The Girl in the Café (2005)

Sublieme film met humor die je tegelijkertijd aanzet tot denken. Beide hoofdpersonen weten op overtuigende wijze de kijker voor zich te winnen door eenvoud. Kortom een film die op mij indruk maakte.

Heerlijke film. de humor heel lichtjes, subtiel en tegelijk subliem. Daarbij een belangrijk thema. Denken we er allemaal even aan wat de G8-top in Edingburgh volgende maand voor de wereld kan betekenen? Kelly en Bill spelen overtuigd - ik kan alles wat Gianna heeft geschreven eigenlijk alleen maar onderschrijven.

Deed me af en toe denken aan Lost in Translation.

En nog een bijzonderheid: deze film heeft hier al meer stemmen dan bij imdb.com

Erg genoten van de film, prima ook dat deze film zo snel op TV is. Een aanrader.

Hallo allemaal,

Ik ben op zoek naar de titel en zanger(s) van de beginsong. Deze stond misschien wel in de aftiteling maar dat raasde voorbij en was dus niet bij te houden. als iemand het weet zou ik het ook graag willen weten.

thanx alvast

Hoe zit dat? Zowel in de VS als in Groot Brittanie en in Nederland was de premiere van deze TV-film op 25 juni. Lijkt me uniek.

Beginsong: bedoel je niet 'yellow' van coldplay?

van het begin af een film waar weinig gang in zit, er gebeurt niet zoveel. toch heb ik de film afgekeken, omdat hij in de kern verschilt van zovele, dwz., de verhaallijn is zo dun dat je je ook alleen maar daar op kan concentreren en dus niet afgeleid wordt ervan. geen spannende of enerverende film, maar wel interessant genoeg.

Blix: de beginsong is als ik het goed heb opgezocht, van Damien Rice en heet Cold Water (de eerste zin van de song is: Cold, cold water surrounds me now), het staat op zijn CD die heet 0. De zangeres die de song zingt heet Lisa Hannigan. Ik vond het zelf ook een mooi lied.

Gianna: waar heb je de soundtrack gevonden?

Helaas Aeverhoog heb ik de soundtrack niet kunnen vinden, door wat te surfen ben ik achter de informatie over de song gekomen. Als er een soundtrack is, zou dat super zijn. De genoemde song komt in de film voor maar ook muziek van Sigur Ros schijnt gebruikt te zijn.

Zeker in het licht van de huidige gebeurtenissen omtrent de G-8 Top en Live-8 zeer actueel natuurlijk. Het lijkt net een één-tweetje tussen Bob Geldof en Richard Curtis (edit: ik las dat Geldof en Curtis goede bekenden van elkaar zijn, en dat Curtis ook betrokken was bij de hele "Make poverty history" campagne).

Er zaten enkele stukjes in de film die ook terug te vinden waren bij het Live-8 gebeuren, zoals de slogan "Make Poverty History", maar ook bv. het elke drie seconden knippen met de vingers, wat Will Smith deed in Philadelphia, om aan te geven dat er elke drie seconden een kind sterft in Afrika, zag je ook terug in de film!

Over de film zelf: intrigerende maar ietwat ongeloofwaardige film, met prima hoofdrollen van Bill Nighy en Kelly Macdonald, die het altijd wel goed doet als het getormenteerde meisje. 3,5*

Dat is ook onderdeel van een reclame van allemaal "sterren" tegen de armoede.

Vond deze film erg de moeite waard. Goed geacteerd, aardig verhaal maar ook erg grappig. Bill Nighy staat heerlijk te stuntelen.

Ik doe er toch maar een halfje bij, de film blijft toch wel hangen. 4*

De film blijft hangen... Dat werd ook in de aankondiging van de film gezegd op Canvas vanavond. Het is nog te vroeg om daarover te oordelen. Maar een mooie film was het zeker wel. Ik houd het voorlopig ook op 4,0*.

een erg sterk eerste gedeelte, dan is het nog een charmant liefdesverhaal van 2 eenzame zielen met veel grappige momenten, leuke dialogen en subliem acteerwerk van Nighy & Macdonald . maar in het 2e gedeelte wordt het prekerig, op een nogal naieve & ongeloofwaardige manier gaat de regisseur zijn nogal simpele politieke boodschap tot vervelens toe doordrukken, het werd saai. ik kan uiteindelijk maar 3 sterren toekennen, dat is ontgoochelend na zo'n sterk begin ....

