Long Xie Shi San Ying (1978)

Een betere Shaw Bros.

Misschien dat ik de naam Chung Sun maar eens moet onthouden, want de film die hij hierna zou maken behoorde ook al tot het betere Shaw werk (nog een halve hoger gewaardeerd als deze). Nochtans is de regisseur zelf niet al te bekend. Deze film zelf wel geloof ik, al zou je dat aan het aantal stemmen niet zeggen.

Opvallend dat Sun af en toe met echte buitenopnames komt. De Shaw Bros films spelen zich toch meestal in studios af, wat hen ook de typische look geeft. Maar hier erg opvallend een aantal scenes in écht bos. Het maakt het meteen iets minder oubollig. Waarom er dan nog steeds wel studio scenes bijzitten is mij een raadsel, maar het zal wel z'n reden gehad hebben.

Actiescènes zijn leuk maar mochten inderdaad wel iets langer duren. Maar leuke, creatieve choreografieën die best onderhouden. Ondertussen was men elders wel écht aan het innoveren natuurlijk, maar voor een klassiek Shaw Bros filmpje zeker niet verkeerd.

De acteurs ken ik nog steeds niet bij naam, maar de gezichten zijn me ondertussen wel bekend. Ook niet zo moeilijk als ze telkens uit hetzelfde vijvertje vissen. Vooral Sheng Fu en die fake-kale bad guy (ik vind z'n naam even niet) begin ik er steeds makkelijker uit te halen. Goed kan je het acteerwerk moeilijk noemen, maar de meesten werden dan ook eerder aangenomen voor hun martial arts kunsten, en die zijn op niveau.

Duurt allemaal niet te lang, naar goede gewoonte is het meteen na het laatste gevecht ook gewoon afgelopen en hoewel niks wereldschokkends is de martial arts gewoon fijn.

3.0*

Het is dan misschien niet zo oudbollig omdat er buitenopnames in zitten, maar dan weer wel op een andere manier. Het ziet er soms echt knullig uit zoals de poten van de paarden die roodgeschilderd zijn helemaal in het begin en de afgeschoten pijlen die over een gespannen draad lijken af te glijden. Dat noem ik toch wel oudbollig. Vroeger had ik het wel voor dit soort films maar de looks zijn hopeloos verouderd. Wat me hier vooral aansprak waren de vermakelijke vechtscènes, die er soms beter gefilmd uitzagen als in bepaalde hedendaagse martial arts films. En op enkele momenten wil de film er zelfs bloederig uitzien, maar ook hier heeft men de verfpot duidelijk weer bovengehaald. In het genre zou ik dit een doorsnee exemplaar noemen en de film is geen straf om te zien.