Erin Brockovich (2000)

Vermakelijke film, af en toe best grappig, en één van de weinige films waarin ik Julia Roberts kan uitstaan. 3 sterren.

weet iemand hoe ze het gedaan hebben met de scène waarin Julia Roberts in haar auto aangereden wordt? Ze stapt namelijk in de auto, die rijdt weg en dan hup wordt ze aangereden. Het lijkt één lang shot te zijn maar ik kan me niet voorstellen dat Roberts deze stunt zelf heeft uitgevoerd. Of wordt hier een Gebroeders van Es-truucje uitgevoerd??
Hartstikke leuke film. Is best drie sterretjes waard met low-lawyer Albert Finney als baas en met die schattige Aaron Eckhart als buurman/vriendje van lastige (maar ze krijgt wel verdomd veel voor elkaar!) Julia Roberts

Aardige film, met een vrij standaard verhaal dat echter goed uitgewerkt is. Het acteerwerk is prima in orde, al is een oscar voor Roberts wel erg overdreven. Finney steelt de show met zijn leuke rol van mopperige oude goedzak.

3,5 *

De film was wel erg lang met zoveel Hollywood cliches en voorspelbaarheid. Ook al liep hij verder wel en was het acteerwerk zeker niet slecht.

Vond het net Silkwood-light, alleen is Steep stukken beter dan Roberts.

Geen meesterwerk en ook geen al te grote fan van Soderbergh en Roberts dus met hele lage verwachtingen gekeken, op school bekeken trouwens in ieder geval.

In korte woorden, roberts doet haar best, en is nog zelfs mega knap in de film en vind de rol van aaron eeckart leuk als george

Ik ga wel die snel vergeten deze, maar ook geen mislukking in ieder geval.

3,0*

Julia Roberts speelt goed maar om daar nu een oscar voor te geven? Ach ja, te weinig concurrentie op dat vlak waarschijnlijk.

Erin Brockovich is een degelijke film maar jammer genoeg blijft het aar bij. Soderbergh speelt op zeker en laat alles nogal standaard verlopen. Het verhaal is materiaal voor een film mee te maken maar hier kon meer mee gedaan worden.

***

Interessant begin, zwak middenstuk en weer een pakkend einde. De cast is sterk, ik kon geen slechte acteurs/actrices ontdekken, alleen een aantal scènes waren te langdradig.

3*

Deze prent heb ik me onlangs aangeschaft en dus ook opnieuw bekeken.

Eigenlijk moet ik niets veranderen aan mijn commentaar van toen ik de film in 2007 zag, alleen een kleine wijziging volstaat... Dit is de DE BESTE rol van Julia Roberts ooit, de Oscar die ze hiervoor heeft ontvangen is zeer terecht. Top ! Top ! Top !

Six hundred and thirty-four blow jobs in five days... I'm really quite tired

Een tijd geleden deden ze bij een krant/dagblad een actie met 10 op ware feiten gebaseerde films. Ik kende een aantal van die films en kocht ze dus maar het probleem is dus dat ze de lay-out zo maken dat ze allemaal bij eenzelfde collectie passen waardoor je graag ook de rest wilt. Althans bij mij was dat toch het geval. Gelukkig had ik geen enkele films uit de reeks en waren ze toch maar 1-3€ per stuk. Erin Brockovich was zo'n film uit de reeks en gisteravond maar eens tijd gemaakt om hem te zien.

