Chaplin (1992)

Heb eigenlijk hetzelfde als hugohei en titan: de film is een beetje een rommeltje doordat er zo veel wordt behandeld. Toch heb ik 2 uur lang geboeid gekeken, apart mens die Chaplin.

De acteurs doen het erg goed en het is grappig dat Geraldine Chaplin haar eigen oma speelt (wat een ziek mens trouwens). Apart ook dat er zo ontzettend veel bekende acteurs kleine bijrollen spelen.

Ergens las ik dat iemand het jammer vond dat er zo weinig aandacht aan zijn films werd besteed. Beetje raar vind ik, als je zijn films wil zien moet je die maar gaan kijken, dit gaat over de persoon Chaplin. Vond het ook goed gekozen dat op het eind nog even allemaal fragmenten van zijn films voorbij kwamen. 3,5*

Als Chaplin fan heb ik destijds wel geboeid zitten kijken, maar nu ik enkele kritieken hier lees moest ik hem misschien eens herkijken. Al zal ik door de intussen gelezen biografie wel weinig 'nieuws' aantreffen.

Voorlopig zet ik gewoon in op 4*.

(wat weinig stemmen hier trouwens)

Pover.

Attenborough maakt er een zeer typiche biopic van. Naast bekend is Chaplin een compleet onboeiend personage dat met zijn beslommeringen absoluut geen film kan vullen.

Downey doet het wel goed verder, als speelt de make-up op het einde hem wel een beetje parten. De rest is niet zo opvallend, al komen er best veel bekende namen voorbij.

't Is vooral een rommeltje, daarnaast redelijk gelikt en geromantiseerd. Zo'n biopic waar je eigenlijk geen bal van gelooft en die meer lijkt op een echte doorsnee film dan op het leven van een persoon. Geen slechte omschrijving van het hele genre jammer genoeg.

Vond het saai, het duurde lang en weet nergens interessant te worden. Middenstuk is wel vlot en er zit wat geinige herkenningspuntjes is (de bal op het strand), verder waardeloos gevalletje.

Edit: en wat vreselijk al die extra geforceerde scenes waar publiek/mensen met de grappen van Chaplin moesten lachen! Leek bijna op een statement, maar dat kan ik me moeilijk voorstellen.

1.0*

Richard Attenborough is een begaafd regisseur en Chaplin is erg netjes geregisseerd. We hebben te maken met een prettige biopic die keurig het leven van Charles Chaplin schetst. Maar Attenborough is typisch Hollywood en neemt niet snel risico's en daar heeft Chaplin onder te leiden. Er wordt een beetje heen en weer gezeverd over Chaplin's leven en het is allemaal wel vermakelijk maar een scherpe analyse ontbreekt. Het is een vertelling op afstand met veel formaliteiten en op Chaplin's twijfelachtige aspecten zoals zijn houding op de set en relaties met extreem jonge meisjes (54 - 17...) wordt niet ingegaan. We hebben in Chaplin te maken met een keurige biopic over een interessant personage maar een echt scherpe visie op het leven van Charlie Chaplin is het niet.

Ik ben wel van van Chaplin, wat helpt om de film goed te vinden natuurlijk. De film geeft een mooi beeld van Chaplin. Ik hoor hier het verwijt dat er te weinig aandacht ging naar z'n films, maar dat vond ik net een pluspunt. Die films moeten er net in, maar het zou al te gemakkelijk zijn om enkel z'n films op te noemen. Zo kan je van veel acteurs een biopic maken.

Robert Downey Jr maakt er een mooie Chaplin van. Ik ken Chaplin enkel maar van z'n films en reputatie, dus kan niet echt het vergelijk maken. Maar ik geloof hem desondanks, hoe de originele Chaplin ook mocht zijn. Enige nadeel was de oudere Chaplin. Die stukken werkten echt niet. Slappe dialogen en Downey Jr als oude Chaplin is ook niet echt wat het moet zijn. Jammer, want dat breekt het ritme wel uit de film eigenlijk.

Gelukkig valt de rest goed mee. Verschillende bijrollen waren ook wel goed gedaan, zoals Goudlas Fairbanks. Ik denk wel dat de film enkel zal scoren bij mensen die graag Chaplin zien. Want op zich zit er te weinig peper in de film om een breed publiek te kunnen bereiken. Misschien wel een gemiste kans, er zijn immers betere biopics en deze man verdiende dat wel. Maar hij viel op zich best wel mee en laat je het leven van Chaplin toch mooi zien, zonder hem echt belachelijk te maken.

Aardige biopic over komiek/acteur/regisseur Charles Chaplin. De film belicht eigenlijk te veel facetten van zijn bewogen leven en komt hierdoor nogal fragmentarisch over. De verschillende tijdsperiodes zijn goed en vrij gedetailleerd neergezet met mooie decors en kostuums. Robert Downey Jr. draagt de film en overtuigd in de titelrol.

Bijzonder interessante biopic over het leven en de carrière van Charles Chaplin. Het is natuurlijk niet te doen om het enerverende leven van deze alleskunner te vangen in 2½ uur film. Noodgedwongen wordt het verhaal dan ietwat fragmentarisch, waardoor er te weinig tijd is om elke episode een beetje deftig uit te werken. Maar Richard Attenborough komt niettemin een heel eind en heeft er een boeiende film van gemaakt. Mede doordat Robert Downey een erg overtuigende Chaplin neerzet, niet in de laatste plaats met zijn slapstick optreden in het vaudeville theater. Het is daarnaast een aardige vondst om Chaplin’s dochter Geraldine in de film over haar vader de rol van zijn moeder te geven.

