Anklaget (2005)

Goed geacteerde maar krachteloos zwaarbeladen drama. Trage optekening van allerlei dagelijkse bezigheden in Dogma-stijl wekte de geeuwzucht. Close-ups van het zetten van koffie en zo. Waarom moet dat toch?

Het 'to be or not to be' hoogtepunt was feitelijk het enige wat echt de volle aandacht waard was. 2,5*

In Anklaget zijn juist de alledaagse dingen en het gemis van de irritante amerikaanse stijl de punten die deze film heel sterk maken. Gewoon een film waar je over na moet denken, wat ook de bedoeling is, het duurde voor mij wel een week voor dat alles goed doorgedrongen was. Ik beheers de deense taal misschien daarom, en was op de voorpremiere in DK, dus niets gehoord of gelezen van te voren. Ik ga hem weer zien.

Daarom duurde het een week voordat je deze film begreep...of wat? Wat viel er overigens niet te begrijpen?

In de pers werd deze film beschreven als een soort van moderne adaptatie van Hitchcock's "The wrong man" uit 1956.

Zeer indringende kijk in het leven van iemand die ergens van beschuldigd wordt en hier continu mee geconfronteerd wordt. Mede dankzij de Dogma-achtige stijl en het goede acteerwerk komt dit ver boven gemiddeld uit. Er valt te twijfelen aan hetgeen op het einde, de een zal het afbreuk vinden van de rest van de film, de ander niet. Ondanks dat dit een zeer indrukwekkend slot is, maakte het voor mijn gevoel de film wel degelijk wat minder. 3.5 sterren

Geweldig sterke en haast ondraaglijke film. Ik kan hier beginnen zeveren over de schitterende wijze waarop hij álle sentimentele valkuilen ontwijkt en het fenomenale realisme van de personages, maar misschien moet je sommige films niet op die manier ontleden maar ze gewoon ervaren zoals ze zijn. En de prachtige wijze waarop het scenario opgebouwd is en het feit dat echt álles op zijn plaats zit zal dan wel blijken.

Blijft mij toch beter bij dan ik gedacht had. Ga een halfje hoger naar 4 sterren.

Een zwaar beladen thema levert een aangrijpende film op.

Een film die je van het begin aan bij de keel grijpt.

Je wordt meegezogen met de hoofdrolspeler in onstopbaar proces waar hijzelf de controle over zijn leven kwijt dreigt te raken. Je krijgt begrip voor alle situaties waar de hoofdrolspelers in betrokken worden, de emoties de machteloosheid, de wanhoop en de kwaadheid. En zeker niet te vergeten, de twijfel. Dat is ook wat deze film tot een top thriller maakt. De twijfel; "is het wel is het niet". Het knappe is dat de film niet op de sentimentele of belerende tour gaat. Maar de spanning puur uit de 'droge' registratie van het verhaal haalt. er waren geen special effects nodig om je als kijker op het puntje van je stoel te zetten.

Als er een al een min puntje te noemen is over het bekijken van deze film, dan betreft het eigenlijk niet eens de film zelf maar de buitengewoon matige ondertiteling die hij mee heeft gekregen. Ik heb deze film in de bioscoop gezien, ben het Deens niet echt machtig (zeer beperkte kennis er van), maar weet zeker dat er naast enkele niet vertaalde zinnen ook soms iets anders gezegd wordt dan vertaald. Ik hoop dat er op de DVD uitgave een betere ondertiteling is, deze topfilm verdient dat zeker!

4 ****

Uitermate sterke film. Wat is de waarheid achter het drama? Langzaam wordt de film opgebouwd naar een nagelbijtende climax die haar weerga niet kent.

Acteerwerk is uitstekend, camera-registratie is uitermate effectief (vele close-ups naar zaken die afleiden van het gesprokene, dat de gemoedstoestand van een geteisterde Troels Lyby [de vader] extra onderstreept) en heeft totaal niks te maken met 'dogme-achtig' wat een aantal gebruikers alhier opperden [een euvel wat Deense cinema en acteurs nu eenmaal met zich meebrengen lijkt wel].

Een van de betere moderne Europese films. Uitermate verrassend, spannend en hevig emotioneel. Het einde 'moest' van mij, maar ik kan me zeer goed voorstellen dat anderen er strafpunten voor geven.

Goede film, mooi en redelijk open einde.

Mooi geacteerd, ook door het dochtertje, waar de zenuwachtigheid van het weerzien van de vader van haar gezicht af te lezen is.

4.5 *

Prachtige film met zeer goed acteerwerk.

Toen ik deze zag liggen in de voordeelbak van MM twijfelde ik geen moment...meenemen die hap.

Dit is geen film voor mensen die een film beoordelen op de regie want zoals het meestal het geval is bij dramafilms is de regie behouden en rustig, geen foefjes en fratsen dus.

De karakters krijgen goed te tijd en de ruimte om te schitteren.

Het einde vermoedde ik al een beetje maar het kwam toch nog een beetje als een schok, prachtig.

Cijfer: 4

Een goede film met prima acteerprestaties. Alleen, het zijn mijn films niet. Ik wilde de film wel eens een keer huren, maar gisteravond was hij op Canvas.