Het probleem dat ik vaak bij dit soort films heb, is dat ik moeilijk kan inschatten in hoeverre het allemaal waargebeurd is. Het zou niet de eerste keer zijn dat er wat zogenaamde feiten worden verzonnen en als absolute waarheid wordt gepresenteerd. Geen idee of dat dat bij Erin Brockovich ook het geval is, ik denk het eerlijk gezegd een beetje wel, maar het wordt er daardoor niet minder vermakelijk op. Erin is een nogal vreemd personage. Ze is ordinair, liegt en bedriegt en is nogal grofgebekt (om het lichtjes uit te drukken). In het begin is het dan ook nogal moeilijk om sympathie op te brengen voor de vrouw. Gelukkig verandert dit na een tijd en begin je toch door te krijgen dat ze een heleboel heeft opgeofferd om aan de zaak te werken. Daar zit dan ook een beetje het ongeloofwaardige aspect aan de film. Ik kan me moeilijk voorstellen dat Erin als niet-advocate zo heeft kunnen meewerken aan de zaak als hier wordt voorgesteld. Natuurlijk heeft ze de bal doen rollen maar het lijkt me nogal onwaarschijnlijk dat juist Erin alle feiten tegen PG&E vindt en dat heel dat advocatenkantoor voor de rest niets doet. We zien de andere advocate eens op bezoek gaan bij Bob uit Hinkley maar daar blijft het dan ook bij. Ach, misschien ben ik gewoon wat te sceptisch ingesteld. In ieder geval blijft het verhaal wel de gehele speelduur boeien.

De film lijkt precies wel een opstapje naar meer succes te zijn geweest voor een aantal acteurs. Qua bijrollen zijn er dan ook veel bekende gezichten te zien zoals Conchata Ferrell uit Two and a Half Men, T.J. Thyne uit Bones en Peter Coyote uit The 4400. Het was sowieso ook een opstapje naar meer rollen voor Julia Roberts. Heb persoonlijk nooit goed begrepen wat iedereen er nu in godsnaam zo sexy aan vindt (die mond is afschuwelijk) of waarom ze als zo'n goede actrice wordt gezien. Al moet ik toegeven dat ze het hier dan wel weer uitstekend doet en het is één van de weinige echt goede rollen die ik van haar heb gezien, al is die Oscar wel wat overdreven. Soit, op mijn DVD staat als een extraatje een klein interview met de echte Brockovich en daar valt pas op hoe hard Roberts er eigenlijk op lijkt, zowel qua uiterlijk als manier van doen. Hetzelfde geldt voor Albert Finney die de rol van Masry vertolkt. de echte Masry verschijnt ook even in dat interview en in die paar seconden blijkt ook hoe een goede rol Finney neerzet. Ook leuk om Aaron Eckhart te zien verschijnen als het vriendje van Erin, een vermakelijk rolletje. Let trouwens ook op de beide cameo's van Brockovich en Masry als dienster in een restaurant en een gewone klant in een restaurant!

Vermakelijk, erg vermakelijk zelfs, maar nergens wordt het echt hoogstaand. De film heeft een iets te hoog VTM gehalte maar van tijd tot tijd is dit ook niet slecht. Het verhaal is leuk, de cast doet het ook goed waardoor Erin Brockovich een goede film is voor een dood avondje maar wel één die ik waarschijnlijk nog maar eens 1x zal opzetten en daarna voor eeuwig verdwijnt in de kast.

3.5*

Dit is wat mij betreft de beste rol die Julia Roberts ooit heeft neergezet. Het verhaal is ook indrukwekkend en je voelt hoe betrokken ze is met al die mensen die besmet zijn met dat vervuilde grondwater. Dat kwam heel erg sterk op mij over. De rest van de film zit ook goed in elkaar maar steekt nergens boven uit. Maar door het acteerwerk dat Roberts hier neerzet heeft deze film toch heel veel indruk op mij gemaakt en krijgt het een hoge waardering.

Pakkend drama met sterke rollen van Julia Roberts (terechte Oscar) en Albert Finney, maar die is vrijwel altijd goed.

Prachtige film waarin een alleenstaande moeder van drie, die niet op haar mondje is gevallen, de eindjes aan elkaar probeert te knopen. Een bijzonder verhaal met een redelijk ingewikkeld maar boeiend plot dat begrijpbaar wordt gebracht. Mooie personages, spitse dialogen en een aantal aangrijpend momenten. Het acteerwerk van Albert Finney en Julia Roberts is ijzersterk, en de laatste won ook een verdiende oscar hiervoor.

Julia Roberts is Erin Brockovich, een alleenstaande moeder die zich met haar decolleté en een en al tierend zich vastbijt in een kwalijke zaak. Een energiemaatschappij gebruikt een vieze stof, waardoor families rond de oliewinplek ernstig ziek worden. Het is gebaseerd op een waargebeurd, maar de uitwerking vond ik ondermaats. Het ene cliché volgt het andere op plus dat het allemaal erg voorspelbaar verloopt. Julia Roberts die als een doorgeslagen aap gedraagt, vind ik ook irriterend en die scheldkannonades van haar nogal ongeloofwaardig. Een dikke onvoldoende is op zijn plaats!

