Hard Candy (2005)

Gisteren gezien. Deze krijgt inmiddels een 4.0 van mij.
Uitstekend geacteerd, een spannend verhaal met diverse wendingen en op één plek gerealiseerd, heel knap. Bijna alles drijft op suggestie.
Het kille optreden van Haley deed mij denken aan de kille (onmenselijke) inslag waarmee dergelijke foto's van kinderen worden gemaakt en verspreid, een soort spiegeleffect voor daders. De rollen omgedraaid.
Noem het onrealistisch.....
Ook het eind zie ik als dezelfde spiegel voor de dader, deze legt figuurlijk een strop om de nek van een slachtoffer en verstikt de levensvreugde van een kind, meestal voorgoed.

Oef, wat een lekkere film was dit. Het is eigenlijk gewoon een mixje van twee subgenres. Een wraakfilm en een kat-en-muis-spel. Beiden genres waar al genoeg films in gemaakt zijn. En in het tweede ook genoeg die zich afspelen in één huis.

Door het thema meteen spraakmakend. Maar vooral goed doordat de film niet alleen heel sterke acteurs bevat, maar ook geweldig geschreven is. Met ontzettend goede dialogen. Heerlijk ook dat we hier twee hoofdkarakters hebben waar je beide niet graag naast zou willen wonen, om het zacht uit te drukken, dat maakt het een stuk boeiender dan een good-guy en een bad-guy. Wat deze film ook erg plezierig maakte is erg stijlvolle en zorgvuldige regie.

Verrassend leuk eigenlijk.

Een kleine 4.0* kan ik hier wel aan kwijt.

Hard Candy is en blijft, ook bij een herziening, een bijzonder intrigerend filmpje dat boeiend blijft over de gehele speelduur. Bij momenten is spanning om te snijden en dat ligt natuurlijk vooral aan het zeldzaam sterke acteerwerk. Maar ook de regie zorgt hier toch wel voor. David Slade brengt ons dicht op de huid van cast en dat werkt, zeker in een film als deze, erg prettig.

Of de film nu helemaal realistisch is vind ik eigenlijk niet zo relevant. Buiten het feit dat ik me niet stoorde aan Haley's wijsheid voor haar leeftijd zou ik ook geen andere actrice in plaats van Page willen zien.

Aanrader.

4*

De grote troef van deze film is de constante onzekerheid of Jeff nu wel iets verkeerd heeft gedaan of niet. Zo ja, is het zijn verdiende loon (zonder een discussie te beginnen over het feit dat je het recht zelf in eigen handen mag nemen), anders is hij wel het slachtoffer van iets waarbij de kans altijd bestaat dat hij onschuldig is. Sterke dialogen en een spanning waarbij je jezelf constant afvraagt wie nu in z'n recht is en wat er effectief gebeurd is.

De film beviel me beter bij herziening. David Slade doet z'n job zeer goed.

Gemengde gevoelens.

De film begint niet al te sterk, of eigenlijk komt dat meer door de beschrijving hier op MM. Waarom wordt de (vroege, oke) plottwist hier al onthuld?

Er wordt in het beginstuk een heel artificiele spanning opgebouwd met manier van filmen, monteren en filter, maar het werkt eigenlijk totaal niet. De situatie wordt niet dreigend omdat Page een zelfverzekerd vrij verantwoordelijk meisje is, en Wilson een veel te jonge vent die weggelopen lijkt uit een brillenreclame.

Maar dan vanaf de helaas verwachte twist wordt het toch nog aardig spannend. Vooral heel het stuk wat naar de castratie leidt is bijna niet om aan te zien. Je gaat toch hopen voor Jeff, al is dat misschien ook de bedoeling.

Alsnog vind ik het camerawerk en de effecten soms overdone. Er zitten mooie shots bij, maar het is wat te MTV allemaal en de extreme close-ups worden irritant.

Spannend, erg goed geacteerd, een interessant concept.Toch werkte het niet 100%, door de geforceerde look en een toch wel soort onaf gevoel. Hoe weet Hayley van alles, en waarom is ze zo uit op wraak? Wellicht is het er de film niet naar, had toch iets meer over haar willen weten. Ook soms wat ongeloofwaardig.

