Same Time, Next Year (1978)

Hoewel Alan Alda en Ellen Burstyn allebei voortreffelijk acteerwerk afleveren in deze verfilming van het gelijknamige toneelstuk van Bernard Slade - die tevens het scenario schreef - is het begrijpelijk dat alleen Burstyn een Golden Globe en een Oscarnominatie kreeg voor haar werk in dit intelligente, maar soms wat te sentimentele romantische dramedy. Haar karakter maakt namelijk een meer nadrukkelijke karakterontwikkeling door gedurende de ruim 25 jaar waarin George [Alan Alda] en Doris [Ellen Burstyn] eens per jaar op een vaste plek hun affaire voortzetten. Het verhaal begint in de jaren '50 en toont niet alleen hoe het leven van de hoofdpersonen verandert door hun persoonlijke ervaringen, maar ook - door middel van beeldcollages die verwijzen naar historische gebeurtenissen uit de betreffende periode - hoe de wereld om hen heen, alsmede de moraal zich ontwikkelt. Regisseur Robert Mulligan, zelf een vijftiger toen hij de film maakte, ziet erop dat de acteurs steeds de juiste snaar weten te raken. Enig minpunt is stroperige liedje "The Last Time I Felt Like This", geschreven door Marvin Hamlisch en Alan Bergman en gezongen door Johnny Mathis en Jane Olivor.

Goeie film over een man en vrouw die elkaar eens per jaar ontmoeten in een vakantiehuisje. De opzet over een buitenechtelijke liefdesrelatie door de jaren heen werkt zowel positief als negatief. Het blijft onderhoudend (ondanks één locatie en twee acteurs), maar het komt soms wel wat geforceerd over. De dialogen zijn goed en ook Alan Alda en Ellen Burstyn doen het samen prima.