Jaa, wederom een geslaagde film van Soderbergh.

Julia Roberts heeft terecht een oscar binnen gesleept voor deze film, want ze speelt behoorlijk goed. Het is omdat ik las dat Aaron Eckhart een rol in deze film heeft, anders zou ik hem nooit herkennen. Ook hij speelt goed, als de rest van de cast trouwens.

De film is daarnaast boeiend en weet de aandacht vast te houden. Dit komt mede door het verhaal, want eerlijk is eerlijk, het is een vrij bijzonder verhaal, wat niet alledaags voorkomt.

Prima dramafilm, 3.5

Hoe de industrie om de poen een loopje neemt met de volksgezondheid en hoe de gedupeerde mens zich achteraf eveneens met poen gelukkig voelt.

Julia Roberts acteert heel "vlot" in dit naar zeggen waar gebeurd verhaal (De geschiedenis zal zich nog dikwijls herhalen), maar de beste prestatie ligt m.i. ongetwijfeld bij Albert Finney.

Erin Brockovich was een filmtitel die ik al wel vaker heb horen vallen. Zelf ben ik er nooit naar op zoek gegaan, maar een poosje geleden heb ik 'm toevallig gezien. Het leek me altijd zo'n typische RTL-film eigenlijk.

En eigenlijk is dat ook wel zo. Dit drama kijkt prima weg, maar het is ook niet zo dat het allemaal lang blijft hangen. Ik ben niet bekend met het verhaal van de echte Brockovich en weet dus ook niet of het allemaal goed verfilmd is. Het was in ieder geval interessant genoeg om me van begin tot eind te blijven boeien. Julia Roberts eist alle aandacht op zich in de hoofdrol en speelt deze uitstekend. Ook Albert Finney en Aaron Eckhart doen het naar behoren in de bijrollen.

De film is gelukkig niet al te zwaar. Er zitten ook wat luchtigere/komischere momenten in verwerkt. Van mij had het wel een stukje korter gemogen, maar dat is moeilijk omdat de film zowel het privéleven van Erin als de zaak aan bod wil laten komen. Gelukkig wordt het nooit echt saai, maar ik merkte wel dat het middenstuk op bepaalde momenten een beetje traag verliep.

Eigenlijk doet de film goed wat men wil bereiken: een verhaal vertellen. De degelijkheid waarmee dit gebeurt is vooral te danken aan het overtuigende acteerwerk. Het is geen film die me lang zal bijblijven, maar het is zeker vermakelijk om eens gezien te hebben.

3*

Tijd geleden gezien. Acteurs zijn goed gecast.

Één van Roberts beste rollen.

Goed stukje drama met ook wat lach momenten.

Matige Soderbergh.

Al ben ik er nog niet helemaal uit of dat nu aan Soderbergh zelf ligt. Ik ben doorgaans redelijk allergisch voor dit soort films, in dat opzicht valt het eigenlijk nog wel mee. Anderzijds is het één van de minste Soderberghs die ik al gezien heb.

Roberts vind ik eigenlijk altijd slecht, daarop is deze film zeker geen uitzondering. Vervelende trekjes zorgen ervoor dat haar personage eigenlijk nooit zo innemend wordt dat duidelijk de bedoeling was. Ook Eckhart is vreselijk in deze film, de enige die wel uit te staan is, is Finney.

Ik ken het echte verhaal niet, maar het woord "gebaseerd" zal toch wel enige rol gespeeld hebben, want het verloop is wel érg filmisch. Voorspelbaar ook, maar dat hoort wel een beetje bij dit soort films natuurlijk.

Visueel valt er niet zoveel te beleven, de soundtrack is wél opvallend, vooral door niet echt op te vallen. Je zou een wat bombastischere/meligere score kunnen verwachten, maar Soderbergh houdt het subtiel. Toch fijn.

Duurde ook allemaal erg lang, maar vanuit de opzet is dat ook wel begrijpelijk. Alleen werkt het niet geweldig allemaal.

