Dark Night of the Scarecrow (1981)

Suggestieve, maar creepy horrorfilm uit 1981 met een uitstekende Durning en daar bovenop sfeervolle muziek. Verwacht geen bloederige film, het is nu eenmaal een tv-film, maar een sfeervol mystery.

Geen bijster bijzondere horrorfilm uit het goude jaar 1981. Had er eigenlijk veel meer van verwacht. In berichten hierboven worden woorden als creepy en eng gebruikt. Ik vond het helemaal niet Creepy en helemaal niet eng. Er zat totaal geen gore in maar dat begrijp ik. Het was namelijk een tv film. Verder vond ik het een Schande dat het scarecrow pak bijna niet werd gebruikt. Het zou een enge en angstaanjagende film zijn geweest als ze dat pak tijdens de kills hadden laten zien. Nu werd het inderdaad een saai boeltje. Nouja saai. De sfeer zat er aardig in en soms toch een paar aardige scenes. Verdient eigenlijk wel een remake met wat gore en het scarecrow pak in levende lijve.

3*

Dikke Durning.

Wat eigenlijk een vrij clichématige standaard TV-thriller had kunnen zijn, wordt gered door een aantal dik aangezette personages. Zo schmieren de boerenkinkels onder leiding van Durning er lustig op los, maar des te vermakelijker is het voor het publiek. Echt spannend wordt het dankzij de hoge mate van voorspelbaarheid amper en de moorden worden nauwelijks in beeld gebracht, maar de film kent een nare, lugubere sfeer.

Redelijk.

Uitermate sfeervolle tv-film die een geweldige opbouw kent. Wat leef je met de situatie van Bubba (Darkman!) mee en wat ga je een hekel aan Charles Durning krijgen. Sterke rol speelt hij hier. Zelden voelt vergelding zo goed als in deze film. Knappe tv-productie. Zo worden ze niet meer gemaakt.

4*

Na twijfelen tussen een 3.5 en een 4.0 toch maar een 4.0 als waardering. Echt schurken zou je de

vier 'daders' niet kunnen noemen al speelt Charles Durning min of meer als de leider van het

kwartet nogal een onverschrokken ploert (De 3 anderen huilebalken die het al gauw op hun

heupen krijgen). De film is meer een mysterieuze thriller dan een horrorfilm waarin amper bloed

wordt vergoten. In zekere scene zat ik op de obligate bloedspatten te wachten, maar nee, niets

daarvan en ik vond 't wel een pluspunt. Dit is niet een Fulci, Argento of Bava film, maar een film

waar het meer gaat om de spanning dan om de gore. Ook af en toe ontroerend i.v.m. met de

relatie tussen het meisje en de verstandelijke gehandicapte c.q. vogelverschrikker. Een sfeervolle

film waarbij de afrekeningen vakkundig zijn uitgevoerd.

"Bubba didn't do it.”

Heerlijke jaren tachtig suspense film, meer dan dat is het ook totaal niet. Ik kwam deze film per toeval tegen terwijl ik afgelopen weekend op een meerdaags muziekfestival rondliep, door een lijstje die was gedeeld in de huidige ‘Horrorflilm Challenge’ die nu gaande is op het forum. Deze stond eigenlijk vrij wel boven aan het lijstje, en trok direct mijn aandacht. Wat daar ook aan meehielp was toch wel het vele positieve commentaar die deze film met zich mee brengt, duidelijk geliefd onder de kijkers en met verschillende hoge scores op verschillende sites moest dit dus heel wat betekenen. Ik heb ook genoten, en dat viel me eigenlijk direct op. Ondanks dat deze film toch gewoon een B-film is op veel fronten maar, qua acteerwerk echt staat als een huis.

De film doet heel veel goed. De film komt nergens gedateerd over, en is heel strak geregisseerd door Felitta die duidelijk laat zien dat hij weet wat hij aan het doen is. Felitta weet met weinig middelen een spannende film neer te zetten die voornamelijk heel erg sfeervol is. En daar zit ook voornamelijk de kracht van deze film, met leuk regie werk en een prachtige soundtrack word er gewoon een sfeervolle leuke film neer gezet. Ook het acteer werk was gewoon erg sterk, voornamelijk Charles Durning weet een leuke villian rol neer te zetten, als de postbode maar, ook als hoofd van de moordenaars die Bubba hebben vermoord.

Toch vond ik ook wat puntjes in de film die misschien wat sterker hadden gemogen, waardoor mijn cijfer onbetwist nog een stukje hoger zou zijn, en dat is voornamelijk het horror gedeelte. Ik las het ook al in de berichten onder deze film, de film kent weinig bloederige scenes terwijl ik dat toch wel verwacht had na het lezen van o.a. de omschrijving bij deze film. Het was geen groot gemis maar, zoals die scene eigenlijk van de eerste dood die er viel in deze film, waar de beste man (ik ben zijn naam alweer kwijt) vanaf een hogere verdieping op magische wijze in een hout versnipperaar valt. Leuk om het zo te doen maar, daar had echt veel meer uitgehaald kunnen en mogen worden. Zo vond ik alle kills in deze film (en het zijn er niet zoveel, maar 6 als je alles telt) toch wat matigjes, alleen de moord van Bubba vond ik goed en de laatste dood op Otis was geinig. Al zit ik dan wel altijd met de vraag of hij niet gewoon naar links op rechts kon stappen, dan was hij niet meer zo snel in levensgevaar nee, hij besluit voor die machine te rennen…

Toch ondanks dat gemis van het nodige bloed vond ik het een hele leuke film. Het is niet echt een spannend verhaal verder, het concept is leuk maar, typisch voor in dat jaar. Helaas wordt er maar weinig gedaan met de scarecrow, daar hadden ze best een leuke slasher van kunnen maken in mijn ogen. De film bezwijkt wel gewoon onder de grote namen uit de jaren tachtig en de slasher scene, en ik denk dat iedereen dan wel kan raden welke namen ik daarbij wil noemen. Maar, ik vind dat deze film meer waardering verdient dan dat hij nu krijgt, aangezien de film wel gewoon een leuke zit is.

