Frostbiten (2006)

Erg mooie cover-art!

Frostbite is een beetje knip-en-plakwerk van andere films. Op zich doet dat er niet toe, maar ik had het gevoel dat het script louter bestond uit dat soort scènes en dat er voor de rest weinig tot geen samenhang was. Men poogde wel wat verhaallijnen aan te snijden, maar die werden te oppervlakkig uitgewerkt.
FX en creature design waren erg mooi, behalve dan de choreogragfie van de vampiers die er meestal te nep uit zag. Leuke setting verder, al is het maar omdat die onlosmakelijk verbonden wordt met de poolnachten die met hun 30 dagen van duisternis een paradijs zijn voor vampiers. Gelijkaardig aan 30 Days of Night, al scoort die op alle fronten beter.
Met hun ode aan de eighties wilden de makers enkele komische elementen aan het scenario toevoegen. Dat is ze in zekere zin wel gelukt, maar ze evenaren op geen enkel moment hun grote voorbeelden.
Een kleine teleurstelling toch, zeker als je pas 30 Days of Night hebt gezien die in dit genre toch wel een moderne klassieker mag genoemd worden. Deze zal helaas snel vergeten worden vrees ik zo.

Was inderdaad een zeer leuke Zweedse vampierfilm dat zoals griezelig en huiveringwekkend als toch wel komisch en over de top is. Film doet inderdaad een beetje denken aan An American Werewolf in London maar dan met vampiers. Maar toch was ie niet extreem eng. En schrikken doe je ook niet. Maar inderdaad wel zeer vermakelijk en ook wel zeer bloederig. Leuke scenes onderandere met die hallicunaties van Sebastian met die pratende honden en met dat konijntje (wel zielig trouwens) of met die oude vrouw die de politie waarschuwt vanwege de herie met dat jongerenfeestje (ze maken teveel herrie en.....ze klimmen op muren....en ze draaien keiharde hophip) Grappig dialoog hahaha

Gewoon een zeer vermakelijk tussendoortje. Werd ook erg goed in geacteerd. Zowel best creepy als over de top. Het allerlaatste ogenblik in die ziekenauto was toch wel weer een creepy afsluitertje.

Al met al een heerlijk filmpje zeker goed gekozen door MR Horror en zeker de moeite waard om te kijken.

4,0*

Vermakelijke horrofilm, doorspekt met flink wat humor. Het uitgekauwde gegeven werkt vrij goed door de energieke aanpak, met fraai camerawerk en inventieve special effects. De winterse zweedse setting, compleet met een maand duisternis, draagt ook flink bij aan de sfeer. Er is niet genoeg budget om de grootschalige finale helemaal te laten overtuigen, maar de film is sympathiek genoeg om tot een ruime voldoende te komen.

Zeer geslaagde vampierfilm met enkele memorabele scenes. Zo moet ik denken aan het schattige konijntje en het schitterende shot bij de lantaarnpaal (die schaduw doet het hem). Helaas heb ik het niet zo op vampiers die een weerwolfesque transformatie ondergaan (kies dan voor weerwolven) maar dit mag de pret niet drukken. Het einde was een sissertje maar de opener mag de Horrorgeschiedenisboeken in, al met al hoogst vermakelijk.

Redelijk.

Voor een horror comedy wat flauw en zuinig qua humor. Verder een aardige film, leuk tussendoortje. 5.5/10*

Hele sfeervolle film van Anders Banke opgenomen in het mooiste deel van Europa (of de wereld) het hoge noorden van Lapland. De film lijkt inderdaad qua sfeer een beetje op 30 Days of Night wat ook een goede film is. Maar welke van de twee er nu eerder was weet ik niet. In deze film zit wel meer zwartgallige humor verstopt waar 30 Days of night een stuk serieuzer is. Beide films leunen wel op het aloude vampeieren verhaal hetzij in een iets andere jas gehuld met aanvullende 'verassende' verhaal elementen toegevoegd.

Al met al een onderhoudende film die je vooral moet zien vanwege de fantastische film setting.

Prima horrortje, beetje een luchtige mix van Let the Right One In en 30 Days of Night, het kijkt allemaal vlot weg. Vooral de intro mag er zijn, eigenlijk had de hele film van mij zo mogen blijven met die soldaten-in-de-sneeuw-sfeer... (over zombies in nazi-uniform zijn al wat films, maar over vampieren had ik nog niet eerder gezien). Mooi sfeertje en vrij spannend.

Daarna gaat het de lichtkomische toer op en dat werkt niet altijd even sterk: de vampieren zijn weinig indrukwekkend, zowel qua uitstraling als de matige CGI-sprongen die ze doen. Wat er wel goed bovenuit springt zijn een paar (komische) scenes zoals het etentje bij de schoonouders, de gevangeniscel en de bellende buurvrouw. De grote vampier mag er ook zijn, beetje oldschool-achtig, alleen jammer dat het einde nogal abrupt is en de vampier te makkelijk en te snel doodgaat.
3*-3,5*

Het begin van Frostbiten belooft veel goeds, maar uiteindelijk heeft de film niet echt een eigen smoel en doet het vooral denken aan Let the Right One In en 30 Days of Night. Deze film was er eerder, maar dan heb ik liever de actie van 30 Days of het overtuigende drama uit Right One. In plaats van deze leukdoenerij wat voor humor moet doorgaan.

