The Island (2005)

niet zo'n grote bay fan.

soms steken ze er boven uit soms slaat het de plank volkomen mis.

bij mij is het mis gegaan bij de tranformers film en dan met name de laatste.

de actie hier viert regelmatig de boventoon ( duh, bay he.)

maar de klinische strakke setting was goed neergezet.

het verhaal is goed te doen.zeker voor bay's doen.( ik zeur wat,sorry,kan het vaak niet laten wat dit betreft)

gezien in de bios op groot scherm,dan komt ie ook het beste tot zijn recht.

zowiezo actie films,en met name de grote blockbusters zijn in mijn ogen altijd beter op groot scherm.

Michael Bay blijft sterk in dit genre, maar je voelt dat hij nog wat moet leren. Bad Boys II lag me ook al niet echt. The island is wel creatiever dicht bij wat we van de Transformers-reeks kunnen verwachten. En in de actie-scènes en achtervolgingen werkt het dan ook veel beter dan in de drama-momenten. Ik had net A love song for Bobby Long gezien met Scarlett Johansson en dan merk je een enorm verschil in niveau. In the island wordt ze gewoon als blondje opgevoerd. Dat vraagt deels dit genre wel, maar je weet dat ze zoveel meer kan. Ook blijven de serieuzere momenten vrij apatisch. Bay doet het goed, maar dit is misschien gewoon zijn film niet. Gewoon goed dus, maar ook niet meer.

Winnen doe je bij..

The Island was in mijn gedachten toch wel een van de betere actiefilms die ik door de jaren heen bekeken heb. Ik kan mij nog goed herinneren toen ik deze prent voor de eerste keer in de bios zag, en hoe diep ik hier destijds van onder de indruk was. Enkele jaren later toen ik deze opnieuw op DVD zag, was mijn enthousiasme nog steeds onverminderd. Een herziening van een kleine 10 jaar later blijft echter toch altijd spannend; filmsmaak ontwikkeld zich, en je gaat anders kijken waardoor dingen nu veel gemakkelijker tegen kunnen vallen.

Het deed mij deugd dat The Island voor een groot deel zijn charme weet te behouden. Het verhaal is leuk verzonnen en bovendien erg geloofwaardig bedacht: dit zou vandaag de dag ook gemakkelijk op deze manier kunnen. Het verhaal verdiend dan wellicht geen oscar, maar voor een actietitel is deze toch wel bovengemiddeld goed. Ook is het fijn dat hier voldoende tijd in de karakterontwikkeling wordt gestoken en het verhaal ook niet ondergeschikt aan de actie is.

Wat ik nu jaren later wel lichtelijk storend vond waren bepaalde ongeloofwaardigheden zoals de achtervolging op de vrachtwagen waarbij de chauffeur gewoon door bleef rijden terwijl hij zijn lading verloor en een val met een neon letter van honderden meters waar beide hoofdrolspelers ongeschonden mee weg komen. dat je naar een actietitel aan het kijken bent, betekent niet dat er helemaal geen grenzen zijn en dat dit de film het recht geeft om meerdere van dit soort ongeloofwaardigheden de reveu te laten passeren. Nog een ''nadeel'' vond ik de effecten die hier en daar wat verouderd ogen, al is dat eigenlijk onvermijdelijk bij dit soort titels en kun je hier een film eigenlijk niet op afrekenen. Op veel gebieden bleef ik ook positief verrast worden; het viel me enorm mee hoe goed de film er in zijn geheel nog uitzag. Hoofdzakelijk scenés met een achtervolging in de lucht, en de ontdekking van een hologram, waren echt hulpeloos verouderd. Voor de rest viel het mij in het algemeen, vrij aardig mee.

Bij een herziening zoveel jaren later moet ik concluderen dat deze titel wel iets van zijn magie en glans verloren heeft, maar ook vandaag in 2016, kan de film op veel punten nog steeds voldoende meekomen.

3,5*

“You're not real. You're copies of people out here in the world.”

