Milano Odia: La Polizia Non Può Sparare (1974)

Erg leuk om uiteindelijk toch eens een Poliziotteschi te zien, dit smaakt zeker naar meer. De harde actiescènes en sfeervolle locaties maken veel goed, want ik stoorde me toch wel regelmatig aan een aantal debiele karakters en onlogische plotwendingen. De film zet soms toch iets te karikaturale karakters neer (oa. naïeve vriendin van Milan) en doet soms een beetje aan als een parodie op een jaren '70 misdaad film uit de VS. Al met al toch een ruime voldoende, al was het alleen maar omdat geweldige hoofd van Henry Silva.

Keiharde en genadeloze misddadfilm van Lenzi met een prima bad guy Milian. Je krijgt zo"n afkeer van die man en zijn daden dat je hoopt dat het slecht afloopt voor hem. De film staat haast nooit stil en het pianodeuntje is enorm dreigend.

De dvd van Noshame heeft de Italiaanse soundtrack met Engelse subs, de beste versie die je kan zien van deze film.

Dit smaakt naar meer gerelateerde films, dus als iemand nog tips heeft hoor ik het graag!

Beestachtige poliziottesco die je met Morricone's doordringende leitmotif meteen vanaf de start bij de kloten heeft. Een mislukte overval, een moord, een gijzeling en een loeiende achtervolging met van die kleine, malle vierwielers van toen. Lenzi schiet uit de startblokken en alhoewel hij daarna wat gas terug neemt, blijft het die energie vasthouden. Vooral dankzij Tomas Milian die een van de meest barbaarse psychopaten in cinema neerzet. Een enorme hufter die iedereen uit de weg ruimt, die hem mogelijk in de weg staat. Niemand is veilig met Giulio in de buurt. Aanzien en losgeld, daar is het hem om te doen en dat gaat met giftige humor en vooral een stroom aan genadeloos geweld die je af en toe naar adem laat happen. Dit moet een van de meest brute films in z'n soort zijn.

Redelijk standaard kidnapverhaal, maar dan met flinke dosis sadisme. Voor de redelijk stevige cultreputatie die het heeft, vond ik hem wat tegenvallen. Verhaal is daarvoor te bekend en echt meeleven van de partijen zit er ook niet in. Verder best aardig kijkvoer voor de liefhebber.

Een klein boefje wordt een zware crimineel en gijzelt met twee handlangers de dochter van een rijke industrieel. Ik kon het niet laten om bij deze film aan Scarface te denken en aan de weg die Tony Montana aflegde van een migrant tot een druglord. Sacchi wordt geen misdaadkoning maar deze psychopaat gaat behoorlijk driest te werk en ruimt iedereen uit de weg die hem wil dwarsbomen. Het is Italiaanse exploitation op zijn venijnigst en het geweld is zelfs vandaag nog vrij hard. Deze films worden niet meer gemaakt en alleen daarom zijn ze de moeite om te bekijken. Nog best goed geacteerd en veel actiescènes ook. Vreemd om te zien dat filmmakers vijftig jaar terug meer vrijheid hadden dan nu