Christiane F. - Wir Kinder vom Bahnhof Zoo (1981)

Gisteravond ook gezien dus, en hij beviel me zeker weten!

Máár ik dacht al; ben ik nou de enige of?.... Nee dus;

Ik vind de film niet geheel waardeloos, maar wel enorm suf en irritant. Een uitermate knap, gezond en jong meisje komt op de verkeerde plek, op de verkeerde tijd de verkeerde persoon tegen en neemt daar de verkeerde keuze om drugs te gebruiken. En daar gaat ze, helemaal het diepe in. Hoe groot de verleiding ook voor haar was, genot of pure meeloperij om niet buiten de groep gesloten te worden, het is haar eigen schuld, dus medelijden hoeft ze van mij niet te verwachten. Ik ben zelf geen drugsgebruiker en ik ken ook niemand die hiermee te maken heeft, dus wellicht ben ik wat te bevooroordeeld, maar voor mij zijn de feiten simpel. Sowieso spreekt het onderwerp me nauwelijks aan, vandaar dat Requiem for a Dream en Trainspotting me ook geen reet deden. Ik vind dat het drugsgebruik in deze twee titels wel irritanter naar voren wordt gebracht dan in deze film. Een wesp die steeds tegen het raam aanvliegt omdat hij naar de buitenlucht verlangt doet me veel meer dan een paar waardeloze mensen die niet zonder spuitje kunnen. Dat hun leven verpest is, is duidelijk, maar ze doen het tenslotte allemaal zelf. Gelukkig wordt het feit dat ze zelf verantwoordelijk zijn en zelf de consequenties moeten dragen in deze film goed naar voren gebracht...

De plotselingen twist in het leven van Christiane is best goed uitgewerkt met de nodige effekten, maar de eentonigheid is soms erg irritant. Dan weer afgekickt, dan weer spuiten, dan weer afgekickt, dan weer spuiten. Klant hier, klant daar. Tevens mis ik een grotere rol van Christiane's moeder. Die leek zo opeens uit de film te verschijnen, terwijl haar dochter op straat bezig is met klanten en drugs. Rare verhouding...

Hoofdpersoon Natja Brunckhorst akteert best goed, maar bijzonder wil ik haar niet noemen. Ook de rest van de cast valt bij mij niet op...

Leuk om eens gezien te hebben en vervelen deed ik niet, maar deze film en alles eromheen ben ik na een uurtje weer vergeten. De film raakte me nergens, maar had daarentegen wel af en toe wat opvallende en vermakelijk scènes. Ook de muziek is niet vekeerd. Voor een film die ik 1.5 ster geef, kan ik echter wel begrijpen dat mensen deze film wel kunnen waarderen. Het is immers geen pure bagger en wellicht kunnen sommige mensen hier wel een lesje van leren. Het einde vond ik ook best goed, maar deze dingen zijn wat mij betreft dan ook al het positieve wat ik over deze film te zeggen heb...

***** 1.5 *****

Dat het verhaal handelt over drugsgebruik heeft er ook niet voor gezorgd dat ik 'm heel goed vind.

Het is vooral die goed getroffen sfeer die de film oproept.

Driller Killer is ook zo'n film met zo'n sfeer.

Dat soort films zijn helaas vrij zeldzaam.

En tuurlijk zijn de verlokkingen naar drugsexpirimenten op zo'n leeftiijd groot.

Voor sommige niet en een van hen ben jij.

Dat is nou zo goed aan het verhaal. en Christiane geeft dat zelf ook steeds aan. Je doet het zelf er is niemand verantwoordelijk voor. Het is je eigen domme schuld. Het is echter wel fasinerend dat het in die tijd zo populair was, nu heb je dat helemaal niet meer. Vooral geen kinderen. Het is in Nederland edd, meer coke wat nu sneller word gebruikt. ook onder jongeren. Maar ik vind het wel goed dat het toen onder de aandacht is gebracht,. En dat het gewoon weergeeft hoe het was. Medelijden hoef je zeker niet te hebben, dat geeft ze zelf ook weer aan. Dat is wel de fout wat mensen vaak maken. Daarintegen vind ik ook niet dat het genegeert moet worden, en op verschillende mogelijke manieren iets doen, of informatie verschaffen. Via deze film en vooral het boek vind ik dat persoonlijk erg interessant. Ik heb de generatie niet meegemaakt, maar hij fasineerd me wel. En inderdaad de sfeer van de film is geweldig. Ik had het boek al een paar X gelezen, de film mist heeeeel veel. Lees daarom ook echt het boek en vooral eerst! Vind het zo zonde vaak anders. Maar goed gedaan hoor om je wel in dezelfde sfeer te loodsen als in het boek.

Ja hij blijft nog steeds 1 van de favoriten.

Voorspelbare en cliché film, steeds sukkelde ik bijna in slaap tijdens het zien.

zit ik hier 2 uur voor te ploeteren, zodat ik m nou kon kopen? Godver

Nare film, zeer rauw en realistisch, maar toch niet helemaal mijn ding, ik vind dit meer een film die je op school kijkt ofzo.

