The Space between Us (2017)

Het young-adultgenre lijkt meer en meer het domein te worden van sciencefictionproducties. Onmogelijke liefdes tussen tieners doen het nu eenmaal beter in dystopische maatschappijen en in arena’s waar varianten op levend stratego worden uitgespeeld. Het succes van The Martian bood Peter Chelsom (Serendipity) een uitgangspunt met iets meer realiteitszin. In The Space Between Us komt hij (Asa Butterfield) inderdaad van Mars, terwijl zij (Britt Robertson) Venus voor planeet aarde heeft verruild.

Verder lezen? Klik hier

Een sf-film met tieners in de hoofdrol en als doelgroep. Alles is een beetje logisch gemakkelijk te verklaren en uiteraard draait het hier weer om een liefdesverhaal. De film deed me licht denken aan 'Lost in space' mede door Gary Oldman; beetje zelfde niveau, maar vond LIS wel een stuk vermakelijker. Acteerwerk is boven een voldoende, echter het verhaal blijft erg vlak. De space setting is aangenaam om te zien, maar dat is eigenlijk ook het enige noemenswaardige van deze film.

Leuk concept maar matig uitgewerkt. Het is op zich best een vermakelijke film, maar ik houd dan ook van coming of age films en ben een romanticus. Het aanstekelijke van de film is de relatie tussen de tieners, maar de opbouw op Mars is wel erg lang. En zeker gezien het niet de beste special effects zijn was dat misschien een beetje too much. Sommige dialogen zijn wel te cheesy, en ik had zelf voor iets meer movie gimmicks gekozen aangezien dat goed werkte in mijn optiek. Wel opvallend om Gary Oldman te zien hierin. Lijkt mij toch wel te goed voor dit script. Brit Robertson viel mij wel erg positief op.

3*

Een luchtige romantische drama science fiction film, die zich makkelijk weg kijkt.

Een tegenvaller. Echt een tiener flic.

Volledig ongeloofwaardig. Internet chatten met een vertraging van minimaal 4 minuten bijvoorbeeld.

Ik heb het uit hoop en luiheid toch uitgekeken, maar het viel gaandeweg steeds meer tegen en het werd alsmaar voorspelspaarder. Was ik nog maar een tiener! Maar zelfs dan betwijfel ik of ik het beter had gewardeerd.

Behalve de uitermate irritante constante hysterie van Gary Oldman waren de acteerprestaties verder ok.

Het begint sterk met een interessant gegeven, ik had goede hoop, maar zodra de kids in beeld komen besef je dat het hier om een simpele, romantische tienerfilm gaat. Vanaf dat moment is het een neerwaartse spiraal met een zoetsappig, braaf en voorspelbaar tienerverhaaltje. De cast doet zijn best en het ziet er allemaal niet eens zo slecht uit maar het kon me allemaal niet bekoren, ook de cheesy popmuziek irriteerde me mateloos. Leuke film voor de jeugd misschien maar ik vond er niet veel aan.

Ik dacht eerst dat het niets voor mij zou zijn maar blijkbaar schuilt er toch een romanticus in mij.

Deze film viel echt veel beter mee dan verwacht, adhv de reviews hier dacht ik deze zelfs over te slaan. Ik ben eigenlijk oprecht blij dat ik dat niet gedaan heb. Visueel prachtig en ik geef toe hier en daar zitten er een paar zwakkere dingen in het script maar verder is het soms zelfs grappig en op andere momenten was ik ontroerd. En dat is mooi, dat is wat ik van een film verwacht.

Ik dacht in het begin, je moet geen Interstellar of The Martian verwachten, zo goed zal ie niet zijn. Het is eens wat anders, maar ik heb me er zeker en vast even hard mee geamuseerd als met die andere twee. Deze film heeft vast een veel lager budget ook en het viel niet echt op. Dit soort films (ruimtefilms in het algemeen) zijn absoluut mijn ding.