3,5*

Intigrerende thriller die je de bloed onder de nagels vandaan haalt of je juist op de nagels laat bijten. Zoals de omschrijving doet vermoeden komen de verhoudingen inderdaad wat anders te liggen. Dat is een understatement, eigenlijk kun je zelfs niet spreken over 'verhoudingen' want dit tienermeisje is geheel ontspoord en lijkt helemaal niet vatbaar voor de emoties van haar doelwit. Natuurlijk hoop je als kijker dat Jeff zichzelf weet te bevrijden, een honkbalknuppel pakt, een paar goede klappen uitdeelt en nog wat mayonaise over haar gezicht uitknijpt. Formidabel werk van Patrick Wilson. Wel vond ik het nogal onwaarschijnlijk dat Hayley zichzelf zomaar kon voordoen als een LAPD (of welke instantie het ook was) agent want ze klonk overduidelijk minderjarig en hoefde verder geen gegevens door te melden. Ook verbaasde ik me over de eindscène op het dak. Hij had zijn handen vrij en kon alles doen wat 'ie wilde dus het besluit om zichzelf op te hangen vond ik zeer verbazingwekkend. Jammer van deze twee punten maar omdat er grotendeels een beklemmende sfeer in stand wordt gehouden vind ik het best geslaagd.

Hard Candy

Ach ja een film over pedofilie. Tenminste dat zegt de beschrijving zo ongeveer. Altijd een moeilijk onderwerp. Aan de ene kant is homoseksualiteit, heteroseksualiteit en biseksualiteit in de moderne westerse samenleving (op een paar barbaarse landen na) zo goed als geaccepteerd maar voorliefdes als pedofilie, necrofilie en bestialiteit zijn niet geaccepteerd. Aan de ene kant vertellen de meegegeven normen en waarden je dat die dingen ook vies en onsmakelijk zijn, zo ben je tenminste opgevoed, en aan de andere kant vraag ik mij dan wel eens af waarom zo iemand zijn liefde niet mag uiten in de daad. Moraliteit speelt daar natuurlijk een grote rol in. Kinderen doe je zo iets niet aan, de dode onteer je niet en dieren staan onder ons. Dat zijn echter onze opvatting, maar genoeg hierover. Hard Candy behandeld het onderwerp ook weer. Maar eens kijken wat daaruit komt.

Allereerst is het plot fenomenaal. De dramatische kant van pedoseksualiteit is geheel aan de kant geschoven en het gevolg daarvan is een spannende, soms misselijkmakende thriller waarvan je totaal niet weet wat er gaat gebeuren. De slachtofferrol wordt 180 graden omgedraaid! Het begin is een beetje saai en je moet goed inkomen. Na de pillen echter wordt het een rollercoaster waar je niet meer uit wilt komen. Het middelstuk is werkelijk een van de meest schokkende die ik hem gezien. Ik voelde de pijn bijna zelf. Het einde daarna is ietwat zwakker, maar nog steeds origineel en ietwat curieus. Bij een herziening ga ik kijken of ik het in zijn geheel begrijp, want er staan nog enkele vraagtekens.

Patrick Wilson en Ellen Page zijn eigenlijk de enige in deze film. Op twee minuscule bijrolletjes komen er eigenlijk geen anderen in voor, die dus ook het behandelen niet waard zijn.
Wilson vond ik met vlagen goed en met vlagen minder, maar over het algemeen speelde hij op niveau. Hij had werkelijk de moeilijkste rol van de twee. Daar laat hij echter af en toe een steek vallen. Vooral met de testikelscènes vond ik hem iets minder. Verder speelt hij een goed afwisselend personage die de dupe wordt van zijn eigen begeertes en verlangens.
Page zet een zeer goede intrigante neer. Een meedogenloos 14 jarig meisje. Iets ongeloofwaardig maar zeer sterk. De omslagen weet ze prima neer te zetten. Op het einde vond ik haar echter iets zwakker worden.

De film is zeer simpel gemaakt. één appartement waar eigenlijk alles gebeurd. Desalniettemin is het een zeer luchtige omgeving, die haaks op de afspelende gebeurtenissen staan. Juist die tegenstelling creëert een sfeer waar je bij siddert. Erg goed gedaan.

Uiteindelijk is Hard Candy gewoon een zeer sterke film die je een keer gezien moet hebben. Het onderwerp pedofilie wordt 180 graden omgedraaid. Zeer origineel en goed gedaan! Bovendien doorbreek ik met mijn stem het magische getal van 2222 stemmen

4*

Originele film

Het psychologisch duel tussen een 32-jarige man en een 14 jaar oud meisje is leuk om te volgen en blijft ook de ganse film boeien + het zorgt voor een paar absolute topscènes waarin een goed sound design opvalt en ook nodig is. Het verhaal wordt op een originele manier gebracht, maar is feitelijk best wel standaard en plat.

