Helter Skelter (2004)

In het begin vond ik Jeremy Davies heel geloofwaardig overkomen als Manson, maar hoe verder de film vorderde, hoe meer ik me aan zijn acteerwerk ging irriteren. De priemende ogen vond ik wel weer heel sterk van hem.

Op zich wel een goede film maar ik vind dat het verhaal toch wel erg slap weergegeven word. De gruwelijkheid van alles wat Manson bewerkstellig heeft, werd wel aan mij getoond maar ik kon de verschrikkelijkheid ervan niet voelen. Het was net iets te zwak naar mijn mening. *3,5

Ben ik raar als ik zeg dat ik deze film veel te soft vond? Ik had het wel een tikkeltje schokkender verwacht, maar het voelde allemaal zo braaf aan. Davies moest ik even loskoppelen van zijn Lost personage, maar hij zette wel een vrij indrukwekkende rol neer en wist mijn aandacht vast te houden. Clea DuVall, ik ken haar voornamelijk van 'The Faculty', deed het ook niet onverdienstelijk. Maar verder... ik wist niet veel over dit verhaal af, maar wat ik er van wist was dat het behoorlijk schokkend was en dat heb ik niet niet écht terug kunnen zien. Het enige wat dit heeft veroorzaakt, is nieuwsgierigheid naar de jaren '70 film. Wellicht is die wat sfeervoller en rauwer.

Het komt niet vaak voor dat ik na het zien van een remake het origineel graag wil zien, maar in dit geval ga ik het toch maar eens kans geven.

Uitstekende remake over de legendarische Charles Manson. Net zoals het origineel is ook deze film een soort van mini-serie omdat hij destijds (ik meen op Film 1) in twee delen werd uitgebracht. Ook deze film weet te boeien en is ook wat schokkender dan het origineel. Visueel mocht deze film er best wezen (mede ook dankzij een aantal fraaie dames zoals Allison Smith). Jeremy Davies met zijn rot kop en stem speelt de rol van Charles Manson goed en hij kan bijna tippen aan de rol van Steve Railsback uit het origineel. Alhoewel die was toch destijds echt geniaal.

P.S. de Metalband Paradise Lost heeft in de jaren 90 een mooi nummer gemaakt over Charles Manson te weten Forever Failure.

Een TV-film over de Manson Family en hun activiteiten eind jaren '60. Bij TV-film stel ik vaak m'n verwachtingen een beetje naar beneden bij, maar dat was bij Helter Skelter niet nodig. Het is een no-nonsense portret, maar uitstekend neergezet: in de eerste helft voornamelijk een charismatische, erratische Charles Manson die z'n commune inpalmt en waarin het gros van de moorden plaatsvindt (met o.a. de moord op Sharon Tate), en daarna meer focus op de arrestatie, rechtszaak, maar ook hoe Charles Manson tot een soort van pop-cultuur-icoon wordt neergezet. Jeremy Davies weet de waanzin van Charles Manson goed neer te zetten, en ook een paar van de dames komen overtuigend over als geflipte moordenaars. Om eerlijk te zijn, ondanks het onderwerp is het horrorlabel niet echt terecht, dat is ook zeker niet de insteek van de film - verwacht ondanks de vele moorden in koelen bloede ook geen expliciete bloedbaden. De tweede helft had wel wat korter gemogen (en de 3 uur durende miniserie laat ik dus ook maar liggen), maar alles bij elkaar was dit best overtuigend en daarom behoorlijk verontrustend. Misschien wel juist omdat de film heel realistisch en sober overkomt.

Deze film belicht de Manson family wat meer dan de 1976 versie die de nadruk legde op de rechtzaak , maar echt veel meer komen we nou ook niet te weten .

Davies zet een goede Manson neer maar Railsback is heel moeilijk te overtreffen .

Verder vond ik ( en dat is al hierboven ook belicht ) de belichting nogal donker en veel scenes waren ook in het donker maar ook de overdag scenes waren vrij kleurloos en aan de donkere kant .

Een degelijke film maar hij kan helaas ( zeker qua sfeer ) niet tippen aan de 1976 versie .