Ik vind niets zo erg als een politieke boodschap in een film. Ik denk echter dat de standpunten die Gina innam een soort van Festen achtige onthullingen waren. Niemand verwacht het en iedereen was gechoqueerd.

Ik vond het een hele mooie aangrijpende film die me geen moment heeft verveeld en die me een krop in de keel gaf een komedie zou ik het niet noemen want gelachen heb ik niet gedaan, ik zou het eerder een romantich drama noemen.

de titel track was ook heel mooi.voor mij een 4.5

Het liedje op het einde als ze door de hal van de vlieghaven (geloof ik) lopen is inderdaad van Sigur Rós: Starálfur (staat op het album: Ágætis Byrjun)

Hopelijk doe ik jullie hier een plezier mee en anders is het zeker de moeite waard om eens iets van Sigur Rós op te zoeken... Gina vernoemde Bjork als 'wetenswaardigheid' van IJsland, wel dit is minstens even wetenswaardig...

Mooie, rustige film, ondersteund door prachtige muziek (o.a. Sigur Ros).

Dikke 3,5*

Lawrence is werkelijk aandoenlijk. Heel mooi gespeeld. Gina wordt wat al te naïef en ongenuanceerd neergezet helaas, wat enigszins wordt gecompenseerd door haar 'bekentenis' aan het einde van de film.

Aardige romantisch filmpje dat naar het eind serieus wordt. Prachtig vond ik het nummer Cold Water van Damien Rice. Het mooie Staralfur van Sigur Ros vond ik op de een of andere manier niet echt bij de film passen (misschien te vaak naar geluisterd ).

Al met al 3.5*

In het eerste uur van 'The Girl in the Café' lijkt deze film een aangrijpend, romantisch portret van een verloren, eenzame ziel te worden, het tragische verhaal van een asociale workaholic die er maar niet in slaagt degelijke contacten te leggen. Tijdens het kijken voelde ik me echt slecht en stond het lachen me niet nader dan het huilen; de ongeloofelijk rake karaktertekening deed de even slechte dialogen even vergeten. Maar dan gaat David Yates nagenoeg volledig de mist in, door zich tot een fout doelpubliek te richten. Het verhaaltje was maar een foefje om ons wat bruuske maatschappijkritiek te doen slikken, en dat lukt gewoonweg niet. Je kijkt naar een wegkwijnende Westerling die in al zijn ellende niks dan cijfertjes leest; en moet dan plots geschokkeerd zijn dat elke 3 seconden een kind nodeloos sterft? Het is het één of het ander, en zo'n Afrika-tragiek is gemakkelijk en goedkoop. Plots verlies je elke voeling met Lawrence en smijt Gina er de ene belabberde situatie (waar zelfs een kind geweten zou hebben dat het moest zwijgen, ten voordele van Lawrence) na de andere "help Afrika"-monoloog tegenaan. Daardoor krijg je in het tweede deel een slecht gepoogde politiek-geëngageerde tv-film, met een even onwaarschijnlijk als geromantiseerd happy-ending incluis. En dat met een genietbaar eerste deel en af en toe een filmische klasseflits. Hier lijken wel 2 regisseurs aan het werk. Zucht.

2,25*

On the whole, in my dreams people are begging me to join the Rolling Stones. I'm sitting at home and the phone goes and it's Mick Jagger and Ron Woodn together on speakerphone, I suppose, pleading with me to inject a bit of new blood into the band.

Or I'm at the office and they say:"Someone is waiting for you downstairs," and I'll get in the lift down, and there's Keith Richards waiting on the sofa in the lobby. He gives me his guitar and says: "Come on, man, you have the music, play. We'll give you as much heroin as you like. Just lend us your hot licks. "

I told you it was pitiable.

What happens then?

I always refuse. I'm usually late for a departmental meeting, so I make my excuses, have to go.

(grappig )

Any idea what it means?

Obvious, I fear. I'm not the man I dreamt I might be when I was young.

(tragisch )

Ik ben lange tijd op zoek geweest naar deze dvd.

Maar hij was in nederland nog niet op dvd verschenen maar nu dat wel het geval is heb ik hem gelijk gekocht.

En ik moet zeggen dat ik het een erg goede film vond.

Alhoewel ik wel wat meer passie en snelheid had verwacht.

De film begint dan ook vrij langzaam en kent een wat sobere setting die hier en daar wat wordt afgewisseld met wat engelse humor.

En een erg stuntelige Bill Nighy , alsof hij nog nooit een meisje van dichtbij had gezien!!

Erg goed gedaan.