The Island heeft een intrigerend uitgangspunt en een mooi en sfeervol begin, maar wil uiteindelijk toch liever een bombastische actiefilm zijn. Het verhaal over klonen die erachter komen dat ze alleen maar klonen zijn voor echte mensen is erg interessant, en vooral het begin vond ik schitterend.

McGregor en Johansson zijn een vermakelijk duo en je wilt hun avonturen graag blijven volgen. Het gaat na een goed begin niet heel erg diep meer en Michael Bay kiest steeds vaker voor luidruchtige actiescenes. Deze zien er wel spectaculair uit (alhoewel die lens flares verschrikkelijk zijn). Hounsou, Bean en Buscemi doen het goed en zijn eigenlijk te goed voor hun wat eendimensionale rollen. The Island is al met al een vermakelijke rollercoaster die geen moment verveeld.

Ik had Michael Bay nooit gehouden voor een regisseur die zijn film zou vormen naar een religieus meta-narratief. Natuurlijk, een regisseur die niet zelf schrijft werkt altijd samen met zijn screenwriter(s) (hier Alex Kurtzman, Roberto Orci) en Caspian Tredwell-Owen), maar het is toch opmerkelijk dat het Bijbelboek Genesis aan de basis ligt van wat in 2005 The Island zou worden.

De hoofdpersonen van Bays zesde film zijn Tom Lincoln en Sarah Jordan, of Lincoln Six Echo en Jordan Two Delta (Ewan McGregor en Scarlett Johansson). De dubbele namen verraden wat Echo en Delta nog niet weten: net als de andere cliënten in het clandestiene onderzoekscentrum zijn zij klonen, pionnen in de medische experimenten van directeur Merrick (Sean Bean). Om te voorkomen dat zijn cliënten gaan twijfelen aan het doel en de precieze aard van hun verblijf, houdt Merrick hen een luchtspiegeling voor. The Island is de utopische plaats waar cliënten uiteindelijk heen zullen gaan. Ze zijn speciaal, uitverkoren; het uitzicht op het eiland maakt hun leven de moeite waard.

Voor kijkers die enigszins bekend zijn met het Genesisverhaal, is het niet lastig de religie- kritische insteek te zien doorschijnen. Door de film heen worden er meerdere aanwijzingen gegeven voor de stelling dat Merrick God is, of dat pretendeert te zijn. De medische experimenten die onder zijn bevel worden uitgevoerd gaan zover dat Merrick in de toekomst in staat zal zijn dodelijke ziektes een halt toe te roepen. Het geeft hem de ultieme macht over leven en dood, de zeggenschap over de onwetende massa.

Net als in de religie-kritische theorie van Marx (negentiende eeuw) is religie (hier: het zicht op een paradijs, een ‘betere’ toekomst) opium voor het volk. Door de cliënten voor te houden dat er iets moois in het verschiet ligt, kan Merrick gehoorzaamheid afdwingen. De hoop voorkomt de desillusie. Tótdat de hoofdpersonen er in The Island achter komen dat het beloofde paradijs niet bestaat. The Island symboliseert dat paradijs, de mythische vicieuze cirkel die menselijk geluk inluidde maar ook weer beëindigde. Geheel in lijn met het Bijbelverhaal moeten de Adam en Eva van dit moderne narratief vluchten als zij kennis vergaren van goed en kwaad. Ze krijgen geen toegang meer tot het beloofde paradijs, omdat ze in opstand zijn gekomen tegen degene die hen gemaakt heeft.

