I Confess (1953)

Een van de mindere Hitchcocks!

Ik vind het zelf toch zeker niet de slechtste. Toch weer aardig spannend en goed acteerwerk. 3.5 sterren

Toen ik dit verhaal las wou ik 'm gelijk zien. Nu ik 'm gezien heb kan ik alleen maar zeggen dat ik vond dat er meer in gezeten had. De film is zeker niet slecht, maar eerder te vaak saai. Alleen het einde is uitstekend gemaakt, maar dat red het nog niet uit de middelmaat.

3 sterren

Ik vond het een goede film. Ik moet toegeven dat het in het midden een beetje saai werd, maar voor de rest was het toch spannend. Wat ik mooi vond waren die duistere beelden op het begin, van de stad Quebec. En goed geacteerd door Clift trouwens.

3.5/5

Een film met een goed en origineel uitgangspunt. Door Hitchcock nogal donder en duister in beeld gebracht. De gebruikelijke komische accenten ontbreken. Goede spanningsopbouw. De master of suspence werkt veel met close-ups en laat de karakters veel ruimte om hun innerlijk te uiten. Vooral bij Clift geeft dit erg knappe resultaten. Een film die meer spiritueler en diepzinniger is dan vele andere van zijn werken.

Goede Hitchcock, gemiddeld voor zijn doen. Thema is onderhand wel bekend, de setting is echter wel origineel deze keer. Bad guy is wat karikaturaal (en voor de verandering ook maar weer eens Duits). Monty Clift en Karl Malden zijn goed op dreef. 3,5*

Dit is gewoon een top film Clift speelt zijn rol geweldig, de rest van de cast is ook erg goed.

lees in veel bericht dat jullie de film saai vinden, maar dat is hij zeker niet. De spanning in de film is veel anders dan in andere films, hier zit de spaning vooral in het geen wat Clift gaat doen. Hij zit in een twee strijd zal hij praten of niet, ondanks dat hij zelf wordt gearresteerd houdt hij zijn mond en wordt het almaar spannender.

Hitchcock laat hier een geheel anders soort triller zien dat men gewend was en het werkt perfect. Voor mij is hij zeker de moeite om te gaan kopen en vaak te zien.

Briljante Hitchcock! Snap niets van de lauwe commentaren. Behoort tot zijn beste werk.

Waarschijnlijk behoort I Confess samen met The Wrong Man tot de meest serieuze films uit het oeuvre van Hitchcock. De kenmerkende Hitchcock humor ontbreekt vrijwel geheel. Ook is I Confess 1 van de mooist geschoten Hitchcocks: de prachtige zwart/wit fotografie oogt geweldig en de film kan wat mij betreft zelfs als Film Noir gezien worden. Ook wordt er voor deze film meer gebruik gemaakt van locaties ipv studiopnames. De Nouvelle Vague droeg Hitchcock's film op handen. Terecht wat mij betreft. Hitchcock's film is niet alleen een fijne thriller/noir, maar ook een intens drama en karakterstudie. Montgomery Clift acteert grandioos. In zijn heldere ogen kun je op ieder moment zijn pijn en dilemma lezen. De film is uberhaupt een schitterend blikkenspel. De rest van de cast acteert ook vlekkeloos (Karl Malden is immer goed). Wat me opviel is dat I Confess veelvuldig gebruik maakt van religieuze verwijzingen en symboliek. Dit levert schitterende shots op zoals het shot met een beeld van Jezus die zijn kruis draagt op de voorgrond en priester Clift lopend op de achtergrond, gebukt gaande onder zijn eigen 'zware last'. Wat mij betreft behoort het relatief onbekende I Confess tot Hitchcock's beste werk; spannend, intens, zeer visueel en zelfs ontroerend (en hoeveel films van Hitchcock zijn nu echt ontroerend?). Een aparte, onverwacht goede ervaring! 4,5*

Ik zie dat de dvd nu voor 7,50 Euro bij Rodisc te verkrijgen is!

Geen humor? Er zit een meesterlijke scéne in, die mij in de lach deed schieten en even verlichting bood. Een typsch Hitchcock grap die de kern van de zaak even fijntjes aangeeft. Hitchcock is a real screwball: hij speelt net als in "Spellbound" een prachtig spel met het...o zo religieuze... begrip schuld.

Michael (Montgomery Clift) en zijn aanbidster/geliefde (Ann Baxter) praten in de kerk, zij vindt dat hij wat moet doen om de verdachtmaking te neutraliseren. Zij zegt de oorzaak van zijn moeilijke positie te zijn. Ze voelt zich schuldig. Micheal vindt dat hij niks kan doen en loopt weg.
Zij loopt emotioneel richting de uitgang en doet de deur open: ze loopt tegen,de geheime dader, Keller op en Keller zegt:
"It was my fault Madame"....hij zegt niet "is".....en hij heeft een bosbloemen in zijn hand die hij bijna laat vallen. In "Spellbound" is de deur een duidelijk metafoor. Je zou hier... niet al te ver gezocht.... aan de hemelpoort kunnen denken, waar de goeden van de kwaden worden gescheiden.
Hitchcock's cameo was niet erg geslaagd maar deze scéne maakt alles goed!