Het wordt tijd om The Kid, City Lights en Modern Times weer eens op te zetten.

Redelijk braaf, maar een leuk kijkje in het leven van Chaplin voor zover deze gerechtvaardigd wordt met deze film. Het interessant aspect zit hem toch wel in de blik achter de schermen. Leuk hoe nu iconische Chaplin scenes een opbouw hebben in deze prent. Hierdoor bevat de film vele herkenbare elementen die een beetje Chaplin liefhebber kan waarderen.

Helaas weet de film nergens een dramatisch conflict te benadrukken. Een kabbelende voortgang,. Mochten er zwaardere obstakels voorkomen, dan wordt hier wat luchtig mee omgegaan. Zo worden een aantal interessante thematieken niet tot hun recht aangesneden en weet de film nooit het ware venijn naar voren te schuiven. Dit is jammer omdat, zo benadrukt de film zelf, is het leven van Chaplin meer drama dan glimlach is.

Robert Downey Jr weet zijn rol perfect te vertolken. Zijn gelijkenis is ongekend en Chaplin's maniertjes zijn stek geobserveerd. Toch weet Downey jr er een geheel eigen karakter van te maken. Het is geen imitatie, wat snel het geval had kunnen zijn. Het is dus extra jammer dat alles om Downey Jr heen het net niet is. Vooral met deze lange speelduur had ik meer diepte willen zien.

Weinig verrassingen in deze ambitieuze biopic, met een prima vertolking van Downey jr in de titelrol, en ook verder een indrukwekkende cast. Het verloopt allemaal volgens het biopic handboek, inclusief een overbodig kader waarin de oude Chaplin terugkijkt op zijn leven met een biograaf, een nikszeggende rol van Hopkins. Maar het leven van Chaplin, en de tijd waarin hij aan het pionieren was, is gelukkig interessant genoeg om ruim twee uur te blijven boeien, en het is aardig om de stukjes die terug zouden komen in zijn films te herkennen.

Attenborough waagt zich slechts eenmaal aan iets buitenissigs, als Chaplin de politie probeert te ontlopen wordt dat weergegeven in slapstick-modus. Het is een geslaagd grapje, zulke dingen had de regisseur wel vaker mogen doen. Het einde, als scenes uit de films vertoond worden en de oude Chaplin achter de coulissen hoort hoe het publiek moet lachen, was een mooie afsluiter.

Filmpje waar ik wel erg blij mee was te vinden bij de kringloop want hier was ik mede door de Oscar nominatie van Downey Jr. toch wel erg nieuwsgierig naar ook al kan de film niet rekenen op hele hoge cijfers. Toch boeide mij dit meer dan en vind ik het uiteindelijk een uitstekende film.

Duidelijk is dat het er vanaf jongs af aan in zit bij de jonge Charles die zich al vroeg als entertainer ontpopt en zich niet laat ontmoedigen. Saliant detail meteen al dat moeder Chaplin gespeeld wordt door Geraldine Chaplin en dit één van Chaplin's kinderen is samen met zijn laatste vrouw Oona. Afijn, terug naar de film met een heus sfeertje en tijdsbeeld dat uitstekend past bij begin 19ds eeuw, en natuurlijk de geweldige performance van de dronken Chaplin. Lekker is de herkenbaarheid, want wie kent dit niet? Wie kent Chaplin niet in deze hoedanigheid en wat is het simpel doch effectief, en nog altijd grappig. Probeer het maar eens, timing binnen humor is key zeggen ze dan en dat blijkt maar weer eens, net als de eerste opnames in de Mack Sennett studio. Klopt het allemaal wat we te zien krijgen? Geen idee eigenlijk, want ik ben geen kenner, toch is Chaplin een lekkere film met een hoog herkenbaarheids gehalte en een bepaalde innemendheid.

Maar Chaplin biedt als film meer, want behalve een ode aan de artiest, het mooie tijdsbeeld, de vele karakters en celebrities uit die tijd, en oude soms hilarische filmtechnieken, toont het tevens het karakter van Chaplin en diens privéleven. Want behalve druk met de vrouwtjes, en wat een mooie vrouwtjes wat dat betreft, wordt er toch een interessant beeld geschetst van het eigenwijze karakter rond Chaplin die ook nog de nodige tekenen van perfectionisme, bezetenheid en dwangmatigheid toont. Niet te vergeten het verzet tegen nieuwigheden zoals geluid bij de film en blijkt het leven zelden zo mooi als lijkt, zelfs als je Charlie Chaplin heet. Daarnaast is de aanloop naar de wording van The Great Dictator erg leuk en zou de film niet af zijn zonder het ouvre moment.

En zo weet Chaplin als film buitengewoon te boeien, te interesseren, en te overtuigen rond een van de grondleggers van de film en de hoedanigheid van vermaak zoals we die nu kennen. Downey Jr weet op overtuigende wijze het uitgesproken en lastige karakter over te brengen wat hem terecht een oscarominatie opleverde. Eén van de weinige kritiekpunten betreft de soundtrack van John Barry die één op één inwisselbaar lijkt met out Of Africa en ik totaal niet vind passen bij deze film, maar buiten dat smaakte deze film mij prima.