De parallel met Adam en Eva wordt duidelijk in het handelen van Echo en Delta tijdens hun vlucht. De twee protagonisten komen erachter dat ze ‘naakt’ zijn (hier wil dat met name zeggen dat ze achter hun kloon-zijn komen), en ontdekken vervolgens, ook hier in lijn met de poëtische subtekst, hun eigen seksualiteit. Alhoewel Bay in zijn film meer aandacht besteedt aan het paradijsmotief dan aan Augustinus’ zondeval, zijn de referenties ook in dat verband voorhanden. Net na de vlucht uit het centrum worden Echo en Delta in een rotsachtig gebied geconfronteerd met een dreigend aandoende slang. Als het einde van de film nadert, wordt daarnaast aan Echo gevraagd of hij geen appel wil (ligt opzichtig op een kleine salontafel in een operatieruimte, red.). De verwijzing naar de verboden vrucht (het idee van de appel is een woordspeling uit de Latijnse vertaling, de woorden voor appel en slecht zijn daarin identiek) uit Genesis is evident, al weigert Echo hier begrijpelijkerwijs; Echo en Delta hebben de waarheid al op eigen kracht ontdekt, en hoeven niet meer aan ‘verleiding’ toe te geven. Uiteraard was het Delta (Johansson dus) die het voortouw nam in de opstand, en tot de conclusie kwam dat The Island/het paradijs tóch wel bestond:

Het is jammer dat The Island, los van dit intrigerende meta-narratief, gekunsteld en onevenwichtig aanvoelt. De serieuze toon van het verhaal strookt niet altijd met de geïncorporeerde humor, terwijl Bay ook nog eens tracht te doen waarin hij vooral goed is: pompeuze actiescènes filmen. Vind dan maar eens een geslaagde balans, zeker in het sound design. Het blijkt een schier onmogelijke opgave. Dat The Island visueel vaal, blikkerig en gedateerd aanvoelt, is een algemene observatie die het kijkplezier ook negatief beïnvloedde, zeker als je erbij bedenkt dat deze film zich in het futuristische 2019 zou moeten afspelen.

Concluderend moet ik stellen dat het (meta-)narratief The Island voor mij de moeite waard maakte; tijdens het kijken was het zoeken naar de religieuze symboliek haast een sport, waar de film puur als actie-vehikel de middelmaat niet ontstijgt. McGregor en Johansson spelen hun rollen prima, maar krijgen nergens de kans echt uit te blinken. Bean doet wat hij vaker doet in films: sterven voor de aftiteling rolt. Neem hier echter het perspectief van het besproken metaplot, en het gewicht van die handeling schijnt langzaam door. Gaat The Island uiteindelijk, geheel in lijn met Nietzsche, over de Dood van God?

Aardige actiefilm van Michael Bay. Met name het eerste deel van de film, waarin het nog wat mysterieus is, is de moeite waard. Na verloop van tijd verzandt het een beetje in een aaneenschakeling van achtervolgingen, maar het blijft niettemin voldoende boeien. Aardige rollen van Ewan McGregor en Scarlett Johansson, zij zetten twee sympathieke personages neer. Het had wel iets korter gemogen, want de film heeft gaandeweg steeds minder te bieden.

Een interessant gegeven dat goed is uitgewerkt. Het verhaal is niet allen actueel maar is ook emotioneel geladen. Je gaat echt meevoelen met die onschuldige klonen.

Vooral in het eerste deel van de film, het tweede deel bevat voor mij teveel actie en plotseling worden de twee klonen rasechte actiehelden die van een hoog gebouw kunnen vallen zonder er ook maar een schrammetje aan over te houden.

Scarlett Johansson ziet er erg aantrekkelijk uit en ze acteert ook heel goed. Ook Ewan McGregor (die ik eigenlijk alleen van Moulin Rouge kende -ja, mijn vriendin heeft mij doen kijken naar die film!) is ook best goed. Ik vind deze film een aanrader!

Degelijke Bay.

Deze film is niet kenmerkend voor een regisseur als Bay. Ondertussen wel bekend als de explosieregisseur. Hier moet je echter niet volop explosies en actie verwachtten. Eigenlijk ook zowat de enige film waarin Bay een serieus verhaal aan het vertellen is.

Het betekent echter niet meteen dat deze Bay geslaagd is. Want het blijft uiteindelijk nog steeds een best lompe filmmaker die visueel alles onder de controle heeft, maar op het gebied van plot en karakters nog steeds niet de beste is helaas.