Acteerwerk is goed, er is geen sprake van overacting en dat is extra goed nieuws voor Ellen Page, want haar personage laat haar daarmee flirten. Conclusie: Op zich een redelijke film dat door toedoen van een goede regie plotseling een sterke film wordt.

Sterk geacteerde film, vooral door Ellen Page.

De hele film kon me boeien ook al ging het maar tussen 2 personages.

Ik bleef wel met wat vragen zitten op het einde.

3,5 sterren

Erg mooi vorm gegeven film met een scherpe rand. Het draagt een vreemd soort spanning en een gevoel van ongemakkelijkheid. De film doet vragen oproepen, maar mist voor mij toch nog dingen. Het verhaal bleef voort kabbelen, maar had hier en daar wat meer in het extreme getrokken kunnen worden. Veel dingen werden herhaald en er kon meer gebeuren tussen de twee. De relatie tussen het meisje en de man kon beter uitgewerkt worden. Verder een goede en originele film.

Na lange tijd eens herzien, en toch maar met een halfje verhoogd.

Geweldige film. Maar weinig films die erin slagen om op een subtiele manier, want al het geweld gebeurt off-screen, toch zo'n akelig sfeertje neer te zetten. Begint eigenlijk al vanaf het begin, met de conversaties tussen de twee personages die nogal ongemakkelijk zijn, o.a. vanwege natuurlijk het hele taboe. Opvallend vind ik de kritiek op Page's acteerwerk. Als er nou iets juist wel de bedoeling was, dan was het om haar irritant en hatelijk te laten overkomen. Iets wat deze film perfect lukt, uitstekend acteerwerk dus, ook van Wilson trouwens.

Extra punten scoort de film door de vormgeving. Erg gestileerd, wat een aantal prachtshots opleverd, op momenten geweldige editing (LFO-scene ), en ook de soundtrack was subliem gekozen. Verder zou je kunnen beweren dat het bij vlagen wat ongeloofwaardig is, al heb ik mij daar persoonlijk gewoon totaal niet aan gestoord.

Ijzersterk dus, 4,5* toch wel.

Hypocriete moraal op zijn Amerikaans. Eerst een overgeseksualiseerde opbouw waarmee de camera een meisje van veertien neerzet als een begerenswaardig lustobject, maar dan natuurlijk wel met een wraakplot erin gebouwd waarin de vieze vuile pedofiel eens even flink wordt aangepakt. Kunnen de mannelijke kijkers tevreden geilen op minderjarig schoon en toch het schuldgevoel afgekocht zien voordat de aftiteling over het scherm gaat.

Op zich ben ik absoluut niet vies van een beetje exploitation op zijn tijd, maar het irriteert wel als mensen gaan doen alsof hier nou complexe morele vraagstukken worden behandeld. Eigenlijk is het namelijk vooral een aartsconservatieve film die een shockerende inhoud suggereert door pedofilie centraal te stellen. Jammer eigenlijk dat een beladen onderwerp als pedofilie in 2005 niet behandeld kon worden op een niveau dat zelf het puberale overstijgt.

Een film met pedofilie als thema en leidraad, heeft durf. Het is een controversieel onderwerp, waar iedereen een scherpe mening over heeft. Bij de eerste scene hield ik dan ook mijn hart vast waar dit heen zou gaan.
Daarna komen de hoofdrolspelers in beeld en na een minuut ben ben ik het al kwijt; Hayley zou een 14-jarig meisje moeten zijn, dat er ouder uitziet en zich volwassener gedraagt. Dat laatste klopt zeker (daarover later meer), maar Ellen Page ziet eruit als een 10-jarig jongetje. Het is mij een volslagen raadsel waarom ze zo neergezet wordt als het karakter duidelijk anders voorgesteld wordt.
Mede daardoor kom ik niet in de film. Zodra het niet geheel onverwachte kantelpunt geweest is, wordt het van kwaad tot erger. Wraakfilms zijn er genoeg, ook met daarin karakters die zich van verschillende kanten laten zien. Maar Hayley gedraagt zich als mínstens haar dubbele leeftijd, met haar sarcasme, intelligentie, analytisch vermogen, noem het maar op. Het is een psychisch gestoord kutwijf. Het is zo verschrikkelijk ongeloofwaardig dat het onmogelijk wordt het gebrachte thema tot je te laten doordringen. In het script wordt dan maar gestopt dat de doktoren haar blijkbaar al gek vinden, zodat alles verklaard zou worden. Gewoon nee.
Als ik objectief probeer te kijken, ligt er feitelijk zo'n dik Amerikaans moraal overheen. Ook daar worden we niet vrolijk van. Nogmaals, het is een gedurfd thema om te behandelen, maar het vliegt erg de bocht uit. Het mist een goed uitgesponnen diepte. De achtergrond wordt ook vaag gehouden. En ook al klopte haar karakter niet, Page speelt subliem. Tegenspeler Wilson verdient ook een pluim, want een makkelijke rol was het niet.

