Langer Licht (2006)

Wat mij betreft is David Lammers wel een groot talent, want Langer Licht is weer eens een goede Nederlandse film die een diepe indruk op mij achterlaat.

De sfeer die de film uitstraalt is heerlijk, met het 'dorpse' van Amsterdam-Noord zeer goed weergegeven.

Deze film is een emotioneel drama, met een vleugje humor, en hij komt in de tweede helft pas echt goed op gang, hoewel het eerste gedeelte niet slechter of saaier was.

Raymond Thiry als Lucien is steengoed, wat een goed acteur is dat!

Halverwege de film gebeuren er dingen die niet meteen verklaarbaar zijn, en ik kon op een gegeven moment zelfs weinig begrip meer voelen voor enkele daden van vader Lucien en zijn zoon Mitchel.

Hoe verder de film vordert, hoe meer er duidelijk wordt wat er allemaal in het leven van de twee is gebeurd, en bouw je ook steeds meer begrip op.

Uiteindelijk verlaat je de film met niets dan respect.

Ik vond deze film een bijna Simon evenaring... bijna.

4.5* (met verbazing over het te lage gemiddelde hier)

Indrukwekkend psychologisch filmpje van vaderlandse bodem gesteund door 'dreigende' muziek, mooi belichte scenes, en een uitstekende Thiry. De volwassenen spelen hun rollen naturel. Zelfs Monique Sluyter, die in mijn tienerjaren voor wat nattigheid (om het netjes uit te drukken) zorgde met het woord 'würflen'. 'Helaas' moest ze toch zonodig even strippen in de film.

De twee jonge hoofdrolspelers Dai Carter (onverstaanbaar) en Melody Klaver (ik heb netjes de tekst van buiten geleerd, hihihi) bakken er helaas niet veel van. Gelukkig hebben ze niet heel veel tekst en zijn het gelukkig hun mooie ogen die het werk doen. Ze worden ook nog eens flink weggespeeld door de jonge bijrol-acteurs.

Het einde liep een minuutje te lang door. Het beeld had wel op zwart gemogen na de koffie-melkpoeder-scene. Helaas komt oom (?) Rinie nog een motor voor de boot afleveren en vertelt Melody Klaver dat haar moeder gesteriliseerd is. Een klein smetje op een anders prima film met de juiste sfeerschetsen en geraakte snaren. Twijfel van de voordeel, 4 sterretjes.

Veelbelovend, want ik heb het gevoel dat Lammers nog wel een mooiere film kan gaan maken. Maar deze film beviel me ook al. Geen film die wordt voortgestuwd door plot of dialogen, maar meer door de sfeer, de sociale tekening en de karakters. En dat lukt best aardig. Carter vond ik hier aanzienlijk beter dan in De Passievrucht, omdat zijn bijna onderacteren veel beter bij deze film past. Thiry was goed.

Beter nog vond ik het camerawerk, met veel close-ups en de belichting. Het zijn die twee dingen die deze film bovengemiddeld maken.

3.5*

Gisteren na drie jaar herzien. Tuurlijk vallen er dingen aan te merken op de film. De ietwat geforceerde kadrering, enkele kromme dialogen en niet geheel vlekkeloos spel, maar blij vlagen is de film grandioos. Geweldige eindscène. Onuitgesprokenheid ten top. Fantastisch.

3,5*

Toch wel aardig voor Nederlandse begrippen. Er wordt geprobeerd om een bepaald sfeertje neer te zetten en dat lukt soms wel en soms niet. De sportschool vind ik bijvoorbeeld wel goed gekozen. Vooral 's nachts met die bokszakken en zo ziet het er gewoon goed uit. Het verhaal kon mij verder niet helemaal opslokken. Soms zelfs ietwat saai. Je hoopt op iets dat het geheel naar grotere hoogtes brengt, maar dit komt helaas niet. Het kabbelt verder en is dan afgelopen. Het idee is goed, maar de uitvoering had wat mij betreft nog wel wat meer drama mogen bevatten. Thiry speelt overigens uitstekend. De zoon zwak( ik verstond hem zelfs heel vaak niet). Leuk om een keer gezien te hebben.

Lekker plat Amsterdams (... deed me een beetje aan een show van Najib denken).

Een van de betere Nederlandse films voor mij. Een goed verhaal over de relatie vader-zoon en het verwerken van het verlies van hun vrouw/dochter en moeder/zus, ook over het aangaan van nieuwe relaties.

Overtuigend geacteerd, passende sound/muziek en heel aardige beelden met wat aparte close-ups.

Dai Carter was mij nog bekend. Hij speelde ook in De Passievrucht.

Aardige film over een boksschoolhouder wiens relatie met zijn zonder onder spanning staat na een trieste gebeurtenis. Er wordt weinig 'uitgelegd', en de film ontvouwt zich langzaam. Hierdoor zijn sommige handelingen van de personages niet altijd even duidelijk. Door de manier van filmen met veel close-ups, wordt het wel wat indringender. Het acteerwerk van Raymond Thiry draagt hier ook aan bij.

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Raymond Thiry...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Te snel camerabeweging...

Redelijk kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...