Het verhaal is ook wel leuk bedacht en heeft in de eerste 40 minuten nog wel een vorm van mystery. Eenmaal het plot bekend is lijkt Bay het ook op te geven om er nog wat uit te halen en begint de actie. Alleen voelt het plot wel iets ondermaats aan. Had een stukje intelligenter gekund eigenlijk.

Visueel wel weer knap. Alleen is Bay hier nog iets te flashy. Alles lijkt te zweten of nat te zijn. Niet bepaald de uitstraling die nodig is in een sciencefictionfilm. Alles is namelijk net iets te fel. Het lijkt net te veel of de zon heel erg op de karakters schijnt.

Maar de actie ziet er wel erg gaaf uit. De film kent weinig actiescenes echter voor Bay zijn doen, het lijkt hier meer in te gaan op de sciencefiction. Maar de achtervolging gevolgd door een spectaculaire scene waarin de karakters op een groot logo van een gebouw afvallen was erg gaaf. Visueel ook het hoogtepunt van de film.

Omgeving van het gebouw zelf ziet er ook best goed uit. Deed me soms denken aan een Black Mirror aflevering, maar iets meer Hollywood. Acteerwerk is wat tegenvallend. McGregor deed het goed als de "echte" McGregor maar als kloon McGregor was het in ieder geval een stuk houteriger. Johansson is ook niet perse overtuigend. Buscemi is dan nog wel leuk.

Degelijke film. Probleem is dat het alleen niet altijd weet te boeien, en daar heb ik nog maar weinig keren last van gehad tijdens een Bay-film. Leuke poging toch wel, maar wellicht kan Bay het toch houden bij spektakel en geen plot. Al mogen de karakters nog steeds meer uitwerking en aandacht krijgen in andere producties. Hier was het natuurlijk wel op zijn plaats. Mijn voornaamste kritiekpunt is uiteindelijk ook dat als ik een keus had, gewoon met Bean eens was geweest en als klonen met een geweten de oplossing is voor diverse ernstige ziektes, dat ik daarin was meegegaan. Ik kreeg minder sympathie voor de motivatie van de klonen dan.

Grappig dat ze deze film nu weer eens uitzenden (Veronica) tijdens dit Corona debacle en bijkomende geruchten over Agenda 21. In de film zijn wat elementen terug te vinden ten aanzien van mindcontrol, mensen in isolatie houden, bang maken voor het onbekende, contactbeperkingen, programmeren tot 'ideale mensen', gedachten controleren etc....

Aardige film die beter wegkijkt dan die Transformer gedrochten van Michael Bay. Heftige achtervolgingsscene leek op Bad Boys 2, alleen nu waren het treinwielen en geen auto's

En Scarlet Johansson blijft gewoon een lekker ding, mag dat nog wel zeggen denk ik in dit #Me Too tijdperk.

Dit was een tegenvaller. Ik houd van het genre, maar de uitwerking was eigenlijk op alle fronten echt onder de maat. Het kan best een amusant filmavondje opleveren als je van dergelijke films houdt (beetje a la Hunger Games, Divergent, Maze RUnner) maar verwacht geen kwaliteitsfilm die zich kan meten met de 'echte' films.

Het begint eigenlijk best okay met een soort divergent achtige mystery/SF film, maar het lijkt erop dat de scriptschrijver halverwege de film niet meer zo'n goed idee had hij het plot verder kon uitwerken in een mooie opbouw van het verhaal. Dan maar het plot snel uiteenzetten en door naar het 2e deel. Eén lange achtervolging die visueel - voor die tijd - best okay is uitgewerkt maar nooit echt spannend wordt Als we dat achter de rug hebben kunnen we naar het derde deel gaan om de slechteriken te ontmaskeren.

