Une Histoire Immortelle (1968)

Absoluut een ijzersterk staaltje film van Welles. De film benadrukt mooi de gedachtes en motivaties van de personages en in hoeverre iedereen in feite elkaar misbruikt. Dit gegeven wordt intens voelbaar en zeer origineel uitgewerkt in deze korte maar indrukwekkende film. Ik was ook zeer aangenaam verrast door de schitterende kleuren en sumblieme art direction. Wéér een topfilm van Orson Welles.

Een soort parabel van en met Orson Welles over het in realitiet brengen van een bekend, zeemansverhaal.

Eenvoudig en kort, en in kleur, zoals gekend uitzonderlijk voor Welles.

Heb aandachtig en ook wel geboeid gevolgd maar niet echt onder de indruk.

Orson Welles is natuurlijk imposant en mysterieus in zijn rol en Jeanne Moreau is een klasse actrice.

Bah, I don't like prophecies. People should only record things that already happened

Er zijn zo van die films waaraan je twijfelt of je ze ooit wel eens gaat kunnen zien. Orson Welles blijft één van mijn favoriete regisseurs, maar The Immortal Story leek me niet al te makkelijk te vinden zijn. Gelukkig bestaat er nog zoiets als een Cinema Zuid die opeens besluiten om dit (en over een paar dagen F for Fake) op het grote scherm te vertonen. Natuurlijk direct tickets voor gekocht en me gisteren eens laten onderdompelen in de wondere wereld van Welles.

Het was me wel ontgaan dat er blijkbaar recent een Blu-Ray release is uitgekomen, maar ik veronderstel dat ze deze hebben gedraaid aangezien de kwaliteit werkelijk uitstekend was. Het was volgens mij dan ook de Blu-Ray release van Mr. Bongo die wat verderop door Mochizuki Rokuro wordt gelinkt. Enige nadeel daarvan was dat er geen ondertiteling aanwezig was en dat Welles wel eens de neiging heeft tot mompelen. Soit, met een speelduur van nog geen uur lijkt het of The Immortal Story niet veel om handen zal hebben, maar niets blijkt minder waar te zijn. Een ietwat vreemd uitgangspunt weliswaar waar een man er het hart van in is dat een verhaal dat hij vroeger heeft gehoord niet echt gebeurd is waarna hij besluit om alles op alles te zetten zodat het toch de realiteit kan worden. De pogingen van Levinsky om iedereen bij het project te betrekken zijn boeiend, maar het is vooral het einde dat me erg kon bekoren. Uiteindelijk wordt het verhaal realiteit en wat blijkt dan? De zeeman besluit om de gebeurtenissen van de afgelopen dag voor zichzelf te houden omdat niemand hem toch zou geloven. Schit-te-rend!

Zoals gewoonlijk bestaan er blijkbaar wel weer verschillende versies van een film van Orson Welles. Oorspronkelijk gemaakt voor de Franse televisie en nadien uitgebracht in de cinemazalen, maar er bestaat dus zowel een Franse (van 48 minuten) als een Engelse (van 60 minuten) versie van. Ikzelf heb de Engelse gezien en dat leek me in ieder geval wel met originele audio te zijn, toch zeker wat de stem van Welles betreft, maar ik vraag me toch af wat weer het verschil is in beide versies.

Welles regisseert dus, maar heeft ook een kleine bijrol als Mr. Clay. Dat is de spilfiguur in het alles en dat is toch weer een kolfje naar de hand van de imposante (zowel in fysiek als in uitstraling) Welles. Erg jammer dat ik niet altijd alles heb meegekregen van zijn dialogen, wil daarom de film toch ook nog wel eens met ondertiteling zien. Nog een reden om dit te gaan kijken was de immer geweldige Jeanne Moreau. Dit is nu de 10e film die ik met haar zie en werkelijk nog geen enkele keer teleurgesteld geweest. Ook dit doet ze gewoon erg goed. Hoewel hij pas als derde gecrediteerd staat, gaat de meeste aandacht misschien wel naar Roger Coggio. In het begin van de film ligt het accent er nog net iets te hard op, maar Coggio groeit uitstekend in zijn rol van Levinsky. De laatste van het kwartet is Norman Eshley die de rol van de zeeman vertolkt. Hij overtuigt niet helemaal, maar dat kan ook wel zijn omdat hij zich staande moet zien te houden tussen twee grootmachten als Welles en Moreau. Iets wat me niet al te simpel lijkt te zijn..

Die Orson Welles, heeft die eigenlijk wel een slechte film gemaakt? Zelfs de verknipte versies van zijn films stijgen nog serieus boven de middelmaat uit. Oorspronkelijk waren er plannen om nog meer verhalen van Isak Dinesen te verfilmen, maar zoals wel vaker is het enkel bij plannen gebleven. Voornemen voor volgend jaar: dringend Orson Welles eens completeren.

Dikke 4*

Prachtige film van Welles. Zijn eerste in kleur. En wat voor kleuren! Het lijkt wel alsof mijn scherm veranderd is in een olieverfschilderij met dikke warme vette kleuren. Zelfs zonder hdr knalt het van het doek.

Op de Criterion blu ray staat een interessant interview met Kurant de DoP. Hij gebruikte deze film als eerste trace papier voor de lampen en maakte nog een paar andere innovatieve keuzes. Maar ook de kadrering bepaald door Welles, maakt dit een prachtig schouwspel.

Poetisch en mysterieus. Erg sterk.En dan is er ook nog Jeanne Moreau ❤️

Dikke 4*