Stestí (2005)

Een prachtige, tragikomische film uit het hedendaagse Tsjechië. In hun zoektocht naar 'iets als geluk' moeten de personages een miserabel leven doorworstelen, waarin bijna geen mogelijkheid bestaat om eraan te ontsnappen. De vijftien jaar na het communisme hebben niet het onmiddelijke geluk gebracht wat men verwachtte, en aan de rand van de steden is veel armoede en sociale ellende. De schokkerige filmwijze maakt het allemaal lekker echt, en je voelt je betrokken bij de personages.

Een schitterende scene is die waarin Monika en Toník met Dáša's kinderen in een bootje op het meer varen. De grijze lucht, het troebele water en vooral de schoorstenen op de achtergrond zorgen tegelijk voor een romantische en beklemmende sfeer.

Een prachtige film van Tsjechische bodem, maar ze mogen van mij die naargeestige levenshouding nu wel een keer loslaten. 4*

Nee man, als Oost en Centraal Europa ooit die naargeestige levenshouding, zoals jij het noemt (ik zou het ondoorgrondelijke maar prachtige melancholie willen noemen), loslaten, dan sterft die cinema. Werkelijk prachtige film waarin de 'spirit' van de Tsjechen, zoals in zoveel films, goed wordt neergezet. Lekker herkenbaar en een prachtig drama. Nergens wordt het sentimenteel, en er zit genoeg diepgang in bijvoorbeeld de uitwerking van de personages. Drama kan kennelijk heel menselijk en simpel zijn, Tsjechen weten hoe. Prachtig deze film!

Sja, voor wat die cinema betreft heb je helemaal gelijk. Je typering van 'ondoorgrondelijke maar prachtige melancholie' lijkt me zeker van toepassing, maar ze maken het zichzelf zo ontzettend zwaar, dat is mijn punt. Verder blijft ook zeker voor mij juist die melancholie en deze hele Middeneuropese dramatiek hetgene wat me zo aantrekt in de literatuur en kunst uit deze regio. Štěstí is een prachtig voorbeeld hiervan.

Ik vind het juist prettig dat cinema een beetje zwaar op de hand ligt. Voor entertainment ga ik wel naar pathé ofzo, hollywood doorgaans. Verder hebben de Tsjechen in hun rijke filmgeschiedenis ook genoeg luchtige films gemaakt, waar toch nog altijd genoeg diepgang inzit. Neem bijvoorbeeld de films van Petr Zelenka of de wrange sprookjes van Jan Švankmajer of de surrealistische films van Věra Chytilová, verder kan ik je dan nog Kolya van Jan Svěrák aanbevelen. Gortdroge anti-commi humor.

zeer goeie acteerprestaties en goed gefilmde miserie. maar het verhaal is super voorspelbaar, na zo'n 5 minuten weet je (ongeveer) hoe het gaat eindigen, en dat bedorf de pret toch wel 'n beetje

Je zag het einde aankomen? Ik vond het nog best verrassend eigenlijk. Wel trek ik ten zeerste in twijfel of dit daadwerkelijk een komedie is. Ik kan me zeer goed vinden in de eerste paar berichten en kan me doorgaans zeer goed vinden in onderhuidse en zwarte humor, maar dat is toch ver te zoeken in deze film. Dit is gewoon een dramafilm.

Helemaal mee eens, zal een correctie indienen, die heeft niks met zwarte humor te maken.

Ik was gisteravond echt doodmoe en had per toeval deze film aangezet, maar kon me er vervolgens niet meer toe zetten om hem weer uit te zetten. Erg ontroerend, mede door de sobere stijl. Je kunt het je zo voorstellen, dit hele verhaal.

Mwoah, niks met zwarte humor te maken, dat valt wel mee toch? Het is inderdaad in de eerste plaats een drama, maar er zaten toch heel wat komische elementen in. Sowieso vond ik de hele rol van Tonik vrij (tragi)komisch. Veel kleine momentjes in deze film, die juist verantwoordelijk zijn voor het tragikomische erin. IMDB is het trouwens met me eens

Als er hier iets tragikomisch in zit, kun je uit elke film wel iets tragikomisch halen. Vond het toch behoorlijk serieus allemaal.

Inderdaad. Dat er soms wat humor in zit wil niet per se zeggen dat het een komedie is. Wel is de toon warm en luchtig, ondanks het pijn en lijden. Mooi filmpje.

P.s. Onder user comments op IMDb staat meteen al Definitely not a "comedy"

We nemen onze beste camera en we filmen een stuk puur uit het leven gegrepen realiteit, we zorgen dat we steengoede acteurs hebben (Let ook vooral op de kinderen) en we bekomen een meesterwerkje.

Dit is hier het geval, want deze film is eenvoudig aangrijpend en wondermooi.

Heb hem in het week-end tweemaal bekeken, om toch niets te missen, blij dat ik was veraf te vertoeven van vervelende achtervolgingen in de straten van San Francisco, irriterende vechtpartijen op de rand van een wolkenkrabber, of amerikaanse privé detectives, journalisten, advokaten of verzekeraars die alle problemen oplossen nadat ze enkele mensen hebben gedood en tussendoor de pannen van het dak hebben gevrijd.

Onvoorstelbaar dat slechts een handvol mensen deze film hebben gezien.

Trieste film, over een paar gezinnen en mensen die na al die jaren nog steeds in armoede leven. Film is erg eenvoudig van opzet, maar juist daardoor ook heel herkenbaar. Acteerwerk is degelijk en overtuigend en nergens wordt alles overdreven sentimenteel. De film keek leek weg, maar wordt eigenlijk nergens bijzonder of verrassend.

3,0*

Mooi stukje realistisch acteerwerk. En ook een mooi verhaal. Niet bijzonder, maar wel een mooi portret. Ook mooi hoe de "goedzak" Tonic wordt neergezet.

1 maart 00:15 - 01:55

ZDF