Sing Street (2016)

Beetje hetzelfde kunstje misschien, maar dat doet hij toch goed. In een Sundance vlogje dat ik volg, werd deze zelfs als beste tot nu toe genoemd! en een jaren 80 vibe is nOOIt verkeerd.

Wat een ontzettend leuke film! Grappiger dan ik dacht, met geweldige verwijzingen naar jaren 80 bands.

komt deze film misschien ter zijner tijd ook uit in nederlaand?

Fantastische film....

Erg leuk, valt vast helemaal neer te sabelen als je het gaat analyseren. Maar werkt prima, als je erin meegaat.

Leuke film. Meestal zijn zulke prenten lastig te pruimen voor het "sterkere" geslacht. Dat is met Sing Street totaal niet het geval. 80's in modern jasje met een bak romantiek kijkt lekker weg. Invloeden van o.a. The Cure en Duran Duran dragen daar zeker een steentje bij.

Hoe kan dit in vredesnaam niet aangekocht zijn!? Top 5 van het jaar voor mij, van de 70 films die ik zag uit 2016 tot nu toe.

"You can never do anything by half."

'Begin Again' wou ik altijd al eens zien, totdat deze nieuwe titel van John Carney mijn interesse trok. Dit is jammer genoeg een film die niet veel aandacht zal trekken, maar na het zien hiervan zal iedereen lovend zijn.

De film is gesitueerd in het Dublin van de jaren '80; een periode met geen tot weinig toekomstperspectief en waarin iedereen de oversteek maakt naar Engeland om hun heil te zoeken. Dit is niet anders voor de protagonist wiens ouders op het punt staan te scheiden te midden van een financiële crisis.

Voor het verhaal zal 'Sing Street' nooit de originaliteitsprijs winnen, aangezien het de zoveelste film is waar een jongen indruk moet maken op het ongrijpbare meisje. Dit keer dus door het vormen van een band en het schrijven van liedjes die gebaseerd zijn op hun ontwikkeling. Dit vormt de basis naar een ontroerende coming-of-age waar Conor zijn eigen identiteit in moet vinden, gesteund door wijselijk advies van zijn broer die toch meer in zijn mars heeft. Daarbij wordt er slim omgegaan door subtiel steeds een tipje van de sluier op te lichten en zowat elk personage een achtergrond mee te geven.

De meal ticket is zonder twijfel de muziek. Naast de passende soundtrack weet men ook te komen met originele liedjes die erg aanstekelijk zijn. Carney brengt het enthousiasme hiervan goed in beeld, van de clips gevuld met humor tot en met de fantasie die op een gegeven moment steeds meer de overhand neemt. Als kijker kun je niets anders dan meegaan in deze vrolijkheid die soms bitterzoet stemt.

Al met al een heerlijke coming-of-age die met veel liefde in elkaar is gezet, geweldig.

Dikke 3,5 sterren.

Absolute schande dat deze film niet is aangekocht en nergens wordt vertoond. Net de film gezien (alternatieve wijze maar wel erg goede kwaliteit) en absoluut één van de beste films van 2016. Ik zit nog even met kippenvel na te genieten. Mensen, ga deze film kijken want anders mis je één van de mooiste filmbelevenissen van 2016. Dit is waarom ik zo van films hou. Carney doet het weer!

Al gezien trouwens Zwolle84? Als Begin Again en Carney fan ga je hiervan genieten!

Dat moet haast wel. Als zelfs die verzuurde John Milton 4,5* geeft.... Moet er eigenlijk ook even een review over schrijven

Nee, IH88, ik wist niet eens dat hij met iets nieuws bezig was. Dank voor de tip!

Zal hem zeker gaan checken, maar niet met te hoge verwachtingen. Begin Again is een van de mooiste films die ik ken, maar deze trailer ademt meer de Once-sfeer die me bij die film erg irriteerde. Maar wie weet pakt de film zelf anders uit.

