La Morte negli Occhi del Gatto (1973)

Prachtig gedraaid, elk shot is de moeite waard, maar het plot stelt niet veel voor en zit vol met gaten.

In de pregeneriek zien we hoe een kat de vroegere eigenaar van Dragonstone, een wrakke middeleeuwse burcht, naar de keldertrap lokt, waar de arme man struikelt en naar beneden valt. Hij wordt op de glibberige vloer door hongerige ratten opgepeuzeld. Met deze scene wordt je als kijker al meteen meegesleurd in een vreemd, gespannen klimaat, dat des te teneerdrukkender wordt, naarmate de moorden in het kasteel elkaar in een huiveringwekkend tempo opvolgen.

Een mooi, jong meisje, Corringa verblijft in dit barokke gebouw. Na de mysterieuze dood van haar moeder leeft ze in voortdurende angst en wanhoop. Wie is verantwoordelijk voor de wervelende chaos van bloed en geweld in dit hallucinante slot? Wanneer aan de terreur geen einde komt wordt de sfeer nog meer gespannen en ondraaglijk. Vooral voor de kat, dat monsterachtige beest dat steeds op de meest onheilspellende momenten opduikt uit de duisternis, is ze waanzinnig bevreesd...

"La Morte negli Occhi del Gatto" werd hier ten lande in 1973 in de bioscoop uitgebracht onder de titel "De Duivelinnen". Het is deels een giallo en deels een romantische gothic horrorfilm en dus valt hij zeker in mijn smaak. De prachtige decors en de uitstekende soundtrack van Riz Ortolani vormen beslist een grote bijdrage aan de sfeerschepping. De cast, verrassend met Jane Birkin en Serge Gainsbourg, doet het zeer goed. De fotografie is stijlvol, de prent is visueel een lust voor het oog. Een heel genietbare film in de Hammer traditie.

De film is uit op DVD. Als je hem wil aanschaffen, neem dan de Blue Underground release, want ik had eerst een andere uit Italië en die is geknipt. Bovendien is de transfer van de Amerikaanse DVD mooi scherp. De soundtrack is in het Engels, maar sporadisch komen er stukken in het Italiaans voor, die natuurlijk Engels ondertiteld zijn.

Nog een pittig detail: de kat in de film is deze van Antonio Margheriti zelf .

Matig!

Het verhaal wist me niet echt te boeien en de kills zijn braafjes gepresenteerd. Al was de openingsscène met die ratten wel geslaagd. Bizar is het feit dat de film je lang in het ongewisse kan houden, maar nooit echt spannend wordt. Positief is natuurlijk wel het kasteel met zijn prachtige gotische sfeerrijke decors en de cast die een goede invulling geven aan hun personages. Vooral Jane Birkin acteerde overtuigend. 5/10

Nooit mis een giallo met gothic-smaak! In het plot een heleboel zaken; een vampirisme in de vorm van een familievloek, lesbische advances, geheime passages, Serge Gainsbourg die moorden probeert op te lossen, een gorilla, nog een hele reeks andere dingen en daar tussendoor loopt een spookachtige verdachte kat. Het plot bereikt in de laatste tien minuten een hoogtepunt en het einde is een beetje dom maar het past wel bij al wat eraan vooraf ging. Dit is zeker niet de beste van het genre, maar het heeft genoeg te bieden. Jane Birkin is ook opmerkelijk goed als sympathieke heldin en wordt weer herenigt met Gainsbourg na zuchtzingen.met hem in Je t'aime (moi non plus)