Marilyn Hotchkiss' Ballroom Dancing and Charm School (2005)

De opening is heel mooi met een magische ontmoeting tussen Carlyle en Goodman, tegen het melodramatische en met mooie muziek van Mark Adler. Die constante nostalgie, met melodrama, romantieken humor werkt wel goed al te samen, al werd het steeds weer terugkerende gedeelte met de zwaargewonde Goodman een tikje te vervelend. Maar als geheel blijft het wel overeind. Marisa Tomei is weer onweerstaanbaar schattig. 3 sterren

Marilyn Hotchkiss' Ballroom Dancing and Charm School is het levende bewijs dat je een film gewoon in totaliteit moet zien om hem te beoordelen.

Het eerste uur was te dramatisch voor woorden. Kleurenfiltertjes, moralistisch gedram, vijftig-plussers-humor en -drama, overdramatische soundtrack [nee, niet de dansnummers, 'the original score'], en personages + gebeurtenissen die zelfs het Hallmark predikaat (het is vreemd genoeg geen Hallmark produktie) niet eens verdienen.... samenvattend: tenenkrommend. De 0,5* waardering stond al genoteerd.

De kentering kwam op het moment dat Donnie 'New Kid on the Block' Wahlberg weggestuurd wordt uit de klas. Op dat moment worden de personages ook wat losser, m.n. de stralende Mary Steenburgen. Tevens begon ik de cheesiness amusant te vinden en wordt het thema 'rouwverwerking' op een serieuzere manier overgebracht. Enige brede glimlachen kon ik niet onderdrukken. Ook al was alles ontzettend voorspelbaar, storen deed het niet.

Erg vreemd. Deel 1: 0,5*. Deel 2: 3,5* Eindresultaat: 2*.

't was toch minder m'n ding. Hij was niet slecht, maar 'k vond het een rare film. Het zijn een beetje verschillende genres door elkaar en in het begin is de film erg onsamenhangend. De film blijft wel boeiend tot het einde (alleen jammer dat we het einde al hadden gezien, dus voor mij hoefde het laatste stukje niet meer). Tja, 't was niet mis voor een keertje.