Maar in "I Confess" draaid het om het biechtgeheim. De religieuze zwijgplicht brengt Michael in een hopeloos probleem waardoor hij zelf....als Jezus....alle
schuld op zich laat. De kern van het Christelijk geloof. Jezus wordt hierom, ook als metafoor, aanbeden.....Maar de eenvoudige priester, als moordenaar vals verdacht wordt na zijn vrijspraak beschimpt. Het verhaal zit vol prachtige Christelijke dubbele bodems...'Imitatio Christi'...die heel wrang uitpakken! Ook typisch Hitchcock. Zijn gevecht met de Katholieke censuur....zie Special Features...krijgt hierdoor iets extra ironisch!
Over verzwijgen gesproken....

De grote zwijgende Almacht blijft donker op de achtergrond.....mede daarom is de belichting met veel schaduwen en donkere gebouwen zo geslaagd!

De priester die met zijn biechtgeheim, als tussenpersoon van het allerheiligste, de stil verborgen God met zijn zwijgplicht eerbiedigt....heeft grote consequenties.
De dader doet zijn biecht, waarin hij zichzelf eigenlijk vrij pleit, bij de juiste man. Michael heeft serieus voor zijn 'roeping' gekozen. Maar Keller's angst voor openbaring van het biechtgehiem maakt hem paranoia....op het eind zelfs pathalogisch. en dat kost leven(s). Is dit Gods wil? Wie zwijgt stemt toe......

Het woord 'vrijspraak' krijgt door deze film iets dubbelzinnigs. Michael wordt vrijgesproken door de jury. Doch hij zou zichzelf ook vrij kunnen spreken. Maar zijn geloof brengt hem tot zwijgen. Maar als uiteindelijk Frau Keller de waarheid wil vertellen.....wordt ze doodgeschoten.....de tweede moord zet de moordenaar, en de Heilige Geest, in het ware licht....

(Off Topic:....omèrta, biechtgeheim en zwijgplicht....food for thought Godfathers!)

Montgomery Clift is geweldig, zijn ingehouden spel met innerlijke spanning geeft het verhaal een soort religieuze
suspense. En Anne Baxter geeft er fantastisch romantisch
kleur aan. En op Karl Malden en de rest heb ik niets op aan te merken!

Verder de prachtige close-ups die de emoties uitdrukken!

Hitchcock is, volgens mij, onderhuids heel pesterig...ondanks alle censuur!....

Deze film "I Confess" gaf ik eerst een 4,5 maar 5 helder verlichte sterren zijn zeker verdiend!

O ja, over humor gesproken... de fiets die spontaan valt en de spanning in de pastorie doorbreekt...
heerlijk... berekenend van Hitchcock!

Wat een enorm domme uitspraak van mezelf

I Confess is uitermate ambitieus en dat zie je al in de eerste beginshots.

De fotografie van Robert Burks is adembenemend, de briljant muziek van Dimitri Tiomkin is zo intrigerend en je voelt meteen al in de beginshots hier zijn meesterlijke talenten aan het werk. "Directions"

Een voor Hitchcock zeldzame film waar zeer veel op locatie wordt gefilmd in nota bene Quebec, half frans, half engels.

O.H. Hasse steelt eigenlijk de "acteurs"-show,

Met zijn intrigerende rol, en zijn briljante gezichtsuitdrukking geeft hij "gezicht" aan één van de gevaarlijkste schurken, en het enige nadeel aan het scenario is het wat geforceerde einde. waarin onterecht naar mijn mening, wordt voortgeborduurd op moraliteit.

Montgomery Clift Hij geeft gestalte aan een uitermate moeilijke rol, maar weet door zijn grote scala aan expressievermogen iemand neer te zetten die je nooit meer vergeet. Daar STAAT gewoon een priester met gewetensbezwaren en oorlogsverleden. Een van de allergrootste rollen uit de filmgeschiedenis.

Er valt wel wat af te dingen aan 't verhaal maar dan ben je kleinzielig bezig, want wat hierin telt en fascineerd zijn de fantastische acteerprestaties, de uitermate sublieme fotografie en het geniale gebruik van Muziek.

Met recht een van de allersterkste Hitchcocks die ik graag met een 5* beloon.