2.0*

“You're a lawyer?”

“NO, no... I hate lawyers. I only work for them.”

Vakkundig gemaakte film van Soderbergh. Films van Soderbergh hebben altijd wel een aangename flow over zich, en ook Erin Brockovich verveeld geen moment. Het verhaal is interessant, maar het zijn de acteurs die het materiaal echt naar een hoger niveau doen stijgen.

Julia Roberts speelt misschien wel de rol van haar leven als Erin Brockovich, een vrouw die niet op haar mondje is gevallen en een ijzeren wil heeft. Het samenspel met de weergaloze Finney levert vele hoogtepunten op. Het is een genot om deze twee acteurs samen te zien spelen. Het verhaal levert een aardig rechtbankdrama op waar het einde eigenlijk van te voren al vaststaat. Minpunt is wel dat Brockovich een schijnbaar moeilijk leven heeft (gehad), maar dat ze in de film wel heel makkelijk alles in de schoot geworpen krijgt. Soderbergh maakt van Erin Brockovich dan ook eerder een feel good film, dan een dramafilm. Niets mis mee.

Julia Roberts speelt een knappe rol als de bevlogen voormalige schoonheidskoningin die een strijd van een tegen allen voert. Haar impulsiviteit werkt soms in haar voordeel, soms in haar nadeel. Het juridische aspect is met kennis van zaken uitgebouwd. De confrontaties met Albert Finney werken goed. Haar privéleven wordt er wel wat bijgesleurd, met Aaron Eckhart in de minder overtuigende rol van Nieuwe Man.

Het ecologische schandaal is op ware feiten gebaseerd, al kun je ten onrechte de indruk krijgen dat het leidingwater in die ene regio zoveel meer vevuild is dan elders. Leuk is dat de echte Erin Brockovich een bijrolletje heeft als serveerster. Zij heeft bewezen dat engagement sterker kan zijn dan steriele vakkennis en dat je niet altijd af mag gaan op een eerste indruk.

Erin [Julia Robers] Een alleenstaande moeder met drie kinderen is woedend wanneer de rechtszaak die ze heeft aangespannen tegen de man die haar heeft aangereden niets oplevert. Hoewel ze zelfs haar eigen glazen heeft ingegooid, is ze woedend op haar advocaat Ed Masrey [Albert Finney] die haar gouden bergen had beloofd. Ze besluit haar gram te halen door te eisen dat Ed haar in dienst neemt. Ed laat zich overhalen en laat Erin simpel administratief werk doen. Wanneer Erin een dossier onder ogen krijgt over Pacific Gas & Electric en watervergiftiging in Hinkley, geeft Ed haar toestemming om verder onderzoek te doen .Erin ontdekt al snel dat hier honderden gezinnen gedupeerd zijn en ze bijt zich volledig vast in de zaak en is vastberaden PG&E tot de verantwoording te roepen. Niet alleen is dit een strijd van David tegen Goliath, ze werkt zo hard aan deze zaak dat ze haar kinderen nauwelijks meer zit en haar kersverse relatie met buurman George [Aaron Eckhart], die de kids dagelijks opvangt, onder druk komt te staan.

Julia Roberts speelt hier de rol van haar leven en toont hier voor het eerst haar veelzijdigheid als actrice. Erin Brockovich is een vrouw die haar hart op haar tong heeft, maar ze is ook iemand die haar onzekerheden verbergt achter uiterlijke bravoure. De scène waarin ze Eds kantoor binnen loopt en stampvoetend een baan eist is daar een uitstekend voorbeeld van. Het is een scène die niet alleen de sympathie van de kijker opwerkt, maar het verklaart ook waarom Ed en Erin het eigenlijk vrij goed met elkaar kunnen vinden. De scènes waarin Erin de 'vijand' eens goed de waarheid zegt speelt Roberts met verve en behoren tot de meest memorabele momenten uit de film. Ontroerend is de scène waarin haar zoontje, die niet begrijpt waarom hij zijn moeder zo weinig ziet, het dossier leest van een meisje van zijn leeftijd dat doodziek is geworden door de watervergiftiging, evenals het moment waarop ze noodgedwongen met haar 3 kinderen voor de deur staat bij Pamela, die eerder aangaf haar niet meer te willen spreken. Marg Helgenberger maakt ook indruk als Donna Jensen, het eerste slachtoffer dat Erin spreekt. Het moment waarop zij de uitspraak van de rechtszaak te horen krijgt is het emotionele hoogtepunt van deze uiterst integere, goed gemaakte biografische film.