Ik vond hem compleet anders dan Once qua sfeer. Al vond ik once ook erg sterk. Nu moet ik die andere nog eens zien, kijken hoe die mij valt, als hij zo anders is dan Once!

Eens John Milton, ik vond Sing Street meer hebben van Begin Again maar dan ontdaan van de "Hollywood glamour". Het rauwe 80's Dublin ipv New York. En als ik Carney's opmerking over Knightley zo lees, past dit beter bij hem . Once vond ik ook sterk maar moet ik nog eens herzien.

Die glamour en vooral Keira trekken me heel erg aan bij Begin Again, misschien is dat het. Heel puur, maar niet geitewollen sokken. Dat laatste proef ik wel in die trailer, maar ik zal de film zeker gaan checken.

Sowieso de beste film uit 2016 tot nu toe! Feel food, maar met zoveel melancholie en > hart <. Deed me wat dat betreft onwillekeurig aan Beginners denken. Happy sad.

Beste prent van Carney tot nu toe. Geweldig. Na 'Begin Again', een vreselijk teleurstellende film, is dit echt werkelijk een verademing van de man die ik leerde kennen via het mooie 'Once'. Vanaf het moment dat The Riddle of the Model langs komt was ik meteen verkocht. Machtig! De mysterieuze Lucy Boynton, zo'n beetje de rode draad, is geweldig gecast. Mooie meid. Eigenlijk is dat hele bandje gewoon super. Ze toveren een lach op je gezicht, spelen wat muziekjes, zorgen voor vertier en ondertussen zorgt Conor dat de rode draadjes aan elkaar geknoopt worden. Een feel good, soms 'sad' film met een groot hart. Heel mooi.

Wauw, wauw, wauw! Een film die balanceert op de slappe koord tussen nostalgie, romantiek, humor en muziek en die toch op geen enkel moment klef of irritant wordt. Geestige pubers, diepzinnige conversaties zonder dat ze te belegen worden, geweldige eightieskitch in de soundtrack die op een of andere manier ook anno 2016 fris klinkt,... Geen film die revolutionaire dingen doet, maar die eenvoudige dingen bloedmooi brengt. Altijd mooi wanneer filmmakers beseffen dat ze het warm water niet moeten heruitvinden.

Laatste kwartier was echt adembenemend, vooral met de soundtrack erbij. Geweldig!

“Rock and roll is a risk. You risk being ridiculed.”

Echt genoten. Sing Street is zo'n film waar je eigenlijk bijna twee uur met een glimlach naar zit te kijken en waarbij je op een gegeven moment alle liedjes zit mee te neuriën. Carney heeft met Once en Begin Again een dun maar indrukwekkend cv opgebouwd en ook met Sing Street weet hij weer een film af te leveren die je rechtstreeks in het hart raakt. 80's Dublin is het rauwe toneel en ik moet zeggen dat het een sterk en interessant contrast gaf. Het mierzoete verhaal over een jongen die een band start om indruk te maken op een meisje, komt mooi tot leven in een wereld vol grauwe arbeidersbuurten, onverstaanbare Ieren, recessie en keiharde leraren.

De belangrijkste troef van Sing Street is natuurlijk de muziek. Duran Duran, The Cure, The Clash en Genesis worden afgewisseld met zelf geproduceerde muziek die ik via Spotify nog vaak op repeat zal zetten. Walsh-Peelo begon wat weifelend maar zodra hij een microfoon voor zich heeft komt hij tot leven. En Lucy Boynton is een openbaring als droommeisje van Conor. De Senior Prom fantasie van Conor is nu al één van de mooiste en leukste scènes van 2016. En wanneer Boynton met die strik in der haar en zilveren jurk binnen komt lopen, wordt je zelf ook een beetje verliefd op haar. Het einde is mier, maar dan ook echt mierzoet, maar hier kon ik het hebben en ging ik er helemaal in mee. Carney strikes again.

Ik was zoals veel anderen hier ook sceptisch, aangezien ik vrij weinig met coming of age of romcoms heb, maar door de positieve reacties heb ik me er toch maar aan gewaagd.