Eerder ongeloofwaardig, vond ik, temeer dat het thema van een jonge, geniale tiener die een volwassene verstandelijk op vele vlakken overbluft, weer wordt aangevoerd.

Nietemin, filmisch zeker in orde en vermits de cineast ons een heel tijd over één en ander in het ongewisse laat, is spanning voortdurend aanwezig.

Ellen Page en Patrick Wilson schitteren in hun rol. Page was al enkele jaartjes ouder dan 14 toen de film werd opgenomen.

Blijft sterk.

Zo'n film waarvan ik me vooraf wel afvroeg of hij nog steeds zo sterk zou zijn, maar blijkbaar was dat nergens voor nodig. Slade's carriere is na de release van deze redelijk snel bergaf gegaan, maar Hard Candy was er wel dik op. En net omdat hij zichzelf een beetje lijkt in te houden is de film ook nog wel relatief vers gebleven.

Vroeger vooral bekend van z'n muziekvideos, ook wel terug te zien in Hard Candy (als je weet waar je naar moet kijken), maar verwacht geen al te blitse film. Slade gaat het vooral in de details zoeken en houdt een film met twee personage en één primaire locatie daardoor ook wel interessant.

Verhaaltje blijft leuk, de hoofdrolspelers doen het goed, audiovisueel erg netjes (met nog steeds LFO - Freak als hoogtepunt) en met een puik einde. De eerste keer sprak ik nog over een mogelijke verhoging, dat zit er dan weer niet in, maar kwaliteit te over hier.

4.0* en een uitgebreide review

Goed.

Slade is absoluut een competent regisseur op het visuele vlak, maar inhoudelijk vind ik zijn films altijd wat leeg. Ik denk dat hij het zelf ook gewoon interessanter vind om de film er vooral mooi uit te laten zien, maar Hard Candy doet, toegegeven, nog wel een poging om belangrijk te zijn. Er zitten veel lesjes in deze film, maar uiteindelijk is het vooral een gemene thriller.

Wat direct opvalt tijdens het kijken van Hard Candy is de look die regisseur Slade aan de film mee weet te geven. Ook met een budget van minder dan een miljoen ziet deze film er weer wonderschoon uit. Sterke montage, sterk camerawerk en sterk kleurgebruik. De scenes van geweld worden confronterend in beeld gebracht, en zo brengt de film een naar gevoel naar voren.

Het helpt ook mee dat Wilson geweldig staat te acteren en altijd een sterk gevoel van angst mee weet te geven. Zijn rol is moeilijk, maar Wilson klaart het klusje op een behoorlijke manier. Dat kan helaas niet worden gezegd van Page, die ik maar een matige rol neer vond zetten. Slade legt te veel druk op de rol, en die kan Page niet aan. Het personage wordt op deze manier niet bepaald interessanter, en Hayley wil nooit echt dreigend worden.

Jammer, want het verhaal weet voor een groot deel goed te boeien. Slade stort zich na een beginscene van een minuut direct in het verhaal. De twee hebben elkaar ook al na een minuut ontmoet, maar daarna duurt het net wat te lang voordat de dreiging erin begint te sluipen. Eenmaal de poppen aan het dansen zijn krijg je een goed resultaat voor de kiezen, eentje die voor een groot deel weet te boeien en ook weet te verrassen.

Toch is het de confronterende manier waarmee Slade het geweld in beeld weet te krijgen, die de kijker een naar gevoel bezorgen. Het is maar aan weinig regisseurs gegeven, maar Slade kan het. Naast het feit dat deze film er visueel heerlijk uitziet en goed in beeld wordt gebracht weet het ook te boeien. Jammer dat de eerste 20 minuten wat taaier zijn en de rol van Page matig geacteerd is. Verder een goede film, eindigt ietwat onbevredigend, maar verder absoluut sterk in de uitvoering.

Hard Candy een film die met weinig middelen zeer effectief is neergezet. Dit samen met het sublieme acteerwerk vind ik een prestatie op zichzelf.