Acteerwerk is niet best, maar dat komt eigenlijk niet zo zeer door de acteurs als wel door het houterige en manke script. Er is gewoon niet veel van te maken als acteur. Emoties zijn er niet echt of zijn ongeloofwaardig / ongepast gezien de situatie. Ook hierdoor komt er geen spanning in het verhaal. Er zit geen diepgang in de personages en als de scriptschrijver het heeft willen proberen in te brengen is weer voor de makkelijke weg gekozen die zo vaak in B films wordt gebruikt: laat het personage gewoon aan de filmkijker uitleggen waarom hij ineens iets anders gaat doen. De film logica rammelt ook aan alle kanten. De hoofdpersonen weten en begrijpen zaken wel en soms juist niet die eigenlijk niet kloppen. De reacties van personen in bepaalde situaties is volstrekt 'off' en ongeloofwaardig. Het camerawerk kun je over twisten. Ik vond het cliché matig en te veel herhaling van dezelfde trucjes. Ik ben na een paar keer wel klaar met die shots vanaf de grond omhoog genomen om een soort spannend sfeertje neer te zetten. De overdreven overacted gezichtsuitdrukkingen. En ook de blue screens spatten soms van het scherm (maar okay, het was 2005).

Ik heb ruim 2 uur naar een film zitten kijken waar ik - om bovenstaande redenen - niet echt in ben gekomen. Ik heb me niet verveeld omdat er genoeg gebeurd. Het verhaal is best leuk. Ja, het verhaal heeft echt potentie. Misschien een keer een goede remake maken? Maar dan svp in trilogie vorm, want men probeert nu te veel in één film te proppen wat alleen maar kan resulteren in een halfbakken product. Helaas, niet meer dan twee sterren dit keer.

Deze film heeft nogal wat overeenkomsten met Logan's run ( ook een afgesloten soort stad van de buitenwereld ) waarin de mensen erin bang gemaakt zijn om naar buiten te willen , de eindscene lijkt zelfs sterk op die van Logan's run .

Het eerste gedeelte is het sterkst , helaas zodra de aktie buiten begint word het minder maar al met al toch een aardige sf actie film .

Al met al best goed maar Logan's run vond ik toch een graadje beter .

Bay's beste. The Island zou er idd nooit geweest zijn zonder films als Logan's Run en THX-1138 maar Bay maakt er nog iets beters van want dit is een aardige actiefilm geworden zoals het moet, met actie en met inhoud. Ditmaal visueel ook imponerend. De ethiek rond klonen en organenkweek is een ideaal vertrekpunt waarbij alles in functie staat van het idee. Dat levert een vlotte prent op, met bombastische actiescènes zoals de treinwielen die op de autosnelweg gekieperd worden . Echt een zalige en grootse actiescène . Sean Bean vind ik altijd goed passen in badguy rollen( bvb Patriot Games) en hij ontgoochelde me ook niet als gewetenloze directeur. De film maakt enkele opvallende logicafouten zoals vaker in Bay-films maar de film gaat er niet aan ten onder.

Lijkt wat op een modernere vertelling van 1984 van George Orwell, als ik eerlijk moet zijn. Het heeft er in ieder geval wel wat van weg. Leugens en bedrog om de mensen te doen gehoorzamen. Zeer actuele film toch wel en een beetje een verborgen parel. Ik denk dat ik zowat enkel nog Soldiers of Benghazi van Bay moet zien, maar ja dit is er eentje die toch wel wat apart is tov zijn andere films. Hier en daar wat spectaculaire actie maar de film heeft een zeer goed verhaal. Ook het einde is top. Een uitstekende film. Ewan McGreggor is stilaan 1 van mijn favoriete acteurs aan het worden. De chemie met Scarlett Johansson is ook sterk.

Een razend spannende en sublieme thriller science fiction film.

Uitstekende cast, en fantastisch gespeeld.

Ook de film muziek is mooi.

Een fantastische film, spectaculair en met enkele ontroering en verassende ontknopingen.

De getoonde maatschappijvisie en het sciencefiction gebeuren zijn reuze interessant.