Later in de film begint Nighy iets te ontdooien als hij Gina die hij ontmoet heeft in een cafe meeneemt naar de G8-top in Reykjavik.

Wat verstrekkende gevolgen heeft voor Nighy, Gina en mischien zelfs wel voor de G8...........

Ja ik vond het een goede film met een mooie boodschap.

"Love can`t change what is wrong in the world but it`s a start

Toen ik de film voor de eerste keer zag op tv ( op canvas ) maakte het op mij een behoorlijke indruk. Het was een ontroerende film, ...het was een komische film, ....het was een actueele film .

Al met al een film waar ik met genoegen naar heb zitten kijken.

Ik dacht dus dat deze film wel in mijn gedachten zou blijven hangen.

.........Niet dus!

Toen ik op aanraden van een zéér film minded familielid de film op dvd in handen kreeg kon ik me niet eens de titel meer herinneren.

Na een paar minuten ging het me gelukkig toch weer dagen en heb ik met genoegen weer naar deze film gekeken.

Toch was het deze keer minder boeiend dan de vorige keer. De verhaallijn is uiters dun en er gebeurd eigenlijk niet zo veel. De film gaat ietswat traag, met af en toe een uitschieter ( de licks van Keith Richard?), waardoor je toch boeiend blijft kijken. Meest komische moment is natuurlijk de kennismaking in het cafe met die typische engelse humor en het weer goede acteerwerk van Nighy. Meest actuele moment de tafelrede en meest ontroerende in de vertrekhal ( goed nummer trouwens van Sigur Rós).

Al met al een goede film, maar ietswat meer pit , zeker met zo'n actueel onderwerp..,.had de film zeker niet misstaan.

Grappig, ontroerend en origineel.

Kelly Macdonald is in deze film wel heeeeel schattig.

Cijfer: 4,5

Aanvankelijk lijkt dit een romatisch verhaaltje zoals er zovele zijn.

Maar naarmate het verhaal vorderd kom je achter de echte bedoeling van de film, en als een statement kan het tellen hoor !!!

Het onderwerp is bijzonder actueel, helaas...

Of deze film echter daadwerkelijk zal bijdragen tot een oplossing aan wat hier wordt aangekaart (kijken om het onderwerp te weten zou ik zeggen), valt zeer te betwijfelen.

De acteerprestaties van beide (voor mij tamelijk onbekende) hoofdrolspelers zijn prachtig.

Leuke film om te kijken, met een zeer grote boodschap.

Via een niet onaardige Lost in Translation-achtige intro wordt de argeloze kijker gelokt naar wanstaltig moralisme, die als dikke viezige stroop van deze film afdruipt. Elke 3 seconden overlijdt een Afrikaans kind en dat is onnodig!. Bah, wat vies! Dat de (trouwens hotte) Kelly McDonald de boel meerdere keren op stelten te zetten door brutaal de hoge piefen te wijzen op alle ellende in de wereld, is nogal ongeloofwarig en gaat irriteren op lachwekkende wijze. Ohja, extra minpunt is dat alle tekst ontzettend langzaam geleverd wordt, het geeft de film onnodig veel traagheid mee

Vertederend liefdesverhaal over twee eenzame mensen die elkaar toevallig vinden, bijzonder sterk gespeeld door Nighy en MacDonald. Het eerste uur is zeer onderhoudend en vaak erg grappig. Helaas is het laatste half uur nogal zwaar op de hand en moralistisch, waardoor de impact van de film minder is dan aanvankelijk gehoopt. Toch een ruime voldoende dankzij het mooie akteerwerk. Geschreven door Richard Curtis (Love Actually en noem maar op).

Kan me wel vinden in de meeste meningen hier met dien verstande dat het einde me alleen niet zo stoorde. Natuurlijk is het moralistisch maar maakt dat nu echt een verschil? Ik vind het eigenlijk wel meevallen.

De essentie blijft ook richting einde de relatie tussen Lawrence en Gina en de keuze die Lawrence daar in moet maken. Dat dit wordt overgoten met een (eigenlijk slechts de laatste 10 minuten echt een beetje storend) moralistisch sausje maakt de film er dan ook nauwelijks slechter op voor mij.

Dit komt vooral door de goede rol van Macdonald en de nog sterkere vertolking door Nighy. The Girl in the Cafe was een zeer welkome verassing wat mij betreft die de volledige speelduur weet te boeien. Normaal gesproken zou ik voor de laatste tien minuutjes er nog een halfje aftrekken maar toen de tonen van Sigur Ros klonken was dat alweer vergeven.

4*