Dallas Pashamende (2005)

Een Hongaars-Roemeense film, wat moet je je daar bij voorstellen? Zonder verwachtingen begon ik er dus aan. De film begint goed, mooie harde beelden over de armoede in Oost-Europa en de hoofdrolspeler levert een goede prestatie af. maar na een tijdje kijken wordt het doelloos en saai, jammer maar ze moeten daar nog veel leren.

2,5

Stel je maakt enkele waanzinnige docu's over lijkschouwers en performaceartiesten, wat doe je dan daarna?

Dan maak je niet een standaard drama film maken over zigeuners die met hun (van Kusturica bekende flair) op een vuilnisbelt elkaar naar het leven staan over overspel, buitenechtelijke kinderen en geweld.

Pejo doet het wel. En het resultaat is zo ongelofelijk standaard en weinig tot de verbeelding sprekend dat ik hem bij deze even vermanend wil toespreken: "Foei!"

Zoon komt terug voor zijn overleden vader die op een vuilnisbelt woonde. Wat volgt is een mager verhaal met een hoop overdreven drama. Het is eigenlijk meer een observatie van een roma gemeenschap op een bijzondere locatie. De film deed me ook wel wat denken aan Dodeskaden. Maar dat komt vooral door de locatie.

meer info over 'n bijzondere film.

Krotten op een vuilnisbelt in de buurt van Boekarest. . Om te overleven sorteren de Roma vuilnis en verkopen dat aan J.R., de enige die over een auto beschikt. Na 15 jaar keert Radu terug Hij is leraar, woont samen met een Roemeense vrouw, geniet van het comfortabele stadsleven én hij wil zo snel mogelijk opnieuw weg uit Dallas. Dat is echter niet zo eenvoudig want zijn auto wordt al snel gedemonteerd én hij ziet zijn eerste grote liefde Oana terug: ze is nog steeds ongeletterd, straatarm en wordt door haar agressieve, dronken man geregeld in elkaar geslagen. Haar penibele situatie dwingt hem om zijn vertrek uit te stellen. Tegelijk staat het conflict tussen de bewoners en J.R. op uitbarsten. Ondanks zijn opleiding, zijn vaste baan en zijn geciviliseerde vrouw is Radu een zigeuner gebleven in wiens hart de ruwe passie altijd is blijven branden...

Verhaal, dat met veel humor het tragische, maar soms ook vrolijk ongedwongen Roma-bestaan in beeld brengt op de tonen van de opzwepende zigeunermuziek.