De film komt verhaaltechnisch en cinematografisch nu toch wat gedateerd over, maar het is gelukkig geen overdreven cgi festijn, dat is een pluspunt. Of tenminste effectief gebruik van cgi.

De film voelt op de een of andere manier wat langdradig aan. Het had wat korter mogen zijn, dat had de film nog wat spannender kunnen maken.

Een zeer aantrekkelijke en nog piepjonge Scarlett Johansson. Ze ziet er wel heel raar uit op de poster, totaal niet representatief voor de film.

Dit is zo'n film die ik liever al in 2005 had willen zien, dan had ik 'm denk ik wel een halve ster hoger gegeven.

De laatste film die ik nog moest zien van Michael Bay. De eerste 40 minuten zijn niet echt des Michael Bay en verlopen ook wat stroperig. Boeiende thematiek maar niet echt Bay's ding. Daarna gaat de film los en is Bay meer op zijn gemak (uiteraard met helikopters) maar qua ritme en actie is hij niet de beste regisseur. Wel heeft hij twee prima hoofdrolspelers, sfeertje is oké en er zitten ook wel enkele aardige momenten in. Visueel in zijn typische stijl met die lichtinval en dat kleurenpalet waarvan ik nog niet weet of ik die visuals nu mooi vind of kitscherig, maar het is sowieso beter dan veel degelijke fotografie in pakweg de Marvel-films. Uiteindelijk duurt de film wel te lang en weet niet voldoende te boeien tot het eind. 2,5*.

Een sterk begin met echo's van The matrix, maar al redelijk snel (na 45 minuten) verlaten we de "facility" en komen we in de buitenlucht, en daar gaan we over tot de meer gangbare achtervolgingen met bijbehorende explosies en gewelddadige botsingen in de gebruikelijke kinetische stijl van deze regisseur, hetgeen allemaal dankzij de sterke cast toch onderhoudend blijft. De film ontstijgt nergens het popcorn-niveau, en de echo's (en inmiddels cliché's) van eerdere en betere SF-films zijn nooit ver weg (de capsules met mensen in "vruchtwater" van The matrix, de herinneringen die weggepoetst zouden moeten zijn maar toch nog aanwezig zijn van Total recall), maar het kijkt toch allemaal prima weg, en Steve Buscemi "keeps it grounded" (hoe kort zijn rol ook is). Sterke muziek ook van Steve Jablonsky (hoewel die met af en toe deed denken aan Sunshine, bijvoorbeeld bij het ontsnappen), dus al met al één van de leukere SF-actie-spektakels.
        En na al die jaren kan ik nog steeds lachen om die hilarische dialoog:
        Jones: "Hey! Gandu learned a new word from the censor!"
        Lincoln: "What?"
        Gandu: "Dude!"
        Lincoln: "Dude? What does it mean?"
        Gandu: "I don't know – he just called me dude."
        Jones, het woord proevend: "Hey dude."
        Lincoln: "He said 'Hey dude'?"
        Gandu: "Hey dude! D-O-O-D. Dude."

Vandaag voor het eerst bekeken en wel op bluray, ik heb mij hier zeer mee vermaakt.

In het begin vond ik het een wat vage film, omdat je niet goed weet waar het naar toe gaat en hoe het verhaal gaat, maar het werd steeds duidelijker en vooral als de hoofdrolspeler steeds meer ontdekt dat er iets niet klopt dan wordt hij ook spannender en beter.

Dan begint de ontsnapping en daarna zien we een zeer spectaculaire lange actiescene met de auto achtervolgingen, en te voet, dit was allemaal erg spectaculair in beeld gebracht.

Ook leuk dat Lincoln zijn kloon in het echt ziet en het schip waar hij over gedroomd had, maar waarom was er geen ontmoeting met Jordan en haar dochter? Ik had verwacht dat ook de vrouw haar kloon zag en haar dochter dat ze had...

Het laatste half uur was ook weer top als ze eenmaal weer terug gaan waar het begon met een waardige afsluiter!