L'Enfant (2005)

Oke, sorry, dat was gewoon niet zo tactisch verwoord van mij. Je uitspraak ergerde mij gewoon, het was absoluut niet persoonlijk bedoeld (ik lees net bij de memorabele quotes dat zo'n ergernissen jou ook wel eens overkomen ).

Bovendien hebben we eigenlijk best dezelfde smaak hoor, ik vind Daens en Manneken Pis ook vrij waardeloos .

Jullie hebben niet dezelfde smaak! Donnie darko vond de Vlaamse film waardeloos, weet je nog ? Dus ook jouw De Ruddere-films, en die andere twee . Nu ga ik off-topic-af.

nee, ik was gewoon wat ambetant gisteren, maar ik excuseer me eigenlijk ook, en katie, ik vind van deruddere iedereen beroemd prachtig dus hebben we in zekere zin wel dezelfde smaak.

zeer mooie en realistische film.

ook hier weer een vreemd einde.

top! 4.5*

goede film maar wat triestig einde

echt een belgische film

Zeer realistische, rauwe film. Voor mij toont het einde gewoon aan dat deze mensen erg moeilijk of nooit meer uit de circel van armoede en misdaad zullen raken. Heeft voor mij zijn gouden palm meer dan verdiend.

Ik vond het een sterk verhaal, de acteerprestaties waren goed maar konden toch beter volgens mij (met name Jérémie Renier) Het feit dat er geen muziek in de film was stoorde mij lichtjes bij bepaalde momenten, maar hierdoor werd de sfeer vd film wel beter weergegeven... Toch had ik meer van deze film verwacht en krijgt hij van mij maar een 2,5...

Wat een drama als je het verhaal leest.

Maar de acteurs spelen heel goed en er zit ook humor in, bv de scene in het water.

Dus verlaat je de bioscoop toch met een goed/prettig gevoel.

Een hoop ellende, maar als de tranen komen is er weer hoop...

Vind ik wel zeer bijzonder van jou. Ik was eerder aangedaan.

Terecht winnaar van de gouden palm. l'enfant is deze prijs dubbel en dwars waard. Erg realistisch en goed geacteerd. Een beetje in de sfeer van Le Fils gefilmd... dus met weinig woorden. Maar de beelden spreken in deze film boekdelen. Voordat ik in superlatieven verval... De beste film die ik dit jaar heb gezien....

5*

1 van de weinige films waar ik in de bioscoop mezelf om het leven probeerde te brengen met mijn handtas.Ik vond hem langdradig, pretentieus en geenzins boeiend.Ik heb letterlijk de minuten afgeteld tot het einde waarin ze elkaar (hoe cliche) huilend in de armen vielen.De diepgang is mij echt totaal ontgaan..

Mooi, zeker de vertolkingen van Jeremie Renier en vooral Deborah Francois die door een voorval haar uitgelaten houding en speelsheid (uit het begin van de film) verliest.

Enig chauvinisme mag 4*

Heb hem met het school gezien en ja, dan valt het nog redelijk mee hé maar ik begrijp die prijzen en het gestoef rond deze film totaal niet.. zeker geen kaskraker ofzo

***

Mooie, indringende film weer van de Dardennes. Met drie ijzersterke drama's in dezelfde kenmerkende stijl (beweeglijke camera, de acteurs dicht op de huid zittend, de beelden tonen vooral de personages, veel minder wat ze zien) zullen ze vast blijvend een eigen plekje in de filmhistorie innemen.

Rauw, hard & zonder franjes: zoals het leven zelve. Vier sterren. De beste Dardenne tot nog toe.

Zwaar leven heb je dan joke36

Hoewel goede film, met zeer uitstekende acteerprestaties en sfeertekening kon ik niet geraakt worden door de film. En ook wel erg makkelijk om zo een Palme D'or in de wacht te slepen, je portretteerd wat ellende voor die dikbuikige filmbonzo's en ze vinden het direct van hoge maatschappelijke waarde en geven dan maar een prijs.

Ik heb al een aantal scripts klaarliggen voor de volgende Palme D'or

Door dit soort cinema heb ik dus de pest aan de Belgische film.

Sociaal armoedige tristesse in beeld brengen, hebben die filmmakers nu echt geen betere ideeën. Neem een paar lompe losers, gooi ze in een hoop miserie en dat neemt dan een Palm naar huis ? Volgens mij hebben we al 36 Palmen misgelopen op Cannes dan.