De laatste reacties bij deze film zijn opvallend positief. Ik gaf de film een paar weken terug een herkansing, maar ik kwam tot dezelfde conclusie als de eerste keer dat ik de film zag: een vrij saaie Hithcock, die maar niet spannend of interessant wil worden. Het uitgangspunt intrigeert, maar de uitwerking niet. Persoonlijk vond ik Clift niet zo goed in deze rol. Ik vond hem eerder te expressieloos dan zijn "grote scala aan expressievermogen" tonen. Wel ziet de film er geweldig uit en speelt O.H. Hasse een geweldige rol.

Ik mis in bovenstaande commentaren de rol van de "heilige geest". Het zou me verbazen dat Hitchcock nooit die ironische connectie gezien had tussen de Grote Regisseur, die zelf moet zwijgen, en het Verborgen Hogere. (Hitchcocks cameo lijkt een soort ironische openbaring van God ). De uit het niets plotseling vallende fiets is wat dat betreft dus typerend. Hogere krachten zijn aan het werk. Dit is superieure ironie van Hitchcock en tegelijk reliegieuze en cinematografische suspense. Fenomenale combinatie van een zeldzame soort!

Montgomery Clift speelt overtuigend een gewetensvolle ambitieuze priester. Een goede acteur weet zich in te houden en hoeft niet al zijn registers te gebruiken. En omdat hij zoveel expressies tot zijn beschikking heeft, geeft hem dat juist in deze rol
een prefecte opgehoopte spanning! Maar Hitchcock had natuurlijk Clift's touwtjes in handen........

Hitchcock leek me in de kern een man zonder illusies. Hij heeft veel voor 'kennis' aangenomen. En speelde daarmee. Voor mij is b.v. "Spellbound"dan ook veel ironsicher dan menigeen denkt. De dood is zijn centrale thema. Zijn vader overleed in een voor hem cruciale leeftijd: de pubertijd. Niets voor niets spelen binding en ontbinding van menselijke relaties zo'n grote rol in zijn films. (zie "Birds" waar de vogels duivels en de rouwende moeder....)

Eén van Hitchcocks vele one-liners:
"Television has brought murder back into the home, where it belongs"
Tussen al zijn (perverse) gevatheden door schemert dus een groot moralist.

De oude Egyptenaren hadden een gewoonte als een feest uit de hand liep een mummie in de feestzaal neer te zetten. Zoiets deed Hitchcock, op zijn speciale creatieve manier met onverwachte vormen, keer op keer. Met scénes, zo slim gemonteerd, pakt hij ons met 'beeldwindsels' in. Wij moeten even in 'ZIJN' waarheid verstijven. De dood is de oorsprong van alle suspense........

Hitchcock kon zo op zijn onnavolgbare wijze intimiderend (bewust)zijn.......

Over "I Confess" gesproken, dit soort berichten zouden inspirerend zijn voor Hitchcock:
http://www.depers.nl/binnen...
(zie voor een beter en indrukwekkender interview: "De beerput van een huisarts" de Volkskrant 14 juni 2007)

De man die Hitchcock meehielp met het verhaal en draaiboek, is in juli overleden: een bijzondere man!

nrc.nl - Kunst & Film - Hij liet de Duitsers lachen om de shoah

LZ - George Tabori, theaterkosmopoliet

Ik vond het zelf toch niet echt één van Hitchcock's beste. Dat ligt vooral aan het scenario wat me niet helemaal lekker zit.

Het gegeven dat een priester zogenaamd niks mag vertellen wordt wel heel erg uitgemolken tot het uiterste.

En dat is nota bene HET uitgangspunt van de film.

Clift is wel weer erg goed in z'n rol evenals de geweldige Malden.

Dat uitmelken zie je verkeerd, dat was day to day to bussiness, en zou het ook zeer weer kunnen worden.

DAT bijzondere moeilijke uitgangspunt doet Hitch. In een tijd waarin DAT dus normaal was.

Geen katholieken in de familie Kos ?

Zeker wel, maar verhaaltechnisch is het gewoon niet geloofwaardig.

Ik bedoel er zitten veel teveel haken en ogen aan: oke, er even vanuit gaande dat hij echt op geen enkele manier duidelijk kon maken dat hij het niet had gedaan en die Duitser de dader was: waarom die Duitser dan niet ontslaan of zo maar gewoon de hele tijd nog al diens bedreigingen en dergelijke pikken?
Voordat ze daadwerkelijk een geestelijke gaan verdenken hebben ze wel iets meer aanleiding nodig dan wat kinderen die een priester hebben gezien, juist in die 'katholieke' tijd (en dan had de politie toevallig ook elke priester in de hele staat binnen no time ondervraagd en die hadden allemaal een alibi...jaja.) etc. etc.

Ik snap best dat je altijd wel van dit soort dingen kunt gaan zoeken in een thriller als dit, maar hier werd het me allemaal wat te gortig.

Oke, duidelijk.