Kreeg bij deze film een nogal "oh wat erg"-uit-Toren-C gevoel; te gekunsteld, te geënsceneerd en vooral veel te intelligent voor zo'n verknipt meisje. Oké, best wel goed gefilmd. Bij het acteerwerk heb ik zo mijn bedenkingen. Wilson zette een geloofwaardig personage neer, maar Page bleef te veel het "nerdy" schoolmeisje met jongetjesachtige uitstraling terwijl haar personage een interne verkniptheid moest representeren. Sowieso is er geen (of amper) psychologische achtergrond, waardoor de hele exercitie te geïsoleerd overkomt.

Nee, zelfs een boodschap kan ik er niet uithalen, eerder een alsmaar voortdurend "shock and awe" gebeuren, waarbij de ene toevalligheid na de andere volgt.

Best geslaagde film omdat die grotendeels ook enkel berust op twee acteurs en in dezelfde ruimte. Veel hangt dan af van het acteerwerk en het evenwicht om de spanningsboog op peil te houden. Slade slaagt hier wel grotendeels in.

Ik moest eigenlijk denken aan de soortgelijke Oostenrijkse film Ich Seh Ich Seh (Film, 2014), waarbij ook kinderen doorslaan en de persoon des huizes gijzelen, weliswaar met andere motieven.

Een prima Ellen Page hier als verknipt haast psychopathisch jong. Patrick Wilson als vermeend pedofiel, als een soort wolf in schapenvacht waarbij je het één niet direct aan het andere zou koppelen. Het maakt dat je als kijker je ook voortdurend afvraagt wie gelijk heeft. Wat ALS ze het fout heeft? Wat indien niet? Moeten we dan akkoord gaan omdat het maar een pedofiel betreft? Interessant.

De onzekerheid en ook vooral de angst van het slachtoffer komt erg goed naar voren. Daarom me volledig kunnen onderdompelen in de film. Daarnaast ook technisch verzorgd. Fijn!

Voor het eerst in bijna twintig jaar heb ik Hard Candy nog eens opnieuw gekeken, nu ik bezig ben met moderne wraakfilms opnieuw te bekijken. Nou is deze film geen typische wraakfilm, want de ''dader'' is al snel te pakken en krijgt zijn straf van het meisje waar hij achteraan zat. Toch steekt de film aardig in elkaar, zonder dat het extreem spannend weet te worden. Wel is het bij vlagen een tikje ongemakkelijk om te zien, omdat ik beide hoofdrolspelers niet sympathiek vind. Patrick Wilson speelt een man die een pedofiel lijkt te zijn, maar helemaal zeker weet je het nooit ook al heeft hij wel foute dingen gedaan. Maar de film weet het net vaag genoeg te houden dat je er zelf een mening over kunt vormen. En Ellen Page speelt een minderjarig meisje dat dus in de val gelokt leek te zijn, maar al heel snel de touwtjes in handen krijgt en vrij psychopatisch terug slaat. Nou voel ik geen enkel medelijden met pedo's, maar toch kom je hier wel eens in gewetensnood of het nou terecht is wat ze doet. Uiteindelijk zijn de dingen die zijn benoemd wel genoeg bewijs voor me om te geloven dat hij het wel was. Verder moet je maar accepteren dat bepaalde momenten niet al te logisch en realistisch zijn. Wilson had toch wel een paar keer de kans om te ontsnappen maar doet dan weer domme dingen. En het einde is ook wat apart, dat hij echt gelooft dat alles stil gehouden kan gaan worden na zijn dood. Toch is het wel een gewaagd slot.

Is dit een topfilm? Nee, daar mist de film toch wel de spanning voor. Maar het is wel een boeiende film die het moreel vermogen van de kijker test. Het is een beetje wat je de laatste jaren vaak hoort, dat een groep jongeren een potentiële pedo in de val lokt via een nep afspraakje en hem dan in elkaar slaat of erger en op internet gooit. Ook al zijn pedo's het laagste van het laagste, je hoort zulke dingen aan de rechters over te laten. Maar wat ik zei, ik voel ook geen medelijden met ze, dat zijn ze kwijt zodra ze een vinger uitsteken naar een minderjarig kind. Overigens spelen Page en Wilson hun rollen erg goed, ze trekken de film naar een ruime voldoende.

3,5* blijven staan

Het acteerwerk was goed van Wilson, en Page, die ondertussen een acteur is en geen actrice. Niet dat dit belangrijk is, sommige worden nu eenmaal in het verkeerde lichaam geboren.

De film zelf was goed, maar vond hem toch een beetje ééntonig, altijd in dezelfde kamer. Een moeilijk thema word gezegd, ja het is geen prettig thema, maar spijtig genoeg zijn er veel mensen met deze kronkel in hun hersenen, het is één van de vele verschrikkelijke ziektes.

Een goede wraakfilm, maar nu een echte topper vond ik het niet....