De laatste keer dat ik deze film zag was waarschijnlijk meer dan 10 jaar geleden. Uiteindelijk denk ik dat dit een film is die ik niet snel nog eens zal zien de komende 10 jaar. Het is erg plotgedreven, dus weinig verrassend bij herzieningen, zelfs als die ver in het verleden liggen. Niettemin is het plot behoorlijk vlot en is het acteerwerk prima, waardoor het allemaal prettig wegkijkt. Vooral leuk om Finney te zien, die ik eigenlijk alleen als kale miljardair uit Annie kende. Blijkbaar was hij helemaal niet kaal.

Visueel weinig bijzonder helaas (op dat vlak baseer ik toch voornamelijk de herkijkwaarde van een film) en soms voelde het ook nogal arbitrair aan wanneer scènes werden afgekapt. Uiteindelijk weer eens aardig om gezien te hebben, waarna de film de minstens de volgende 10 jaar weer opgeborgen kan worden. 2*.

Een film gebaseerd op een waargebeurd verhaal, maar hier is ogenschijnlijk wel een enorm Hollywood sausje overheen gegoten. Erin Brockovich is als persoon eigenlijk niet zo interessant. De rechtszaak is dat op zich wel, maar daar worden nagenoeg alle interessante aspecten van versimpeld of zelfs overgeslagen. Daardoor resteert een film met weinig inhoud en een erg lange zit.

I hate lawyers... i just work for them

Steengoede film waarin drama afgewisseld wordt met wat fijne humor, maar zonder dat de ernst van het dramatische thema daarom genegeerd wordt. De karaktervolle recht-voor-de-raap Erin Brockovich vond ik een geweldig personage; de single moeder die het hard heeft om de eindjes aan elkaar te knopen is vandaag nog meer een herkenbaar type dan 20 jaar terug. Daarom is ook haar persoonlijke situatie boeiend om te volgen. Dat ze daarna een lichtend voorbeeld wordt als werkneemster in een advocatenbureau is dan een gedroomde uitwerking voor de film Damn wat stond Roberts hier geweldig te acteren ; het kwam er allemaal zo spontaan uit. Finney ook trouwens als de baas die een flinke kluif heeft aan Erin maar ook menselijk genoeg is om haar betrokkenheid te waarderen. Niks kritiek, dit is een schitterende goedhartige film die talent en tomeloze inzet verbindt met enorme achievements. Een film om inspiratie en energie uit te putten en die veel beter verdient dan een povere 3,30

Erin Brockovich, geen onbekende film in het wereldje, en toch heb ik hem nooit in zijn geheel gezien denk ik, hoogstens wat flarden. Best een aangename en vermakelijke film. Redelijk feel good gehalte ook waarbij de strijd tegen de multinational zelden bits of hard wordt gespeeld. Er zijn andere voorbeelden van films zoals The Insider (1999) waar de lobby wel wat meer druk uitoefent dan hier. Dark waters zag ik nog niet, maar zal wellicht ook wel wat meer tegenkanting krijgen.

De focus hier ligt ook voornamelijk op het onderzoek en niet zozeer op het rechtbankgedeelte. Ideaal zou ik zelfs zeggen, want het is vooral Julia Roberts zelf die met alle pluimen gaat lopen. Zeer sterke rol van haar. Zeer overtuigend met de nodige flair en charisma. Brains and beauty gaan hier wel samen, pittige dame met karakter die nooit op haar mondje is gevallen. Mooie grappige chemie ook met Finney trouwens.

Beetje karikaturaal bij momenten waarbij haar empathisch vermogen iets te nadrukkelijk wordt uitgespeeld tegenover de doorwinterde gehaaide advocaten. Iets te makkelijk soms. Behoudens haar huishouden en de zorg voor haar kinderen haar in die 18-24 maanden ook geen dipje of tegenslagen zien ervaren gedurende het proces. Los daarvan wel een zeer aangename luchtige film over een serieus onderwerp.

