The Devil and Miss Jones (1941)

deze heb ik heeel lang geleden gezien. leuk toen nog origineel verhaal

Leuke film inderdaad. Charles Coburn roept sympathie op en ook mevrouw ''legendary lady of the silver screen'' Jean Arthur als Jones is prima. 3 sterren

Superleuke film!

De rijkste en machtigste man van de wereld,de keiharde zakenman John P .merrick (Charles Coburn)is geirriteerd als hij over stakingen in een van zijn warenhuizen hoort en besluit daar te gaan werken om de schuldigen te zoeken en te straffen.

Niemand weet hoe Merrick eruit ziet,omdat er geen foto's in omloop zijn van de Biljonair.

In het warenhuis loopt het allemaal anders,Niet alleen raakt hij bevriend met de "opstandelingen"(Jean Arthur & Robert Cummings),maar wordt ook verliefd op de eenvoudige,vriendelijke verkoopster Elizabeth.(Spring Byington).

Zij denken dat Merrick een straatarme oude man is,en proberen hem zo goede mogelijk te steunen.

Al gauw krijgt Merrick het aan de stok met de onsympatieke managers van het warenhuis.

Heel goed geacteerd en een leuk verhaal.

Een uiterst plezierige, som ironische sociale komedie met een leuke romance, maar met een nogal gekunsteld voorspelbaar verhaaltje waarin den nodige overbekende verwarrende (undercover) persoonsverwisselingen voorkwamen. Met name Jean Arthur en Charles Coburn speelden de sterren van de hemel.

Een op het eerste gezicht simpel verhaaltje die wel op een hele leuke manier wordt uitgewerkt. De cast had er ook duidelijk zin in bij het maken van deze film, de feel-good sfeer is eigenlijk al vanaf de eerste minuten voelbaar maar toch zeker als de mooie Jean Arthur op het scherm verschijnt.

Charles Coburn zet zijn rol trouwens ook erg sterk neer, een rol die hem ook wel op het lijf geschreven is.
De reden dat ik niet voor 4 sterren ga is toch wel dat het einde een beetje kort door de bocht voelde. Persoonlijk vond ik dat in de film It Happened on 5th Avenue die 6 jaar na deze film verscheen en een soort gelijk personage en situatie creëert iets sterker uitgewerkt. Maar afgezien van dit toch wel kleine dingetje is het gewoon een aangename en fijne invulling van je tijd.

3,5*

De Nederlandse titel mag er ook wezen: "Rumoer op de Afdeling Pantoffels"

Fijne komedie met een bekend verhaal over inkeer, maar leuk uitgevoerd en met een flinke Capra-achtige sociale component- het is een soort pleidooi voor een sterke vakbond.

Coburn en Arthur zijn in hun element, maar ook kleinere rollen als die van de butler en het irritante meisje met de vlecht zijn goed gecast. Het is wel jammer dat de laatste akte wat tegenvalt, daarom geen 4 *.