Visueel is de film goed. Elke scene is in de nacht geschoten op een dikke laag sneeuw waarop diverse keren een mooi schaduwspel te zien is. De special effects vond ik ook beter dan verwacht, voor een debuut en tevens eerste Zweedse vampierfilm. Ik hou wel van die transformaties waarbij een vampier omturnt in een reusachtige vleermuis-zonder-vleugels-lookalike. Mooi gedaan ook hier. De make-up van de normale vampiers was ook goed, het moet ook geen overkill worden door ze op zombies te laten lijken. Een paar fangs, rode ogen en een licht gemuteerde schedel is voldoende.

De actie is niet echt overtuigend, zeker niet wanneer de confrontatie wordt opgezocht met de eindbaas. Die paar Ikea-kastjes die voor zijn neus worden omgegooid zijn een lachertje, en die eeuwig durende mega-jumps zien er niet uit. Verder vind ik het vreemd dat de nadruk zogenaamd op komedie ligt hier, want het was niet veel meer dan wat je in een standaard slasherfilmpje tegenkomt. Die buurvrouw die de politie belt is het hoogtepunt, en dat zegt heel wat. De jongeren in het midden van de film waren niet leuk, net als het voortdurende gezanik over drugs. Die Vega was helemaal een faalhaas.

Visueel aardig en soms lekker smerig, een goed sfeertje en aardige effects maken het nog de moeite. Maar sommige personages mochten ingeruild worden, net als de humor die plaats had mogen maken voor wat extra actie of voor mij part een drama-element.

Vind het niet veel. Flauwe humor, louter irritante personages, slecht acteerwerk en de horror was nogal doorsnee. Een vreemde mix van stijlen geeft hem nog wat eigen smoelwerk, maar het redt de film nauwelijks. Teleurstellend, 2 sterren.

Frostbiten heeft best wel wat leuke elementen, met een niet onaardig verhaal waarin wel een paar leuke vondsten zitten, een vermakelijke setting ver in Noord-Zweden (vergelijkbaar met 30 Days of Night), en zo her en der komt er nog wel een grappige scene voorbij. Maar Frostbiten is helaas een horror-komedie met voornamelijk heel veel komedie, van een overwegend wat brave en uiteindelijk simpelweg niet zo grappige variant. Qua horror stelt het allemaal niet zoveel voor, en qua special effects is het best beroerd. Echt storend slecht is de film ook weer niet, hoor, en het is best oke weg te kijken. Maar het is vooral een wat lichtgewicht dertien-in-een-dozijn popcornfilmpje geworden, terwijl er qua verhaal en setting veel meer in had gezeten.

Rommelig, niet spannend en een beetje komisch.

Hoewel het voor de vampier natuurlijk ideaal is om zich te vestigen in een gebied waar de zon zich niet laat zien, vond ik de setting verschrikkelijk. Zweeds Lapland in de winter is een afschuwelijke plaats. Ik zie een vampier graag in meer traditionele omstandigheden en op meer traditionele plekken op de aardbol zijn ding doen. Zweeds Lapland hoort daar niet bij. Als decor voor een film waarin de vampier centraal is het gebied weinig sfeervol. Hoewel donker, druipt de duistere sfeer er niet bepaald af.

Het decor negeren is helaas geen optie. In erg veel scènes zijn de winterse omstandigheden primair of secundair zichtbaar en is de confrontatie ermee niet te vermijden. Het is een zeer geschikt decor voor een film over drankzucht en depressiviteit, maar sfeervol in de horrorgeest is het allerminst.

In de film doen veel personages mee. Die personages bevinden zich zelden op dezelfde plaats. Het perspectief in het verhaal switcht daarom veel. Dat gebeurt met vervelende abrupte scènewisselingen die veel gebeurtenissen onafgerond laten die vervolgens op andere momenten in de film terugkomen en dat blijven doen tot ze zijn afgerond. Op die manier is er veel actie en hectiek op veel verschillende fronten. Het maakt van de film een rommelig en onrustig geheel. Het gevolg is dat er weinig mogelijkheden zijn om aan heuse filmbeleving te doen en een gevoel van spanning op te pikken.

De spanning moet dan gehaald worden uit de echte horrormomenten. Omdat van een echte horrorsfeer geen sprake is, is dat lastig. Wat goedkope gore, een man in een rubberen pak en een jolige jumpscare halen in dat opzicht niet veel uit. Kansloos dus.

De humor is wel erg geslaagd. Een paar hele grappige momenten houden de moed er in. Ook niet goed voor de horrorbeleving, maar ze zorgen er tenminste voor dat de film het bekijken waard blijft.

Waarom niet alles op de humor gegooid, dacht ik na afloop.