American Gun (2005)

Ik vond dit wel een heel boeiende film die de verschillende kanten van het wapengebruik in de verenigde staten laat zien zonder met het belerende vingertje te wijzen. Het laat ook zien dat je heel makkelijk met je oordeel klaar kan staan (zoals de schooldirecteur in deze film of de buurtbewoners van de moeder van de dader) maar dat je eerst maar eens het hele verhaal moet weten voordat je een oordeel velt. Een goed voorbeeld vond ik hierbij de jongen die 's nachts in een heel gevaarlijke plek moest werken. Dit moest hij volgens mij wel om zijn verslaafde moeder en zijn broertje en zusje mede te onderhouden. Ik kan me heel goed voorstellen dat je in zo'n situatie snel geneigd bent om ook een wapen te dragen. Zeker als het daar meer regel dan uitzondering is.

Enig minpunt vind ik dat de film misschien te kort was om de verhalen van sommige personage's verder uit te werken. Het personage van de opa en zijn kleindochter in de wapenwinkel vond ik te weinigzeggend. Ik snap ook niet helemaal wat deze verhaallijn ons moest vertellen.

Maar alles bij elkaar is dit echt een heel indrukwekkende en indringende film. Het geeft zeker stof tot nadenken.

Aric Avelino is mede schrijver van deze film en hiermee tevens debuterend regisseur. Deze film wist me op geen enkel front te boeien en is een van de slechts uitgewerkte plotten die ik ooit gezien heb, indien je spreekt over films met een reeks van met elkaar verweven verhaallijnen. Het lijkt alsof Aric Avelino niet genoeg in huis heeft om de karakters inhoudelijk sterk te portretteren, zodat je als kijker geen meeslepende ervaring deelt bij zo een zwaar onderwerp als wapenwetgeving en verstrekkende gevolgen hiervan. Het geheel is saai, traag en kent een zeer ongeorganiseerd karakter. We leren een gefrustreerde schoolhoofd kennen die alleen maar klaagt en zeurt over zijn zware baan en daarmee clichématig zijn gezin op de laatste plaats zet. Verder kent het een wapenwinkeleigenaar die eigenlijk niets meer doet dan geweren poetsen en prakkeseren over de toekomst van zijn kleindochter. En als laatst een moeder die heeft te kampen met de gevolgen van een bloedbad die haar zoon heeft aangericht. Het laatste verhaal is nog het beste uitgewerkt maar in het geheel dus een vreemde eend in de bijt. Het einde is ook een echte anticlimax en een bevestiging van het voorgaande stuurloze karakter van de film. De regisseur heeft geluk dat hij een sterk vertegenwoordigde cast tot zijn beschikking had, die ieder op zijn/haar beurt een goede prestatie leverden, maar daar is eigenlijk ook alles mee gezegd. Zelfs de titel van de film is weinig origineel en een regelrechte kopie van de in 2002 uitgebrachte film met James Coburn die ook over de Amerikaanse wapenwetgeving gaat. In die zin is het een heuse belediging voor mensen die hem gaan verwarren met de film van Coburn, die vele malen sterker is dan dit product wat in essentie zeer nalatig is.