Bij veel films van Hitchcock valt verhaaltechnisch veel op details af te dingen.......maar bij Hitchcock vind ik dat niet storend, omdat hij, volgens mij een ander doel voor ogen heeft....eh had.....hij trekt hier het biechtgeheim tot het absurde door, die overdrijving, met onderhuids kritiek op een reliegieuze eed....vind ik juist onvergetelijk aan deze film.....en of alle details geloofwaardig zijn.....tja...de werkelijkheid is soms veel absurder, waarbij je van verbijstering uitroept: "dit kan toch niet waar zijn!" (zie de zaak Holleder...) Ik zie Hitchcock als een meesterverteller.....ondanks alle 'onwaarschijnlijkheden' wordt je meegesleept door de stijlvolle manier waarop het gepresenteerd wordt. "Vertigo" is misschien wel het beste voorbeeld van zo'n Hitchcock-sprookje. En in een sprookje is vaak het geheel meer dan de som der delen......en de Katholieke censuur zat 'dicht op de huid' bij de produktie van "I Confess" ...een ironische filmgeschiedenis!

"I Confess" is misschien niet zijn beste maar dit aspect van de Katholieke religie is nog nooit zo intrigerend verteld! Eh.. zo ver ik weet tenminste.........

Tsja, misschien visueel wel de mooiste Hitchcock. De op locatie geschoten plaatjes zijn schitterend evenals de muziek. Het camerawerk is ook weer erg goed en geeft mooi vorm aan het verhaal.

het probleem is echter dat deze film verhaaltechnisch behoorlijk slecht is. Er worden personages bijgehaald en hele verhalen bijverteld die eigenlijk niks te maken hebben met de essentie van de film. Ik zie hier heel veel filmopvulling omdat het verhaal anders te kort was. Zonde.

Ik vind dit uitermate vreemde kritiek. Script zit strak in elkaar hoor. En alles is belangrijk, zelfs de flashbacks.

Je kunt toch bovendien helemaal niet weten of "het verhaal anders te kort was", of dat een overweging bij de makers is geweest?

Hitchcock was toch echt een supertalent, als ik zie hoeveel meesterlijke films hij in de jaren 40-50 gemaakt heeft. Andermaal een meeslepende prent, die je aan je stoel genageld houdt.

IK verbaas me hier over deze wel hoge score. Wat een flauwe Hitchcock. Nochtans krijg je een schitterende openingsscene en eigenlijk een enorm spannend einde. Daartussen gebeurt helaas niets, ondanks het interessante gegeven waarmee te weinig wordt gedaan. Clift houdt het nog op een voldoende door zijn goed acteerwerk.

Visueel schitterende Hitchcock waarin Hasse de absolute show steelt. Het verhaal heeft niet veel om het lijf en de suspense is niet overal sterk. De filmmuziek is ook hier weer prachtig. Clift levert hier duidelijk niet zijn beste rol af en schmiert er bij tijden op los. Dit zou met Hitchcock te maken kunnen hebben; hetzelfde overkomt Fonda in The Wrong Man.Tevens is de chemie tussen Clift en Baxter ver te zoeken, ook op de momenten dat dit niet zo bedoeld was.Toch valt er na een sterke opening met de verplichte cameo genoeg te beleven, het verhaal wordt redelijk onderhoudend met uitstekend camerawerk gebracht. Onder andere de prima Malden trekt de film een beetje uit het slop. Goed.

Wederom een goede Hitchcock. Weer een typisch Hitchcock verhaaltje, wat verder niet heel goed is. Maar ik denk niet dat ik een Hitchcock heb gezien die beter is gefilmd, prachtige shots. Acteerwerk is prima.

Weer 4*

Goede Hitchcock met een uitstekend sfeertje. In het verhaal zitten de nodige bedenkingen, maar desalniettemin was het toch interessant. Cinematografisch zat het goed in elkaar en ook de muziek was goed. Montgomery Clift zet hier een hele goede, overtuigende acteerprestatie neer.

4,0*

Hitchcock levert met I Confess een meesterwerk af binnen het thriller genre dat bol staat van de metaforen naar het christelijke en katholieke geloof. Voor mij direct ook een van zijn beste films die ik van hem gezien heb. Hij had wat mij betreft meer van dit soort serieuzere werkjes mogen maken.

Prachtige sfeer, spannend en ook ontroerend. Ik zag onlangs The 39 Steps nog van Hitchcock en dan zie je een groot verschil op technisch vlak, hier is hij volleerd bezig. Visueel ook een genot met fenomenale shots in film-noir stijl. Het acteerwerk is eveneens van hoog niveau. Clift is met enkel zijn gezichtsuitdrukking en weinig woorden al grandioos, maar ook de rol van Hasse als bad guy is geweldig.

Een film die zich makkelijk kan meten met andere Hitchcock klassiekers. Ik geef dit onderschatte meesterwerkje dan ook graag 4,5*