De film vliegt voorbij, en voor menig thriller fan is dit een zeer vermakelijk filmpje. De doorgewinterde horrorfans zullen toch wat teleurgesteld naar de film kijken door de eerder benoemde punten. Maar desondanks denk ik dat ook zij een leuke filmavond zullen hebben. Want ik had dat ook .

Een erg sfeervolle film met enkele leuke verrassingen. Nergens echt spectaculair maar wel steeds vermakelijk. Er wordt - zoals anderen reeds aanhaalden - goed ingegaan op wat precies kwaad vs. goed is en wat gevolgen ervan kunnen teweegbrengen. Er zijn enkele erg spanningsvolle momenten die me oprecht boeiden. Jammer dat er dan tussendoor redelijk wat gekakel voorbijkomt. Zo werd het een beetje een mixed bag.

3*

Als ik er zo over nadenk zijn er maar weinig horrorfilms waarin vogelverschrikkers wordt gebruikt.(ik kwam tot 55 films) Deze was ook nog eens verrassend leuk! Een voor televisie gemaakte Halloween-horrorfilm met geloofwaardige terreur. Regisseur Frank De Felitta verdiend lof omdat hij een van de betere vogelverschrikker-films maakte!

Hoe dan ook, het begint in een klein stadje waar vier volwassen mannen te maken krijgen met de griezelige gevolgen van hun moorddadige actie op een verstandelijk gehandicapte man en het begin erop te lijken of iemand het op hen heeft gemunt. Nu heeft het wel wat last met dat het voor de televisie gemaakt is; de bloederige beelden die bij het horrorgenre horen zijn opzettelijk weggelaten.

Echter het ontbreken van grafische inhoud helpt ook om de dubbelzinnigheid van de film in stand te houden. Wie verantwoordelijk zou kunnen zijn, wordt grotendeels aan de verbeelding van de kijker gelaten. Een ander voordeel is dat de film niet doet aan het opbouwen van advertentie-pauze-mini-climaxen. Het resultaat is dat de film veel meer aanvoelt als een bioscoopfilm (zonder het hogere budget) dan een gemiddelde tv-film.

Ook nog even over regisseur Frank De Felitta (1921-2016) want dat is een interessante naam! Hij verwierf bekendheid als romanschrijver en twee boeken werden verfilmd; de reïncarnatiefilm Audrey Rose (1977) en het spookverhaal The Entity (1982) Daarnaast regisseerde/schreef hij ook nog verschillende andere sciencefiction/horrorthrillerfilms. Waaronder een interessante tv-film Trapped (1973) dat gaat over een man die door honden in een warenhuis wordt opgejaagd.

Ik verwachtte min of meer een slasher-film over een vogelverschrikker, maar dat is het niet echt. Het maakt maar spaarzaam echt gebruik ervan. Hoe dan ook biedt een goede mix van spanning en horror. Het uitgangspunt, de personages, de vindingrijkheid van het lagere budget en televisieregels en de soundtrack maken dat deze film zonder veel moeite van het begin tot eind je aandacht weet vast te houden.

What you sow, so shall you reap...

Duister en naar sprookje dat bijzonder goed aangepakt is. En ik wik mijn woorden wanneer ik het woord sprookje gebruik, want het is erg moraliserend allemaal. De vogelverschrikker in de film is een verpersoonlijking van de straf die je zult krijgen wanneer je iets zéér verkeerds doet. De hoofdpersonages zijn hier sowieso bad guys die juridisch hun straf ontlopen. Het mag dan geen horrorfilm zijn, het is er niet minder spannend om. De film zakt nergens in doordat de bad guys algauw getormenteerd worden door hun snode daad. De grote nachtmerrie voor hen is natuurlijk dat de hele waarheid rond Bubba's dood aan het licht komt. Prima uitgevoerd. Durning en Smith zijn goed gecast met hun smerig kijkende gezichten.

Televisiethriller met een onevenwichtig tempo en een aantal dode momenten in het middenstuk, maar ook een opvallend gebalanceerde en effectieve sfeerzetting. Het verhaal zit goed in de rails en het acteerwerk is redelijk, hoewel een boel personages zich veilig kunnen wenden tot sterk aangezette typetjes. Na een degelijk eerste kwartier ondervindt regisseur Frank De Felitta echter moeite om het allemaal interessant te presenteren, maar de tweede helft kent een boel aardige momenten en een sterke slotminuut. Uiteraard regelmatig met behoorlijk domme momenten, zoals het niet kunnen ontlopen van een zeer trage schudder in een overzichtelijk veld. Tussendoor had De Felitta ook iets meer tijd mogen nemen om de spanning wat meer onder je huid te laten kruipen, maar Dark Night of the Scarecrow staat best stevig en doet zeker niet onder aan soortgelijke filmconcurrenten.