Quill (2004)

Door Sai's, naar mijn mening erg mooie, Doing Time heb ik deze toch maar gekeken, ook al leek mij deze film niks voor mij door het plot e.d. Uiteindelijk bleek het toch een behoorlijke meevaller, hartverwarmend op sommige momenten en emotioneel op andere momenten. Maar niet te vergelijken met crap als Beethoven of Lassie gelukkig. De film had soms zelfs een aantal erg mooie shots en ook prima acteerwerk (ook van Quill zelf ). Dit was voor mij in ieder geval een betere "dier in de hoofdrol" flick.

Schattig en lief filmpje, maar totaal niets voor mij dit Visueel wat matjes en de uitwerking te gewoontjes om een hogere score te rechtvaardigen, maar verder een uitstekende productie voor vooral de hondenliefhebbers onder ons (denk ik )

Ben het volledig eens met killalot. Ook ik zat niet zo te wachten op deze film, zeker na Blood And Bones gezien te hebben, maar Sai weet toch te overtuigen.

Een erg mooie dierenfilm inderdaad, moet zowat de eerste zijn die ik kan pruimen. Misschien ook wel omdat het drama niet geschuwd wordt, en dat zoals vaak in Japanse films toch wat subtieler weergegeven wordt. De film speelt echter wel vol op de emoties, maar met zo'n schattig hondje en die geinige vader werkt het gewoon wel.

Hoe het hondje kijkt naar z'n eigen neus als er een rups opzit, dan smelt zelf ik . 3.5*

Wat zijn we toch ook een stel softies, naja vooral jij dan, Onderhond.

Tja, hier durf ik dat toegeven. Dit soort updates leest toch niemand

Gelezen Stelletje softies!

Best lief filmpje ja Alleen wat mij betreft echt te lang. Vooral het begin was gewoon erg sweet, maar na een uur had ik het echt wel gezien. Zoetsappig, maar niet echt fijn uitgewerkt. Laat dat maar aan Mr. Iwai over 3 dikke sterren.

Precies wat danuz zegt, alleen hier dan 3,5 sterren omdat de labrador in huize Alwin ook voor de tv mee ging kijken/luisteren naar al die labradors op tv.

Quill heeft deze cynische vleermuis doen smelten. I laughed, I cried, I went awwwwwwww a zillion times.

een 3.5* bij gebrek aan een 8-

Mooie tearjerker.

Ik weet het niet wat ik met deze film aanmoet. Ik ben absoluut een dierenliefhebber, maar verwacht van een film toch meer dan de standaard verterende momenten die ik ook met een eigen hond kan meemaken. Leuk voor een youtube filmpje, voor 100 minuten vind ik het wat lang duren.

Goed, Watanabe was een leuk personage en is dan ook de voornamelijke reden dat ik de film wel degelijk uit vond te zitten, maar het melodramatische gedoe rondom Quill als ware hij een superhond, deed me vrij weinig. Vanzelfsprekend vind iedere bezitter zijn eigen dier het beste en daar hebben mensen dan ook alle recht toe, maar als buitenstaander boeit het me vrij weinig.

Goed, alles bij elkaar vond ik het weinig interessant. Ik houd van labradors, maar blijf erbij dat dit niet direct een goede film maakt. Vanaf het moment dat de persoon die me de film liet zien vertelde dat het een hele zielige film was verwachtte ik al dat baasje en/of hond de geest zouden geven. En warempel: dit is uiteindelijk de wending die we aan het einde krijgen, zonder dat er echt iets interessants naast gebeurd. Ik geef toe dat de training vermakelijk was, maar ook niet meer dan dat.

Leuke ode aan de hond, als film vrij teleurstellend.

Sympathiek filmpje! Niet hoogstaand, maar het deed zeker wat het moest doen. Een luchtige tranentrekker dankzij de goede combinatie van drama met humor, en natuurlijk een lief, schattig- en behulpzaam hondje – waar ik als labrador bezitter helemaal vrolijk van werd – om naar te kijken. Hoewel het overduidelijk was dat het erg op de emoties inspeelde, werd ik – zeker naar het einde toe – erg geraakt, en daarom krijgt deze film een dik verdiende 3,5*