Quill (2004)

Ben het volledig eens met killalot. Ook ik zat niet zo te wachten op deze film, zeker na Blood And Bones gezien te hebben, maar Sai weet toch te overtuigen.

Een erg mooie dierenfilm inderdaad, moet zowat de eerste zijn die ik kan pruimen. Misschien ook wel omdat het drama niet geschuwd wordt, en dat zoals vaak in Japanse films toch wat subtieler weergegeven wordt. De film speelt echter wel vol op de emoties, maar met zo'n schattig hondje en die geinige vader werkt het gewoon wel.

Hoe het hondje kijkt naar z'n eigen neus als er een rups opzit, dan smelt zelf ik . 3.5*

Mooie tearjerker.

Ik weet het niet wat ik met deze film aanmoet. Ik ben absoluut een dierenliefhebber, maar verwacht van een film toch meer dan de standaard verterende momenten die ik ook met een eigen hond kan meemaken. Leuk voor een youtube filmpje, voor 100 minuten vind ik het wat lang duren.

Goed, Watanabe was een leuk personage en is dan ook de voornamelijke reden dat ik de film wel degelijk uit vond te zitten, maar het melodramatische gedoe rondom Quill als ware hij een superhond, deed me vrij weinig. Vanzelfsprekend vind iedere bezitter zijn eigen dier het beste en daar hebben mensen dan ook alle recht toe, maar als buitenstaander boeit het me vrij weinig.

Goed, alles bij elkaar vond ik het weinig interessant. Ik houd van labradors, maar blijf erbij dat dit niet direct een goede film maakt. Vanaf het moment dat de persoon die me de film liet zien vertelde dat het een hele zielige film was verwachtte ik al dat baasje en/of hond de geest zouden geven. En warempel: dit is uiteindelijk de wending die we aan het einde krijgen, zonder dat er echt iets interessants naast gebeurd. Ik geef toe dat de training vermakelijk was, maar ook niet meer dan dat.

Leuke ode aan de hond, als film vrij teleurstellend.