De film heeft me zeker geboeid, maar het is niet zo'n film die ik graag voor de tweede keer zou willen zien.

Prachtig vond ik de scene waarin de vader met zijn dochtertje wordt geconfronteerd.

Alles bij elkaar een 3.0*

Het gebeurt zelden dat je een film een ambigu karakter kunt aanmeten, maar voor ‘Anklaget’ is dat zeker wel het geval. De 2 (morele) standpunten waaruit je de film kunt bekijken blijven tot de ontknoping even waarschijnlijk, het gevoel dat je er uiteindelijk aan overhoudt verschilt van persoon tot persoon.

Wat de meesten wellicht zullen denken is dat Hendrik onschuldig is, beweert mijn broer. Zijn leven is een puinhoop na wat zijn dochter hem heeft aangedaan, hij kan niet meer functioneren binnen het hokje waar men hem in plaatst en wordt bijgevolg wantrouwig jegens iedereen die hij kent. Hij kan zijn dochter niet weerzien, maar waarom? Kan hij haar echt niet vergeven? Of voelt hij angst voor een nog grotere sociale isolatie bij een gezinshereniging? De bekentenis is dan een mokerslag, een ommekeer die al het voorgaande in een ander daglicht plaatst. ‘Anklaget’ is een potentieel meesterwerk, of doet voor anderen te geforceerd aan.
Waar ik echter meteen van uit ging was Hendriks vasstaande schuld. Stine bekent de feiten en Hendrik voelt dat het zo moest lopen. Hij heeft het moeilijk met het feit dat zijn vrouw het niet ziet, dat de rechercheur nog een verklaring lijkt nodig te hebben (terwijl hij hem toch al heeft veroordeeld), dat zijn advocaat er zelfs niet naar vraagt. En vooral, dat de omgeving zijn dochter klem zet ter verdediging van hem. De scène dat hij haar kan volgen op de monitor is dan ook de absolute climax: juist tijdens het “verraad” van de vader voelen vader en kind beiden dat ze dit alleen aan elkaar kunnen opbiechten, maar niet tegenover derden. De vrijspraak bemoeilijkt het alleen nog maar voor Hendrik: hoe wordt verplicht te leren leven met zijn onschuld en lijkt er stilaan zelf(s) in te gaan geloven, maar anderzijds voelt hij de verachting van de maatschappij voor zijn daad. In de wetenschap dat hij de wet achter zich heeft verliest hij het noorden en gaat hij de dialoog aan met de aanklager; hij wordt overspoeld door paranoia tegenover iedereen die écht in zijn onschuld lijkt te geloven – deze mensen doen hem immers aan zichzelf denken(?). Het vervolg is duidelijk: hoe beseft dat hij zijn daad onder ogen moet zien, maar daar zijn dochter hem nog steeds niet vergeeft is hij niet meer in staat iets te doen.
(In die zin heb ik ‘Anklaget’ bekeken zoals de meesten de film zullen herbekijken. Erg is dat niet, het is alleen spijtig dat ik nooit de “ommekeer” zal kunnen ervaren ...)

Tot zover de psychologische "ontleding", nu over tot de evaluatie: ‘Anklaget’ is een uitstekende film. Regisseur Jacob Thuesen brengt het verhaal echt nààr de kijker, via een beeldende stijl die puur registreert en nergens oordeelt. De film blijft tot het eind (waarin sommige scènes iets te lang uitgesponnen worden) boeiend, ondanks de weinige verhaaltechnische “gebeurtenissen”. Het slot had misschien krachtiger gekund (ik dacht aan iets à la ‘Lilja 4-Ever’), maar had zo zijn voeling met de werkelijkheid kunnen verliezen – wat de keuze van de regisseur dus verklaart...
In plaats van een niet te doorgronden arthouse-filmpje is ‘Anklaget’ een sterk psychologisch portret (of sociale studie) over psychologische aftakeling geworden... Zo is de Europese cinema weer een intense film rijker, en de Deense cinema een klinkende naam! Chapeau.
3,5*

Schitterende film!
De hele film denk je dat de man onschuldig is en je voelt mee met zijn pijn, als hij dan uiteindelijk toch bekent komt dit als een mokerslag aan.
Enorm sterk gespeeld door alle acteurs en vooral Troels Lyby.
Een aanrader!

Jammer van de clou. Werd het toch weer een sensatie-achtig cliche. Daarnaast hielp dit gegeven het verhaal beslist niet.

Verder een beetje bijzonder tv-achtige film over de grootste nachtmerrie van een willekeurig gezin. De film verklapt pas laat wat er aan de hand is met de vader, zelfs de agenten die hem arresteren willen niet zeggen waarom hij wordt meegenomen.

Erg trage film. De cast zet wel een goeie rol neer. Maar ik kon me hoofd er op een gegeven moment niet meer bijhouden.

Pracht film, alleen zag ik het einde jammer genoeg al van ver aankomen, desondanks blij dat ik hem in mijn kast heb staan.

De acteer prestaties zijn geweldig!!!!!!!