Stel jezelf eens de vraag, waarom zou een groot acteur als Gary Oldman hierin mee willen spelen? Dan moet hij het toch een goed script gevonden hebben? Ik vond hem zelfs niet eens de ster hier, dat was Asa Butterfield en Britt Robertson. Ik vond de muziek erg goed (maar ik ben heel tolerant op dit gebied - ik luister bijna alles graag). Ja, deze film had van mij nog langer mogen duren. Nu de waardering. Ik weet ook dat de film wetenschappelijk gezien zijn gebreken kent, maar dat heeft me eigenlijk nergens gestoord. Laat de film gewoon op je afkomen, je hoeft hier niet na te denken! Je moet hier gewoon van genieten 4*

Flauwe, slappe film, die me geen moment kon overtuigen. Is maar goed dat een klasbak als Oldman hier weer erg enthousiast loopt te doen, waardoor het nog wat lijkt, maar voor de rest.....Geen spanning, een love story die nergens geloofwaardig is en dankzij The Martian hebben we al zo veel moois van Mars gezien dat de beelden van de rode planeet in deze film erg karig ogen. Een mislukte, te lang durende sciencefiction poging in mijn optiek, wellicht dat een enkele tiener met nog niet al te veel kijkervaring dit nog wel leuk vind.

Sciencefiction is het overgoten jasje waarbij het natuurlijk puur en alleen draait om de romantiek als je het hebt over The Space between Us. Mensen die hier de sciencefiction gaan vergelijken met wetenschappelijk correct of de link leggen naar films als The Martian die hebben de boodschap kennelijk niet goed begrepen. Het kent dankzij de sciencefiction puur entertainment, maar krijgt ook hart door de romantiek. Ik vond het verhaal mooi en dit is dan ook zeker door het zeer overtuigend acteerwerk. De cast had er kennelijk zin in.

“I'm on a road trip with an insane person.”

Fijne film. Verhaaltechnisch is er veel op The Space Between Us aan te merken en het is geen film voor je als je allergisch bent voor onrealistische plotontwikkelingen, toevalligheden en sommige 'corny' dialogen. Maar wat deze film wel heeft is een groot bonkend hart, een meeslepend verhaal, een schitterende cinematografie, humor, lekkere muziek en sterke acteerprestaties.

De chemie tussen de jonge acteurs Butterfield en Robertson is erg goed, en Oldman en Gugino weten alles uit hun beperkte rol te halen. De film heeft een wat lange aanloop, maar zodra Gardner van Mars naar de aarde reist wordt het beter. The Space Between Us lijkt op het eerste gezicht sci-fi, maar het is natuurlijk gewoon een coming of age film over twee tieners die elkaar, zichzelf en de wereld leren ontdekken. En omdat dit zo goed werkt knijp ik een oogje dicht voor alle belachelijke en onrealistische zaken.

Best leuke romantische SF-film, gericht op een jeugdig publiek. Ondanks de vergezochte plot doet één en ander gelukkig niet al te geforceerd aan. Wie van logica houdt komt bedrogen uit; wie bereid is een aantal zeer ongeloofwaardige plotdetails op de koop toe te nemen (live bellen met Mars!?) is dit een vlot gemaakt en leuk gespeeld filmpje. Verrassend sympathieke rol van Gary Oldman ook. Lang niet alles werkt, maar langzaam maar zeker wint het geheel aan emotionele kracht, vooral naar het einde toe.

Matige film over een jongen die op Mars geboren wordt en naar de aarde wil reizen. Op zich een leuk gegeven, echter laat de uitwerking wat te wensen over. Zo is het fish-out-of-water te standaard uitgewerkt. Ook de romance tussen de twee hoofdpersonages mist chemie. Zeker wel een aantal aardige scenes en echt vervelend wordt het niet, maar 3.0 sterren zou net te veel zijn.

Een goede avontuur/drama/romantiek/SF film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Gary Oldman en Asa Butterfield...

Mooi gemaakte SF...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met

Dolby Digital...

Heerlijk genoten...

Alleszins redelijke avonturenfilm met een beetje science fiction, een toefje drama en een forse scheut romantiek. De afwisseling van de thema’s maken de film, die op zich niet erg opzienbarend is, toch tot aangenaam tijdverdrijf. Geen film die lang zal blijven hangen.

Op goed geluk deze eens bekeken en heb me er ook prima mee vermaakt. Een toch wel origineel verhaal die wist te boeien van begin tot einde. Een mix van science fiction en romantiek, maar nergens slaat de slinger te ver over. De cast deed het ook prima en verder zag de film er goed uit.

Het is natuurlijk niet super realistisch, maar storend vond ik het niet.

Leuke film.