Visueel brakke cinema, met een stevige knipoog naar de Dogme beweging (al deden ze hier minder hun best), totaal gebrek aan soundtrack en verder een hoop pruillipmomenten die mij vooral deden walgen. Ach wat was het toch zielig allemaal, en ach wat kon het mij echt geen fuck schelen.

0.5*

Als het sociaal drama-genre je geen fuck kan schelen, waarom kijk je er dan nog naar?

U zijt masochist? Ik vind masochisten ook maar losers eigenlijk.

Omdat ik nog nooit wat van de Dardennetjes had gezien, en ze toch al met twee Palmen gaan lopen zijn. Daarbij heb ik niks tegen het genre an sich, wel tegen de uitwerking die er in dit Belgenland steeds mee gepaard gaat. Die films willen vaak nog armoediger ogen dan hun onderwerp lijkt het wel.

Gewoonweg wraakroepende kritiek. Alles wat ook maar enigszins bij de 'massa'/'het gepeupel'/etc in de smaak valt (laat stààn iets wat een prijs krijgt), kan sowieso al rekenen op het wantrouwig ook van Onderhond, dus doe nu niet alsof je die Palmen een referentie vond. Als de uitwerking van het sociale drama door de gebroerders Dardenne op jouw afschuw stoot, vermeld dan eens een paar regisseurs die er wél mee overweg kunnen? Scorsese blijkbaar ook niet, want 'taxi driver' schijnt eveneens je walging op te roepen...

Met Tokyo.Sora op nummer 5 in m'n Top 10 lijkt het antwoord niet ver weg. Om meer binnen het armoedig sfeertje te blijven, de films van Larry Clark liggen mij ook veel beter, zo ook de films van Vincent Gallo.

En hoewel die Palmen inderdaad geen referentie zijn voor goeie films, maken ze me wel nieuwsgierig. Reconstruction heb ik zo ook ontdekt. Loze kritiek verder, op iemand die Saw (de grootste hype van het jaar) en Crash (oscar best film) beiden op 4* heeft staan.

Jammer van je erg negative kritiek OH, wanneer je in bepaalde buurten in Walonie (zeker in en rond Charleroi)

kijkt, brengt deze film zeker een waargetrouw en reëel beeld van een tweederangs België die vind ik zeker mag (moet) getoond worden. Zelf vond ik dat er nog voldoende humor was om er een mooi geheel van te maken, één van de betere Belgen het kan niet altijd zon of feestdag zijn, ook niet in film

Tuurlijk niet, maar elke dag een begrafenis wordt wel erg vervelend na een tijdje

Je hebt hier wel een zeker punt, jà de films van de dardennes zijn nogal eenzijdig neerslachtig, maar anderzijds zouden we dat ook eufemistisch een "strakke stijl" kunnen noemen of een "onaflatende strijd" die de broertjes blijven uitvechten tegen het onrecht.

Ben het in deze wel eens met Onderhond. Die palmen zijn totaal niet op hun plaats. De Dardennetjes doen veel te veel hun best zo'n ding in de wacht te slepen, met het extra zwaar aanzetten van sociaal drama. Dat kan echt zoveel subtieler, waardoor zo'n film ook iets met je persoonlijk doet, ipv dat je maar een toeschouwer blijft.

Ooh en Onderhond, je loopt wel te zeuren op iemand die Saw helemaal te gek vind, maar iets doet mij vermoeden (die 4* die jij die film geeft) dat jij 'm ook te gek vond

Erm.. dat was net zijn punt ;o

heb ik weer eens niet op zitten te letten ofzo...

Ik had het daar over mezelf ja

Het valt me op dat de Dardenne's met hun twee minst goede films (minst opvallende films) een Palm gewonnen hebben (uitstekende films wel volgens mij, maar ik had liever gezien dat Le Fils de eer kreeg die hij verdient). Maar ik denk dat hen ervan beschuldigen dat ze achter zo'n dingen vissen overdreven is, ik geloof echt wel in hun oprechte interesse in het onderwerp. Hoewel ik wel hoop dat ze het eens over een andere boeg gaan gooien, een fleurige musical met majorettes zou niet misstaan in hun filmografie.