The Producers (2005)

Dat vindt jij, ik vond er niet doorheen te komen!

Eerst en vooral, let eens op je zinsbouw. En als er "jij" achter een werkwoord komt, is het nooit met een dt.

Dus jij vond onze duif, den Adolf, niet grappig? Ik denk dat ik in die scene zowat het hardst gelachen heb in de hele maand.

Opzicht was die scene wel geinig ja, maar ik kan niet zeggen dat ik daar het hardtste om heb moeten lachen. Ik zeg ook niet dat werkelijk ALLES slecht was anders had ik wel een 0,5* gegeven, maar opzicht vond ik dit een vreselijke film.

Remake van het orgineel uit 1968 van Mel Brooks, is wel leuk maar de eerste film blijft het leuks gezien de melige stijl van Mel Brooks!!

Histerisch.

Da's wel het minste wat je over deze film kan zeggen. Gek genoeg is de film net op die momenten op z'n best. De karikaturen zijn zo vet en aangezet neergezet dat het eigenlijk terug best grappig wordt. Ferrell die zonder gene z'n Duitsertje neerzet is toch best grappig.

Sommige komische musical stukjes waren ook best leuk. Het dansje van de omatjes is bijv. erg grappig, de film had best meer van deze scenes mogen hebben. Verder ook een aantal acteurs (Broderick) die ik normaal niet kan luchten maar hier toch best wat komische aanleg blijken te hebben.

Jammer dan ook dat er teveel gewone, te lang gerekte musicalnummers inzitten, en dat de film in z'n geheel sowieso véél te lang is. Wie verzint het om dit langer dan twee uur te laten doorgaan. De rek is er helverwege wel een beetje uit en er zitten iets te weinig echt grappige momenten in om geboeid te blijven kijken.

Er zijn niet al te veel films die een speelduur van twee uur of langer kunnen rechtvaardigen, deze behoort zeker niet tot dat selecte groepje. Gemiste kans, want verder zaten er erg leuke dingetjes in.

2.0*

pfff wat een irritante film is..... echt te lang ook kanonnen. En MattheW Broderick is hier al net zo irritant als in inspector gadget

een snelle film, waar je je wel even in moet komen , maar verder goede film , en een hoop gelachen en de eerste versie was al in 1968 , gedurfd voor die tijd

vier sterren

Goede musical met een hoop onzinnige humor.

De show over de nazi´s was wel even slikken, want ik denk dat dat toch te dicht bij ons staat. Het is niet iets waar we in Nederland grapjes over maken. Maar toch kon dat op een gegeven moment ook een lach op mijn gezicht krijgen.

Ik vond deze remake van de beroemde Mel Brooks film wel leuk.

Goede rolverdeling, en een leuk verhaaltje.

Maar het is vooral wel de muziek die het bij mij deed.

Niet iedere musical die ik al heb gezien viel me in de smaak, maar dit is er eentje die het wel deed.

Ruim 2 uur heb ik van deze film kunnen genieten.

En een pluspunt, de verrukkelijke Uma Thurman, die het in een musical dus ook prima doet !!

De 1967 versie was top qua humor. Deze remake haalt dat niveau niet. Lane speelt zijn rol met verve, mimiek etc. o.a zijn samenvatting in de cel us van grote klasse. Broderick danst er vrolijk op los, doch het pakt niet, geen uitstraling.. Verder geeft Thurman een goede karikatuur van een Zweedse, die in het Kroatisch goedendag zegt. Beach en Bart als het gay couple met hun gay personeel is goed gespeeld. De gehele film samen is eigenlijk een persiflage op zichzelf en een flop, waarbij de gewraakte musical Springtime eigenlijk boven uitstijgt. Ferrel overact in zijn rol als voormalig soldaat. Vermakelijk niet meer dan dat. Het meest heftige qua humor is aan het eind van de aftiteling waar een aanbeveling wordt gedaan.

Mel Brooks' The Producers is misschien wel een van de beste komedies aller tijden. Ik had gehoopt dat deze musical meer zou lijken op de Broadway-versie van Young Frankenstein: de beste stukjes behouden en ze aanpassen voor een ander medium, en daarbovenop ze verbeteren.

Ik ben ervan overtuigd dat deze versie van The Producers veel beter werkt op het podium dan als film. Toch heb ik me prima vermaakt en meer dan eens hardop gelachen.

Het was een geniaal idee om Nathan Lane te casten. Hij weet hoe hij elke rol die hij speelt moet naar een ander niveau te tillen met zijn komische timing. Matthew Broderick daarentegen heeft bijna geen aanwezigheid op het scherm en is eerder gênant dan grappig. Uma Thurman is vreselijk miscast en weet de helft van de tijd niet eens wat ze doet, ze staat daar maar en probeert er mooi uit te zien. Het Duitse personage van Will Ferrell vond ik hilarisch, ook al was hij irritant luidruchtig. De liedjes zijn wisselvallig, missen humor en men koos voor de makkelijke weg met de teksten. Muzikaal gezien is het in principe oké.

Als musical is dit een flop. Als grappige hervertelling van een klassieker is het nog wel half geslaagd.

Gelukkig heeft Nathan Lane weer eens de dag gered.

3,5*