Morituri (1965)

Prima oorlogsfilm, dat kan je wel aan Wicki overlaten. Brando, goed als altijd, schudt zo'n rol moeiteloos uit zijn mouw. Verder is de film behoorlijk beklemmend. Ik vond de dood van de Joodse erg aangrijpend. 3,5 dikke sterren. Onterecht ietwat vergeten.

Aardige film over een Duitser in India die zich moet voordoen als SS-er op een Duits schip vol rubber. Een oorlogsfilm die zich bijna geheel afspeelt op een schip. De personages hadden wat beter geïntroduceerd mogen worden. Wel wordt het verhaal steeds spannender naar het einde toe.

Heel behoorlijke oorlogsfilm. Groot pluspunt is dat Morituri echt spannend blijft, tot de slotminuten heb je als kijker werkelijk geen idee wat de uiteindelijke ontknoping zal zijn. Dat die ontknoping uiteindelijk wel wat flauw en gemakkelijk is doet daar nauwelijks aan af. Verhaal zit ook redelijk goed in elkaar. Minpunt is dat Hollywood sterren als Brando en Brynner hier engels sprekende Duitsers moeten spelen en aan dat idee is het maar moelijk wennen, tart de geloofwaardigheid op bijna fatale wijze. Beide topacteurs doen overigens gewoon hun ding, maar hun rollen in deze redelijke spuonagefilm zullen niet als allerbeste genoteerd staan op hun indrukwekkend cv.

Twee Duitse burgers aan verschillende kanten van de oorlogsinspanning bevinden zich in het centrum van een vrachtboot in het midden van de Atlantische Oceaan. Marlon Brando speelt de eerste, een pacifistische expat die als agent de Britse inlichtingendienst moet helpen, terwijl Yul Brynner een gedesillusioneerde zeekapitein is die de leiding heeft over een kostbare nazi-lading. Hoewel ze constant op gespannen voet staan, om redenen zowel boven als onder de oppervlakte, hebben de twee mannen veel meer gemeen dan ze zouden willen toegeven. Dit zorgt voor een interessant conflict, aangezien beide proberen een geheim te verbergen dat anders zou kunnen dienen om hen mogelijk te verenigen.

Prijzenswaardig voor het constante verloop van het plot, dat met de minuut van vorm verandert en zijn spelers ertoe aanzet om als reactie daarop mee te gaan en het verdient extra punten voor het verkennen van de diepe menselijkheid van de cast.

Op één uitzondering na, een eerste stuurman die net zo toegewijd is aan het "Reich" als Hitler zelf, is dit schip overspoeld met grijstinten, en het is een verfrissende constatering dat niet alle mensen achter iemands ideeën aanhollen. Nuchter en evenwichtig, het houdt ons aan het gissen en dient zelfs om te choqueren bij een grillige, gewelddadige gelegenheid.

Voor deze film een fraaie 7+.