Maar om zo te kijken is het eerder een kwelling (wat ook meteen de kracht van de film is) dat is goed uitgewerkt, daarvoor 3.5*

Perfect gespeeld door de jonge cast, deze film over het leven van de jonge tiener Christiane, die langzaam afglijdt in een bodemloze put van drugs en tippelen.

Hoewel ik de mening deel dat de moeder een wel erg passieve rol in het geheel speelde, vond ik het verhaal toch wel behoorlijk indrukwekkend. Voor degene die een 'eigen schuld dikke bult' filosofie hanteren; het zal je kind maar zijn...

4*.

Dat is wel erg kort door de bocht zeg. Opvoeding en controle speelt hierin een grote rol. Een goede moeder of vader wil altijd weten waar haar kinderen zijn. In dit geval dacht Christiane's moeder het te weten, maar haar dochter loog gewoon glashard. Ze kon dus ook niet direkt weten dat haar dochter in het drugs/tippel wereldje zat. Ik heb en wil geen kinderen, maar ik kan me wel inbeelden hoe ik het zou vinden in dit geval. Als ik zou merken dat mijn kind in zo'n wereldje terecht is gekomen, zou ik ALLES doen om hem/haar eruit te vissen, maar ik blijf het alsnog eigen schuld dikke bult vinden. Je moet wel erg blind zijn om niet te weten dat drugs je kapot kan maken. Verleiding of niet, je bent uiteindelijk zelf de hoofdverantwoordelijke.

Geloof me, zo werkt het niet altijd.

Er zijn nogal wat tieners die die verantwoordelijkheid niet aan kunnen. Dan vind ik een eigen schuld dikke bult opmerking juist weer te kort door de bocht.

Begrijp me goed: iedereen heeft zijn eigen verantwoordelijkheden (en ook ik vind dat er wel eens te snel naar 'iemand anders' wordt gewezen in plaats van die verantwoordelijkheid op te pakken), maar ik vind dat je het toch wat te hard stelt. Zonder er al te veel op in te willen gaan heb ik in mijn omgeving ronduit goede en liefhebbende ouders ook in de problemen zien komen hiermee.

Overigens stelde ik ook in mijn stukje dat de moeder in deze film zich wel erg afwijzig opstelt. Dus die kritiek deel ik.

Ik heb deze film op de middelbare school als voorlichtings film gekeken.. En was toen zeer onder de indruk! Graag zou ik na 10 jaar deze film weer is willen kijken. Kan iemand mij misschien vertellen waar en hoe ik deze film op dvd kan krijgen...?

Mvg, Sebastiaan

De film kun je bijna overal op DVD krijgen. Loop eens een keer een Free Record Shop binnen.

Het verhaal doet me trouwens erg denken aan het boek 'Go Ask Alice'. Dat is een soort dagboek die ik moest lezen voor school.

zwaar onderwerp..geen film om even voor de lol te gaan bekijken..goed acteerwerk dat wel

Een mooi en confronterend drama. Toch had ik meer van de film verwacht. Ik vond de film namelijk over het algemeen best langdradig. De acteerprestaties waren overigens erg goed. Ik zit te twijfelen tussen een 3.0 en een 3.5, maar houd het voorlopig op een dikke 3*.

Een klasse film!! Erg meeslepend en dramatisch (qua gebeurtenissen in de film), wat in het echt natuurlijk dagelijks voorkomt in de wereld (erg realistisch). De film heeft echt een hele drugsachtige sfeer, wat goed weergegeven is. Heel goed acteerwerk. Vooral het stukje waarbij de jongen en het meisje moeten afkicken. Dat is echt bizar en dramatisch om te zien. Maar nogmaals heel goed geacteerd. En verder heeft de film een verrassend einde.

***** (5 sterren!)

Echt de moeite waard!!

Dylan.

Dat is overigens vrijwel zeker een fake-dagboek (wat ik altijd al vermoedde sinds ik het als tiener las).

Dan vraag ik me toch wel af waarom ze dan zo stellig erbij zetten dat het een écht dagboek is, en dat alleen de namen veranderd zijn.

Om het meer indruk te laten maken. Om er meer van te verkopen. Om de anti-drugs boodschap harder over te laten komen. Het boek was ongetwijfeld nooit zo bekend geworden als ze dat niet hadden gedaan.

Heb verschillende verhalen hierover gehoord en gelezen.

De één zegt dat het helemaal of gedeeltelijk fake is en wat ik ook eens gelezen heb dat het boek een bundel is van een psychiater/drusgeneeskundig-achtig persoon die de ervaringen van zijn patiënten heeft opgetekend.

Het boek zelf heb ik nooit gelezen. Ben niet verder gekomen dan de samenvatting.

Het is goed dat Bowie erin zat, anders had ik de film denk ik niet eens uitgekeken. De film doet zich voor als een zeer realistische kijk op het leven van probleemtieners in die tijd. Volgens mij is het allesbehalve realistisch, maar dat boeit eigenlijk niet eens. Het gaat erom dat de film erg saai is, vooral ook omdat alleen de negatieve kant van het drugsgebruik wordt belicht. Ik vind hem ook erg moralistisch en dat is ook een groot minpunt. De cast was ook matig, alleen de hoofdrolspeelster kon er enigzins mee door.

