The Pit (1981)

De sfeer in dit filmpje is best aardig en de plot is best ziek. Helaas gebeurd er veel te weinig en zit er geen gore in de film. De monsters zien er ook verschrikkelijk uit. Acteurs in een apepakje met fel oplichtende ogen haha.

Vreemde combinatie van horror, slapstick en jeugdfilmpje die me af en toe toch deed glimlachen, vooral door de dwaze pakken van de monsters. Het jochie en dat meisje kwamen wel zeer creepy over, echt ettertjes.

Al bij al vond ik het een vermakelijk filmpje waar ik me zeker niet mee verveeld heb.

Welke combi hadden we nog niet gehad? Een kinderfilm waarin mensen worden opgegeten (ingewanden and all)!!!
Dank dus aan regisseur en producenten van deze film die waarschijnlijk dachten twee doelgroepen ineens te bedienen, maar in de praktijk in zowel het kinderfilm- als het horrorfilm-kamp weinig bijval kregen.
Ietwat door z'n kinderjuf geobsedeerde autistische 12-jarige die telepatisch communiceert met z'n teddybeer heeft in het bos een diepe kuil ontdekt met vleesetende wezens, mooi dan dumpen we daar alle pestkoppen en vriendjes van onze nanny in.....en dat vreselijke buurmeisje.
Mooiste moordscene is die waarin de lastige buurvrouw met rolstoel en al richting de kuil vervoerd wordt....hilariteit ten top, maar met gruwelen en griezelen heeft het natuurlijk geen f**k te maken.

Het schijnt dat de regisseur van zijn vrouw de nudity scenes niet mocht filmen van zijn vrouw. Enkel de skinny dipping scene, omdat de betreffende actrice zijn dochter was.
De film draait het meest om Jamie (sterk en vermakelijk neergezet door Sammy Snyders). Een jongen die moeite heeft met het contact met leeftijdsgenoten. Zijn beginnende pubertijd maakt hem de meest pervy 12-jarige in de filmgeschiedenis.
Door gebrek aan contact met leeftijdsgenoten raakt hij verliefd op zijn oppas Sandy (Jeanie Elias). De fase waarin Jamie geïnteresseerd raakt in damea word tot het maximale uitgebuit. Dit resulteerd in een aantal van de meest vermakelijke scenes van de film, zoals de momenten waarbij hij zijn oppas bespioneerd of de peeping Tom speelt bij de lokale bibliothecaresse.
Mede door zijn eenzaamheid manifesteerde zijn tweede persoonlijkheid zich in zijn teddybeer.
Wanneer hij ontdekt dat de wezens vlees eten besluit hij alle nare mensen als voer te gebruiken. Dit gebeurd jammer genoeg op een nogal flauwe en bloedeloze wijze.
Jammer dat men niet voor een wat serieuzere horror was gegaan (wat het oorspronkelijke plan was), want dat had in dit geval misschien wel kunnen werken. Verder had men ook wel wat meer aandacht moge besteden aan de monster kostuums, want die zagen er wel erg nep uit.
Het vermaak komt dus het meest uit Jamie'spervrrsiteiten, maar ik moet ook zeggen dat ik me geen second heb verveeld met deze film. Vermakelijk voor horror honds die open staan voor wat softer werk.

De twaalfjarige Jamie is een buitenbeentje. Een zonderling. Vriendjes heeft hij niet. Buren spreken lasterend over hem. Zelfs zijn eigen ouders zijn het erover eens dat hun zoon een vreemd kind is. Als dit vreemde kind in het bos een diep gat ontdekt op de bodem waarvan een vleesetende monsterfamilie huist, biedt hem dat perspectief.

In The Pit gebeurt niet veel. De personages zijn niet erg boeiend. De monsters zien er bijzonder onecht uit. Het verhaal heeft beperkte voortgang en is soms saai. Het sterke punt van de film is het mysterieuze gat in de grond waarvan de oorsprong niet wordt verklaard. Dit feit triggert de fantasie en houdt de interesse in de film op een aanvaardbaar peil.

Filmisch gesproken is er met de film weinig mis. Het camerawerk is goed. De cast vertegenwoordigt dan wel oninteressante personages maar doet dat heel geloofwaardig. Het acteerwerk is ok. Het verhaal is in de dop veelbelovend, maar komt na de openbaring van die belofte haperend tot stilstand. The Pit is een film met veel tekortkomingen. Waar andere films van dit kaliber mij nog wel eens kunnen charmeren, was dat met deze film niet het geval.