Degelijk.

Ik ben doorgaans niet zo voor Julia Roberts. Kennelijk won ze 20 jaar geleden wel een Oscar voor haar rol, maar ik ben evenmin een tamme volger van Oscarwinnende films. Nu goed, Steven Soderbergh kan ik doorgaans wel smaken, dus toch maar eens een kans gegeven en dat is nog redelijk meegevallen.

Vooreerst: Roberts doet het gewoon goed. In mijn ideale wereld had ze wellicht geen Oscar gewonnen, maar dat terzijde; ze heeft de spotlight volledig op zich en slaagt er ook gewoon in de film te dragen. In principe wordt ze daar niet echt in geholpen, want hoewel Soderbergh het visueel aantrekkelijk houdt - filtertje hier en daar - is het een te lang uitgesponnen drama. De zaak spreekt voor zich en dat maken de logische afwikkelingen in het tweede uur ook duidelijk.

Met een minuutje of 20 korter had ik het allemaal wellicht ietsje meer kunnen waarderen, maar ook nu is het uiteindelijk degelijk genoeg voor een avondje film.

3

Prima film. In het begin wordt het uitzichtloze leven van Erin prima weergegeven. Maar zoals wel vaker in het leven wordt een tegenslag een opportuniteit en ze heeft ook een paar stevige troeven om het haar een stuk makkelijker te maken. De chemie tussen de extravagante bitch Julia Roberts en de goedhartige droogstoppel Finney werkt uitstekend. Enig minpuntje is dat het me allemaal wat overdreven en opgeklopt lijkt en ook de advocaten worden iets te zwartwit weergegeven. Het moment waarop de advocaten van de tegenpartij drinkwater uit Hinkley wordt aangeboden is hilarisch.

Kortom een film die zeker niet verveelt met een uitstekende cast. 4 sterren

Een rechtbankdrama, maar dan zonder grote rechtbankscène. Maar het komt op hetzelfde neer met een rechtzaak van een underdog tegen een grote rijke macht waar enkel geld telt. Op zich is het geen speciale film en je weet hoe zo'n film over het algemeen verloopt. Maar Julia Roberts en Albert Finney zijn best wel goed op elkaar ingespeeld. Nooit echt begrepen wat er zo bijzonder was aan Julia Roberts, maar slecht is het zeker niet. Dit is een typisch Amerikaans drama, maar oogt soms als zo'n doorsnee waargebeurd verhaal dat gelukkig wel door een sterke cast en regisseur een kleine update heeft gekregen om niet te verdwijnen als tv-film.

Verhaal dat lijkt op dat van Dark Waters, over een ziekmakende industrie die het verwoesten van levens als collateral damage beschouwt. Er zijn ook wat voorbeelden van te vinden dichter bij huis. Boosmakende films waarbij de sympathie natuurlijk ligt bij de strijders tegen het onrecht, maar boeiende cinema is het niet echt. Er is een hoge mate van voorspelbaarheid, en er valt audiovisueel weinig te beleven zodat het geheel draait op de acteerprestaties van Julia Roberts, in een van haar betere rollen (maar Oscar-materiaal? Mwah) en de altijd degelijke Albert Finney.

Wel bijzonder dat dergelijke bedrijven overal mee weg komen zolang ze de beurs maar trekken. Ook later raakte PG&E meerdere keren in opspraak, dir keer met door hun veroorzaakte bosbranden, en moesten ze elf miljard dollar aftikken, kennelijk geen probleem.

Blijft een hele goede film.

Van uitstekende kwaliteit.

Met grandioos acteer werk van Julia Roberts.

Ja, lieve kijkbuiskinderen, dit is dus echt gebeurd. En nog helemaal niet zo lang geleden, in het land of the free, home of the brave. Zo ongeveer in dezelfde periode als dat de grunts zich mochten uitleven in de eerste golfoorlog.

