Le Grand Voyage (2004)

Er liep gisteren een bezoeker al vrij snel weg omdat hij de film cliche vond. Inwezen vond ik dat ie daar in gelijk had. Hoe vaak (te vaak) hebben we nu al niet een film gezien over twee mensen die veel leren op hun reis en noem het maar op. Le Grand Voyage is niets anders, alhoewel de film mij toch wel kon grijpen. Mooie beelden, prima geacteerd. Het laatste deel van de film als de twee in Mekka aankomen was pure magie! 3.5 sterren

Le Grand Voyage is simpel in opzet, maar wel redelijk effectief in de uitwerking. De rollen worden goed ingevuld en het verhaal kan boeien tot het einde. De film weet een aantal clichés helaas niet te omzeilen en ook de rol van de vader is nogal eenzijdig.

Drama/roadmovie op MM, drama/Romance op IMBb, maar zelf heb ik vooral genoten van een héérlijke komedie.

Het hele verhaal draait om de generatiekloof tussen vader en zoon.

Van in het begin, waar de zoon geen zin heeft om naar Mekka te reizen, en al helemaal niet snapt waarom z'n vader het vliegtuig niet wil nemen.

Onderweg, met de gsm van de zoon die in de vuilnisbak gekieperd wordt, en met de discussies over hoofd- of alternatieve wegen.

Tot op het einde, waar in de woestijn vlak voor Mekka een hele groep gelovigen zit te bidden terwijl Réda in grote letters de naam van z'n vriendin in het woestijnzand tekent.

Fijn ook dat de band tussen vader een zoon stilaan hechter wordt, terwijl ze toch bij hun eigen overtuigingen en in hun eigen leefwereld blijven.

Mooie beelden ook (zoals meestal bij roadmovies), en twee acteurs die als gesmeerd in hun rol zitten; de jongste die z'n woede uitschreeuwt, de oudste die af en toe met een bijna uitgestreken gezicht implodeert: geweldig.

Zie eerste zin: héérlijke komedie.