acteurs hebben (Let ook vooral op de kinderen) en we bekomen een meesterwerkje.

Dit is hier het geval, want deze film is eenvoudig aangrijpend en wondermooi.

Heb hem in het week-end tweemaal bekeken, om toch niets te missen, blij dat ik was veraf te vertoeven van vervelende achtervolgingen in de straten van San Francisco, irriterende vechtpartijen op de rand van een wolkenkrabber, of amerikaanse privé detectives, journalisten, advokaten of verzekeraars die alle problemen oplossen nadat ze enkele mensen hebben gedood en tussendoor de pannen van het dak hebben gevrijd.

Onvoorstelbaar dat slechts een handvol mensen deze film hebben gezien.

Trieste film, over een paar gezinnen en mensen die na al die jaren nog steeds in armoede leven. Film is erg eenvoudig van opzet, maar juist daardoor ook heel herkenbaar. Acteerwerk is degelijk en overtuigend en nergens wordt alles overdreven sentimenteel. De film keek leek weg, maar wordt eigenlijk nergens bijzonder of verrassend.

3,0*