En dit is dus precies waar het om gaat als ondernemers weer eens lopen te oreren over regeldruk. Het is een fraaie zaak die deze film daar uitlicht, maar er zijn er talloze en er komen elke dag nog nieuwe bij - en het is elke keer wel zo'n beetje hetzelfde verhaal. Jay, nieuw idee, mooi product, plenty afnemers, veel geld verdienen. Maar ook wat afval waar we nog geen oplossing voor hebben. Geen zorgen, zet maar over de muur, de samenleving pakt de rekening wel op, tegen de tijd dat ze er achter zijn hebben wij wel zo'n jacht van 150 meter. Het probleem is alleen dat er elke week wel zo'n film als dit uitgebracht kon worden. Er zijn te weinig Zjuuls om daar de hoofdrollen in te spelen. Maar zelfs ons'Zjuul met haar speciaal voor deze film opgehypete voorgeborchte redt het niet tegen het grote geld kennelijk, en in de VS maken mensen zich ondertussen zorgen over het toevoegen van fluoride aan drinkwater dat door de industrie in de omgeving al ver daarvoor ondrinkbaar was. Ehh, waar is Erin Brockovich als je haar nodig hebt. Nou, een korte blik op de wikipedia geeft aan dat ze bepaald niet stil zit, maar wat je eigenlijk zou verwachten is dat de samenleving - ook in de VS - leert van dit soort dingen. Nee dus.

Ons'Zjuul schittert in de hoofrol, met haar trailer trash kleertjes en opgehypete voorgeborchte - wellicht niet helemaal het juiste woord, maar eens het in mijn hoofd zat wou het er niet meer uit. Ergens op het snijvlak van het einde van het big-hair decennium en het in-your-face-voorgevel tijdperk, en ze zet daar alles in wat ze maar heeft. En of het trailer trash gebeuren er nou geloofwaardig uitkomt in haar spelen, ik durf daar geen oordeel aan te wagen maar mij overtuigt het wel.

Jammer dat de bijrollen eigenlijk toch wat zwak zijn. Maar, aan de andere kant, deze film hangt toch vooral aan de kracht van het verhaal, en niet aan de vertolkingen - dat is alleen maar bonus. Was er een soundtrack? Niets van gemerkt. Was er een behoorlijke cameraman, iets met cinematografie? Ook daar is me niks van opgevallen. Kennelijk best een goede film met een sterk verhaal dus.

Moest een beetje denken aan Dark Waters (2019) maar Erin Brockovich is een betere film. Vond het begin nog niet echt boeiend, maar gaandeweg wordt hij steeds beter. We zien de echte Erin Brockovich nog even verschijnen als serveerster in het begin van de film. Als niet actrice sterk geserveerd! Dat Erin zelf ziek wordt tijdens het onderzoek is natuurlijk extra pijnlijk. In tegenstelling tot Dark Waters is de dreiging duidelijk minder op 1 telefoontje na. Opvallend is ook het gemak dat zij kan zoeken in alle dossiers. Leuk feitje. Haar geheugen was excellent, maar ze was wel dyslectisch. Dan kan ik het buitengewoon knap vinden wat zij heeft gepresteerd. Julia Roberts ziet er bijna uit als in Pretty Woman en zo vertoonde ze zich ook op kantoor. Grote bek sexy korte rok. Was in strijd met de advocatuur aldaar en grappig dat haar rokje echt werd gemeten. Deze was te kort maar haar baas ging er toch niet in mee. Lol.

De film blijft boeien en wordt ondanks het serieuze onderwerp toch luchtig verteld met hier de daar een grappig moment. De rol van Julia Roberts vind ik misschien wel een van haar beste ooit maar ook haar baas Albert Finney speelt hier geweldig.

Het thema blijft actueel. Kwalijk is en blijft dat grote bedrijven zoveel macht hebben en geld dat het moeilijk is dit te bestrijden. Dat Erin Brockovich dit is gelukt is bewonderenswaardig En dat ook zij nog naweeën heeft van gif geeft maar aan hoe gevaarlijk chrome-6 is.

Beeld op 4k is behoorlijk warm maar toch erg mooi om te zien. Een look die we niet vaak zien maar te behappen is in deze warme omgeving van Californië.

Film 4,0
Beeld 4k 4,5
Geluid 4,5