Ge bedenkt het maar...en meteen een waarschuwing voor toekomstige Mars-toeristen : zorg dat er geen baby op komst is...
Avontuurlijk is de come-back zeker, al had ik wel gehoopt op wat meer grappigheid - maar zeker niet nutteloos, want als Gardner tegen Tulsa zegt dat zij van hem een mens heeft gemaakt, dan geldt dat zeker ook in de omgekeerde richting.
Vlot met meerdere mooie opnames de kus even buiten de stratosfeer, inbegrepen
Ontspannen en geamuseerd gekeken naar deze space romance.

Roadtrip met een marsman.

Ondanks dat je struikelt over de diverse onwaarschijnlijkheden en het nogal voor de hand liggend feit dat Oldman de vader is , is het toch een best leuke coming of age film geworden. De hoofdrolspelers overtuigden in hun spel en de onbevangenheid van Gardner op aarde is vertederend. Niet een film die me zal bijblijven verder, maar het voldeed.

Een leuk concept, aardig verhaal, goed geacteerd, mooie plaatjes. Je moet heenkijken door de vele wetenschappelijke onjuistheden. Ook de na 16 jaar onveranderde Oldman maar even door vingers heen zien.

Een film met tempo. Gelukkig naar. Enige diepgang ontbreekt. Gewoon recht toe recht aan.

'The Space between Us' (2017) is als een magnetronmaaltijd. Je weet dat er elders vast iets te halen valt wat smaakvoller en eigengereider is, maar het overbekende lonkt. Zóóó vies is het goedkope sentiment toch niet? Gardner Elliot (Asa Butterfield) en Tulsa (Britt Robertson) zijn best leuk met elkaar. Hij komt van Mars en zij ging van pleeggezin naar pleeggezin. Dat is toch schattig!? Op zich zien zowel de ruimtescènes als die droneshots op aarde er gelikt uit. Toch kun je prakken wat je wilt in deze smakeloze derrie, maar het feit blijft dat je zo'n beetje elk idee of elke plotwending wel eens eerder hebt gezien. En dan niet zo gemakzuchtig voorspelbaar uitgewerkt als in deze absolute middelmaat. Maar maakt dit een niemendalletje als 'The Space between Us' (2017) noemenswaardig omdat het toevallig niet zwaar op de maag valt?

Ik had denk ik iets te hoge verwachtingen van deze film. Ik vond het begin direct leuk omdat het mij meteen deed denken aan het boek Phobos, maar net een beetje anders. Het hele idee van de film vind ik goed. Helaas vind ik de uitwerking iets minder. Het begin ging eigenlijk veel te snel. Het ene moment staan de astronauten klaar om te vertrekken naar Mars, twee seconden later is ze weet ik hoeveel maanden zwanger en het andere moment is het kind geboren.

Verder blijft het redelijk oppervlakkig en mis ik de echte diepgang en uitleg van bepaalde dingen. Zo hebben Gardner en Tulsa behoorlijk plotseling contact. Daarnaast leek het leeftijdsverschil nogal groot tussen Gardner en Tulsa, de acteurs blijken dan ook zeven jaar te verschillen. Uiteindelijk is de film denk ik iets te simpel. Het enige goede vond ik de interessante twist tegen het einde. Wil je toch graag een film kijken met Mars in de hoofdrol, kijk dan The Martian. Die is écht goed.

Sarah Elliot [Janet Montgomery] is met vijf andere astronauten op weg naar Mars om er als eerste mensen te gaan wonen wanneer blijkt dat ze zwanger is. Door de omstandigheden overlijdt ze bij de geboorte van haar zoon Gardner die op Mars wordt opgevoed door Kendry [Carla Gugino]. Zestien jaar later reist Gardner [Asa Butterfield] voor het eerst naar de Aarde waar hij met hulp van chatvriend Tulsa [Britt Robertson] de planeet leert kennen en op zoek gaat naar zijn vader [Trey Tucker]. Oldman speelt het brein achter de expeditie die voor meerdere ethische dilemma’s komt te staan. Het feit dat Gardner niet is opgegroeid met de remmingen die het dagelijks leven ons oplegt of aanleert, geeft zijn relatie met Tulsa een interessante wending en Butterfield en Robertson hebben een prettige chemie in deze verder toch wat oppervlakkige mix van sciencefiction en romantiek.