Erg knappe film over een moeilijk onderwerp. Er wordt erg goed en knap geacteerd. Maar de meeste lof gaat uit naar de opbouw van de film en hoe dat gedaan is. Het eerste deel met de rechtszaak is als een soort documentaire gefilmd. Zakelijk en afstandelijk. En dat werkt heel erg goed. Daarna komt de emotionele verwerking en dat is juist weer heel intiem gefilmd, precies zoals het hoort. Tenslotte nog een verrassende wending. Jawel, erg mooi !!

Een goed verfilmd drama over een kwetsbaar onderwerp . Ik begreep de film wel en de twee mogelijkheden bleven voor mij open. Maar dat was het dan en verder één grote zware ellende, die maar door duurt. Ik kan niet zeggen dat het een slechte film is, maar zeker geen film die ik nog eens zal bekijken.

Dank je voor dit commentaar. Ik zat daar maar wat op de bank en kwam nog steeds niet verder dan "poehhhhh"............

Regisseur gebruikt veels te veel blauw en groen-filters en daardoor wordt de film veels te afstandelijk. En dat is een euvel waar ook teveel Nederlandse films aan lijden.

Waarschijnlijk dacht ie - zwaar onderwerp - ik wil de kijker niet teveel mee laten voelen met de personages.

Niet helemaal waardeloze film omdat in het laatste half uur de emoties toch nog behoorlijk oplaaien, maar dan is het al te laat om de film nog te redden.

Sterk drama met prima acteerwerk dat naar mijn mening echter schreeuwde om een open einde. Voor het onderwerp van de film, namelijk de invloed die de aanklacht heeft op het gezin, doet het totaal niet ter zake of 'het' wel of niet gebeurd is. Beetje conservatieve keuze van de regisseur.

Heel zwaar drama en heel zwaar onderwerp.

Sterk geacteerd en einde ja wat moet je daar van zeggen.

3 sterren

Best een degelijke film dit, met een helaas wat minder einde.

Het thema waar de film over gaat is niet echt makkelijk, maar wordt zorgvuldig uitgewerkt. De acteurs spelen alemaal redelijk ingetogen en slagen er hierdoor in om behoorlijk overtuigend over te komen. Vooral de momenten na de rechtszaak vond ik sterk en soms ook best confronterend, zoals het er in feite op neer komt dat de vader, ondanks dat hij vrijgesproken is, als het ware toch door zowat iedere buitenstaander veroordeeld wordt. Van zoiets kom je nu eenmaal moeilijk af. Dat vond ik ook enorm realistisch weergegeven.

Maar dan het einde, waar de regisseur wat mij betreft de fout mee ingaat. Dat de vader ineens schuldig blijkt te zijn, doet voor mij toch wel afbreuk aan de film. Ergens voelde ik het ook aankomen, maar anderzijds haalt het ook een hoop van de impact van de film op mij weg. Of hij het wel of niet gedaan had, had beter een vraagteken kunnen blijven, dat had ik echter stukken beter gevonden. Maar goed dat is nu eenmaal niet gebeurd en dus rest "slechts" een voldoende.

3,0*

Inderdaad zoals meer genoemd had een open einde beter geweest. Dan had ik een halve ster meer gegeven.

Ik heb de cruciale vader/ dochter scene nog wel een paar keer opnieuw bekeken, en dan opnieuw geinterpreteerd wat de vader zei, en vergeleken met wat mijn pa met mij deed en tegen mij zei, feitelijk ging dat gewoon verder, maar daar was absoluut niks mee aan de hand dus; integendeel. En dan gaat t nog over vader/ zoon

De eerste keer toen ik de scene zag dat de vader tegen zn dochter praatte dacht ik meteen van; foute boel.

Later dacht ik van; t is maar hoe je t bekijkt.

Dus een open eind had honderd keer beter geweest inderdaad.......

Heel sterk hoe de dochter uit beeld wordt gehouden tot bij de rechtzaak: je moet als kijker dus afgaan op Henrik en zijn vrouw, en hoe die op de aanklacht reageren.
Zelf vond ik de slotscene een beetje een stijlbreuk, die niet had gehoeven, maar al met al een indringende film en om die reden zeker geslaagd.

Prima film met een sterke hoofdrol van Troels Lyby. Met de voorgaande commentaren ben ik het eens dat film eigenlijk een minuut of vijf te lang duurt en dat een open einde een meer passend slot zou zijn geweest. Vooral de scène tussen de pratende vader en de zwijgende dochter is heel sterk.

Heftige film. Mooie close ups, mimieken goed zichtbaar. Goed geacteerd. Mss inderdaad 5 minuten te lang...de laatste minuut is in ieder geval "opmerkelijk".

Sterk Deens drama met een heftig thema wat op een sterke wijze is verfilmd. De film wordt op een sterke manier opgebouwd. Zeer langzaam en zorgvuldig werkt Thuessen naar de climax toe. Helaas zag ik het van ver aankomen maar dat maakt het niet minder erg en heftig. Het acteerwerk van alle acteurs is dik in orde. Ook dat is erg zorgvuldig uitgewerkt. Kortom; goed, 3.5*!