1,5*

Niet realistisch?

Moralistisch?

Eenzijdige belichting?

Matig acteerwerk?

Verklaar je nader...

(Vind je deze film werkelijk net zo slecht als 'Anaconda'?)

Het kwam mij niet realistisch over. Dat die moeder niets doorhad enzo.

Moralistisch: Tsja door die eenzijdige belichting van het drugsgebruik ontstaat er een heel erg 'drugs zijn heel erg slecht, kijk maar hoe het vergaat met dit arme meisje' sfeertje. En het acteerwerk vond ik matig. Ik kon me totaal niet inleven in de personages.

En deze film met Anaconda vergelijken is appels met peren. Om Anaconda kon ik tenminste nog lachen.

jammer dat het nu zo'n mainstream film is geworden die je ook bij de free kunt kopen

het verhaal had net zoals het boek uitgebreider gemoeten er worden echt complete stukken uitgelaten (beetje jammer)

maar jah, toch 4 ****

Jammer dat het acteerwerk behoorlijk beneden peil is. Verder een goede, en confronterende film.

De drugs in deze film 'zijn' nu eenmaal slecht. Wat zou je dan eigenlijk willen? Een meerzijdige film met iemand die verteld dat heroine ook ontzettend fijn kan zijn? Of desnoods iemand die in de film constant roept van: "hey, maar een keer een jointje is niet erg", terwijl er mensen in de goot liggen, zichzelf verkopen en sterven vanwege de heroine?

Het stoort mij totaal niet dat er een grote moraal aan het verhaal zit omdat het gewoon klopt. Drugsverslaving is een verschrikkelijk iets. Het leven in een cirkel en een slaaf zijn van de harddrugs is niet iets om goed of lichtjes over te praten.

Als jij dit als een 'grote' minpunt ziet en de film in haar geheel als 'allesbehalve' onrealistisch vind, dan geloof ik dat jij totaal niet weet wat zich allemaal daadwerkelijk afspeelt rondom de harddrugsverslaving. Ga eens drie dagen op stap met die lui zou ik zeggen.

Softdrugs ok, daar kan ik ook positief over zijn. Maar daar gaat deze film niet over.

Mag ik vragen waarom jij dit jammer vind? Je voelt je misschien verheven wanneer je een film hebt gezien die in het algemeen minder bekend zou zijn?

Die moeder had in het begin ook niets door.

Misschien dat het in de film niet heel duidelijk was, maar die moeder was meer met haar (nieuwe) vriend bezig, dan met haar dochter(s).

Bovendien zijn er vast wel meerdere gezinnen waar dit net zo zal gaan.

Na het zien van deze film, had ik niet het gevoel dat er alleen maar werd verteld hoe slecht drugs wel niet is.

Er werd wel degelijk te kennen gegeven dat (sommige) drugs niet altijd slecht zijn.

Ik vind het juist een pluspunt dat er niet te lachen viel om deze film.

Echt een mooi aangrijpend verhaal. Ik houd het kort en krachtig. Dit is echt een mooie film.

4.5*

Het verhaal van Christiane F. is buitengewoon schokkend. Niet alleen is de film gebaseerd op een waargebeurde geschiedenis, ook de manier waarop Edel Christiana's lijdensweg in beeld brengt is confronterend. De grofkorrelige beelden en de statische cameraopstelling geven de film een documentaire-achtige sfeer. De akelig realistische make-up en special effects zorgen ervoor dat het verhaal van Christiane wel erg dichtbij komt. De scènes waarin het meisje en haar vriend een shotje nemen ogen levensecht. Je voelt gewoon mee met / in het leven van een drugsverslaafde. Behalve goed acteerwerk heeft de film nog veel meer te bieden. Ook als sfeerschets van het Berlijn van de jaren 70 is erg geloofwaardig en productioneel weergegeven. Bovendien is de opkomst van de punkscene en het begin van het ego-tijdperk dat de jaren 80 inluidde ook zeer goed weergegeven. Popicoon David Bowie speelt een bijrolletje en zijn oudere werk is te horen in de film. De soundtrack is niet alleen passend voor het tijdsbeeld, maar ook nog eens beklemmend en duister.

Kortom, Christiane F. - Wir Kinder vom Bahnhof Zoo is zonder overdrijven een echte klassieker. Rauw, intens en wreed, maar met het hart op de goede plaats. Het leven aan de zelfkant van de maatschappij is schokkend, maar eerlijk en realistisch neergezet. Deze film is mij altijd bijgebleven, en zal je ook altijd bijblijven.

Fantastisch 5*

Een aanrader!!

Ik vond het boek echt vele malen beter, maar!Dat neemt niet weg dat het gewoon geen slechte film is. Ik heb er van genoten, en vind in principe dat iedereen hem ooit eens gezien moet hebben. Want al is het een oud verhaal, en minimaal 30jaar geleden echt gebeurd. Het speelt nog altijd.

4*