Ik moet zeggen dat ik erg genoten heb. De film bevat veel oprecht komische momenten, maar ook de drama en romantiek komen overtuigend over. Ik vraag me toch af of dat het verschil is tussen Amerikaanse en Engelse/Ierse films. Over de gehele linie ook erg sterke casting en enorm catchy liedjes. Het is mooi om te zien dat het niet alleen over de liefde of het bandje gaat maar dat ook andere personages worden uitgediept, vooral de broer van Conor gespeeld door Jack Reynor komt goed uit de verf wat dat betreft. "Once I was a fucking jet engine!" Heel doeltreffend.

Wat ik wel jammer vind is dat je bij dit soort films eigenlijk altijd al van te voren weten hoe het gaat aflopen. Maar goed, je hoeft en kan ook niet altijd het wiel opnieuw uitvinden.

Een van de betere films dit jaar.

Erg goede film met een aandoenlijk verhaal en een heerlijk jaren 80 sfeertje.

Ligt hij zo dicht bij Once als de trailer doet vermoeden? Ik twijfel namelijk nog over de aanschaf, omdat ik er net andersom in sta (Begin Again subliem, Once matig).

Overigens vond ik de trailer de film geen recht doen, Zwolle84, maar dat terzijde.

John Milton schreef:

(quote)

Overigens vond ik de trailer de film geen recht doen, Zwolle84, maar dat terzijde.

Ah, daar had ik overheen gelezen. Biedt perspectief.

Het zou me erg verbazen eigenlijk, als je deze matig zou vinden. Maar kun je hem niet huren anders ofzo? VOD oid?

Ik wacht wel op een mooie aanbieding. Toch leuk om ze dan alle drie in de kast te hebben.

Hele fijne film. Leuk en aanstekelijk plot en geen onnodige drama. Maar het is natuurlijk de sfeer en muziek wat de film zo goed maakt. En natuurlijk de cast, ken de meeste niet maar ze doen het voortreffelijk. In het begin had ik heel even mijn twijfels bij de muziek, maar werd gelukkig al snel weggeblazen.

4*

Fijn filmpje dit ja. Na een stukje van de trailer had ik een beetje een "mwah" gevoel, maar dat was al redelijk snel weg. Personages zijn heerlijk en gaan op grappige wijze aan de slag om toch serieus muziek te maken. In eerste instantie om indruk te maken op een mooi intrigerend meisje, maar gaandeweg wordt het een belangrijk middel voor de hoofpersoon om zich te uiten en zijn weg in het leven te vinden. Het belangrijkste van de film is dat de liedjes ook gewoon echt goed zijn en gelijk aanslaan. Er zit verder een stukje drama bij die de film wat extra diepgang bied, maar ik zat vooral met een lach te kijken.

Mooie film dit. Ik ga deze zeker aanbevelen aan vrienden. Een onbekende cast buiten de ouders van Conor, maar verder goed geacteerd. In het begin moet je misschien een beetje open-minded zijn, het is zeker geen standaardfilmpje. De typische Ierse sfeer doet deze film alleen maar eer aan. De woorden en dialogen zijn goed gekozen, waarbij de gevoelens vaak overgebracht worden via de muziek. De film heeft ook een mooie moraal: als je jong bent, streef je dromen na en ga er gewoon voor.

Totaal niet mijn genre, maar vanwege de goede reacties toch maar geprobeerd. Ben een stuk minder enthousiast dan de sprekers boven mij. Sing Street heeft inderdaad zijn momenten, maar is toch vooral naïef en afgezaagd. De mentorfiguur in de vorm van de grote broer, de onmogelijk liefde die gewonnen wordt, de pestkop die zo gek nog niet is, de boze schoolmeester. Het ene cliché is nog groter dan het andere. Door de leuke muziek, sterke 80's-sfeer en geinige knipoogjes naar bestaande bands heb ik me nog best vermaakt. Maar om nou te zeggen dat dit een van de beste film van het jaar is... Voor mij in elk geval niet.