The Pianist (2002)

Hij zag natuurlijk wel dat ze de oorlog gingen verliezen en zo'n risico was het niet meer om Szpilman te helpen, ze hadden wel andere dingen aan hun hoofd. Later zou Szpilman dan een goed woordje voor hem kunnen doen bij de Russen, daarom klampt hij hem ook aan. Ik weet niet zeker dat hij het doet om zijn eigen hachje te redden maar het zou kunnen. De film laat dat (bewust?) in het midden.

Ja, zo had ik het nog niet gezien. Het zou goed kunnen inderdaad.

Hij had z'n trekker zo kunnen overhalen, maar deed dat niet uit respect voor deze goede musicale pool. Hij was erg gecharmeerd van de muziek. Alleen de muziek en vanwege het feit dat de Duitsers al min of meer verslagen waren, gaf hem vermoedelijk de doorslag om hem in leven te laten. Zo zag ik het althans.

Het zal inderdaad de combinatie wel zijn geweest. We kunnen natuurlijk niet weten wat er in het hoofd van die Duitser afspeelde, maar hij dacht waarschijnlijk: "Hoe kan ik in godsnaam zo'n briljant pianist zomaar afschieten, en ach, we hebben binnenkort de oorlog verloren, misschien komt hij nog van pas."

We zullen er inderdaad nooit achter komen.
Maar één ding is zeker: hij had erg veel respect voor zijn musicale talent.

Hij had misschien geen kogels meer? (grapje)

Dat zal in het boek ongetwijfeld zo zijn, in de film kan het alle kanten op. Je komt helemaal niets te weten over Hosenfeld.

Klopt, Szpilman wist ook helemaal niks van deze man, behalve dan dat -ie hem eten bracht.

Het waarom en hoe maakte toch niks uit ?

Szpilman wilde overleven. En God zond deze Duitse Engel op zijn pad.....

Zaterdag vergeten op te nemen, maar gelukkig gaf Canvas een herkansing.

Mijn verwachtingen lagen blijkbaar te hoog, de film deed me weinig. De karakters vond ik eendimentionaal (met name die gasten die Szpilman hielpen met onderduiken) en ik werd nergens echt verrast of ontroerd (op enkele schokkende scenes na).

Wel erg vakkundig gemaakt: 3.5*

in tegenstelling tot Leno deed de film me wel degelijk iets. een voorbeeld is de manier waarop de nazi's de joden op een echt wraakroepende manier behandelden... ik vraag me af wat de duitsers in die tijd bezielde om als zotten 8er een nog grotere zot zijn zotte ideen te staan!! voor mij is de film gewoonweg één van de beste aller tijden!

Oké als je ziet hoe ze vernerderd en mishandeld worden dan doet dat je wel wat. Maarja dat weet je voordat je de film gaat kijken al dat je dergelijke praktijken te zien krijgt.

Het verhaal op zich laat me koud.

Zeer mooie en aangrijpende film en ik vind hem zeker beter dan 'Schindlers list'. Een Warschau dat helemaal kapotgeschoten is...Zonde ook van dat weglekkende agurkenvocht...

Echt een hele mooie film. Moest kiezen tussen deze of Shallow Hall. Toch blij dat ik deze ben gaan kijken. Deze film liet echt de rillingen over mijn rug lopen (lees: soms werd ik misselijk van de praktijken van de duitsers) Vooral op het moment dat de duitsers die oude man die niet meer kon staan uit het raam kieperden. En hoe daarna de ander familieleden werden geëxecuteerd. Kreeg er rillingen op mijn rug van. En het moment dat ze daar met zijn allen stonden te wachten op de deportatie. 20 zloty voor een toffee! Ook vond ik het getto in Warschau erg goed gemaakt. En de acteur die Wladek speelt, Adrien Brody, acteerde uitstekend. Deze film in zijn geheel heeft heel veel indruk op me gemaakt. Mijn afkeer voor alles wat rechts denkt (sorry als mensen zich hier aangevallen voelen.) is nog groter geworden. Wat kun je je medemens aandoen!

Met rechts denken of met het rechtse gedachtengoed is niets mis op zichzelf, dat zijn over het algemeen het grootste gedeelte van de liberalen, maar als men extreem rechts of zelfs extreem links begint te denken, ageren en handelen, daar schuilt zich een groot gevaar in.

Laten we hier maar niet over beginnen want termen als 'rechts', 'extreem rechts' en dergelijke zijn ook maar simpele nietszeggende hokjes die op zichzelf niets impliceren.

En bovendien geraken we zo offtopic.

Ik weet dat ik hier mee zou moeten stoppen, maar ik had het dus over de echte extreme mensen.

Er worden veel oorlogfilms gemaakt die een beeld geven vanuit de ogen van soldaten. Zulke films als deze vanuit de ogen van Joden is het betere werk. Dit zijn juist de mensen die echt hebben geleden. Adrien Brody acteert zeer realistisch en de film liet mij echt denken aan wat deze mensen allemaal hebben meegemaakt. Het is een zeer goede film en het publiek kan er zeker wat van leren. Wat er allemaal niet werden gedaan met deze onschuldige mensen.

Het is geen wedloop...

Nu kom ik toch weer terug op mijn vorige bericht hier bij the Pianist.
Het verbazingwekkende is dat er in deze film verzet wordt getoond, iets wat feitelijk onvermeld staat in de meeste geschiedenisboeken.
De ghetto opstand en de rol die Szpilman hierin had, had wat mij betreft wel iets meer mogen worden uitgebeeld in de film.

Deze film gaat eigenlijk over overleven.

Dat bedoel ik er ook niet mee. Ik bedoel dat een film uit de ogen van Joden een meer interessanter beeld geeft van de Tweede Wereldoorlog.

Ik vind van niet, maar ieder z'n mening.

Tis maar goed dat Spilzman aan het einde niet wordt doodgeschoten want dan was deze film er nooit geweest..

Spoiler !

Erg mooie film. Erg boeiend.

Prachtige film over de holocaust met een erg overtuigende Brody.

Maar Schindler's List steekt nog altijd met kop en schouders erbovenuit

Ze zijn niet vergelijkbaar.

Ben ik niet met je eens. Natuurlijk zijn het twee opzichzelfstaande films, maar beiden hebben de pretentie van: "zo moet het geweest zijn in de joodse getto's tijdens de zuiveringen."

(Welke versie ik beter vind heb ik al duidelijk gemaakt...)

Het is de focus van de filmmaker. Polanski, zoals altijd, focust op het individu waardoor de impact veel groter wordt. En gaat ook uit van eigen ervaringen.

Schlinder's list leert ons niks tot weinig omdat er een focus is op 1 persoon die om verder onduidelijke redenen een groep probeert te redden. Heel ander uitgangspunt ook. (vind ik dan)

The Pianist gaat veel verder in het vertonen van de haat en de maatregelen die de Nazi's instelden. En die echt duidelijk maakt hoe snel zo'n situatie kan ontwikkelen van goed naar slecht.

Maar wat belangrijker is, dat Polanski niet Hollywoodiaans wil "scoren". Zonder groots effectbejag even The Pianist vertonen (vergeet even dat pianospel) Daar schijnen, voor mij zeer onterecht, critici op een of andere manier over te vallen.

Compleet onvergelijkbaar zijn die beide films.